2009/05/25

14-5-1950; SAINT MATHEW, ARCHBISHOP OF ATHENS, THE CONFESSOR- ΑΓΙΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο ΝΕΟΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ, ΜΥΡΟΒΛΗΤΗΣ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ (Γ.Ο.Χ.) ΑΘΗΝΩΝ

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΖΩΗ ΤΟΥ


Γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1861, στο χωριό Πανεύθυμο της Κρήτης. Ήταν γόνος ευσεβούς οικογένειας και το δέκατο τέκνο του ευλαβούς ιερέως Χαραλάμπους και της πρεσβυτέρας Κυριακής. Στην ιερά Κολυμβήθρα έλαβε το όνομα Γεώργιος. Στην ηλικία 12 ετών, εισέρχεται στην ιερά Μονή Θεοτόκου Χρυσοπηγής (Χανιά Κρήτης), όπου και προχειρίζεται αναγνώστης. Τέσσερα έτη αργότερα, αναχωρεί εκ της Ιεράς Μονής, κατ’ εντολή του Γέροντος του και πηγαίνει στην Αλεξάνδρεια, προς συμπλήρωση των Γυμνασιακών του σποδών, τις οποίες περάτωσε κατά το έτος 1880. Μετά την αποπεράτωση των Γυμνασιακών σπουδών, μεταβαίνει στα Ιεροσόλυμα, όπου γνωρίζεται με τον τότε Πατριάρχη Ιερόθεο ο οποίος, διαβλέπων το θεοσεβή χαρακτήρα του, τον εισάγει στην Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού. Εκεί είχε συμφοιτητές τους μετέπειτα πρωτεργάτες του Ημερολογιακούς Σχίσματος, Μελέτιο Μεταξάκη και Χρυσόστομο Παπαδόπουλο.
Το 1885 αποφοιτά και χειροτονείται διάκονος. Θιασώτης της ερημικής ζωής καθώς ήταν, παρόλο ότι ο Πατριάρχης Νικόδημος τον προόριζε διά τις ανώτερες τάξεις των κληρικών του Πατριαρχείου, λαμβάνει την άδεια του, για να μεταβεί στο Άγιο Όρος. Στη Σκήτη της Αγίας Άννης υποτάσσεται στον ασκητικότατο και αυστηρότατο Γέροντα Νεκτάριο, από τον οποίο χειροτονείται μεγαλόσχημος Μοναχός και λαμβάνει το όνομα Ματθαίος. Μετά πάροδο επτά ετών υποταγής και υπακοής, ο διάκονος Ματθαίος λαμβάνει το αξίωμα της Ιεροσύνης. Χειροτονείται Ιερομόναχος και καθίσταται ένας από τους πλέον διακεκριμένους πνευματικούς του Αγίου Όρους. Οι σύγχρονοι του Αγιορείτες τον ονόμαζαν Μέγα Πνευματικό. Σε τέτοιο δε σημείο τον ανέβασε η ολοκληρωτική του αυταπάρνηση του, η ζέουσα πίστη του, ώστε να επιζητεί και να παρακαλεί τον Θεό να τον αξιώσει να λάβει μαρτυρικό θάνατο διά την αγάπη Του. Είχε στενή πνευματική επαφή με τον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος έδωσε στον Άγιο Πατέρα το οφίκιο του Πνευματικού.

Το 1924, με την γενόμενη παράνομη και αντορθόδοξο εισαγωγή του καταδικασμένου Φραγκικού (Νέου) Ημερολογίου, ο Ιερομόναχος ,τότε, Ματθαίος ελέγχει το σχίσμα και αγωνίζεται κατ’ αρχάς για την επαναφορά της καινοτόμου «Εκκλησίας» στην προ του 1924 κατάσταση. Όταν, όμως, είδε πόσο ο Παπισμός και ο κρυφός μέχρι τότε Οικουμενισμός είχαν εισχωρήσει στους Καινοτόμους, τότε φρόντισε για τη διαφύλαξη και διοργάνωση της Ακαινοτομήτου Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. (κατόπιν εντολής της ίδιας της Κυρίας Θεοτόκου, που του παρουσιάστηκε στο Άγιο Όρος, στο σπήλαιο της ασκήσεως του). Συγχρόνως, δεν έπαυε να γράφει και επιστολές στα εν Αθήνα Πνευματικά του τέκνα και να διαφωτίζει τους πιστούς περί της καινοτομίας του Νέου Ημερολογίου. Επίσης, εντός του Αγίου Όρους, εγείρει με άλλους ζηλωτές Αγιορείτες Πατέρες, πνευματικό συναγερμό, με αποτέλεσμα να γίνει μισητός στους ιθύνοντες της κοινότητας του Αγίου Όρους και να του απαγορευτεί ακόμη και να εξέρχεται εκ της καλύβας του.
Τον Οκτώβριο του 1926, κατέρχεται στην Αθήνα και αναλαμβάνει πρώτος των εξ Αγίου Όρους κατελθόντων Ιερομονάχων την πνευματική διαποίμανση των Γ.Ο.Χ. Είχε κατορθώσει διά φλογερών κηρυγμάτων του και των διαφόρων διδακτικών επιστολών και εγκυκλίων, να αυξήσει τον θείο ζήλο και την αυταπάρνηση των τέκνων του και τόσο είχαν προοδεύσει στην αρετή και την εν Χριστώ ζωή, ώστε ανεπιφυλάκτως δυνάμεθα να πούμε ότι οι πιστοί Γ.Ο.Χ. της εποχής αυτής ήταν στην αρετή εφάμιλλοι, εν πολλοίς, των Χριστιανών των πρώτων αιώνων. Τεράστια υπήρξε επίσης η συμβολή του στην άνθηση του Μοναχισμού, με την ίδρυση των δύο μεγάλων και περίλαμπρων κοινοβιακών Ιερών Μονών Εισοδίων της Θεοτόκου (1927) και Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (1934), που έγιναν τα προπύργια της Ορθοδοξίας επί της γης. Κατά το έτος 1935, κοινή επιθυμία κλήρου και λαού, χειροτονήθηκε Επίσκοπος Βρεσθένης, από τον τότε Αρχιεπίσκοπο... (Δημητριάδος Γερμανό) και δύο άλλους Αρχιερείς (οι οποίοι επέστρεψαν στην Ορθοδοξία από το Νέο Ημερολόγιο).
Μετά την πτώση των Αρχιερέων των Γ.Ο.Χ. στην κακοδοξία (άλλοι πήγαν πάλι στο Νέο Ημερολόγιο και άλλοι ακολούθησαν τον (πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο) Καβουρίδη με το Αιρετικό «Δυνάμει και ουχί Ενεργεία», για το καταδικασμένο πεντάκις φορές Φραγκικό Νέο Ημερολόγιο) ο Άγιος Πατήρ προσπάθησε να τους επαναφέρει στον Ορθόδοξο Δρόμο, αλλά ματαίως αυτοί έμειναν στην Κακοδοξία τους. Την 1η Σεπτεμβρίου 1948, οδηγούμενος υπό του Παναγίου και Τελεταρχικού Πνεύματος πραγματοποιεί την πρώτη χειροτονία, μια και ήταν ο μόνος Ορθόδοξος Επίσκοπος επί γης, και μετ’ αυτού χειροτονεί άλλους τρεις. Έτσι συνεχίσθηκε η μετάδοση της Αποστολικής Διαδοχής. Την 1η Σεπτεμβρίου 1949, ανακηρύχτηκε παρά της πενταμελούς Ιεράς αυτού Συνόδου, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος των Γνησίων Ορθόδοξων Χριστιανών, Αρχιερατεύσας συνολικά (15) έτη. Εκοιμήθη την 14η Μαΐου 1950.
Πολλά θαύματα και ιατρείες επιτελέσθηκαν και επιτελούνται από τον Άγιο Πατέρα Ματθαίο. Ήταν εφάμιλλος των μεγάλων Αγίων, ώστε και Απόστολο να ονομάσουμε αυτόν αρμόζει, αλλά και Προφήτη, εάν τον ονομάσουμε και τούτο το όνομα διά των έργων απέκτησε, διότι και τα μέλλοντα ως παρόντα προέλεγε και τον μέγα Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο σπαραγμό και πολλά άλλα γεγονότα ακριβώς προφήτευσε. Αυτός, εξ όλων των ιεραρχών της οικουμένης, κράτησε αληθώς αναλλοίωτη την Ορθοδοξία και κατεύθυνε το σκάφος της Εκκλησίας σε λιμένα ασφαλή και σωτήριο.
Κοινή είναι η συμφορά, παγκόσμιο το κακό, οικουμενική η δυστυχία, αλλά ας είναι ευλογητός ο Θεός των Πατέρων ημών, διότι την μεν ψυχή αυτού εν ουρανοίς μακάρια εποίησε, το δε σώμα του κρήνη μύρα αναβλύζουν αενάως, εις παρηγορία μας και προσκύνηση. Τόσο κατά το διάστημα της κηδείας του, όσο και κατά την εναπόθεση του σεπτού νεκρού στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνης και κατόπιν παρά το τάφο του, έτρεξε άφθονο μύρο από τους σεπτούς του πόδας, σε έκπληξη πάντων των παρεστώτων, οι οποίοι έλαβαν σε ευλογία. Η ευωδία του Μύρου ήταν άρρηκτος και ανήκαστος, ως μαρτυρείται παρά πάντων των ευσεβών κληρικών και λαϊκών. Όχι δε μόνο κατά την ώρα της κηδείας και του ασπασμού ανέβλυσε το Μύρο, αλλά πολύ περισσότερο κατά την ώρα της ταφής και μετά της επόμενης ημέρας, ως ακόμη και μέχρι σήμερα ευωδιάζει.
Το όνομα αυτού τιμάει όχι μόνο τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος αλλά και τον κλήρο συμπάσης της Ανατολικής του Χριστού Εκκλησίας, την δε αλήθεια αυτήν ομολογούν οι εγγύς και μακράν. Ήταν ζηλωτής ως ο Προφήτης Ηλίας, αγαπούσε το Θεό ως ο Ιωάννης ο Θεολόγος, αγαπούσε και τον πλησίον του ως την εαυτού ψυχή και φρόντιζε πάντοτε διά την σωτηρία του. Μία εκ των τελευταίων εντολών του ήταν: «ΚΡΑΤΑΤΕ ΥΨΗΛΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΝ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΘΕΙΤΕ ΥΠΕΡ ΑΥΤΗΣ». Στους σημερινούς χαλεπούς και προδρομικούς καιρούς, εμείς πρέπει να εμποτιζόμαστε εκ των Ναμάτων της Αγίας Παραδόσεως, να συνδεόμαστε μετά των Αγίων Πατέρων, να γίνεται ζέουσα η πίστη μας, έχοντες προ οφθαλμών μας και τον Άγιο Ιεράρχη Ματθαίο τον Νέο Μυροβλύτη ο οποίος δύο πράγματα φύλαξε και έγινε ΜΕΓΑΣ στην εποχή μας: ΤΗΝ ΑΝΟΘΕΥΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΠΙΣΤΗ και την ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ!

ΑΠΟ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

A’ Βρισκόμουν στην φυλακή (φυλακές Καλλιθέας), με τον διωγμό που μας έκαναν οι κακόδοξοι (νεοημερολογίτες) μετά την κοίμηση του Αγίου Πατρός, μαζί με τον τότε Επίσκοπο Πατρών Ανδρέα και με μοναχές του Μοναστηρίου. Σε αυτές τις φυλακές ήταν και πολιτικοί κρατούμενοι (κομμουνιστές). Βρισκόμασταν μετά τον εμφύλιο σπαραγμό. Μία μοναχή, η αδελφή Άννα, αρρώστησε και οι αρχές της φυλακής ζήτησαν μία μοναχή από τις φυλακισμένες να την πηγαινοφέρνει στο νοσοκομείο και να την φροντίζει. Δεν πήγε όμως καμία. Μόνο μία πολιτική κρατούμενη προθυμοποιήθηκε να την εξυπηρετήσει. Αυτή η πολιτική κρατούμενος είδε στον ύπνο της έναν κοντό γέροντα, ο οποίος κράταγε ένα βιβλίο και ξεχώριζε τους ανθρώπους ποιοί είναι για την κόλαση και ποιοί για το Παράδεισο. Μόλις αυτή προχωρούσε διά την τελική επιλογή, την σταματάει αυτός ο Γέροντας και της λέει: «Εσύ είσαι διά τον Παράδεισο, διότι φροντίζεις το Πνευματικό μου τέκνο, την Αδελφή Άννα». Αυτή τότε ξύπνησε. Αργότερα, που είχε επισκεπτήριο στη φυλακή και πήγε και η συγκεκριμένη πολιτική κρατούμενος, είδε τον (επίσκοπο) Ανδρέα με την κονκάρδα του Αγίου Πατρός. Αμέσως φώναξε: «Αυτός είναι ο Γέροντας, που είδα»! Ήταν ο Άγιος Πατήρ Ματθαίος. Στο μεταξύ αυτό το όνειρο το είχε διηγηθεί πριν. Τότε αυτή, χάρις σε αυτό το θαύμα, την έκανε και έδωσε Ομολογία Πίστεως και Μυρώθηκε, δηλαδή έγινε Ορθόδοξη.

B’ Υπάλληλος τραπέζης, ονόματι Ζαχαρίας, είχε μία δωδεκαετή κόρη άρρωστη (ετοιμοθάνατη). Τότε κάλεσε τον Άγιο Πατέρα να διαβάσει ευχές στο κοριτσάκι, στο σπίτι του (υπαλλήλου) στο Παγκράτι (όπισθεν του Παναθηναϊκού Σταδίου). Είπε στο ανδρόγυνο ο Άγιος Πατήρ, ότι για να γίνει καλά το παιδί τους, πρέπει να το τάξουν στην Παναγία. Αυτοί συμφώνησαν και επαυξήσανε. Ο Άγιος Πατήρ σταύρωσε ένα ποτήρι νερό και ράντισε το κοριτσάκι. Και -Ω του θαύματος- αυτό σηκώθηκε αμέσως όρθιο και έγινε καλά.
Γ’ Είχε έρθει μία οικογένεια, με έναν παράλυτο από τον Βόλο στο Μοναστήρι, για να προσκυνήσουν. Με το που έφτασαν με τα αυτοκίνητα στο Μοναστήρι, ο Άγιος Πατέρας βγήκε στο μπαλκόνι, να δει ποιός ήρθε. Τον παράλυτο τον παρουσίασαν μπροστά του και τον είπαν να τον θεραπεύσει. Ο Άγιος Πατήρ απάντησε: Ο Θεός να τον Θεραπεύσει». Αμέσως τον σταύρωσε και ο εικοσαετής παράλυτος έγινε καλά. Όλοι οι Μοναχοί κλαίγαμε από συγκίνηση.
Δ’ Είχαν έρθει 4 δαιμονισμένες στο Μοναστήρι, που μάλωναν μεταξύ τους, την ώρα της Θείας Λειτουργίας. Στο χερουβικό ο Άγιος έβγαινε έξω μέχρι τους πιστούς και θυμίαζε. Ξαφνικά, έπεσε νερό πάνω στο εκκλησίασμα από την πηγή της Ζωοδόχου Πηγής. Οι δαιμονισμένες σπάραξαν και έμειναν «κόκκαλο», όπως λέμε στην καθομιλουμένη, μέχρι το τέλος της Θείας Λειτουργίας. Στο μεταξύ, όλοι νόμιζαν ότι το νερό το έριξε ο Άγιος Πατέρας, για να ραντίσει τον κόσμο. Στη πραγματικότητα, όμως, την ώρα του Χερουβικού, παρουσιάσθηκε η Κυρία Θεοτόκος, ευλόγησε τον Άγιο Πατέρα και πήρε νερό από τη πηγή και ράντισε το κόσμο. Αυτό το διηγήθηκαν οι ίδιες οι δαιμονισμένες, που το είδαν αφού είχαν συνέλθει, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας.
Ε’ Στο Μοναστήρι τότε ήταν και η σύζυγος (από τον κόσμο) του πατρός Κλήμεντος του Αγιορείτη, η Βασιλική, η μετέπειτα Μοναχή Μαύρα. Αυτή είχε μεγάλο δαιμόνιο. Στον εξάψαλμο, ο διάβολος την έριχνε κάτω και την σπάραζε. Έβγαζε μία λεκάνη αίμα. Το γεγονός αυτό είχε μαθευτεί και έξω στον κόσμο. Τότε ήρθε και ένας δημοσιογράφος να το εξακριβώσει ιδίοις όμμασιν. Κι ενώ ξεκίνησε η ακολουθία του Όρθρου και φθάσαμε στον Εξάψαλμο, έγινε το εξής γεγονός: Ο δημοσιογράφος από τον φόβο του και την έκπληξη του, λιποθύμησε. Τον έπιασα εγώ, που παρακολουθούσα την ακολουθία, ακριβώς πίσω του δημοσιογράφου. Ειδοποίησα τον Άγιο Πατέρα, που ζήτησε ένα ποτήρι νερό, το σταύρωσε, το έδωσε στο δημοσιογράφο και αυτός μονομιάς συνήλθε. Μου είπε ότι θα καταγράψει ακριβώς τα γεγονότα, ως είχαν.
Στ’ Μία άλλη φορά έβαλαν την αδελφή Μαύρα να την φυλάξουν 5 μοναχές, για να μην την αρπάξουν οι δαίμονες. Διότι πήγαιναν οι δαίμονες την άρπαζαν και σηκωτή την έβγαζαν έξω από την εκκλησία, την πήγαιναν στα πεύκα και την έριχναν κάτω και χτύπαγε. Και εκείνη την ημέρα παρά την φύλαξη της (συγκεκριμένα είπε ο δαίμων «Σιγά μην μπορέσουν να την φυλάξουν οι μοναχές»), την άρπαξαν οι δαίμονες από το παρεκκλήσιο του Αγίου Μηνά, που γινόταν η ακολουθία και την πήγαν στη θάλασσα να την πνίξουν. Αμέσως οι μοναχές ειδοποίησαν τον Άγιο Πατέρα, ο οποίος αμέσως γονάτισε και παρακάλεσε την Κυρία των Αγγέλων, την Παναγία μας, να την απαλλάξει από τους δαίμονες και να έρθει πίσω. Έτσι και έγινε. Ακούσαμε έναν θόρυβο από πέσιμο. Ήταν η αδελφή, που απαλλάχθηκε από τους δαίμονες, χάρις την Θεοτόκο. Όταν την είδαμε, ήταν βρεγμένη από τον λαιμό της και κάτω. Απόδειξη ότι οι δαίμονες την είχαν βάλει μέσα στην θάλασσα για να την πνίξουν. Γλίτωσε χάρις την επέμβαση της Θεοτόκου, που την ζήτησε προσευχόμενος ο Άγιος Πατήρ.
Ζ’ Μία καθηγήτρια είχε την φωτογραφία του Αγίου Πατρός. Δεν τον πίστευε όμως για άγιο. Μια μέρα, λοιπόν, παίρνει την φωτογραφία του Αγίου Πατρός και την πετάει. Δεν πρόσεξε που από τότε παρουσίασε κάποιο πρόβλημα στις φωνητικές της χορδές, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μιλήσει και βέβαια ούτε και να διδάξει. Δεν συνδύασε το γεγονός του πετάγματος της φωτογραφίας με την αρρώστια της. Η κατάσταση της χειροτέρευε. Μιλούσε βραχνά και με δυσκολία. Ανέφερε όλα αυτά τα γεγονότα δε έναν πνευματικό. Αμέσως εκείνος της είπε ότι οφειλόταν στο πέταγμα της φωτογραφίας και της εξήγησε την αγία ζωή του Αρχιεπισκόπου Ματθαίου και τα θαύματα που έκανε, όταν ζούσε, και αυτά που έκανε μετά την κοιμησή του και πως κράτησε την Ορθοδοξία το 1948, ΜΟΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ. Εκείνη, αμέσως μετανόησε και πήγε στην Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου, στην Κερατέα (το Μοναστήρι που δημιούργησε ο άγιος Πατήρ) και έβαλε μετάνοια στον τάφο του και τα ευωδιάζοντα άγια λείψανα του αφού κατάλαβε το λάθος της. Το θαύμα της συγκεκριμένης υπόθεσης ήταν ότι όταν πήγε σπίτι της, βρήκε τη φωτογραφία στην θέση που την έβαζε, προτού την πετάξει. Πίνοντας από το αγίασμα της Ζωοδόχου Πηγής, σε λίγες ημέρες έγινε καλά!
H’ Ο Άγιος Πατήρ με μοναχούς και λαϊκούς πήγαινε να λειτουργήσει σε ένα ξωκλήσι του Αγίου Μηνά. Πήγαινε ανεβασμένος σ’ ένα γαϊδουράκι. Στο δρόμο, όμως, χάθηκαν οπότε ο Άγιος Πατήρ προσευχήθηκε στον Άγιο Μηνά, να δείξει το δρόμο για το εξωκκλήσι. Τότε παρουσιάσθηκε ο ίδιος ο Άγιος Μηνάς, καβάλα στο άλογο του και προπορευόταν της συνοδείας κι έτσι τους έδειχνε τον δρόμο. Όλοι θαύμασαν!
Σημείωση: Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από φυλλάδιο με τίτλο «Αφιέρωμα», το οποίο γράφτηκε το 2000 με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 ετών από την εκδημία προς Κύριο του Αγίου Ματθαίου. Το φυλλάδιο αυτό γράφτηκε από τον μακαρίτη Αρχιμανδρίτη Κάλλιστο Κατσούλη, ο οποίος υπήρξε κληρικός του Αγίου και έζησε από κοντά τα θαυμάσια (μερικά περιγράφονται εδώ), που ο ίδιος περιγράφει. Διακρίνεται ο Αρχιμανδρίτης στη δεύτερη φωτογραφία, όπισθεν του μακαριστού Πρωθιερέα Ευγενίου Τόμπρου, ως Ιεροδιάκονος κατά την εορτή των Θεοφανίων του 1949. Στο κέντρο ο Άγιος Πατήρ Ματθαίος.
+
SAINT MATTHAIOS THE NEW CONFESSOR, MYROVLITIS WONDER-MAKER AND ARCHBISHOP OF ATHENS (G.O.C.)
A FEW WORDS FROM HIS SAINT LIFE
St Matthew was born on 1 March 1861, in the village of Crete Panefthymo. It was the tenth child of the family of devout priest Charalambos and his wife, Kyriaki. In the Holy Baptism took the name George. At age 12 years, he enters in the holy Virgin Mary Monastery Chrysopigi (Chania, Crete), where he was a reader. Four years later, he was departing from the Monastery, at the behest of the Elder and he went to Alexandria, to complete his gymnasium’s studies, which closed in the year 1880. After he was completing program of study, he moved to Jerusalem where he met Patriarch Ierotheos who he saw the godly character of saint so he introduced him in the Faculty of Theology of the Holy Cross. There were the later leaders of the subsequent of calendar’s schism, Meletios Metaxakis and Chrysostom Papadopoulos.

He graduated in 1885 and he was ordinate deacon. As he was votary of ascetic life he wanted to leave and go to Mount Athos, although the Patriarch Nicodemus achieved him through the senior ranks of the clergy of the Patriarchate. In the Skete of Saint Anna he was subordinated to the too ascetic and tight Elder Nektarios, who ordained saint father as Great-Scheme Monk and he named Matthew. After seven years of subjugation and obedience, Deacon Matthew was ordained priest. After his ordination as Hieromonk, he became one of the most eminent intellectual of the Holy Mountain Athos. The monks of Athos called him as Great Cultural. At such point raised him the total self-denial and the passionate faith, to seek and ask God to help in his wish to take the martyr's death by love of Christ. He had close intellectual contact with St. Nektarius, who gave the Holy Father the offikio of the spiritual father.

In 1924, it was made the illegal and ant-orthodox introduction of the New papal Calendar, Hieromonk Mathew was fighting first for the restoration of innovative «Church» in pre-1924 situation. When, however, he saw how the papacy and hidden until then Ecumenism had been entered in innovative “bishops” of New Calendar, he has to preserve and organize the non-innovative Church of G.O.C. (on the order of the Lady of the Assumption, who was presented to him in Mount Athos, in his ascetic cave). At the same time he ceased to write letters to the spiritual children of Athens and inform believers on the New Calendar’s innovation. Also, in Mount Athos, raises with other Fathers zealot monks of Athos, spiritual alarm, so he was hated by the leaders of the community of Mount Athos and they prohibited him even to leave his Cell.
In October 1926, he went first of all Athos’ fathers to Athens and he started to organize the “small flock” of G.O.C. He was succeeded by fiery preaching and teaching of various letters and circulars, to increase the sulfur content of self-denial and zeal of the children and both they were advanced in virtue and life in Christ, so unconditionally we can say that believers (G.O.C) of that age was comparable in merit, as the believers of first Christian centuries. It was also great his huge contribution to the flourishing of monasticism, by the establishment of two large and resplendent monasteries of the Virgin Mary (1927) and the Transfiguration of Christ (1934), which were the bulwarks of Orthodoxy on the land. In 1935, by common desire of clergy and people, he was concentrated as Bishop of Vresthenis, by then Archbishop ... (of Dimitrias German) and two other metropolitans (who returned to Orthodoxy from the New Calendar schism).

After the fall of the Bishops of G.O.C. in misbelief (others went back to New Calendar and others followed the (former of Florina Chrysostom) Kavouridis with his heretical belief that new calendar is «Under Energy and not in act» a schism, for the doomed five times Frankish New Calendar! Saint Father tried to restore them to Orthodox way, but they were vain in their misbelief. On 1 September 1948, guided by the Holy Spirit and he made the first consecration, as was the only Orthodox Bishop to land, and after that he ordained three others Bishops. Thus he continued the transmission of the Apostolic Succession. On 1 September 1949, he was despite by the five bishops who declared the Holy Synod, as Archbishop of Athens and All Greece of Genuine Orthodox Christians. After total 15 years as Hierarch, he slept (died) on 14 May 1950.
Many miracles and surgeries were done and performed by the Holy Father Matthaios. It was great as the Saints that appropriate to call him, and Prophet we could name him and that name by the works acquired since its future as he predicted and the great World War and the civil grief and many other events he exactly predicted. From all the Hierarchs of the world, he kept truly unchanged Orthodoxy and led the Church’s vessel in port safe and healthy. It is the common calamity, evil world, global poverty, but let bless God of our Fathers because his holy soul is set on heaven and the holy body spout myra perpetually, to comfort us and to worship. Both during the funeral, and during the deposition of the deceased in the venerable Church of Saint Marina and then despite the grave, ran plenty essence of the venerable closely, that surprised all people, who received this miracle as a blessing. The aroma was unsaid as the wishful clergy and lay are assuring. Not only during the time of the funeral and the kissing of his holy body, it was spurting the essence, but rather at the time of burial and then the next day, as even until today it is scent.

His name honors not only the throne of the Archbishop of Greek Orthodox Church and the clergy of Eastern Church of Christ, as this truth the near and far people admit. He was zealot as Prophet Elias, he loved God as John the Theologian, and he loved the other peoples as his soul and he has always trying for the rescue of our souls. One of the last orders was: «ΚΕΕP HIGH ORTHODOXY, SACRIFICE FOR HER». In today's difficult times and pre- antichristian age, we must imbibe by the holy water of Saint Tradition and to be linked with the Holy Fathers, by our great faith and to have before our eyes the Holy Hierarch Matthew, the New Myrovlytis who two things guarded and become GREAT in our time: THE APOSTOLIC FAITH UNDISTORTED AND APOSTOLIC SUCCESSOR!
WONDERS OF SAINT FATHER MATTHEW
A) I (father Kallistos) was in prison (in Kallithea Attica), in the persecution that we had by the misbelief (new-calendarists) after the Dormition of the Holy Father, together with the then Bishop Andrew of Patras and nuns of the monastery. In these prisons were political prisoners (communists). We were after the civil grief. A nun, Sister Anna, was sick and the prison authorities asked a nun from the prison to go with her to hospital and to arrange. No nun went with her. Only a political prisoner was willing to serve. This political prisoner saw in his sleep an Elder, who was keeping a book and pick people who are for the Heaven and who are for the hell. Once it went through the final selection, the Elder stops and said: «You are through Heaven, because you care my spiritual child, Sister Anna». She then woke up. Later, she had a visit and this political prisoner went to, saw bishop Andrew with the Holy Father picture’s cockade. She called immediately: «This is the Elder, who I saw»! It was Saint Father Matthew. This dream had told before by her. Thanks to this miracle, she made “Bond of Faith” (verbal repudiation of the schism and misbelief) and chrismation by the bishop so she become Orthodox

B) A bank’s employee, Zacharias, had a twelve year daughter ill (dying). Then called the Holy Father wishes to read the little girl at his home in Pangrati (behind the Panathinaikos Stadium). He married at St. Father that if he would make their child well, he should dedicate her in the Virgin Mary. They agreed and enhanced. St. Father crossed (blessed) a glass of water and spray the little girl. Oh-and the miracle-that immediately she stood up upright and well done.
C) A family came with a paralyzed man from Volos to the monastery, to worship. When they came with the car to the monastery, the Holy Father came to the balcony to see who came. They tool the paralyzed man in front of him and asked him to cure this man. St. Father replied: “God to cure “. Immediately, he crucified (blessed) him and the twenty-year-old paralyzed man become well. All the Monks were crying of emotion.
D) Four demonical women had come to the monastery, who yawper between the hours of divine service. In cherubic Hymn saint Matthew was coming out to the faithful and he was incensing. Suddenly, the water fell on the congregation from the source of the Life Giving Source. The demonical women cried and stayed as stone, until the end of Divine Liturgy. Meanwhile, everyone thought that the water was thrown by Holy Father, to squirt the world. In reality, however, in the time of Cherubic Hymn, Virgin Mother of God Mary, blessed Holy Father and took from source water to spray the world. This miracle was said by the demonical women, who saw it after their recovery, after the Divine Liturgy.
E) In the monastery was the wife (in the world) by the later monk of Athos Father Clement, Basilici, after nun Mavra. She had great demon. In “Exapsalomos” (six psalms in Orthros), the devil was dropping her and was in shock. She doffed a basin of blood. This was learned by the outside world. Then a reporter came to see this with his own eyes. “Orthros” began and when reached the time of “Exapsalmos”, the following fact happened: The Journalist by fear and surprise, collapsed. I got him myself, who watched the series, just behind the journalist. Holy Father noticed him, he requested a glass of water, crucified (blessed) it and gave the journalist to drink and he was once held. He said that he would record the events exactly as they had.
F) Once again Saint put 5 nuns to keep Sister Mavra, not to grasp her demons. Because demons went and grabbed her and put her outside the church, went to the pines and down and droped her down and she was hurt. And on that day despite the retention of (A demon said” The nuns are unable to keep her”), the demons seized from the chapel of Saint Minas, which was the sequence and went to drown her into sea. Immediately the nuns informed the Holy Father, who immediately kneel and asked the Lady of the Angels, the Virgin of us, to dispense from demons and to come back. It happened. We heard a noise from fall. She was the sister who got rid of the demons, thanks to the Virgin Mary. She was soaked from the neck down. Proof that the demons had been put her into the sea to drown her. She was saved through the intervention of the Virgin Mary, who asked for the prayer of Saint Father.
G)A teacher has the picture of Saint Father. She did not believe, however, as saint Father Matthew. One day, therefore, took the picture of the Holy Father and flies it. She noticed that since then presented a problem in the vocal chords, so she could not speak and certainly not to
teach. We combined the result thrown away with the picture of the disease. The situation became worse. She was raucous and spoke with difficulty. He said all these events to a Spiritual Father. Immediately he said that this happened because she flew the photo and he explained the holy life of Archbishop Matthew and the wonders he has done, where he lived and what he did after the Assumption, and that he kept Orthodoxy in 1948, ONLY ORTHODOX BISHOP ORTHODOX IN LAND. She immediately went to repent in the Monastery of Virgin Mary, in Keratea (this Holy Monastery was created by Holy Father) and she kneeled in front of the tomb and his Holy scent Body, after she understood her wrong. The miracle of the case was that when she went home, she found the photograph in the position that she put before the flight. She drank from the Life-Giving Source holy water and after a few days she was well!
H) St. Father with monks and laymen went to do the Divine Liturgy in a chapel of saint Minas. He went uploaded on a donkey. Although on the road, they were lost and the Saint prayed to the Saint Minas, to show the way for the chapel. Then Saint Minas was presented him, on horseback and the horse ran ahead of the convoy, so Saint Minas show them the road. Everyone admired!
Note: This text is from a brochure entitled «Afieroma», which was written in 2000 on the occasion of completing 50 years of Dormition of Saint Matthew. This booklet was written by the late Archimandrite Kallistos Katsoulis, who was clergyman of the saint and he lived close these wonders (some are here), he described. Archimandrite Kallistos distinguished in the second photo, behind the late First-priest Eugenios Tombros, as Hierodeacon during the celebration of Epiphany in 1949. In the center of the photo is Saint Father Matthew