2017/05/28

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΑΧΙΛΛΕΙΟΥ

Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Λάρισα τιμήθηκε λαμπρώς ο πολιούχος της θεσσαλικής πρωτεύουσας, Άγιος Αχίλλειος Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης, Την πανηγυρική Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Ιερομόναχος π. Βησσαρίων Βάλλιος ο οποίος κήρυξε και τον Θείο Λόγο.
Οι ορθόδοξοι πιστοί της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης και Τυρνάβου είχαν συνάμα την χαρά και την ευλογία να προσκυνήσουν απότμημα του ιερού Λειψάνου του Αγίου Ματθαίου Αρχιεπισκόπου Γ.Ο.Χ. Αθηνών.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, αρκετοί πιστοί με επικεφαλής τον Πατέρα Βησσαρίωνα μετέβησαν στον πλησιόχωρο ιστορικό Ναό του Αγίου Αχιλλείου για να προσκυνήσουν τα Ιερά Λείψανα του Αγίου και να ψάλλουν ύμνους ευχαριστίας για την σκέπη και προστασία του.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
Χαίρει ἔχουσα, ἡ Θεσσαλία, σὲ ἀκοίμητον, φρουρῶν προστάτην, 
καὶ τῆς Λαρίσης ἡ πόλις ἀδάμαντα, ἡ Ἐκκλησία τὴν εὔηχον σάλπιγγα, 
τὸ τοῦ Υἱοῦ ὁμοούσιον κηρύξασαν, 
Πάτερ Ἅγιε Ἱεράρχα Ἀχίλλιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε,
δωρήσασθαι εἰρήνην ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.








2017/05/27

MNHMH ΑΓΙΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ

Με μεγάλη κατάνυξη και με την συμμετοχή πυκνού εκκλησιάσματος από διάφορα μέρη της Ελλάδας, τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Ματθαίου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών του Ομολογητή και Μυροβλύτη στην Ιερά Μόνη Οσίας Παρασκευής Μύτικα Χαλκίδας. Η ημέρα αυτή για την αδελφότητα, που τυγχάνουν πνευματικά τέκνα, τιμάται ως δεύτερη πανήγυρη της Μονής. 
Το πρωί τελέστηκε η εόρτια Ακολουθία του Όρθρου, μέσα και στην χαρμόσυνη ατμόσφαιρα του συνεχιζόμενου εορτασμού της Αγίας Αναλήψεως του Κυρίου και ακολούθησε η Θεία Λειτουργία με συλλειτουργία των Ιερομονάχων π. Βησσαρίωνος και π. Χρυσοστόμου, Αδελφών της Ιερά Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Οινόης. 
Έψαλλε ο βυζαντινός χορός των μοναζουσών κατανυκτικά ενώ ο πατήρ Χρυσόστομος, κατά την ώρα του Κοινωνικού, κήρυξε τον Θείο Λόγο αναφερθείς στο βίο και κυρίως στους ομολογιακούς αγώνες του θαυματουργού Ιεράρχη. Μετά την απόλυση μίλησε για λίγο και ο πατήρ Βησσαρίων τονίζοντας την παρακαταθήκη την οποία παραλαμβάνουμε πάντα τα μέλη της Εκκλησίας, από Επισκόπου έως και κάθε πιστού, και την ανάγκη να την συνεχίσουμε ανόθευτη προς σωτηρία ψυχών. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στους ομολογιακούς αγώνες της εξόριστης Αδελφότητας της Μονής, η οποία στερήθηκε και το νερό αφού διακόπηκε η υδροδότηση των Μοναχών ώστε να εξαναγκαστούν να εγκαταλείψουν το Μοναστήρι. αφού δεν μπορούσαν ούτε να μαγειρεύουν, από την συμμορία της εικονομάχου "μοναχής" Συγκλητικής Τσακίρογλού και των περί αυτήν... Τονίζοντας την ανάγκη συνέχισης της μαρτυρικής ομολογίας με ταπείνωση.
Ακολούθησε η λιτανεία πέριξ της Μονής των Ιερών Λειψάνων και ιδιαιτέρως της αγίας Κάρας του Αρχιεπισκόπου Ματθαίου, την οποία ως ιερό θησαυρό κατέχει η Μονή και της ιεράς εικόνας του εορταζόμενου αγίου. Οι πιστοί είχαν την ευλογία να προσκυνήσουν τα ιερά αυτά σεβάσματα κατά την διάρκεια της Λειτουργίας ενώ, κατά το "Πάσα πνοή", οι ιερείς έχρισαν δι' αγίου ελαίου τους εκκλησιαζομένους, ευλογούντες αυτούς και με ωμοφόριο του αγίου Ιεράρχου.
Τέλος έγινε η διανομή του αντίδωρου και προσφέρθηκε φιλοξενία στους προσκυνητές της Μονής από την Αδελφότητα της Οσιοτάτης Γερόντισσας Βενερίας.











2017/05/23

ΑΓΙΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

Το ερχόμενο Σάββατο τιμάται η μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών Ματθαίου του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, του Ομολογητή και Μυροβλύτη, κοιμηθέντος οσιακώς την 14/27 Μαΐου 1950. Για την συμπλήρωση 67 χρόνων από την κοίμηση του δημοσιεύουμε σε ηλεκτρονική μορφή το αφιέρωμα του Συνοδικού Ημερολογίου της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος του έτους 2002.

Την μνήμη του πανηγυρίζει δεόντως η μαρτυρική Αδελφότητα της Ιεράς Μονής Οσίας Παρασκευής Μύτικα Χαλκίδας. Οι Μοναχές της Μονής και πνευματικές θυγατέρες του Αγίου Ματθαίου προέρχονται από την Μονή που ίδρυσε ο Άγιος Πατήρ στην Κερατέα, απ' όπου εκδιώχθηκαν και εν εξορία βρέθηκαν δια την εμμονή τους στην διδασκαλία του θαυματουργού Πνευματικού τους Πατρός και κοινή πίστη της Καθολικής Εκκλησίας του Χριστού!

Απολυτίκιον. Ήχος Α' "Του λίθου σφραγισθέντος"
Ἀθηνῶν εἶ ποιμένας καί τῆς Κρήτης τό καύχημα, 
μοναζόντων τό κλέος, οἰκουμένης ἀγλάϊσμα, 
Ματθαῖε ἱερώτατε, σοφέ, ψυχῶν τε καί σωμάτων ιατρέ, 
τῶν ἐν παντοίοις κινδύνοις καί πειρασμοῖς 
καταφυγή τε καί σκέπη καί ἀγαλλίαμα.
Δόξα τῶ σέ δοξάσαντι Χριστῶ, δόξα τῶ σέ στεφανώσαντι,
δόξα τῶ ἐν ἐσχάτοις τοῖς καιροῖς μυροβλύτην ἀναδείξαντι.
 Ἀ
θην 
ν ε
ἶ 
ποιμένας καί τ 
ς Κρήτης τό καύχημα, μοναζόντων τό κλέος, ο
ἰ 
κουμένης
ἀ 
γλάϊσμα
, Ματθα
 ῖ 
ε
ερώτατε, σοφέ, ψυχ
ν τε καί σωμάτων
ατρέ, τ
ν
ν παντοίοιςκινδύνοις καί πειρασμο
 ῖ 
ς καταφυγή τε καί σκέπη καί
γαλλίαμα. Δόξα τ
σέ δοξάσαντιΧριστ
, δόξα τ
σέ στεφανώσαντι, δόξα τ
ν
σχάτοις το
 ῖ 
ς καιρο
 ῖ 
ς μυροβλύτην
ναδείξαντι.

2017/05/10

ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑ ΨΥΧΩΝ

Είμαστε υποχρεωμένοι στις ιεραποστολικές χώρες να εφαρμόζουμε πάντοτε τους κανόνες της Εκκλησίας;


Παν. Ι. Μπούμη (Πάντα τα έθνη, Τεύχος 25, α΄Τρίμηνο 1988, σελ.8 -9)



Απάντηση: Η ερώτηση αυτή προέκυψε από τα προηγούμενα σημειώματα - απαντήσεις, όπου λέγεται, ότι πρέπει στις κρίσεις μας και στις απαντήσεις μας, στις αποφάσεις μας καις τις πράξεις μας, να βασιζόμαστε στην αυθεντική εκκλησιαστική παράδοση, στην Αγία Γραφή και στις αποφάσεις (όρους - κανόνες) των Οικουμενικών Συνόδων, γιατί αυτές είναι σίγουρα αλάθητες και ορθές, και οδηγούν στην σωτηρία και στη θέωση. Για το λόγο αυτό και η απάντηση μας στο ανωτέρω ερώτημα, καθώς και η ανάγνωση του σημειώματος αυτού, πρέπει να είναι πολύ προσεκτική, να γίνει με μεγάλη προσοχή.

* * *

Όπως θα είχε παρατηρήσει ο αγαπητός αναγνώστης της στήλης αυτής, στα προηγούμενα σημειώματα γράψαμε και επαναλάβαμε, ότι μπορούμε να προβούμε σε τούτο ή εκείνο το έργο ή την ενέργεια στους χώρους της εξωτερικής ιεραποστολής και γενικότερα μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, επειδή δεν έχουμε κανόνα της Εκκλησίας που να μας το απαγορεύει, ή που να μας υπαγορεύει το αντίθετο. Επειδή δηλαδή δεν έχουμε κανόνα της Εκκλησίας που να μας ορίζει, που να μας επιβάλλει, τι πρέπει να πράξουμε, γι' αυτό έχουμε ελευθερία κινήσεων. Γιατί και ο απ. Παύλος λέει: «Ου ουκ έστι νόμος, ουδέ παράβασις» (Ρωμ. 4, 15).

Αλλοιώς, αν έχουμε κανόνα της Εκκλησίας που μας καθορίζει, τι πρέπει να πράξουμε ή τι πρέπει να αποφύγουμε να πράξουμε, τότε δεν είμαστε ελεύθεροι να πράξουμε ότι θέλουμε, δεν έχουμε απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Είμαστε υποχρεωμένοι και δεσμευμένοι να τον ακολουθήσουμε, γιατί αλλιώς κάνουμε παράβαση , κάνουμε παρανομία, αμαρτία.

Εν τούτοις μέσα στην Εκκλησία και στο Κανονικό Δίκαιο υπάρχει και η περίπτωση εκείνη, κατά την οποία αν και «παραβαίνουμε», αν και παρεκκλίνουμε από ένα κανόνα, δεν κάνουμε αμαρτία, ή μάλλον δεν μας καταλογίζεται ως αμαρτία. Αυτή είναι η περίπτωση της εφαρμογής της εκκλησιαστικής οικονομίας ή όπως απλώς λέμε: «αυτό γίνεται κατ' οικονομία». Για να είναι όμως οικονομία μία ενέργεια ή μία παράλειψη καθήκοντος, και να μην είναι παράβαση, χρειάζονται ορισμένες προϋποθέσεις, ώστε ο θεσμός της οικονομίας να μην εκτραπεί της πορείας του και να μην καταντήσει αταξία, ακαταστασία και σύγχυση.

Πριν πάμε όμως στις προϋποθέσεις, ας δώσουμε τον ορισμό της οικονομίας και της ακριβείας:

« Οικονομία είναι η αρμοδίως και από χριστιανική διάθεση - αγάπη πρόσκαιρη και λογική παρέκκλιση από την ακρίβεια των κανόνων, χωρίς μετακίνηση των δογματικών ορίων, προς σωτηρία των ανθρώπων, οι οποίοι βρίσκονται εντός και εκτός της Εκκλησίας».

Ακρίβεια κατά πρώτον είναι το σύνολο της αυθεντικής εκκλησιαστικής παραδόσεως, όπως την είδαμε και παραπάνω. Είναι η επικυρωμένη από Οικουμενικές Συνόδους Εκκλησιαστική Παράδοση, η οποία αποτελεί τη βάση της Ορθοδοξίας και Ορθοπραξίας, της ορθής και ακριβούς πίστεως και ζωής.

Πολλοί λένε, ότι ακρίβεια είναι και οι λοιπές διατάξεις, οι εγκύκλιοι κ.τ.λ., γενικώς οι παραδόσεις, οι οποίες ισχύουν σε μία τοπική Εκκλησία. Όμως δεν μπορούμε να δεχθούμε το χαρακτηρισμό αυτό, παρά μόνο καταχρηστικώς, διότι, όπως είπαμε σε προηγούμενα σημειώματα, δεν είμαστε βέβαιοι, αν αυτές είναι αλάθητες, εάν δίνουν το απολύτως ακριβές, το ορθό.

Ακρίβεια επίσης είναι η ακριβής και πιστή τήρηση (διαφύλαξη και εφαρμογή) της αυθεντικής εκκλησιαστικής παραδόσεως. Τελικός σκοπός της ακρίβειας είναι η κατόρθωση της οικοδομής και σωτηρίας των πιστών.

* * *

Στο σημείο αυτό τίθεται και το εξής ερώτημα: Εκτός από την αυθεντική εκκλησιαστική παράδοση (δόγματα και κανόνες) είμαστε υποχρεωμένοι να τηρούμε και τις διατάξεις, εντολές κ.τ.λ., τις οποίες εκδίδουν οι διάφορες τοπικές εκκλησιαστικές Αρχές. Είναι δηλαδή αυτές υποχρεωτικές; Ή μπορούμε να τις αγνοήσουμε; Η απάντηση είναι η εξής: Βεβαίως είναι υποχρεωτικές για όσους ανήκουν στη δικαιοδοσία των αρχών αυτών και εφ΄ όσον δεν έρχονται σε αντίθεση προς την αυθεντική εκκλησιαστική παράδοση. Ο απ. Παύλος παραγγέλλει: « Πείθεστε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε· αυτοί γαρ αργυπνούσιν υπέρ των ψυχών υμών ως λόγον αποδώσοντες » (Εβρ. 13, 17).

Αν όμως ξέρουμε καλά, ότι αυτές οι γνώμες ή οι εντολές έρχονται σε αντίθεση προς την Παράδοση της Εκκλησίας, τότε οφείλουμε, με τον ενδεδειγμένο καλό τρόπο και με τον απαιτούμενο σεβασμό, να πούμε στους εκκλησιαστικούς και πνευματικούς ηγέτες, ότι σφάλλουν, ότι έρχονται σε αντίθεση προς την ορθόδοξη παράδοση, και, κατά συνέπεια, ότι δεν μπορούμε να συμμορφωθούμε και να ακολουθήσουμε τέτοιες ανθρώπινες υποδείξεις και εντολές. Το παράδειγμα σ' αυτό μας το έδειξαν οι απόστολοι, όταν είπαν: « Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις » (Πραξ. 5, 29).

Ας έλθουμε όμως και πάλι στο θεσμό της οικονομίας. Είπαμε προηγουμένως, ότι ο τελικός σκοπός της ακριβείας είναι η σωτηρία του ανθρώπου δια μέσου της Εκκλησίας. Όταν όμως η απαρέγκλιτη εφαρμογή ενός κανόνα σε μία δεδομένη περίπτωση εμποδίζει την επίτευξη αυτού του σκοπού, τότε εξετάζει η Εκκλησία, μήπως η προσωρινή και λογική αναστολή του εν λόγω κανόνα συμβάλλει στην επιτυχία του επιδιωκομέμου σκοπού. Εάν πράγματι τούτο συμβαίνει, τότε μπορούμε να προβούμε στην αναστολή αυτή, γιατί και τότε βρισκόμαστε στον ορθό δρόμο. Στην περίπτωση αυτή έχουμε την εφαρμογή του μέτρου της εκκλησιαστικής «οικονομίας».

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει: «Δύο είδη κυβερνήσεως και διορθώσεως φυλάττονται εις την του Χριστού Εκκλησίαν. Το εν είδος ονομάζεται Ακρίβεια , το δε άλλο ονομάζεται Οικονομία και Συγκατάβασις, με τα οποία κυβερνούσι την σωτηρίαν των ψυχών οι του πνεύματος οικονόμοι (=κληρικοί), πότε μεν το ένα, πότε δε το άλλο» («Πηδάλιον» σελ. 53, υποσ.).

Παράδειγμα: Απαραίτητη προϋπόθεση για τη σωτηρία του ανθρώπου, όπως είναι γνωστό, είναι το βάπτισμα, δηλαδή η κατάδυση και η ανάδυση του φωτιζόμενου τρεις φορές στο όνομα της Αγίας Τριάδος μέσα σε αγιασμένο νερό και από κανονικό ιερέα ή αρχιερέα. Στην περίπτωση όμως που ένα βρέφος πεθαίνει ξαφνικά, επιτρέπει η Εκκλησία χάριν της σωτηρίας του την παρέκκλιση από την ακρίβεια και την εφαρμογή της οικονομίας. Έτσι μπορεί και απλός πιστός λαϊκός (άνδρας ή γυναίκα) να ανυψώσει το παιδί τρεις φορές στον αέρα και στο όνομα της Αγίας Τριάδος, για να θεωρηθεί αυτό βαπτισμένο (αεροβάπτισμα).

Στην περίπτωση αυτή, καθώς και σε όλες γενικώς, ισχύει εκείνο που ορίζει ο πη΄ καν. της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου: « Ώστε δια πάντων προτιμητέαν ηγείσθαι την του ανθρώπου σωτηρίαν τε και απάθειαν ». Εφ' όσον με την οικονομία κατορθώνεται η σωτηρία του ανθρώπου, η οποία αποτελεί το σκοπό και της ακριβείας , μπορούμε να πούμε, ότι ακρίβεια και οικονομία είναι δύο όψεις της ίδιας ποιμαντικής διακονίας και εξουσίας της Εκκλησίας.

Έτσι, και βάσει των ανωτέρω, δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ως παράβαση και ως παρανομία εκείνο που γίνεται κατ' οικονομία. Πολύ δε περισσότερο δεν είναι παράβαση, γιατί η μη τήρηση της ακριβείας, ή μάλλον η χορήγηση της οικονομίας, δεν γίνεται αυθαιρέτως από τον οιονδήποτε ενδιαφερόμενο, αλλά πραγματοποιείται κατόπιν αποφάσεως και αδείας του αρμοδίου εκκλησιαστικού οργάνου.

Ποιο όμως είναι αυτό το αρμόδιο εκκλησιαστικό όργανο; Εν πρώτοις πρέπει να τονίσουμε, ότι δεν μπορεί να είναι το ίδιο με εκείνο που έχει ανάγκη της οικονομίας, εκείνο δηλ. που ζητάει την οικονομία, σε οποιοδήποτε βαθμό της εκκλησιαστικής ιεραρχίας και αν βρίσκεται.

Ευνόητο επίσης είναι, ότι το όργανο που παρέχει κάθε φορά την οικονομία πρέπει να είναι ανώτερο από εκείνο που ζητάει την οικονομία. Έτσι προκειμένου περί των πιστών και των κληρικών (πρεσβυτέρου, διακόνου κ.τ.λ.) την εφαρμογή της οικονομίας ασκεί συνήθως ο επίσκοπος. Περί δε των επισκόπων το λόγο έχει η ιερά σύνοδος κ.ο.κ. Δηλ. η οικονομία χορηγείται απαραιτήτως ιεραρχικώς , αλλιώς συνιστά παράβαση. Τελικώς, το δικαίωμα της εφαρμογής της οικονομίας περιέχεται από τις κατώτερες συνόδους στην οικουμενική.

Είναι βεβαίως φανερό, ότι όλα αυτά που αφορούν την εκκλησιαστική οικονομία συντελούνται εν Αγίω Πνεύματι «κατά θείαν χάριν». Τούτο καταγγέλλει και ο π΄(80 ος ) αποστολικός κανόνας. ’λλωστε πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι η εφαρμογή της εκκλησιαστικής οικονομίας είναι μία συνέχεια και μία μίμηση της θείας οικονομίας, τ. ε. της θείας φιλανθρωπίας, και ενσαρκώσεως.

Ότι η οικονομία είναι μία συνέχεια της θείας Οικονομίας και μία συνέπεια της χριστιανικής εντολής της αγάπης και δεν οφείλεται σε πρόθεση καταλύσεως της κανονικής τάξεως, φαίνεται και από ορισμένες αρχές, οι οποίες (πρέπει να) ακολουθούνται κατά την εφαρμογή και χορήγηση της οικονομίας. Τέτοιες είναι οι εξής:

1) Η εκκλησιαστική οικονομία είναι - και πρέπει να είναι - μία έκφραση του πνεύματος της αγάπης, το οποίο διέπει την Εκκλησία. Κάθε άλλο κίνητρο ή σκοπιμότητα ή ωφελιμιστικό κριτήριο αποδοκιμάζεται. Όπως επίσης και η εφαρμογή της οικονομίας κάτω από την απειλή βίας .

2) Η απόκλιση από την ακρίβεια του κανόνα γίνεται προσκαίρως (ή έστω με την συνείδηση του πρόσκαιρου ) για ένε μικρότερο ή μεγαλύτερο διάστημα ανάλογα με τις περιπτώσεις. Πρβλ. το υπό του Θεοδώρου του Στουδίτου λεγόμενο: «των οικονομιών αι μεν προς καιρόν γεγόνασι παρά των πατέρων, σι δε το διηνεκές έχουσι» (Επιστολή ΜΘ΄, ΠΓ 99, 1085). Από το πρόσκαιρο της οικονομίας αποδεικνύεται και το γεγονός, ότι δεν υπάρχει πρόθεση για την κατάλυση της ακριβείας. Η πρόσκαιρη αυτή οικονομία δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κανονική ακρίβεια.

3) Η εκκλησιαστική οικονομία χορηγείται με μεγάλη περίσκεψη και σύνεση. Ο Θεόδωρος Στουδίτης πάλι λέει, ότι το αρμόδιο εκκλησιαστικό όργανο εφαρμόζει την οικονομία «κατά καιρόν και λόγον» (Επιστολή ΚΑ΄, PG 99, 981). Τούτο επιβάλλεται, για να μην προκύψει κάποια ψυχική βλάβη ή σκανδαλισμός αντί για ωφέλεια, είτε του αιτούντος την οικονομία είτε του υπολοίπου πληρώματος της Εκκλησίας.

4) Το αρμόδιο εκκλησιαστικό όργανο οφείλει να λαμβάνει υπόψη του και τον αριθμό των οπωσδήποτε ενδιαφερομένων. Όσο μεγαλύτερο είναι το πλήθος εκείνων που ζητούν την εκκλησιαστική οικονομία, τόσο ευκολότερη και μεγαλύτερη είναι και η συγκατάβαση του εκκλησιαστικού οργάνου. (Αρχή της αναλογίας). Πρβλ. α΄ καν. Μεγ. Βασιλείου.

5) επίσης οφείλει το εκκλησιαστικό όργανο να έχει υπόψη του την αρχή που διατύπωσε ο Γρηγόριος ο Νανζιανζηνός ή Θεολόγος, κατά την οποία δεν επιτρέπεται «να προσλαμβάνωμεν το αλλότριο, φθείροντες το ημέτερον, ό κακών όντως εστίν οικονόμων» ( PG 35, 1124). Σύμφωνα με την αρχή αυτή δεν επιτρέπεται μετακίνηση των δογματικών ορίων, δηλαδή απόκλιση από τα δόγματα της πίστεως. Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Ευλόγιος έλεγε: «Τότε τας οικονομίας ο ορθός λόγος μεταχειρίζεται, ότε το δόγμα της ευσεβείας ουδέν παραβλέπεται» ( PG 103, 953).

Εκτός από τις παραπάνω γενικές αρχές, παρά τη μεγάλη σπουδαιότητα και σημασία του μέτρου της οικονομίας και παρά το γεγονός, ότι εφαρμόσθηκε και εφαρμόζεται ανέκαθεν στην Εκκλησία σε μεγάλη έκταση τόσο στην τελετουργία, όσο και στη διοίκηση, εν τούτοις το παράδοξο είναι, ότι δεν διατυπώθηκαν επισήμως λεπτομερείς διατάξεις για την εφαρμογή της. Προφανώς το ακαθόριστο στην παροχή της εκκλησιαστικής οικονομίας οφείλεται και σ' αυτήν τη φύση της οικονομίας. Αυτή είναι, κατά την ορθόδοξη αντίληψη, έκφραση της εν Χριστώ ελευθερίας, η οποία υπάρχει μέσα στην Εκκλησία.

Μη νομισθεί όμως, ότι και η ακρίβεια, η πίστη και ακριβής τήρηση (διαφύλαξη και εφαρμογή) της αυθεντικής εκκλησιαστικής παραδόσεως, των όρων - κανόνων, δεσμεύει την ελευθερία και μας κάνει δούλους. Αντιθέτως: Και η ακρίβεια έχει ως αποτέλεσμα την ελευθερία. Γιατί και η γνώση, η επίγνωση και η βίωση της αληθείας, του ορθού, που είναι η ακρίβεια, προσφέρει και παρέχει την ελευθερία. Λέει ο Ιησούς Χριστός: «Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ιω. 8, 32).

2017/05/07

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Το παρελθόν Σάββατο 23 Απριλίου τιμήθηκε η μνήμη του Μεγαλομάρτυρος του Χριστού Αγίου Γεωργίου σε διάφορες περιοχές. 
Με ξεχωριστή λαμπρότητα εορτάστηκε ο λαοφιλή Άγιος Γεώργιος στην φερώνυμη Ιερά γυναικεία Μονή στο Μελισσοχώρι Θήβας της οσιωτάτης Γερόντισσας Ευφροσύνης. Των ιερών Ακολουθιών και της αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο οικείος Ποιμενάρχης και Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου, Πανιερώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ.κ. Χρυσόστομος συμπαραστατούμενος από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμά (ο οποίος και κήρυξε γλαφυρώς περί του Αγίου) και Πατέρων της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Πανάκτου Βοιωτίας.
Έψαλλε χορός νέων στην ηλικία Μοναζουσών προς πνευματική τέρψη του πλήθους των πιστών που κατέκλυσαν όλους του χώρους της Μονής καθώς το παλαιό μικρό καθολικό δεν ήταν δυνατόν να φιλοξενήσει τον κύριο όγκο των πιστών.
Μετά την Θεία Λειτουργία ο Άγιος Πρόεδρος κ.κ. Χρυσόστομος ομίλησε για λίγο και ακολούθησε η Λιτανεία των Ιερών Εικόνων του εορταζόμενου Αγίου και της Αναστάσεως του Κυρίου καθώς και αποτμήματος του μαρυρικού Λειψάνου από τον παλαιό Ναό ως το νεόδμητο, περίλαμπρο Καθολικό της Μονής που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των προσκυνητών και της ακμάζουσας αδελφότητας.
Στους πιστούς προσφέρθηκε φιλαδέλφως κεράσματα, μετά την διανομή του Αντίδωρου, και παρατέθηκε τράπεζα επίγειων αγαθών έξωθεν του νέου Ναού. Οι πιστοί επέστρεψαν εις τα ίδια πνευματικά ενισχυμένοι, δοξάζοντες τον Τριαδικό Θεό και τον Μεγαλομάρτυρα Του άγιο Γεώργιο.









Δε στέρησε σε λαμπρότητα η πανήγυρη του ενοριακού Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Αγκαθιάς Ημαθείας. Ιερούργησε ο ακάματος Ιερεύς του Υψίστου, Αιδεσιμότατος π. Νικόλαος Γουσσιόπουλος και προσήλθε πλήθος πιστών από την Κεντρική Μακεδονία.






2017/05/03

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ


Νέες βόμβες Πάπα Φραγκίσκου:
 Είμαι πολύ «φανατικός» στο να βρούμε 
κοινή ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα

Οι Ρώσοι Ορθόδοξοι αναγνωρίζουν το βάπτισμα μας – 
Όσο οι θεολόγοι θα μελετούν εμείς θα προσευχόμαστε μαζί

Του Μάνου Χατζηγιάννη
Ουαι υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!!! Και όπου υποκριταί τα διάφορα εξαπτέρυγα του Φαναρίου, τυχάρπαστοι Αρχιμανδρίτες και πληρωμένοι κοντυλοφόροι, που έσπευσαν να “πανηγυρίσουν” πως δήθεν διαψευστήκαμε όλοι εμείς που ανησυχούσαμε πως ο φετινός κοινός ημερολογιακά εορτασμός του Πάσχα θα σημάνει την κορύφωση της επιδίωξης για μόνιμη κοινή ημερομηνία εορτασμού.
Τώρα όλοι αυτοί οι ρασοφόροι και μη τρωγλοδύτες μπορούν να επιστρέψουν στις τρύπες τους γιατί ο Πάπας το ανακοίνωσε: Είμαι πολύ “φανατικός” στο να βρεθεί κοινή ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα, είπε και οι κολαούζοι του Φαναρίου ας μείνουν με την όρεξη πως θα συμβαίνουν τόσο σοβαρά θέματα σε θεολογικό επίπεδο και θα τα κρύβουν πονηρά και επίμονα από τον πιστό λαό. Τους πονάει που το διαδίκτυο έχει φωνή, γιατί έχουν μάθει να δίνουν γραμμές σε πειθήνια όργανά τους και να θολώνουν τα νερά
Επί της ουσίας, λοιπόν, ο Πάπας Φραγκίσκος, όπως συνηθίζει, κράτησε τα σπουδαία νέα, σε ένα ταξείδι που ούτως ή άλλως προκάλεσε θεολογικό σεισμό, όπως έγραψε και τις προηγούμενες μέρες το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ, με την αναγνώριση κοινού βαπτίσματος με τους Κόπτες, για το φινάλε και την καθιερωμένη συνέντευξη στο αεροπλάνο της επιστροφής.
Σε ερώτηση Ορθόδοξης -κατά δηλωσή της- δημοσιογράφου σχετικά με τις προοπτικές για τις σχέσεις με τους Ορθόδοξους, για την κοινή δήλωση με τον Κόπτη Πατριάρχη, την κοινή ημερομηνία του Πάσχα και την αναγνώριση του βαπτίσματος είπε: “ Εγώ, με τους Ορθόδοξους, είχα πάντα μια μεγάλη φιλία, από το Μπουένος Άιρες. Καθόμουν επί δύο ώρες και σαράντα λεπτά προσευχής σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνω(…) έχω πάντα μια συγγενική, αδελφική σχέση. Είμαστε αδελφές Εκκλησίες! Με τον Ταγουάρδο, υπάρχει μια ιδιαίτερη φιλία. Για μένα, είναι ένας μεγάλος άνθρωπος του Θεού! Και ο Tαγουάρδος είναι Πατριάρχης, ένας Πάπας που ωθεί την Εκκλησία προς τα εμπρός. Έχει έναν μεγάλο αποστολικό ζήλο … Είναι ένας από τους πιο – επιτρέψτε μου να πω, αλλά σε εισαγωγικά – «φανατικούς» να βρούμε μια καθορισμένη ημερομηνία για το Πάσχα. Κι εγώ επίσης. Επιδιώκουμε τον τρόπο. Αλλά λέει: Ας πολεμήσουμε!»
Για τη δε αναγνώριση του βαπτίσματος με τους Κόπτες είπε: “Η ενότητα του βαπτίσματος προχωράει (…) τώρα ανοίξαμε την πόρτα και βρισκόμαστε σε καλό δρόμο για να ξεπεράσουμε αυτό το ζήτημα».
Μιλώντας για τους Ρώσους Ορθοδόξους τόνισε πως:
“Οι Ρώσοι Ορθόδοξοι αναγνωρίζουν το βάπτισμά μας και αναγνωρίζουμε το βάπτισμα τους. Ήμουν πολύ στενός φίλος ως επίσκοπος του Μπουένος Άιρες με τους Ρώσους, επίσης με τους Γεωργιανούς, για παράδειγμα ο πατριάρχης των Γεωργιανών είναι ένας άνθρωπος του Θεού, ο Ηλίας Β ‘. Είναι μυστικιστής. Εμείς οι Καθολικοί πρέπει επίσης να μάθουμε από αυτή την μυστικιστική παράδοση των Ορθοδόξων Εκκλησιών”.
Περί του οικουμενισμού ο Πάπας ήταν σαφέστατος για τις προθέσεις του:
“Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, είχαμε αυτή την οικουμενική συνάντηση. Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος ήταν εκεί. Ο Ελληνορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος ήταν εκεί και έπειτα υπήρχαν άλλοι Χριστιανοί – Αγγλικανοί, επίσης ο γραμματέας της Ένωσης Εκκλησιών της Γενεύης. Ο Οικουμενισμός εφαρμόζεται στο μονοπάτι με τα έργα φιλανθρωπίας, με τα έργα της βοήθειας, με το να κάνουμε πράγματα μαζί όταν μπορούν να γίνουν μαζί. Στατικός οικουμενισμός δεν υπάρχει! Είναι αλήθεια ότι οι θεολόγοι πρέπει να μελετήσουν και να καταλήξουν σε συμφωνία, αλλά αυτό δεν θα είναι δυνατόν να τελειώσει καλά αν εμείς δεν βαδίζουμε. Τι μπορούμε να κάνουμε μαζί; Να προσευχόμαστε μαζί, να δουλεύουμε μαζί, να κάνουμε έργα φιλανθρωπίας μαζί … αλλά, μαζί! Και προχωρήστε. Οι σχέσεις με τον Πατριάρχη Κύριλλο είναι καλές. Επίσης, ο Μητροπολίτης Ιλαρίων έρχεται πολλές φορές για να μιλήσει μαζί μου και έχουμε μια καλή σχέση”.
Πόσο πιο απλά να τα πει ο ποντίφικας; Και έχουμε εμείς τον κ .Βαρθολομαίο να λέει «μην ασκούτε το διαδίκτυο» και τους προβληματικούς-αν όχι ημίτρελους- αβανταδόρους του να απειλούν με αφορισμούς. 

www.pentapostagma.gr

2017/04/15

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2017

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!     ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!



Η ΕΚ ΤΟΥ ΜΝΗΜΑΤΟΣ ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΟΠΩΣ ΕΙΚΟΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟ ΙΕΡΟ ΚΟΥΒΟΥΚΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ 

Christ is Risen! Indeed, He is Risen!- Christus ist auferstanden! Er ist wahrhaftig auferstanden!- Christus is opgestaan! Hij is waarlijk opgestaan!- Kristus het opgestaan! Hom het waarlik opgestaan!-  Christus resurrexit! Resurrexit vere!- Cristo è risorto! È veramente risorto!- Le Christ est ressuscité! Vraiment Il est ressuscité!-Cristo ressuscitou! Verdadeiramente ressuscitou!- Hristos a înviat! Adevărat a înviat!- Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado! - Христос Воскресе! Воистину Воскресе! - Христос Воскрес! Воістину Воскрес!- Христос Воскресе! Ваистину Воскресе! - Kristus vstal zmŕtvych! Skutočne vstal!- Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał! - Krishti u ngjall! Vërtet u ngjall!- Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց՜ Օրհնեալ է յայտնութիւնն Քրիստոսի - Hristós diril-Dí! Hakíkatén diril-Dí! - Si Cristo ay nabuhay! Siya nga ay nabuhay! - KrÍstus tÉlah Bangkit! Benár día têlah Bángkit!- Kristus aq ungwektaq! Pichinuq ungwektaq! - ハリストス復活!実に復活 - Kristo Amefufukka! Kweli Amefufukka! - ქრისტე აღსდგა! ჭეშმარიტად აღსდგა! - Kristus nousi kuolleista! Totisesti nousi! - Krisztus feltámadt! Valóban feltámadt! 

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΣ
 ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Αν είναι κανείς πιστός και ευλαβής, ας απολαύσει την ωραία αυτή και λαμπρά πανήγυρη. Αν είναι κανείς δούλος σώφρων, ας εισέλθει χαρούμενος στη χαρά του Κυρίου του. Αν καταπονήθηκε κανείς από τη νηστεία, ας λάβει τώρα το δηνάριο. Αν δούλεψε κανείς από την αυγή, ας δεχτεί σήμερα τη δίκαιη αμοιβή. Αν κανείς ήλθε αργά το πρωί, ας εορτάσει ευγνώμων. Αν έφτασε κανείς μεσημέρι, ας μην αμφιβάλλει καθόλου· γιατί καθόλου δεν ζημιώνεται. Αν έφτασε κανείς αργά το απομεσήμερο, ας πλησιάσει χωρίς ενδοιασμό. Αν έφτασε κανείς μόλις την ενδεκάτη, ας μην φοβηθεί για την αργοπορία· όντας ο κύριος του οίκου γενναιόδωρος δέχεται τον έσχατο όπως ακριβώς και τον πρώτο. Προσφέρει ξεκούραση σε κείνον που εργάστηκε την ενδεκάτη όπως σε κείνον που εργάστηκε από την αυγή. 
Και τον τελευταίο ευσπλαχνίζεται, και τον πρώτο περιποιείται. Και σε κείνον δίνει, και σ᾽ αυτόν χαρίζει. Και τα έργα υποδέχεται, και τη γνώμη καλωσορίζει. Και την πράξη τιμά, και την πρόθεση επαινεί. Εισέλθετε λοιπόν όλοι στη χαρά του Κυρίου μας. Και οι πρώτοι και οι δεύτεροι λάβετε την αμοιβή σας. Πλούσιοι και φτωχοί χορέψτε αγκαλιασμένοι. Εγκρατείς και αμέριμνοι τιμήσατε την ημέρα. Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες ευφρανθείτε σήμερα. 
Το τραπέζι είναι γεμάτο, απολαύστε την πολυτέλεια όλοι. Ο μόσχος είναι πολύς, κανείς ας μη φύγει πεινασμένος. Απολαύστε τον πλούτο της χρηστότητας. Κανείς ας μη θρηνεί τη φτώχεια· εμφανίστηκε η κοινή βασιλεία. Κανείς ας μην οδύρεται για τα σφάλματά του· γιατί ανέτειλε από τον τάφο η συγχώρεση. Κανείς ας μη φοβάται το θάνατο· γιατί ο θάνατος του Σωτήρα μάς ελευθέρωσε. Τον έσβησε, ενώ ήταν υπό την εξουσία του. Τιμώρησε τον Άδη, αφού πρώτα κατέβηκε στον Άδη. Τον επίκρανε, όταν εκείνος γεύτηκε τη σάρκα του.
Ο Ησαΐας το προφήτευσε αυτό: «Ο Άδης», λέει, «επικράνθη». (πρβλ. Ησαΐας 14,9.) Οταν σε συνάντησε κάτω, επικράνθη. Γιατί καταργήθηκε. Επικράνθη, γιατί ενεπαίχθη. Πήρε στα χέρια του ανθρώπινο σώμα, και βρέθηκε μπροστά στον Θεό. Πήρε γη, και βρήκε ουρανό. Πήρε αυτό που έβλεπε, και έπεσε σ᾽ αυτό που δεν έβλεπε. «Πού είναι, θάνατε, το κεντρί σου; Πού είναι, Άδη, η νίκη σου;» (πρβλ. Προς Κορινθίους Α΄ 15,55).
Αναστήθηκε ο Χριστός, και συ καταβαραθρώθηκες. Αναστήθηκε ο Χριστός, και οι δαίμονες ρίχτηκαν κάτω. Αναστήθηκε ο Χριστός, και χαίρονται οι άγγελοι. Αναστήθηκε ο Χριστός, και κανείς νεκρός δεν μένει πια στο μνήμα. Γιατί ο Χριστός σηκώθηκε από το μνήμα και έγινε οδηγός των κεκοιμημένων. Σ᾽ αυτόν η δόξα και η δύναμη στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

(Το κείμενο παρατίθεται σε μετάφραση υπό του φιλολόγου κ. Τσιτσιρίδη Σταύρου)

2017/04/09

Ο ΤΡΑΝΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΔΙΑΤΡΑΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΕΜΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΝΟΥ 
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΙΕΒΟΥ ΜΙΧΑΗΛ (4-5-1591)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΙ  ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ

Ιερεμίας με το έλεος του Θεού αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως νέας Ρώμης και οικουμενικὸς πατριάρχης.
Ιερώτατε μητροπολίτη Κιέβου, υπέρτιμε και έξαρχε Γαλίτζης και μικράς Ρωσίας, εν Αγίω Πνεύματι αγαπητὲ αδελφὲ και συλλειτουργὲ της μετριότητος μας, και θεοφιλέστατοι επίσκοποι, εντιμότατοι κληρικοὶ, ευλαβέστατοι ιερείς, χρησιμότατοι άρχοντες, και όλος ο χριστώνυμος λαός του Κυρίου, είθε η χάρη και η ειρήνη και το έλεος του Θεού Παντοκράτορα καi Κυρίου Ιησού Χριστού να υπάρχει σε εσάς.
Γνωρίζετε όλοι καλά, ότι ενώ ήμουν στην Μόσχα, δέχτηκε η μετριότητα μου τίμιο γράμμα από τον ελλογιμότατο Κρουσίου από την Τυβίγγη, το οποίο μου έφεραν κάποιοι φίλοι, με το οποίο διαπίστωσα, ότι έχει την ίδια εύνοια και αγάπη, την οποία είχε και πριν σε εμάς, καὶ τώρα εξακολουθεί. Εάν αυτός δεν είχε την αγαθή πρόθεση, δεν θα μας έγραφε την ψευδή και πλαστή φήμη του "καλού και αγαθού” ιησουίτη, την οποία εξαπέλυσε εναντίον μας σχετικά με τη παράλογη αλλαγή του νέου ημερολογίου, η οποία δεν έπρεπε να γίνει αλλά με πολλά ψεύδη, που συνέρραψε στα ίδια μέρη και παντού χωρίς ντροπή τα διαφήμισε [1], έτσι (ο Κρούσιος) έσπευσε να μας ενημερώσει. Και αυτά αποτελούν δεύτερη απολογία, ή καλύτερα να πούμε συγκατάθεση για όποιον δεν γνωρίζει, όπως αυτός ο κήρυκας που καταψεύδεται και λέει απεριόριστα ψεύδη.
Τo σάπιο δέντρο από τον καρπό γνωρίζεται, και ο πονηρὸς παρόμοια από τον πονηρό θησαυρό, όπως και το αντίθετο (συμβαίνει) σύμφωνα με την του Κυρίου φωνή. Και αυτό καθόλου δεν είναι θαυμαστὸ, επειδή και των δαιμόνων είναι χαρακτηριστικό, όποτε θέλουν να κακοποιήσουν κάποιους, ή μεταβάλλονται σε σχήμα αγγέλου, ή και μέσω ανθρώπων το πράττουν αυτό, όπως έγινε με τον αρχισυνάγωγο. Εάν λοιπόν άτοπες καινοτομίες, και βλάσφημες παραβάσεις, και ζιζάνια, όχι τυχαία, διασπείρουν κατά της του Χριστού Εκκλησίας κάθε μέρα και δεν φρίττουν, αλλὰ (τολμούν) να προσάπτουν στην ίδια την αλήθεια, το Θείο Πνεύμα, με παραχάραξη, ξένη και αλλότρια φωνὴ και μήτε θέλουν να πειθαρχήσουν στις αποφάσεις των Αγίων και Οικουμενικών Συνόδων, ούτε σκέφτονται καθόλου το ανάθεμα που η τρίτη (Οικουμενική Σύνοδος) επιβάλλει σε αυτούς που τολμούν να προσθέσουν ή να αφαιρέσουν κάτι στο άγιο Σύμβολο της ευσεβής και ορθής μας πίστης, αλλὰ σήκωσαν κάθε πέτρα και κινούν απαύστως, κατὰ την παροιμία, για να δημιουργήσουν το μοχθηρὸ και άθεσμον θέλημα τους, πόσο μάλλον για μένα οι δεινοὶ σοφιστές και της αληθείας εχθροὶ θα μπορούσαν να λένε αλήθεια.
Πιστεύω ότι δ αυτοί που συναντήθηκαν και συνομίλησαν με αυτούς για τέτοιου είδους υπόθεση δεν αγνοούν, για να το πούμε ξεκάθαρα, ότι αυτά αφορούν τα ορθά δόγματα της πίστης μας. Έχουν από την κεφαλή τους την αρχή να συκοφαντούν και να ψεύδονται, όπως η κληρονομιά που χαρίστηκε από τον πατέρα τους, την οποία (συνήθεια) χρησιμοποίησαν πρόσφατα όχι μόνον εναντίον μου, αλλὰ και παλαιότερα δεν σταμάτησαν να σπέρνουν ενάντια σε όσους ομολογούν την αλήθεια. Εμείς δεν συνηθίσαμε να τρέφουμε τέτοιο θηρίο διότι είμαστε μαθητές των ψαράδων (Αποστόλων). Αλλά ούτε εκείνα, τα οποία πριν ως άχρηστα εξουθενώσαμε με την σκέψη μας, δεν τα ανεχτούμε πάλι ως ορθά. Εάν λοιπόν αμέσως πλανώμενοι αντιποιούμαστε, όπως όπως εκείνος ο μιαρός ιησουΐτης, ή για να πούμε καλύτερα "αντιχρίστης" αποφάσισε δόλια, όχι μόνο προς τους αντιμέτωπους του πρώτου ψόγου, για τον οποίο εγγράφως εκδώσαμε κατὰ του ρηθέντος ημερολογίου, επιθυμώντας την αλήθεια, αλλὰ και το γνωμάτευμα του φιλοσόφου θα έβρισκε τόπο εναντίον μας, το λεγόμενο, καθώς αυτός ο άνθρωπος που επαινεί και ψεγάζει το ίδιο δεν είναι αγαθός. Πράγμα που απεύχομαι.
Όμως η αλήθεια είναι αυτή. Το έτος 1582, μήνα Ιούλιο και ινδικτίωνος 11, κάποιος άνθρωπός στάλθηκε προς εμὰς παρὰ τον αιδεσιμότατο πάπα Γρηγόριο, φέρων μαζί του τίμιο γράμμα εκείνου, στο οποίο μας έγραφε φιλικά για το νέο ημερολόγιο να το αναθεωρήσουμε κατόπιν σκέψεως, και εάν μας φανεί αρεστὸ, να το επικυρώσουμε και να το μεταδώσουμε προς επικράτηση σε όλες τις ενορίες της Ανατολικής Εκκλησίας,
Εμείς όμως αφού καλώς συσκεφθήκαμε για αυτό, ως αυτό που υπήρχε σε μας, αφού το συγκρίναμε, όχι μόνο με το αληθινό πασχάλιο, το οποίο οι θεοφόροι πατέρες πανσόφως θέσπισαν και εξέδωσαν για την Καθολική Εκκλησία, αλλὰ και σύμφωνα με τους ειδικούς στην επιστήμη των αστρονόμων, τον μέγα Πτολεμαίο και άλλους, βρέθηκε εσφαλμένο και καθόλου να μην συνάδει με την κοινή πίστη της Εκκλησίας.
Αλλιώς, όπως φαίνεται, εκείνος σχεδίαζε τα πράγματα, και αλλιώς οι γνώμες των θεοφόρων πατέρων. Λοιπόν και σε μας τους δύο δεν μας φάνηκε αρεστό, από τη μία, ότι όποτε εκείνος με τους σοφιστές που τον περιβάλλουν αρχίζουν να σχεδιάζουν για αυτό, καθόλου δεν μας χρειαζόταν για συμβούλους. Δεύτερον ότι εμείς την ορθή πίστη των Πατέρων, που αφορά το πασχάλιο μας την παρέδωσαν με θεϊκή έμφαση διότι θεώρησαν καλύτερη ως αληθή και άπταιστη και ως πάντοτε ίδια (αναλλοίωτη), (ενώ) αυτή του νέου ημερολογίου ως εσφαλμένη και αυτήν λοιπόν μακριά μας την αποδιώξαμε. Τώρα, αν και φορτικώς ενημερώνουμε τους αναγνώστες την παρούσα γραφὴ μου κατά την ποσὸτητα, αλλά όμως έπρεπε να είναι η γραφή πιο αυστηρή κατά των συκοφαντών, όπως ο θεσμός τις συκοφαντίας επιβάλλει, όμως παραιτούμαστε χάριν της ευσέβειας.
Γι' αυτό κι από τώρα σας ενημερώνουμε να μην ακούτε τους ψευδεπιπλάστους και μυθώδεις λόγους των ιησουϊτών που θέλουν να σας εξαπατήσουν μέσω της φιλοσοφίας και της νέας απάτης τους, όχι μόνο για το ψευδεπίπλαστο νέο ημερολόγιο, όπως είπαμε, αλλὰ και για τις υπόλοιπες καινοτομίες τους για να μην βρεθείτε με την μερίδα αυτών κι εσείς. Τον αιρετικό μας λέει ο θείος Παύλος μετά την πρώτη και δεύτερη ομιλία να τον αφήνεις (στην πλάνη του). Ώστε και η χάρη του Θεού να είναι άπειρη και η ευχὴ και η ευλογία της μετριότητάς μας να είναι με την ιερότητα σας καθώς και με τους θεοφιλέστάτους επισκόπους και τους λοιπούς χριστιανούς. Αμήν.

Κατά μήνα Μάιο και ινδικτίωνα 4ο.


[1] Και με την επιστολή αυτή (είχε προηγηθεί ακόμη μία προς τους Γερμανούς προτεστάντες) ο Ιερεμίας καταγγέλλει ως πλαστή την φήμη του διαβόητου Ιησουΐτη Αντώνιου Ποσσεβίνο (Antonio Possevino) ότι δήθεν αποδέχτηκε το Γρηγοριανό ημερολόγιο.

ΠΗΓΗ: ΔΙΠΛΟΥΣ ΠΕΛΕΚΥΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΑΝΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ" κ. Νικολάου Μάννη.

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ

Ἱερεμίας ἐλέῳ Θεοῦ ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως νέας Ῥώμης καὶ οἰκουμενικὸς πατριάρχης.
Ἱερώτατε μητροπολῖτα Κυέβου, ὑπέρτιμε καὶ ἔξαρχε Γαλίτζης καὶ μικρᾶς Ῥωσίας, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι ἀγαπητὲ ἀδελφὲ καὶ συλλειτουργὲ τῆς ἡμῶν μετριότητος, και θεοφιλέστατοι ἐπίσκοποι, ἐντιμότατοι κληρικοὶ, εὐλαβέστατοι ἱερεῖς, χρησιμώτατοι ἄρχοντες, καὶ ἅπας ὁ τοῦ Κυρίου χριστώνυμος λαός, χάρις εἴη ὑμῖν καὶ εἰρήνη καὶ ἔλεος ἀπὸ Θεοῦ Παντοκράτορος καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. 
Καλῶς οἴδατε πάντες, ὅτι ὄντος μου ἐν Μοσχοβίᾳ, γράμμα τίμιον ἐδέξατο ἡ μετριότης ἡμῶν τοῦ ἐλλογιμωτάτου Κρουσίου Τυβιγγῆθεν, ὅπερ μοι τινὲς τῶν φίλων ἐκομίσαντο, δι’ οὗ ἔγνων, ὅτι τὴν αὐτὴν εὔνοιαν καὶ ἀγάπην, ἥνπερ καὶ πρότερον εἶχε πρὸς ἡμᾶς, καὶ νῦν ἔχει. Εἰ γὰρ μὴ οὕτως ἐτύγχανε ὤν, οὐκ ἂν ἔγραψε τὴν ψευδεπίπλαστον φήμην τοῦ καλοῦ κἀγαθοῦ ἰησουΐτου, ἣν καθ’ ἡμῶν περὶ τοῦ παραλόγου γενομένου νέου καλανδαρίου, ὅπερ μὴ ὤφειλε γενέσθαι πολλῶν ἕνεκα ψευδῶν, συῤῥάψας ἐν τοῖς αὐτόθι μέρεσι καὶ πανταχοῦ ἀναιδῶς διεφήμισε [1], δηλῶσαι ἡμῖν ἔσπευσε. Καὶ ταῦτα περὶ δευτέρας ἀπολογίας, ἢ μᾶλλον εἰπεῖν συγκαταθέσεως τὸ παράπαν εἴδησιν μὴ ἔχοντα, ὡς αὐτὸς ὁ του ψεύδους καταγγελεὺς καταψευσάμενος καὶ λυττήσας ἐφθέγξατο. Τὸ γὰρ σαπρὸν δένδρον ἐκ τοῦ καρποῦ γινώσκεται, καὶ ὁ πονηρὸς ὁμοὶ ὡς ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ, ὥσπερ καὶ τοὐναντίον κατὰ τὴν Κυριακὴν φωνήν. Καὶ τοῦτο οὐδὲν θαυμαστὸν, ἐπεὶ καὶ τῶν δαιμόνων ἴδιόν ἐστιν, ὁπόταν κακῶσαί τινας βούλωνται, ἢ εἰς σχῆμα ἀγγέλου μεταβάλλονται, ἢ δι’ ἀνθρώπου τοῦτο πράττουσιν, ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ ἀρχισυναγώγου ἐγένετο. Εἰ γὰρ καινοτομίας ἀτόπους, καὶ παραβάσεις βλασφήμους, καὶ ζηζάνια (sic) οὐ τὰ τυχόντα κατὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας διασπείρειν καθ’ ἑκάστην οὐ φρίττουσιν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν παραχαράκτην, ξένην καὶ ἀλλοτρίαν φωνὴν τῷ θείῳ πνεύματι προσάπτουσι, καὶ μήτε ταῖς τῶν ἁγίων καὶ οἰκουμενικῶν συνόδων ἀποφάσεσι πειθαρχεῖν ἐθέλουσιν, οὔτε μὴν ἀναθέματι, ᾧ ἡ τρίτη καθυποβάλλει τοὺς τολμῶντας προσθεῖναί τι ἢ ἀφαιρεῖν παρὰ τῷ ἁγίῳ συμβόλῳ τῆς εὐσεβοῦς καὶ ὀρθῆς ἡμῶν πίστεως εἰς νοῦν τελείως λαμβάνουσι, ἀλλὰ πάντα λίθον ἐκίνησαν καὶ κινοῦσι, κατὰ τὴν παροιμίαν, στῆσαι τὸ μοχθηρὸν καὶ ἄθεσμον αὐτῶν θέλημα οὐ παύονται, πόσῳ γε μᾶλλον περὶ ἐμοῦ οἱ δεινοὶ σοφισταὶ καὶ τῆς ἀληθείας ἐχθροὶ ἀληθεύειν δυνήσονται. Οἶμαι δὲ καὶ τοὺς εἰς λόγους μετ’ αὐτῶν συνελθόντας ἐν οἳα δή τινι ὑποθέσει, ἢ οἰκειότερον εἰπεῖν, περὶ ὀρθῶν δογμάτων τῆς ἡμῶν πίστεως, τοῦτο οὐκ ἀγνοεῖν. Ἄνωθεν γὰρ ἐν αὐτοῖς τὸ συκοφαντεῖν τε καὶ ψεύδεσθαι, οἷά τις κλῆρος παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτῶν κεχάρισται, ὅπερ οὐ μόνον κατ’ ἐμοῦ τοῦτ’ ἐνάγχως χρησάμενοι, ἀλλὰ καὶ πάλαι κατὰ πάντων τῶν τὴν ἀλήθειαν φθεγξαμένων κατέσπειρειν οὐ διέλιπον. Ἡμεῖς δ’ οὐκ εἰώθαμεν τρέφειν τὸ τοιοῦτον θηρίον, ἁλιέων γάρ ἐσμεν μαθηταί. Ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνα, ἅπερ πρότερον ὡς ἀχρεῖα μετὰ σκέψεως ἐξουθενήσαμεν, πάλιν ὡς εὔχρηστα ἀνθεξόμεθα. Εἰ γὰρ τοῦτ’ αὖθις ἀντιποιεῖσθαι ἁλῶμεν, ὡς ἐκεῖνος ὁ ἐπίτριπτος ἰησουΐτης, ἢ οἰκειότερον εἰπεῖν ἀντιχρίστης δολίως ἀπεφήνατο, οὐ μόνον πρὸς τοὺς ἐντυγχάνοντας τοῦ πρώτου ψόγου, οὗ ἐγγράφως κατὰ τοῦ ῥηθέντος καλανδαρίου ἐξεδώκαμεν, ἀληθεύειν δόξομεν, ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ φιλοσόφου γνωμάτευμα χώραν καθ’ ἡμῶν ἕξει, τὸ φάσκον, ὁ τὸν αὐτὸν ἐπαινῶν καὶ ψέγων ἀνὴρ οὐκ ἀγαθός. Ὅπερ ἀπεύχομαι. Τὸ δ’ ἀληθὲς οὕτως ἔχει. Ἐν τῷ ᾳφπβω΄  ἔτει, μηνὶ ἰουλλίῳ ἰνδικτιῶνος ια΄, ἄνθρωπός τις παρεγένετο πρὸς ἡμὰς παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Γρηγορίου πάπου (sic), φέρων καὶ μεθ’ ἑαυτοῦ γράμμα τίμιον ἐκείνου, ἐν ὢ καὶ περὶ τοῦ νέου καλανδαρίου φιλικῶς ἡμῖν ἔγραφε θεωρῆσαι αὐτὸ μετὰ σκέψεως, καὶ εἰ ἀρεστὸν ἡμῖν δόξῃ, κυρῶσαι τοῦτο καὶ μεταδοῦναι κατὰ πάσας τὰς ἐνορίας τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας κρατεῖν αὐτό. Ἡμεῖς δὲ καλῶς συνδιασκεψάμενοι περὶ τούτου, ὡς οἷόν τε ἡμῖν ἦν, συγκρίναντες αὐτό, οὐ μόνον μετὰ τοῦ ἀληθοῦς πασχαλίου, ὃ οἱ θεοφόροι πατέρες πανσόφως θεσπίσαντες τῇ Καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ ἐξέδωκαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς τὴν ἐπιστήμην τὴν ἀστροθεάμονα δεινούς, τὸν μέγαν Πτολεμαῖον καὶ ἄλλους, ἐσφαλμένον εὕρηται, μηδόλως συνάδον τῇ τῆς ἐκκλησίας κοινῇ δόξῃ. Ἄλλως γὰρ ὡς φαίνεται ἐκεῖνος ἐσκόπει τὰ πράγματα, καὶ ἄλλως αἱ τῶν θεοφόρων πατέρων γνῶμαι. Τοίνυν καὶ ἡμῖν δυοῖν ἕνεκα οὐκ ἀρεστὸν ἔδοξεν, ἓν μέν, ὅτι ὁπότ’ ἐκεῖνος μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν σοφιστῶν τὰ περὶ τούτου σκοπεῖν ἤρξατο, οὐδόλως ἡμᾶς συμβούλους ἐχρήσαντο. Δεύτερον δ’ ὅτι ἡμεῖς τὴν τῶν Πατέρων ὀρθὴν πίστιν, ἢν περὶ τοῦ πασχαλίου ἐχρησμοδότησαν θείᾳ ἐμφάσει κρείττω ἡγησάμενοι ὡς ἀληθῆ καὶ ἄπταιστον καὶ ἀεὶ ὡσαύτως διαμένουσαν, τὴν δὲ τοῦ νέου καλανδαρίου ὡς ἐσφαλμένην καὶ οὐτιδανὴν μακρὰν ἀφ’ ἡμῶν ἀπεσκορακίσαμεν. Πλὴν εἰ καὶ φορτικῶς δόξομεν τοῖς ἐντευξομένοις τὴν παροῦσαν μου γραφὴν  κατὰ τὸ ποσὸν, ἀλλ’ οὖν γε κατὰ τὸ ποιόν πλέον αὐστηρότερον ἔδει κατὰ τῶν συκοφαντῶν γράψαι, ὡς ὁ περὶ τῆς συκοφαντίας θεσμὸς βούλεται, ὅπερ διὰ τὸ αἰδεσιμώτερον παρητησάμεθα. Διὰ τοῦτο ἀπὸ τοῦ νῦν δίδομι καὶ ὑμῖν εἴδησιν μὴ ἐπακούειν τοὺς ψευδεπιπλάστους καὶ μυθώδεις λόγους τῶν ἰησουϊτῶν τῶν βουλομένων ἀπατᾶν ὑμᾶς διὰ τῆς φιλοσοφίας καὶ καινῆς ἀπάτης αὐτῶν, οὐ μόνον περὶ τοῦ ψευδεπιπλάστου νέου καλενδαρίου, ὡς εἴρηται, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν λοιπῶν καινοτομιῶν αὐτῶν, ἵνα μὴ ὑποκελισθῆτε καὶ ὑμεῖς ὑπ’ αὐτῶν. Αἱρετικόν γάρ φησιν ὁ θεῖος Παῦλος μετά πρώτην καί δευτέραν ομιλίαν παραιτοῦ. Ἵνα καὶ ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις καὶ τὸ ἄπειρον καὶ ἡ ευχὴ καὶ ἡ εὐλογία τῆς ἡμῶν μετριότητος εἴη μετὰ τῆς σῆς ἱερότητος σὺν τοῖς θεοφιλεστάτοις έπισκόποις καῖ τοῖς λοιποῖς χριστιανοῖς. Ἀμήν.

Ἐν μηνὶ μαΐῳ ἰνδικτιῶνος δ΄.