2017/06/18

ΚΥΡΙΑΚΗ ΟΣΙΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ


Με αγιορείτικη κατάνυξη και ευλάβεια τιμήθηκε η μνήμη των εν Άθω Οσίων Ασκητών και Πατέρων στην φερώνυμη ανδρώα Ιερά Μονή στο Πάνακτο Βοιωτίας (στα όρια του νομού Αττικής), η οποία τυγχάνει πνευματικό προπύργιο και φυτώριο της γνησίας Ορθοδοξίας καθώς η ευάριθμη Αδελφότητα της Μονής- κυρίως νέων στην ηλικία μοναχών- έχει αναδείξει αρκετούς κληρικούς. 

Το Σάββατο τελέστηκε ο μικρός εσπερινός και προσφέρθηκε τράπεζα στις δεκάδες των προσκυνητών που προσήλθαν. Περί της 10 μ.μ. ξεκίνησε η ιερά αγρυπνία η οποία περατώθηκε το μεσημέρι της επόμενη (συνολικά 14 ώρες). 

Η παρουσία απάντων των Αγίων Αρχιερέων της Ιεράς ημών Συνόδου λάμπρυνε ακόμη περισσότερο την πανήγυρη. Προεξήρχε ο Πανιερώτατος Μητροπολίτη Θηβών και Γέρων της Μονής κ.κ. Χρυσόστομος μετά των Σεβασμιωτάτων Αρχιερέων Φθιώτιδος κ.κ. Ιγνάτιος (στο πρώτο μέρος της πολύωρης αγρυπνίας), Μεσσηνίας κ.κ. Ιάκωβος και Αττικής κ.κ. Κοσμάς μετά Κληρικών Πατέρων της Μονής.
Τα Αναλόγια πλαισίωναν χοροί Πατέρων της Μονής βοηθούμενοι από καλλίφωνους λαϊκούς ψάλτες και τον καλλίφωνο Πανοσιολογιότατο Ιερομόναχο π. Αυγουστίνο Βρακάτο.
Τον Θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμάς ενώ και ο Γέρων της Μονής, Πανιερώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ.κ. Χρυσόστομος ομίλησε δια ολίγων στο πυκνό εκκλησίασμα, τονίζοντας την προσφορά των Οσίων Πατέρων του Άθω, την αντίσταση τους στις αιρέσεις και στις πλάνες που ταλάνισαν την Εκκλησία του Χριστού, σε αντίθεση με τους σημερινές πεπτωκότες οικουμενιστές που δουλικά υποκύπτουν στην επέλαση της Παναίρεσης. Τέλος, κάλεσε σε πνευματική επαγρύπνηση τους Ορθοδόξους πιστούς και στην καλλιέργεια της αγάπης και των χριστιανικών αρετών, υπενθυμίζοντας ότι ο μοναδικός προορισμός του "εν εξορία" Χριστιανού είναι η ένωση- στην παρούσα και την μέλλουσα Ζωή- με τον Χριστό.
Ακολούθησε πλούσια τράπεζα επίγειων αγαθών, τα οποία με αγάπη και φροντίδα παράθεσε η Αδελφότηταν των Μοναχών ενώ γινόταν η ανάγνωση πατερικών κειμένων ώστε να συνδυάζεται η πνευματική τροφή με την υλική. Οι πιστοί, προερχόμενοι από διάφορες περιοχές επέστρεψαν στα ίδια πνευματικά ενισχυμένοι και δοξάζοντες τον Τριαδικό Θεό και τους Αγίους Του εν τω Αγιωνύμω όρει του Άθω.

ΒΙΝΤΕΟ: ΔΟΞΑΣΤΙΚΟ ΤΩΝ ΑΙΝΩΝ ΚΑΙ ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ



2017/06/06

ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Με κατάνυξη εόρτασαν οι Ιεροί Ναοί της Εκκλησίας την Δεσποτική εορτή του Αγίου Πνεύματος "το εκ Πατρός εκπορευόμενον και εν Υιώ αναπαυόμενον" ήτοι την εορτή της Αγίας Τριάδος. 
Ακολουθούν φωτογραφικά στιγμιότυπα από τον ενοριακό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Κοζάνης όπου ιερούργησε ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Θεοφύλακτος Χαντωνάς και τελέστηκε μεγαλοπρεπώς η Λιτανεία της αγίας Εικόνας που τόσο βλασφημείται και λοιδορείται από αιρετικούς.




Με σεμνότητα εόρτασε το γραφικό παρεκκλήσιο της Αγίας Τριάδος της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Κάστρου Κορώνης. Ιερούργησε ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Αθανάσιος βοηθούμενος υπό του Ιεροδιακόνου π. Χριστοφόρου, αμφότεροι αδελφοί της Ιεράς Μονής Παναγουλάκη Καλαμάτας. 


2017/06/04

ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«Λόγος περὶ τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς» Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ
ἀπόσπασμα ἀπὸ τὶς Πατερικὲς ἐκδόσεις  «Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς», τόμος 10ος σε νεοελληνική απόδοση.

«ΝΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΕΠΙ ΠΑΣΑΝ ΣΑΡΚΑ ΕΚΚΕΧΥΤΑΙ»


«Ὅταν συμπληρωνόταν ἡ πεντηκοστὴ ἡμέρα μετὰ τὴν Ἀνάσταση, τῆς ὁποίας ἔφθασε τώρα ἡ μνήμη, ἐνῷ ὅλοι οἱ μαθητὲς ἦσαν συγκεντρωμένοι μαζὶ καὶ εὑρίσκονταν ὁμόψυχοι στὸ ὑπερῷο (οἶκος) ἐκείνου τοῦ ἱεροῦ, ἀλλὰ καὶ στὸ προσωπικό του ὑπερῷο, στὸ νοῦ του, συναγμένος ὁ καθένας τους (διότι ἦσαν σὲ ἡσυχία καὶ ἀφιερωμένοι στὴ δέηση καὶ στοὺς ὕμνους πρὸς τὸ Θεό), ξαφνικά, λέγει ὁ εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, «ἀκούσθηκε ἦχος ἀπὸ τὸν οὐρανό, σὰν ἀπὸ ὁρμὴ βιαίου ἀνέμου καὶ ἐγέμισε τὸν οἶκο ὅπου κάθονταν». (Πράξ. 2, 1-11). Εἶναι βίαιος γιατὶ νικᾶ τὰ πάντα καὶ ξεπερνᾶ τὰ τείχη τοῦ πονηροῦ, γκρεμίζει κάθε ὀχύρωμα τοῦ ἐχθροῦ, ταπεινώνει τοὺς ὑπερήφανους, ἀνυψώνει τοὺς ταπεινοὺς στὴ καρδιὰ καὶ διασπᾶ τοὺς συνδέσμους τῶν ἁμαρτημάτων. Γέμισε δὲ ὁ οἶκος ἐκεῖνος στὸν ὁποῖο κάθονταν, καθιστώντας τον, κολυμβήθρα πνευματικὴ καὶ ἐκπληρώνοντας τὴν ἐπαγγελία τοῦ Σωτῆρα, ποὺ τοὺς ἔλεγε, πρὶν ἀναληφθεῖ: «Ὁ μὲν Ἰωάννης βάπτισε μὲ νερό, ἐσεῖς δὲ θὰ βαπτισθῆτε μὲ ἅγιο Πνεῦμα, ὄχι ἔπειτα ἀπὸ πολλὲς μέρες».
λλὰ καὶ τὸ ὄνομα ποὺ ἔδωσε σ᾿ αὐτοὺς τὸ ἔδειξε νὰ ἀληθεύει. Διότι διὰ τοῦ ἤχου αὐτοῦ ἀπὸ τοὺς οὐρανοὺς οἱ Ἀπόστολοι ἔγιναν πραγματικὰ υἱοὶ βροντῆς. «Καὶ φάνηκαν σ᾿ αὐτοὺς γλῶσσες διαμεριζόμενες ὡσὰν πυρὸς καὶ στὸν καθένα τοὺς κάθισε ἀπὸ μία κι᾿ ἐγέμισαν ὅλοι ἅγιο Πνεῦμα καὶ μιλοῦσαν ἄλλες γλῶσσες, ὅπως τοὺς ἔδιδε τὸ Πνεῦμα νὰ μιλοῦν».
λλὰ γιὰ ποιὸ λόγο φάνηκε τὸ Πνεῦμα σὲ σχῆμα γλωσσῶν; Ἀφ᾿ ἑνὸς γιὰ νὰ ἐπιδείξει τὴ συμφυΐα του, τὴ σχέση του μὲ τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ, γιατὶ τίποτε δὲν εἶναι συγγενέστερο ἀπὸ τὴ γλώσσα πρὸς τὸ λόγο. Συγχρόνως δὲ καὶ γιὰ τὴ χάρη τῆς διδασκαλίας, γιατὶ ὁ κατὰ Χριστὸ διδάσκαλος χρειάζεται χαριτωμένη γλώσσα. Γιατί δὲ φανερώθηκε τὸ ἅγιο Πνεῦμα μὲ πύρινες γλῶσσες;
χι μόνο γιὰ τὸ ὁμοούσιο τοῦ Πνεύματος πρὸς τὸ Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ (γιατὶ πῦρ εἶναι ὁ Θεός μας), ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ διπλὴ ἐνέργεια τοῦ κηρύγματος τῶν Ἀποστόλων. Γιατὶ μπορεῖ συγχρόνως νὰ εὐεργετεῖ καὶ νὰ τιμωρεῖ. Ὅπως τὸ πῦρ ἔχει διπλὴ ἰδιότητα καὶ νὰ φωτίζει καὶ νὰ φλογίζει, ἔτσι καὶ ὁ λόγος τῆς διδασκαλίας, αὐτοὺς ποὺ ὑπακούουν φωτίζει καὶ αὐτοὺς ποὺ ἀπειθοῦν παραδίδει τελικὰ σὲ πῦρ καὶ κόλαση. Εἶπε δὲ γλῶσσες, ὄχι πυρός, ἀλλὰ σὰν πυρός, γιὰ νὰ μὴ νομίσει κανεὶς ὅτι τὸ πῦρ ἐκεῖνο εἶναι αἰσθητὸ καὶ ὑλικό, ἀλλὰ νὰ ἀντιληφθοῦμε τὴν ἐπιφάνεια τοῦ Πνεύματος σὰν μὲ παράδειγμα.
Γιὰ ποιὸ λόγο δὲ οἱ γλῶσσες φάνηκαν νὰ διαμερίζονται σ᾿ αὐτούς; Γιατὶ μόνο στὸ Χριστὸ ποὺ ἦλθε καὶ αὐτὸς ἀπὸ πάνω δὲν δίδεται μὲ μέτρο τὸ Πνεῦμα ἀπὸ τὸ Πατέρα. Ἐκεῖνος καὶ κατὰ σάρκα ἀκόμη εἶχε ὁλόκληρη τὴ θεία δύναμη καὶ τὴν ἐνέργεια, ἐνῷ σὲ κανέναν ἄλλο δὲν ἔγινε χωρητὴ ὅλη ἡ χάρη τοῦ Πνεύματος, ἀλλὰ ἀτομικὰ ὁ καθένας ἀποκτᾶ ἄλλος τὸ ἕνα καὶ ἄλλος τὸ ἄλλο ἀπὸ τὰ χαρίσματα, γιὰ νὰ μὴ νομίσει κανεὶς ὅτι ἡ ἀπὸ τὸ Πνεῦμα διδόμενη στοὺς ἁγίους χάρη εἶναι φύση.
Τὸ δὲ ἐκάθισε δὲν ὑποδηλώνει μόνο τὸ δεσποτικὸ ἀξίωμα, ἀλλὰ καὶ τὸ ἑνιαῖο του θείου Πνεύματος. Κάθισε πάνω στὸ καθένα τους καὶ πληρώθηκαν ὅλοι ἅγιο Πνεῦμα, γιατὶ καὶ ὅταν μερίζεται κατὰ τὶς διάφορες δυνάμεις καὶ ἐνέργειές του, διὰ τῆς καθεμιᾶς ἐνέργειας παρευρίσκεται καὶ ἐνεργεῖ ὁλόκληρο τὸ ἅγιο Πνεῦμα, ἀμερίστως μεριζόμενο καὶ ὁλοκληρωτικὰ μετεχόμενο, κατὰ τὴν εἰκόνα τῆς ἡλιακῆς ἀκτίνας. Λαλοῦσαν δὲ ἄλλες γλῶσσες, δηλαδὴ διαλέκτους, διότι ἔγιναν ὄργανα τοῦ θείου Πνεύματος, ἐνεργοῦντα καὶ κινούμενα κατὰ τὴ θέληση καὶ δύναμη ἐκείνου.
Αὐτὰ προαναγγέλθηκαν καὶ μέσῳ τῶν προφητῶν του, ὅπως διὰ τοῦ Ἰεζεκιήλ: «θὰ σᾶς δώσω καρδιὰ νέα καὶ Πνεῦμα νέο θὰ βάλω μέσα σας, τὸ Πνεῦμα μου». (Ἰεζ. 36,26). Διὰ τοῦ Ἰωήλ: «καὶ κατὰ τὶς ἔσχατες μέρες θὰ ἐκχύσω ἀπὸ τὸ Πνεῦμα μου ἐπάνω σὲ κάθε σάρκα». (Ἰωὴλ 2,28). Διὰ τοῦ Μωυσῆ: «ποιὸς θὰ καταστήσει προφῆτες ὅλο τὸ λαὸ τοῦ Κυρίου, ὅταν δώσει ὁ Κύριος σ᾿ αὐτοὺς τὸ Πνεῦμα του;».
 ἴδιος δὲ ὁ Κύριος ἔλεγε: «ὅποιος πιστεύει σὲ μένα, θὰ ρεύσουν ποτάμια ζωντανοῦ ὕδατος ἀπὸ τὴν κοιλιά του» τὸ ὁποῖο ἑρμηνεύοντας ὁ εὐαγγελιστής: «τοῦτο τὸ ἔλεγε περὶ τοῦ Πνεύματος ποὺ ἐπρόκειτο νὰ λαμβάνουν οἱ πιστεύοντες σ᾿ αὐτόν». (Ἰω. 17,39). Ἔλεγε ἐπίσης στοὺς μαθητές του: «ἐὰν μὲ ἀγαπᾶτε, θὰ τηρήσετε τὶς ἐντολές μου, κι᾿ ἐγὼ θὰ ζητήσω ἀπὸ τὸν Πατέρα νὰ σᾶς στείλει ἄλλο Παράκλητο, γιὰ νὰ μείνει μαζὶ σὰς αἰωνίως, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας» καὶ «ὁ δὲ Παράκλητος, τὸ ἅγιο Πνεῦμα, ποὺ θὰ στείλει ὁ Πατέρας στὸ ὄνομά μου, ἐκεῖνος θὰ σὰς διδάξει τὰ πάντα» καὶ «θὰ σὰς ὁδηγήσει σὲ ὅλη τὴν ἀλήθεια». (Ἰω.14,15 - 14,26 - 15,26 - 17,39).
Τώρα λοιπὸν ἐκπληρώθηκε ἡ ἐπαγγελία καὶ κατῆλθε τὸ ἅγιο Πνεῦμα, σταλμένο καὶ δοσμένο ἀπὸ τὸ Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ καὶ ἀφοῦ περιέλαμψε τοὺς ἁγίους μαθητὲς καὶ τοὺς ἄναψε θείως ὡς πραγματικὲς λαμπάδες καὶ τοὺς ἀνέδειξε σὲ φωστῆρες ὑπερκοσμίους καὶ παγκοσμίους. Ὅπως δέ, ἂν κανεὶς ἀνάψει ἀπὸ τὴ φωσφόρο λαμπάδα ἄλλη καὶ ἀπὸ ἐκείνη ἄλλη καὶ οὕτω καθεξῆς, κρατώντας τὸ μὲ τὴ διαδοχή, ἔχει πάντοτε τὸ φῶς μόνιμα, ἔτσι διὰ τῆς χειροτονίας τῶν Ἀποστόλων ἐπὶ τοὺς διαδόχους των διαδίδεται ἡ χάρη τοῦ θείου Πνεύματος δι᾿ ὅλων τῶν γενεῶν καὶ φωτίζει ὅλους τοὺς ὑπακούοντας στοὺς ποιμένες καὶ διδασκάλους.
Τὸ ἅγιο Πνεῦμα ποὺ δὲν ἀποστέλλεται μόνο, ἀλλὰ καὶ ἀποστέλλει τὸν ἀπὸ τὸν Πατέρα Υἱὸ πάνω στὴ γῆ καὶ μᾶς δίδαξε τὰ θαυμαστὰ καὶ μεγάλα. Διότι τὸ ἅγιο Πνεῦμα ἦταν πάντοτε καὶ συνυπῆρχε μὲ τὸν Υἱὸ στὸν Πατέρα, συνδημιουργώντας στὸν καιρό τους τὰ δημιουργηθέντα καὶ συνανακαινίζοντας τὰ φθαρέντα καὶ συγκρατώντας τὰ διαμένοντα, πανταχοῦ παρὸν καὶ τὰ πάντα πληροῦν καὶ διέπον καὶ ἐφορῶν. Ὄχι μόνο παντοῦ, ἀλλὰ καὶ πάνω ἀπὸ τὸ πᾶν, οὔτε σὲ ὅλο τὸν αἰώνα καὶ τὸ χρόνο μόνο, ἀλλὰ καὶ πρὶν ἀπὸ κάθε αἰώνα καὶ χρόνο».


2017/05/29

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ



Αναδημοσίευση από Ιερά Μονή Αγίου Κυπριανού Φυλής Αττικής.

2017/05/28

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΕΙΟΥ

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Λάρισα τιμήθηκε λαμπρώς ο πολιούχος της θεσσαλικής πρωτεύουσας, Άγιος Αχίλλειος Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης, Την πανηγυρική Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Ιερομόναχος π. Βησσαρίων Βάλλιος ο οποίος κήρυξε και τον Θείο Λόγο.
Οι ορθόδοξοι πιστοί της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου είχαν συνάμα την χαρά και την ευλογία να προσκυνήσουν απότμημα του ιερού Λειψάνου του Αγίου Ματθαίου Αρχιεπισκόπου Γ.Ο.Χ. Αθηνών.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, αρκετοί πιστοί με επικεφαλής τον Πατέρα Βησσαρίωνα μετέβησαν στον πλησιόχωρο ιστορικό Ναό του Αγίου Αχιλλείου για να προσκυνήσουν τα Ιερά Λείψανα του Αγίου και να ψάλλουν ύμνους ευχαριστίας για την σκέπη και προστασία του.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χαίρει ἔχουσα, ἡ Θεσσαλία, σὲ ἀκοίμητον, φρουρῶν προστάτην, 
καὶ τῆς Λαρίσης ἡ πόλις ἀδάμαντα, ἡ Ἐκκλησία τὴν εὔηχον σάλπιγγα, 
τὸ τοῦ Υἱοῦ ὁμοούσιον κηρύξασαν, 
Πάτερ Ἅγιε Ἱεράρχα Ἀχίλλιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε,
δωρήσασθαι εἰρήνην ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.








2017/05/27

MNHMH ΑΓΙΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ


Mε μεγάλη κατάνυξη και με την συμμετοχή πυκνού εκκλησιάσματος από διάφορα μέρη της Ελλάδας, τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Ματθαίου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών του Ομολογητή και Μυροβλύτη στην Ιερά Μόνη Οσίας Παρασκευής Μύτικα Χαλκίδας. Η ημέρα αυτή για την αδελφότητα, που τυγχάνουν πνευματικά τέκνα, τιμάται ως δεύτερη πανήγυρη της Μονής. 

Το πρωί τελέστηκε η εόρτια Ακολουθία του Όρθρου, μέσα και στην χαρμόσυνη ατμόσφαιρα του συνεχιζόμενου εορτασμού της Αγίας Αναλήψεως του Κυρίου και ακολούθησε η Θεία Λειτουργία με συλλειτουργία των Ιερομονάχων π. Βησσαρίωνος και π. Χρυσοστόμου, Αδελφών της Ιερά Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Οινόης. 



Έψαλλε ο βυζαντινός χορός των μοναζουσών κατανυκτικά ενώ ο πατήρ Χρυσόστομος, κατά την ώρα του Κοινωνικού, κήρυξε τον Θείο Λόγο αναφερθείς στο βίο και κυρίως στους ομολογιακούς αγώνες του θαυματουργού Ιεράρχη. Μετά την απόλυση μίλησε για λίγο και ο πατήρ Βησσαρίων τονίζοντας την παρακαταθήκη την οποία παραλαμβάνουμε πάντα τα μέλη της Εκκλησίας, από Επισκόπου έως και κάθε πιστού, και την ανάγκη να την συνεχίσουμε ανόθευτη προς σωτηρία ψυχών. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στους ομολογιακούς αγώνες της εξόριστης Αδελφότητας της Μονής, η οποία στερήθηκε και το νερό αφού διακόπηκε η υδροδότηση των Μοναχών ώστε να εξαναγκαστούν να εγκαταλείψουν το Μοναστήρι. αφού δεν μπορούσαν ούτε να μαγειρεύουν, από την συμμορία της εικονομάχου "μοναχής" Συγκλητικής Τσακίρογλού και των περί αυτήν... Τονίζοντας την ανάγκη συνέχισης της μαρτυρικής ομολογίας με ταπείνωση.

Ακολούθησε η λιτανεία πέριξ της Μονής των Ιερών Λειψάνων και ιδιαιτέρως της αγίας Κάρας του Αρχιεπισκόπου Ματθαίου, την οποία ως ιερό θησαυρό κατέχει η Μονή και της ιεράς εικόνας του εορταζόμενου αγίου. Οι πιστοί είχαν την ευλογία να προσκυνήσουν τα ιερά αυτά σεβάσματα κατά την διάρκεια της Λειτουργίας ενώ, κατά το "Πάσα πνοή", οι ιερείς έχρισαν δι' αγίου ελαίου τους εκκλησιαζομένους, ευλογούντες αυτούς και με ωμοφόριο του αγίου Ιεράρχου.

Τέλος έγινε η διανομή του αντίδωρου και προσφέρθηκε φιλοξενία στους προσκυνητές της Μονής από την Αδελφότητα της Οσιοτάτης Γερόντισσας Βενερίας.



















2017/05/23

ΑΓΙΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

Το ερχόμενο Σάββατο τιμάται η μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Ματθαίου του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, του Ομολογητή και Μυροβλύτη, κοιμηθέντος οσιακώς την 14/27 Μαΐου 1950. Για την συμπλήρωση 67 χρόνων από την κοίμηση του δημοσιεύουμε σε ηλεκτρονική μορφή το αφιέρωμα του Συνοδικού Ημερολογίου της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος του έτους 2002.
Την μνήμη του πανηγυρίζει δεόντως η μαρτυρική Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Οσίας Παρασκευής Μύτικα Χαλκίδας. Οι Μοναχές της Μονής και πνευματικές θυγατέρες του Αγίου Ματθαίου προέρχονται από την Μονή που ίδρυσε ο Άγιος Πατήρ στην Κερατέα, απ' όπου εκδιώχθηκαν και εν εξορία βρέθηκαν δια την εμμονή τους στην διδασκαλία του θαυματουργού Πνευματικού τους Πατρός και κοινή πίστη της Καθολικής Εκκλησίας του Χριστού!

Aπολυτίκιον. Ήχος Α' "Του λίθου σφραγισθέντος"
Ἀθηνῶν εἶ ποιμένας καί τῆς Κρήτης τό καύχημα, 
μοναζόντων τό κλέος, οἰκουμένης ἀγλάϊσμα, 
Ματθαῖε ἱερώτατε, σοφέ, ψυχῶν τε καί σωμάτων ιατρέ, 
τῶν ἐν παντοίοις κινδύνοις καί πειρασμοῖς 
καταφυγή τε καί σκέπη καί ἀγαλλίαμα.
Δόξα τῶ σέ δοξάσαντι Χριστῶ, δόξα τῶ σέ στεφανώσαντι,
δόξα τῶ ἐν ἐσχάτοις τοῖς καιροῖς μυροβλύτην 

2017/05/10

ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑ ΨΥΧΩΝ

Είμαστε υποχρεωμένοι στις ιεραποστολικές χώρες να εφαρμόζουμε πάντοτε τους κανόνες της Εκκλησίας;


Παν. Ι. Μπούμη (Πάντα τα έθνη, Τεύχος 25, α΄Τρίμηνο 1988, σελ.8 -9)



Απάντηση: Η ερώτηση αυτή προέκυψε από τα προηγούμενα σημειώματα - απαντήσεις, όπου λέγεται, ότι πρέπει στις κρίσεις μας και στις απαντήσεις μας, στις αποφάσεις μας καις τις πράξεις μας, να βασιζόμαστε στην αυθεντική εκκλησιαστική παράδοση, στην Αγία Γραφή και στις αποφάσεις (όρους - κανόνες) των Οικουμενικών Συνόδων, γιατί αυτές είναι σίγουρα αλάθητες και ορθές, και οδηγούν στην σωτηρία και στη θέωση. Για το λόγο αυτό και η απάντηση μας στο ανωτέρω ερώτημα, καθώς και η ανάγνωση του σημειώματος αυτού, πρέπει να είναι πολύ προσεκτική, να γίνει με μεγάλη προσοχή.

* * *

Όπως θα είχε παρατηρήσει ο αγαπητός αναγνώστης της στήλης αυτής, στα προηγούμενα σημειώματα γράψαμε και επαναλάβαμε, ότι μπορούμε να προβούμε σε τούτο ή εκείνο το έργο ή την ενέργεια στους χώρους της εξωτερικής ιεραποστολής και γενικότερα μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, επειδή δεν έχουμε κανόνα της Εκκλησίας που να μας το απαγορεύει, ή που να μας υπαγορεύει το αντίθετο. Επειδή δηλαδή δεν έχουμε κανόνα της Εκκλησίας που να μας ορίζει, που να μας επιβάλλει, τι πρέπει να πράξουμε, γι' αυτό έχουμε ελευθερία κινήσεων. Γιατί και ο απ. Παύλος λέει: «Ου ουκ έστι νόμος, ουδέ παράβασις» (Ρωμ. 4, 15).

Αλλοιώς, αν έχουμε κανόνα της Εκκλησίας που μας καθορίζει, τι πρέπει να πράξουμε ή τι πρέπει να αποφύγουμε να πράξουμε, τότε δεν είμαστε ελεύθεροι να πράξουμε ότι θέλουμε, δεν έχουμε απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Είμαστε υποχρεωμένοι και δεσμευμένοι να τον ακολουθήσουμε, γιατί αλλιώς κάνουμε παράβαση , κάνουμε παρανομία, αμαρτία.

Εν τούτοις μέσα στην Εκκλησία και στο Κανονικό Δίκαιο υπάρχει και η περίπτωση εκείνη, κατά την οποία αν και «παραβαίνουμε», αν και παρεκκλίνουμε από ένα κανόνα, δεν κάνουμε αμαρτία, ή μάλλον δεν μας καταλογίζεται ως αμαρτία. Αυτή είναι η περίπτωση της εφαρμογής της εκκλησιαστικής οικονομίας ή όπως απλώς λέμε: «αυτό γίνεται κατ' οικονομία». Για να είναι όμως οικονομία μία ενέργεια ή μία παράλειψη καθήκοντος, και να μην είναι παράβαση, χρειάζονται ορισμένες προϋποθέσεις, ώστε ο θεσμός της οικονομίας να μην εκτραπεί της πορείας του και να μην καταντήσει αταξία, ακαταστασία και σύγχυση.

Πριν πάμε όμως στις προϋποθέσεις, ας δώσουμε τον ορισμό της οικονομίας και της ακριβείας:

« Οικονομία είναι η αρμοδίως και από χριστιανική διάθεση - αγάπη πρόσκαιρη και λογική παρέκκλιση από την ακρίβεια των κανόνων, χωρίς μετακίνηση των δογματικών ορίων, προς σωτηρία των ανθρώπων, οι οποίοι βρίσκονται εντός και εκτός της Εκκλησίας».

Ακρίβεια κατά πρώτον είναι το σύνολο της αυθεντικής εκκλησιαστικής παραδόσεως, όπως την είδαμε και παραπάνω. Είναι η επικυρωμένη από Οικουμενικές Συνόδους Εκκλησιαστική Παράδοση, η οποία αποτελεί τη βάση της Ορθοδοξίας και Ορθοπραξίας, της ορθής και ακριβούς πίστεως και ζωής.

Πολλοί λένε, ότι ακρίβεια είναι και οι λοιπές διατάξεις, οι εγκύκλιοι κ.τ.λ., γενικώς οι παραδόσεις, οι οποίες ισχύουν σε μία τοπική Εκκλησία. Όμως δεν μπορούμε να δεχθούμε το χαρακτηρισμό αυτό, παρά μόνο καταχρηστικώς, διότι, όπως είπαμε σε προηγούμενα σημειώματα, δεν είμαστε βέβαιοι, αν αυτές είναι αλάθητες, εάν δίνουν το απολύτως ακριβές, το ορθό.

Ακρίβεια επίσης είναι η ακριβής και πιστή τήρηση (διαφύλαξη και εφαρμογή) της αυθεντικής εκκλησιαστικής παραδόσεως. Τελικός σκοπός της ακρίβειας είναι η κατόρθωση της οικοδομής και σωτηρίας των πιστών.

* * *

Στο σημείο αυτό τίθεται και το εξής ερώτημα: Εκτός από την αυθεντική εκκλησιαστική παράδοση (δόγματα και κανόνες) είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε και τις διατάξεις, εντολές κ.τ.λ., τις οποίες εκδίδουν οι διάφορες τοπικές εκκλησιαστικές Αρχές. Είναι δηλαδή αυτές υποχρεωτικές; Ή μπορούμε να τις αγνοήσουμε; Η απάντηση είναι η εξής: Βεβαίως είναι υποχρεωτικές για όσους ανήκουν στη δικαιοδοσία των αρχών αυτών και εφ΄ όσον δεν έρχονται σε αντίθεση προς την αυθεντική εκκλησιαστική παράδοση. Ο απ. Παύλος παραγγέλλει: « Πείθεστε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε· αυτοί γαρ αργυπνούσιν υπέρ των ψυχών υμών ως λόγον αποδώσοντες » (Εβρ. 13, 17).

Αν όμως ξέρουμε καλά, ότι αυτές οι γνώμες ή οι εντολές έρχονται σε αντίθεση προς την Παράδοση της Εκκλησίας, τότε οφείλουμε, με τον ενδεδειγμένο καλό τρόπο και με τον απαιτούμενο σεβασμό, να πούμε στους εκκλησιαστικούς και πνευματικούς ηγέτες, ότι σφάλλουν, ότι έρχονται σε αντίθεση προς την ορθόδοξη παράδοση, και, κατά συνέπεια, ότι δεν μπορούμε να συμμορφωθούμε και να ακολουθήσουμε τέτοιες ανθρώπινες υποδείξεις και εντολές. Το παράδειγμα σ' αυτό μας το έδειξαν οι απόστολοι, όταν είπαν: « Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις » (Πραξ. 5, 29).

Ας έλθουμε όμως και πάλι στο θεσμό της οικονομίας. Είπαμε προηγουμένως, ότι ο τελικός σκοπός της ακριβείας είναι η σωτηρία του ανθρώπου δια μέσου της Εκκλησίας. Όταν όμως η απαρέγκλιτη εφαρμογή ενός κανόνα σε μία δεδομένη περίπτωση εμποδίζει την επίτευξη αυτού του σκοπού, τότε εξετάζει η Εκκλησία, μήπως η προσωρινή και λογική αναστολή του εν λόγω κανόνα συμβάλλει στην επιτυχία του επιδιωκομέμου σκοπού. Εάν πράγματι τούτο συμβαίνει, τότε μπορούμε να προβούμε στην αναστολή αυτή, γιατί και τότε βρισκόμαστε στον ορθό δρόμο. Στην περίπτωση αυτή έχουμε την εφαρμογή του μέτρου της εκκλησιαστικής «οικονομίας».

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει: «Δύο είδη κυβερνήσεως και διορθώσεως φυλάττονται εις την του Χριστού Εκκλησίαν. Το εν είδος ονομάζεται Ακρίβεια , το δε άλλο ονομάζεται Οικονομία και Συγκατάβασις, με τα οποία κυβερνούσι την σωτηρίαν των ψυχών οι του πνεύματος οικονόμοι (=κληρικοί), πότε μεν το ένα, πότε δε το άλλο» («Πηδάλιον» σελ. 53, υποσ.).

Παράδειγμα: Απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωτηρία του ανθρώπου, όπως είναι γνωστό, είναι το βάπτισμα, δηλαδή η κατάδυση και η ανάδυση του φωτιζόμενου τρεις φορές στο όνομα της Αγίας Τριάδος μέσα σε αγιασμένο νερό και από κανονικό ιερέα ή αρχιερέα. Στην περίπτωση όμως που ένα βρέφος πεθαίνει ξαφνικά, επιτρέπει η Εκκλησία χάριν της σωτηρίας του την παρέκκλιση από την ακρίβεια και την εφαρμογή της οικονομίας. Έτσι μπορεί και απλός πιστός λαϊκός (άνδρας ή γυναίκα) να ανυψώσει το παιδί τρεις φορές στον αέρα και στο όνομα της Αγίας Τριάδος, για να θεωρηθεί αυτό βαπτισμένο (αεροβάπτισμα).

Στην περίπτωση αυτή, καθώς και σε όλες γενικώς, ισχύει εκείνο που ορίζει ο πη΄ καν. της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου: « Ώστε δια πάντων προτιμητέαν ηγείσθαι την του ανθρώπου σωτηρίαν τε και απάθειαν ». Εφ' όσον με την οικονομία κατορθώνεται η σωτηρία του ανθρώπου, η οποία αποτελεί το σκοπό και της ακριβείας , μπορούμε να πούμε, ότι ακρίβεια και οικονομία είναι δύο όψεις της ίδιας ποιμαντικής διακονίας και εξουσίας της Εκκλησίας.

Έτσι, και βάσει των ανωτέρω, δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ως παράβαση και ως παρανομία εκείνο που γίνεται κατ' οικονομία. Πολύ δε περισσότερο δεν είναι παράβαση, γιατί η μη τήρηση της ακριβείας, ή μάλλον η χορήγηση της οικονομίας, δεν γίνεται αυθαιρέτως από τον οιονδήποτε ενδιαφερόμενο, αλλά πραγματοποιείται κατόπιν αποφάσεως και αδείας του αρμοδίου εκκλησιαστικού οργάνου.

Ποιο όμως είναι αυτό το αρμόδιο εκκλησιαστικό όργανο; Εν πρώτοις πρέπει να τονίσουμε, ότι δεν μπορεί να είναι το ίδιο με εκείνο που έχει ανάγκη της οικονομίας, εκείνο δηλ. που ζητάει την οικονομία, σε οποιοδήποτε βαθμό της εκκλησιαστικής ιεραρχίας και αν βρίσκεται.

Ευνόητο επίσης είναι, ότι το όργανο που παρέχει κάθε φορά την οικονομία πρέπει να είναι ανώτερο από εκείνο που ζητάει την οικονομία. Έτσι προκειμένου περί των πιστών και των κληρικών (πρεσβυτέρου, διακόνου κ.τ.λ.) την εφαρμογή της οικονομίας ασκεί συνήθως ο επίσκοπος. Περί δε των επισκόπων το λόγο έχει η ιερά σύνοδος κ.ο.κ. Δηλ. η οικονομία χορηγείται απαραιτήτως ιεραρχικώς , αλλιώς συνιστά παράβαση. Τελικώς, το δικαίωμα της εφαρμογής της οικονομίας περιέχεται από τις κατώτερες συνόδους στην οικουμενική.

Είναι βεβαίως φανερό, ότι όλα αυτά που αφορούν την εκκλησιαστική οικονομία συντελούνται εν Αγίω Πνεύματι «κατά θείαν χάριν». Τούτο καταγγέλλει και ο π΄(80 ος ) αποστολικός κανόνας. ’λλωστε πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η εφαρμογή της εκκλησιαστικής οικονομίας είναι μία συνέχεια και μία μίμηση της θείας οικονομίας, τ. ε. της θείας φιλανθρωπίας, και ενσαρκώσεως.

Ότι η οικονομία είναι μία συνέχεια της θείας Οικονομίας και μία συνέπεια της χριστιανικής εντολής της αγάπης και δεν οφείλεται σε πρόθεση καταλύσεως της κανονικής τάξεως, φαίνεται και από ορισμένες αρχές, οι οποίες (πρέπει να) ακολουθούνται κατά την εφαρμογή και χορήγηση της οικονομίας. Τέτοιες είναι οι εξής:

1) Η εκκλησιαστική οικονομία είναι - και πρέπει να είναι - μία έκφραση του πνεύματος της αγάπης, το οποίο διέπει την Εκκλησία. Κάθε άλλο κίνητρο ή σκοπιμότητα ή ωφελιμιστικό κριτήριο αποδοκιμάζεται. Όπως επίσης και η εφαρμογή της οικονομίας κάτω από την απειλή βίας .

2) Η απόκλιση από την ακρίβεια του κανόνα γίνεται προσκαίρως (ή έστω με την συνείδηση του πρόσκαιρου ) για ένε μικρότερο ή μεγαλύτερο διάστημα ανάλογα με τις περιπτώσεις. Πρβλ. το υπό του Θεοδώρου του Στουδίτου λεγόμενο: «των οικονομιών αι μεν προς καιρόν γεγόνασι παρά των πατέρων, σι δε το διηνεκές έχουσι» (Επιστολή ΜΘ΄, ΠΓ 99, 1085). Από το πρόσκαιρο της οικονομίας αποδεικνύεται και το γεγονός, ότι δεν υπάρχει πρόθεση για την κατάλυση της ακριβείας. Η πρόσκαιρη αυτή οικονομία δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κανονική ακρίβεια.

3) Η εκκλησιαστική οικονομία χορηγείται με μεγάλη περίσκεψη και σύνεση. Ο Θεόδωρος Στουδίτης πάλι λέει, ότι το αρμόδιο εκκλησιαστικό όργανο εφαρμόζει την οικονομία «κατά καιρόν και λόγον» (Επιστολή ΚΑ΄, PG 99, 981). Τούτο επιβάλλεται, για να μην προκύψει κάποια ψυχική βλάβη ή σκανδαλισμός αντί για ωφέλεια, είτε του αιτούντος την οικονομία είτε του υπολοίπου πληρώματος της Εκκλησίας.

4) Το αρμόδιο εκκλησιαστικό όργανο οφείλει να λαμβάνει υπόψη του και τον αριθμό των οπωσδήποτε ενδιαφερομένων. Όσο μεγαλύτερο είναι το πλήθος εκείνων που ζητούν την εκκλησιαστική οικονομία, τόσο ευκολότερη και μεγαλύτερη είναι και η συγκατάβαση του εκκλησιαστικού οργάνου. (Αρχή της αναλογίας). Πρβλ. α΄ καν. Μεγ. Βασιλείου.

5) επίσης οφείλει το εκκλησιαστικό όργανο να έχει υπόψη του την αρχή που διατύπωσε ο Γρηγόριος ο Νανζιανζηνός ή Θεολόγος, κατά την οποία δεν επιτρέπεται «να προσλαμβάνωμεν το αλλότριο, φθείροντες το ημέτερον, ό κακών όντως εστίν οικονόμων» ( PG 35, 1124). Σύμφωνα με την αρχή αυτή δεν επιτρέπεται μετακίνηση των δογματικών ορίων, δηλαδή απόκλιση από τα δόγματα της πίστεως. Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Ευλόγιος έλεγε: «Τότε τας οικονομίας ο ορθός λόγος μεταχειρίζεται, ότε το δόγμα της ευσεβείας ουδέν παραβλέπεται» ( PG 103, 953).

Εκτός από τις παραπάνω γενικές αρχές, παρά τη μεγάλη σπουδαιότητα και σημασία του μέτρου της οικονομίας και παρά το γεγονός, ότι εφαρμόσθηκε και εφαρμόζεται ανέκαθεν στην Εκκλησία σε μεγάλη έκταση τόσο στην τελετουργία, όσο και στη διοίκηση, εν τούτοις το παράδοξο είναι, ότι δεν διατυπώθηκαν επισήμως λεπτομερείς διατάξεις για την εφαρμογή της. Προφανώς το ακαθόριστο στην παροχή της εκκλησιαστικής οικονομίας οφείλεται και σ' αυτήν τη φύση της οικονομίας. Αυτή είναι, κατά την ορθόδοξη αντίληψη, έκφραση της εν Χριστώ ελευθερίας, η οποία υπάρχει μέσα στην Εκκλησία.

Μη νομισθεί όμως, ότι και η ακρίβεια, η πίστη και ακριβής τήρηση (διαφύλαξη και εφαρμογή) της αυθεντικής εκκλησιαστικής παραδόσεως, των όρων - κανόνων, δεσμεύει την ελευθερία και μας κάνει δούλους. Αντιθέτως: Και η ακρίβεια έχει ως αποτέλεσμα την ελευθερία. Γιατί και η γνώση, η επίγνωση και η βίωση της αληθείας, του ορθού, που είναι η ακρίβεια, προσφέρει και παρέχει την ελευθερία. Λέει ο Ιησούς Χριστός: «Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ιω. 8, 32).

2017/05/07

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Το παρελθόν Σάββατο 23 Απριλίου τιμήθηκε η μνήμη του Μεγαλομάρτυρος του Χριστού Αγίου Γεωργίου σε διάφορες περιοχές. 
Με ξεχωριστή λαμπρότητα εορτάστηκε ο λαοφιλή Άγιος Γεώργιος στην φερώνυμη Ιερά γυναικεία Μονή στο Μελισσοχώρι Θήβας της οσιωτάτης Γερόντισσας Ευφροσύνης. Των ιερών Ακολουθιών και της αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο οικείος Ποιμενάρχης και Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου, Πανιερώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ.κ. Χρυσόστομος συμπαραστατούμενος από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμά (ο οποίος και κήρυξε γλαφυρώς περί του Αγίου) και Πατέρων της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Πανάκτου Βοιωτίας.
Έψαλλε χορός νέων στην ηλικία Μοναζουσών προς πνευματική τέρψη του πλήθους των πιστών που κατέκλυσαν όλους του χώρους της Μονής καθώς το παλαιό μικρό καθολικό δεν ήταν δυνατόν να φιλοξενήσει τον κύριο όγκο των πιστών.
Μετά την Θεία Λειτουργία ο Άγιος Πρόεδρος κ.κ. Χρυσόστομος ομίλησε για λίγο και ακολούθησε η Λιτανεία των Ιερών Εικόνων του εορταζόμενου Αγίου και της Αναστάσεως του Κυρίου καθώς και αποτμήματος του μαρυρικού Λειψάνου από τον παλαιό Ναό ως το νεόδμητο, περίλαμπρο Καθολικό της Μονής που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των προσκυνητών και της ακμάζουσας αδελφότητας.
Στους πιστούς προσφέρθηκε φιλαδέλφως κεράσματα, μετά την διανομή του Αντίδωρου, και παρατέθηκε τράπεζα επίγειων αγαθών έξωθεν του νέου Ναού. Οι πιστοί επέστρεψαν εις τα ίδια πνευματικά ενισχυμένοι, δοξάζοντες τον Τριαδικό Θεό και τον Μεγαλομάρτυρα Του άγιο Γεώργιο.









Δε στέρησε σε λαμπρότητα η πανήγυρη του ενοριακού Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Αγκαθιάς Ημαθείας. Ιερούργησε ο ακάματος Ιερεύς του Υψίστου, Αιδεσιμότατος π. Νικόλαος Γουσσιόπουλος και προσήλθε πλήθος πιστών από την Κεντρική Μακεδονία.






2017/05/03

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ


Νέες βόμβες Πάπα Φραγκίσκου:
 Είμαι πολύ «φανατικός» στο να βρούμε 
κοινή ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα

Οι Ρώσοι Ορθόδοξοι αναγνωρίζουν το βάπτισμα μας – 
Όσο οι θεολόγοι θα μελετούν εμείς θα προσευχόμαστε μαζί

Του Μάνου Χατζηγιάννη
Ουαι υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!!! Και όπου υποκριταί τα διάφορα εξαπτέρυγα του Φαναρίου, τυχάρπαστοι Αρχιμανδρίτες και πληρωμένοι κοντυλοφόροι, που έσπευσαν να “πανηγυρίσουν” πως δήθεν διαψευστήκαμε όλοι εμείς που ανησυχούσαμε πως ο φετινός κοινός ημερολογιακά εορτασμός του Πάσχα θα σημάνει την κορύφωση της επιδίωξης για μόνιμη κοινή ημερομηνία εορτασμού.
Τώρα όλοι αυτοί οι ρασοφόροι και μη τρωγλοδύτες μπορούν να επιστρέψουν στις τρύπες τους γιατί ο Πάπας το ανακοίνωσε: Είμαι πολύ “φανατικός” στο να βρεθεί κοινή ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα, είπε και οι κολαούζοι του Φαναρίου ας μείνουν με την όρεξη πως θα συμβαίνουν τόσο σοβαρά θέματα σε θεολογικό επίπεδο και θα τα κρύβουν πονηρά και επίμονα από τον πιστό λαό. Τους πονάει που το διαδίκτυο έχει φωνή, γιατί έχουν μάθει να δίνουν γραμμές σε πειθήνια όργανά τους και να θολώνουν τα νερά
Επί της ουσίας, λοιπόν, ο Πάπας Φραγκίσκος, όπως συνηθίζει, κράτησε τα σπουδαία νέα, σε ένα ταξείδι που ούτως ή άλλως προκάλεσε θεολογικό σεισμό, όπως έγραψε και τις προηγούμενες μέρες το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ, με την αναγνώριση κοινού βαπτίσματος με τους Κόπτες, για το φινάλε και την καθιερωμένη συνέντευξη στο αεροπλάνο της επιστροφής.
Σε ερώτηση Ορθόδοξης -κατά δηλωσή της- δημοσιογράφου σχετικά με τις προοπτικές για τις σχέσεις με τους Ορθόδοξους, για την κοινή δήλωση με τον Κόπτη Πατριάρχη, την κοινή ημερομηνία του Πάσχα και την αναγνώριση του βαπτίσματος είπε: “ Εγώ, με τους Ορθόδοξους, είχα πάντα μια μεγάλη φιλία, από το Μπουένος Άιρες. Καθόμουν επί δύο ώρες και σαράντα λεπτά προσευχής σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω(…) έχω πάντα μια συγγενική, αδελφική σχέση. Είμαστε αδελφές Εκκλησίες! Με τον Ταγουάρδο, υπάρχει μια ιδιαίτερη φιλία. Για μένα, είναι ένας μεγάλος άνθρωπος του Θεού! Και ο Tαγουάρδος είναι Πατριάρχης, ένας Πάπας που ωθεί την Εκκλησία προς τα εμπρός. Έχει έναν μεγάλο αποστολικό ζήλο … Είναι ένας από τους πιο – επιτρέψτε μου να πω, αλλά σε εισαγωγικά – «φανατικούς» να βρούμε μια καθορισμένη ημερομηνία για το Πάσχα. Κι εγώ επίσης. Επιδιώκουμε τον τρόπο. Αλλά λέει: Ας πολεμήσουμε!»
Για τη δε αναγνώριση του βαπτίσματος με τους Κόπτες είπε: “Η ενότητα του βαπτίσματος προχωράει (…) τώρα ανοίξαμε την πόρτα και βρισκόμαστε σε καλό δρόμο για να ξεπεράσουμε αυτό το ζήτημα».
Μιλώντας για τους Ρώσους Ορθοδόξους τόνισε πως:
“Οι Ρώσοι Ορθόδοξοι αναγνωρίζουν το βάπτισμά μας και αναγνωρίζουμε το βάπτισμα τους. Ήμουν πολύ στενός φίλος ως επίσκοπος του Μπουένος Άιρες με τους Ρώσους, επίσης με τους Γεωργιανούς, για παράδειγμα ο πατριάρχης των Γεωργιανών είναι ένας άνθρωπος του Θεού, ο Ηλίας Β ‘. Είναι μυστικιστής. Εμείς οι Καθολικοί πρέπει επίσης να μάθουμε από αυτή την μυστικιστική παράδοση των Ορθοδόξων Εκκλησιών”.
Περί του οικουμενισμού ο Πάπας ήταν σαφέστατος για τις προθέσεις του:
“Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, είχαμε αυτή την οικουμενική συνάντηση. Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος ήταν εκεί. Ο Ελληνορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος ήταν εκεί και έπειτα υπήρχαν άλλοι Χριστιανοί – Αγγλικανοί, επίσης ο γραμματέας της Ένωσης Εκκλησιών της Γενεύης. Ο Οικουμενισμός εφαρμόζεται στο μονοπάτι με τα έργα φιλανθρωπίας, με τα έργα της βοήθειας, με το να κάνουμε πράγματα μαζί όταν μπορούν να γίνουν μαζί. Στατικός οικουμενισμός δεν υπάρχει! Είναι αλήθεια ότι οι θεολόγοι πρέπει να μελετήσουν και να καταλήξουν σε συμφωνία, αλλά αυτό δεν θα είναι δυνατόν να τελειώσει καλά αν εμείς δεν βαδίζουμε. Τι μπορούμε να κάνουμε μαζί; Να προσευχόμαστε μαζί, να δουλεύουμε μαζί, να κάνουμε έργα φιλανθρωπίας μαζί … αλλά, μαζί! Και προχωρήστε. Οι σχέσεις με τον Πατριάρχη Κύριλλο είναι καλές. Επίσης, ο Μητροπολίτης Ιλαρίων έρχεται πολλές φορές για να μιλήσει μαζί μου και έχουμε μια καλή σχέση”.
Πόσο πιο απλά να τα πει ο ποντίφικας; Και έχουμε εμείς τον κ .Βαρθολομαίο να λέει «μην ασκούτε το διαδίκτυο» και τους προβληματικούς-αν όχι ημίτρελους- αβανταδόρους του να απειλούν με αφορισμούς. 

www.pentapostagma.gr