Η ΠΕΘ ΓΙΑ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

 

Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) : Αντισυνταγματική η Απαλλαγή από τα Θρησκευτικά των ορθοδόξων μαθητών που προτείνει η ΑΠΔΠΧ!

  

Αθήνα 27 Αυγούστου 2022

Αριθμ. Πρωτ. 151

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Αντισυνταγματική η Απαλλαγή από τα Θρησκευτικά

των ορθοδόξων μαθητών που προτείνει η ΑΠΔΠΧ!

Που οδηγούμαστε άραγε με τέτοιες «ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΕΙΣ»;

Τον Ιούλιο του 2022, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την υπ' αριθμ. 1478/2022 απόφασή της, ακύρωσε Κοινή Υπουργική Απόφαση(ΚΥΑ) του 2021, κατά το μέρος που προβλέπεται η απαλλαγή των μαθητών από το μάθημα των Θρησκευτικών, καθώς δεν προηγήθηκε της έκδοσης της ΚΥΑ η γνώμη της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα(ΑΠΔΠΧ) για αυτό το θέμα.

Μετά από αυτή την εξέλιξη και ύστερα από σχετικό αίτημα του Υπουργείου Παιδείας, η ΑΠΔΠΧ εκδίδει τη ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 2/2022, σύμφωνα με την οποία προτείνει να δίνεται απαλλαγή στο Μάθημα των Θρησκευτικών, σε όλους τους αιτούντες, ακόμη και στους Ορθόδοξους χριστιανούς μαθητές, με επίκληση απλώς και μόνον λόγων συνείδησης.

Με τη γνωμάτευση αυτή το Μάθημα των Θρησκευτικών χάνει την υποχρεωτικότητά του και, για πρώτη φορά στην ιστορία της Παιδείας της χώρας, μετατρέπεται από υποχρεωτικό σε προαιρετικό.

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ), μετά από αυτήν την αυθαίρετη παρέμβαση της ΑΠΔΠΧ, θεωρεί ότι το Υπουργείο Παιδείας προφανώς και οφείλει να μην εφαρμόσει την ως άνω ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ, διότι:

α) Είναι αντισυνταγματική, καθώς, με τις συστάσεις που εμπεριέχονται σε αυτήν, καταλύονται ολοφάνερα οι πρόνοιες των άρθρων 3 και 16, παρ. 2  του Συντάγματος του Ελληνικού κράτους.

β) Έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τις πρόσφατες σχετικές με το Μάθημα των Θρησκευτικών, Αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) όπως την 1479/2019, όπου ξεκάθαρα τονίζεται ότι η δήλωση απαλλαγής από το Μάθημα των Θρησκευτικών  θα πρέπει να έχει το εξής περιεχόμενο: «Λόγοι θρησκευτικής συνείδησης δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή (μου ή του παιδιού μου) στο μάθημα των θρησκευτικών» η οποία και «δεν παραβιάζει τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 13 του Συντάγματος, εφ’ όσον γίνεται χάριν απαλλαγής των μαθητών αυτών από την, επιβαλλόμενη κατ’ αρχήν από το Σύνταγμα και το νόμο, υποχρέωση παρακολουθήσεως του μαθήματος αυτού».

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων επιτακτικά θέτει τα εξής ερωτήματα;

Είναι δυνατόν μια Ανεξάρτητη Αρχή να αποκτά, αφ΄ εαυτής, υπερέχουσα θέση του  Ελληνικού Συντάγματος αλλά και του ΣτΕ και με τις αποφάσεις της  να καταλύει τόσο το Σύνταγμα όσο και τις Αποφάσεις του ΣτΕ και του Υπουργείου Παιδείας;

Είναι δυνατόν οι υπόλοιποι θεσμικοί παράγοντες της Ελληνικής Πολιτείας να μένουν απαθείς και να αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τέτοιες αυθαιρεσίες μιας Αρχής, οι οποίες σαφώς και εγκυμονούν κινδύνους για την εύρυθμη λειτουργία του Δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας;

Είναι δυνατόν να επιτρέπεται σε μια ευνομούμενη πολιτεία μια γνωμοδοτική αρχή  να καθορίζει αυτή, αντίθετα από το Σύνταγμα και τους Νόμους, το περιεχόμενο της Ελληνικής Παιδείας και ποια Μαθήματα θα είναι υποχρεωτικά και ποια προαιρετικά;

Συνειδητοποιούμε, άραγε, πού οδηγούνται τα πράγματα, εάν έχει τη δυνατότητα μια Αρχή αποτελούμενη από 5-6 ανθρώπους, τόσο απλά και εύκολα, να αλλάζει το Σύνταγμα, τους Νόμους και να μην λαμβάνει υπόψη τις Αποφάσεις του ΣτΕ για ένα τόσο πολύ σπουδαίο θέμα του κράτους, όπως είναι η μορφή και το περιεχόμενο της Παιδείας; Που οδηγείται η Δημοκρατική ευρυθμία του κράτους μας;

Το Μάθημα των Θρησκευτικών, με βάση το άρθρο 16, 2 του Συντάγματος, είναι υποχρεωτικό καθώς αποτελεί ουσιαστικό και βασικό στοιχείο της Παιδείας μας, η λειτουργία της οποίας, σύμφωνα με το ως άνω άρθρο «αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».

Ουδείς σύμφωνα και με τις ακλόνητες αποφάσεις του ΣτΕ δεν δικαιούται να αλλάξει ή να παρερμηνεύσει ό, τι έχει θεσπιστεί με το Σύνταγμα της χώρας.

Ουδείς, επίσης, έχει το δικαίωμα να διαστρεβλώνει ή να αλλοιώνει το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος, όπως έπραξε η ως άνω Αρχή, «διορθώνοντας» το Σύνταγμα και αφαιρώντας από τον συνταγματικό όρο «Θρησκευτική συνείδηση» τον προσδιορισμό «Θρησκευτική».

Την ευθύνη της ακεραιότητας της συνταγματικότητας στην Παιδεία την έχει το Υπουργείο Παιδείας και, αν αποδεχθεί την πρόταση για προαιρετικότητα του Μαθήματος των Θρησκευτικών, για τους λόγους που αναφέρονται στην ως άνω ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ, τότε οφείλει να γνωρίζει που μπορεί να οδηγήσει αυτός ο δύσβατος δρόμος, καθώς ανοίγεται ο ασκός του Αιόλου και για άλλες «συνταγματικές διορθώσεις» όπως είναι η ανάπτυξη της  «Εθνικής Συνείδησης» και να προκύψουν στο μέλλον και άλλες παρόμοιες ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΕΙΣ,  σχετικά με άλλα υποχρεωτικά Μαθήματα της Παιδείας.

Αν τελικά, το Υπουργείο Παιδείας προκρίνει να συνταχθεί με αυτές τις απόψεις τότε είμαστε υποχρεωμένοι εκ της θέσεώς μας, για μια ακόμη φορά να προσφύγουμε, εναντίον του Υπουργείου μας, όπως είχαμε κάνει και με τους Υπουργούς κ. Φίλη και κ. Γαβρόγλου το 2016 και 2017, προκειμένου να επανέλθει ξανά η παιδεία μας στην ήδη σοφά καθορισμένη συνταγματικότητά της ως προς την υποχρεωτικότητα του πολύπαθου Μαθήματος των Θρησκευτικών.

Το ΔΣ της ΠΕΘ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗ (36)

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, ΟΜΙΛΙΑ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΣΜΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤ´ΑΥΤΟΥ ΟΠΛΩΝ by ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ on Scribd

 Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς

 Το μέγα θέαμα του φωτός της Μεταμορφώσεως του Κυρίου

 είναι μυστήριο του μέλλοντος αιώνος

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, Ομιλία στην σεπτή Μεταμόρφωση του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, Στην οποία αποδεικνύεται ότι το κατ’ αυτήν φως είναι άκτιστο (ομιλία 34η)

3. […] Σήμερα γιορτάζουμε τη σεπτή Μεταμόρφωση του Χριστού και ο λόγος μας είναι για το φως της, εναντίον του οποίου πολύς αγώνας διεξάγεται ακόμη τώρα, από τους εχθρούς του φωτός. Ας προβάλουμε λοιπόν από λίγο παραπάνω το αναγινωσκόμενο σήμερα ευαγγελικό κείμενο γι’ ανάπτυξη του μυστηρίου και απόδειξη της αληθείας.

«Έπειτα από έξι ημέρες παραλαμβάνει ο Ιησούς τον Πέτρο και Ιάκωβο και Ιωάννη και τους ανεβάζει ιδιαιτέρως σε υψηλό όρος, και μεταμορφώθηκε εμπρός τους και έλαμψε το πρόσωπό του σαν ο ήλιος»1.

Τούτο λοιπόν είναι ανάγκη να εξετάσουμε πρώτα από το ευαγγέλιο: Έπειτα από ποια ημέρα αριθμεί τις έξι ημέρες ο Απόστολος του Χριστού και ευαγγελιστής, έπειτα από τις οποίες έφθασε η ημέρα της μεταμορφώσεως του Κυρίου; Μετά από ποια λοιπόν;

Έπειτα από εκείνην, κατά την οποία ο Κύριος, διδάσκοντας τους μαθητές του, έλεγε ότι πρόκειται να έλθει ο Υιός του ανθρώπου μέσα στη δόξα του Πατρός Του, και προσέθετε, «ότι υπάρχουν μερικοί από αυτούς που στέκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα γευθούν θάνατο, έως ότου δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται στη βασιλεία Του»2.

«Δόξα του Πατρός» και «βασιλεία Του» καλεί εδώ το φως της μεταμορφώσεώς Του. Τούτο υποδεικνύει και εκθέτει σαφέστερα και ο ευαγγελιστής Λουκάς, όταν λέει: «Πέρασαν έπειτα από αυτούς τους λόγους οκτώ περίπου ημέρες· τότε, αφού παρέλαβε τον Πέτρο και τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθεί· και, καθώς προσευχόταν, το είδος του προσώπου Του έγινε διαφορετικό και τα ρούχα Του άστραψαν από λευκότητα»3.

4. Αλλά πώς συμφωνούν μεταξύ τους, αφού ο μεν ένας είπε φανερά οκτώ τις ημέρες μεταξύ της επαγγελίας και της επιφανείας, ο δε άλλος, μετά έξι ημέρες; Ακούσατε και αντιληφθείτε. Επάνω στο όρος ήταν οκτώ και φαίνονταν έξι. Αυτοί οι τρεις, Πέτρος και Ιάκωβος και Ιωάννης, που ανέβηκαν μαζί με τον Ιησού και είδαν εκεί να βρίσκονται και να μιλούν μαζί Του και ο Μωυσής και ο Ηλίας, ώστε να είναι αυτοί έξι.

Αλλά πάντως μαζί με τον Κύριο συνυπήρχαν αοράτως και ο Πατήρ και το Πνεύμα το Άγιο· ο Πρώτος μαρτυρώντας με τη φωνή Του ότι τούτος είναι αγαπητός Υιός Του, Το Δεύτερο συνεκλάμποντας δια της φωτεινής νεφέλης και δείχνοντας το συμφυές και ενιαίο του φωτός του Υιού, τόσο προς Αυτό όσο και προς τον Πατέρα· επειδή πλούτος τούτων είναι η συμφυΐα και η ενιαία έξαρση της λαμπρότητας. Έτσι λοιπόν οι έξι είναι οκτώ.

Όπως λοιπόν ο αριθμός έξι δεν έχει καμιά διαφωνία προς τον οκτώ σ’ αυτούς, έτσι ούτε οι ευαγγελιστές δεν διαφωνούν, όταν ο μεν ένας λέει «έπειτα από έξι ημέρες», ο δε Λουκάς «πέρασαν μετά τους λόγους τούτους οκτώ περίπου ημέρες»· αλλά και με τους δύο τούτους λόγους μάς έδωσαν ένα είδος τύπου των συναθροισμένων στο όρος, με μυστικό μαζί και φανερό τρόπο.

5. Θα μπορούσε μάλιστα έτσι να δει κανείς, εξετάζοντας καλώς και κατά το γράμμα, ότι είναι ομόλογοι οι θεοκήρυκες ευαγγελιστές. Επειδή ο Λουκάς είπε οκτώ ημέρες, χωρίς να διαφωνεί προς εκείνον που είπε έπειτα από έξι ημέρες, αλλά συμπεριλαμβάνοντας και την ημέρα κατά την οποία ελέχθηκαν οι λόγοι εκείνοι και την ημέρα κατά την οποία μεταμορφώθηκε ο Κύριος.

Αυτές (τις ημέρες) ακριβώς επιτρέπει και ο Ματθαίος να εννοήσουν οι συνετώς εξετάζοντες, χρησιμοποιώντας και την πρόθεση «μετά», που δηλώνει την επομένη. Αυτός μεν την χρησιμοποίησε, ο άλλος όμως την παρέλειψε· διότι δεν λέγει μετά οκτώ ημέρες, όπως εκείνος μετά έξι ημέρες, αλλά «πέρασαν οκτώ περίπου ημέρες». Έτσι δεν υπάρχει καμιά διαφορά στην ιστορική έννοια των Ευαγγελιστών.

6. Αλλά με την φαινομενική διαφωνία μεταξύ τους μας υποδηλώνουν και κάτι άλλο μεγάλο και μυστικό. Γι’ αυτό όσοι είσθε διαπεραστικοί κατά τη διάνοια εντείνετε την προσοχή σας σε όσα θα λεχθούν: Γιατί ο μεν ένας είπε μετά έξι ημέρες, ο δε άλλος πέρασε και την εβδόμη, μνημονεύοντας την ογδόη;

Επειδή το μέγα θέαμα του φωτός της μεταμορφώσεως του Κυρίου είναι μυστήριο της ογδόης ημέρας, δηλαδή του μέλλοντος αιώνος, που αναφαίνεται μετά την κατάπαυση του κόσμου που έγινε σε έξι ημέρες και την υπέρβαση της αισθήσεώς μας που ενεργεί εξαδικώς· επειδή πέντε αισθήσεις έχουμε, και αν προσθέσουμε σ’ αυτές τον αισθητό προφορικό λόγο, τότε αυτός καθιστά εξαδική την ενέργεια της αισθήσεώς μας.

Είναι δε η υποσχεμένη για τους αξίους βασιλεία του Θεού, όχι μόνο πάνω από την αίσθηση, αλλά και πάνω από τον λόγο· γι’ αυτό μετά την καλή απραξία τούτων των εξαδικώς εκτελούμενων, (της οποίας ανενεργησίας την αξία καρπώνεται η εβδόμη), κατά την ογδόη με τη δύναμη ασυγκρίτως ανώτερης ενεργείας αναφαίνεται η βασιλεία του Θεού.

Και αυτή τη δύναμη του θείου Πνεύματος, δια της οποίας βλέπεται από τους αξίους η βασιλεία του Θεού, προείπε ο Κύριος φανερώνοντας κατά τον θείο Λουκά στους μαθητές: «υπάρχουν μερικοί από αυτούς που στέκονται εδώ οι οποίοι δεν θα γευθούν θάνατο, έως ότου δουν τη βασιλεία του Θεού να έχει έλθει εν δυνάμει»4.

Αυτό σημαίνει τη δύναμη που παρέχει στους βλέποντες, να δουν τα αθέατα προκαθαρίζοντας τη θανάσιμη και ψυχώλεθρη φθορά, που είναι η αμαρτία. Και γεύση αυτής της αμαρτίας είναι η αρχή της κακίας στο λογισμό, από την οποία όσοι προκαθαρθούν δεν γεύονται τον κατά ψυχή θάνατο, διατηρούμενοι αμόλυντοι και κατά την διάνοια, (όπως νομίζω εγώ), με τη δύναμη της μέλλουσας επιφανείας.

7. «Υπάρχουν μερικοί από αυτούς που στέκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα γευθούν θάνατο, έως ότου δουν τη βασιλεία του Θεού να έχει έλθει δυναμικά». Παντού είναι ο Βασιλιάς του παντός και παντού είναι η βασιλεία Του, γι’ αυτό το να έρχεται η βασιλεία Του δεν δηλώνει το ότι φθάνει από αλλού σε άλλα μέρη, αλλά το ότι αυτή φανερώνεται με τη δύναμη του θείου Πνεύματος· γι’ αυτό έλεγε να έχει έλθει «εν δυνάμει».

Αλλά η δύναμη αυτή δε συναντά αδιάκριτα τον καθένα, παρά μόνο όσους στέκονται μαζί με τον Κύριο, δηλαδή τους στηριγμένους στην πίστη Του και όσους μοιάζουν με τον Πέτρο και Ιάκωβο και Ιωάννη, που και αυτοί φέρονται προηγουμένως από τον λόγο επάνω σε υψηλό όρος, δηλαδή ανεβάζονται επάνω από τη φυσική μας μηδαμινότητα. Και αυτή είναι η αιτία που μιλάμε σαν να είναι ο Θεός πάνω σε όρος.

Ότι φανταζόμαστε αφ’ ενός μεν Αυτόν να κατεβαίνει από τη μεγαλωσύνη Του, αφ’ ετέρου να ανεβάζει εμάς από τη χαμηλή μηδαμηνότητα, για να χωρέσει ο Αχώρητος, (μετρίως φυσικά και όσο είναι ασφαλές), σε γεννητή φύση. Και αυτή η εντύπωση δεν είναι υποδεέστερη από τη λογική, αλλά ασύγκριτα ανώτερη και υψηλότερη, αφού πηγάζει από τη δύναμη του θείου Πνεύματος.

8. Επομένως ούτε δημιουργείται ούτε χάνεται, ούτε περιγράφεται, ούτε υποπίπτει σε αισθητική δύναμη το φως της μεταμορφώσεως του Κυρίου, αν και βλέπεται με σωματικά μάτια για λίγο χρόνο και σε χαμηλή κορυφή του όρους· αλλά μεταβαίνει αμέσως από τη σάρκα στο πνεύμα, σύμφωνα μ’ αυτόν που είπε: «με την εναλλαγή των αισθήσεων, που ενήργησε σ’ αυτούς το Πνεύμα, μετέβησαν οι μύστες του Κυρίου»· και έτσι είδαν αυτό που χάρισε και όσο χάρισε σ’ αυτούς η δύναμη του θείου Πνεύματος, το απόρρητο εκείνο φως.

Τούτο το φως το Οποίο χωρίς να το έχουν δει και αυτοί που τώρα το βλασφημούν, νόμισαν ότι οι πρόκριτοι των Αποστόλων είδαν το φως της μεταμορφώσεως του Κυρίου με αισθητική και κτιστή δύναμη, και γι’ αυτό επιχειρούν να το υποβιβάσουν σε κτίσμα. Όχι μόνο εκείνο το φως, δηλαδή την δόξα και βασιλεία του Θεού, αλλά και τη δύναμη του θείου Πνεύματος, δια της οποίας αποκαλύπτονται τα θεϊκά στους αξίους.

Επειδή δεν άκουσαν ή δεν πίστευσαν στον Παύλο που έλεγε, «τα οποία οφθαλμός δεν είδε και αυτί δεν άκουσε, και τα οποία δεν ανέβηκαν σε καρδιά ανθρώπου, αυτά που ετοίμασε ο Θεός σ’ αυτούς που τον αγαπούν, σ’ εμάς δε αποκάλυψε ο Θεός δια του Πνεύματός του· διότι το Πνεύμα ερευνά και τα βάθη του Θεού»5.

9. Αλλά όταν έφθασε η ογδόη, όπως έχει λεχθεί, ο Κύριος παραλαμβάνοντας τον Πέτρο και τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθεί· επειδή πάντοτε προσευχόταν απομακρυνόμενος από όλους, ακόμα και από τους Αποστόλους· όπως όταν έθρεψε με πέντε άρτους και δυο ψάρια τους πέντε χιλιάδες άνδρες μαζί με γυναίκες και παιδιά, αμέσως τους έδιωξε όλους και ανάγκασε όλους τους μαθητές να μπουν στο πλοίο, και αυτός ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθή·6 ή παίρνοντας μαζί του λίγους, εκείνους που υπερείχαν από τους άλλους.

Και όταν πλησίαζε το σωτηριώδες πάθος, στους μεν άλλους μαθητές λέει: «καθήστε εδώ, έως ότου προσευχηθώ». Και παίρνει μαζί του τον Πέτρο και τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη.7Αυτούς λοιπόν, αφού παρέλαβε κι εδώ μόνους, «τους ανεβάζει ιδιαιτέρως σε όρος ψηλό και μεταμορφώθηκε εμπρός τους», δηλαδή ενώ αυτοί έβλεπαν.

10. Τι σημαίνει «μεταμορφώθηκε»; Λέει ο θεολόγος Χρυσόστομος: «άνοιξε, όπως ευδόκησε, λίγο από τη θεότητα κι έδειξε στους μύστες τον ένοικο Θεό». «Διότι, ενώ προσευχόταν», (όπως λέει ο Λουκάς), «η εμφάνισή του έγινε διαφορετική», «έλαμψε σαν ήλιος», όπως γράφει ο Ματθαίος·

Και είπε «σαν ήλιος», όχι για να εκλάβει κάποιος ως αισθητό το φως εκείνο· – μείνε μακριά από τη νοητική τύφλωση εκείνων που δεν μπορούν να εννοήσουν τίποτε υψηλότερο από τα φαινόμενα των αισθήσεων, – αλλά για να γνωρίσουμε ότι εκείνο που για τους ζώντες κατά τις αισθήσεις και βλέποντες δια της αισθήσεως είναι ο ήλιος, το αντίστοιχο για τους ζώντες κατά πνεύμα και βλέποντες δια του Πνεύματος είναι ο Χριστός ως Θεός, και δεν υπάρχει ανάγκη άλλου φωτός για τους θεοειδείς κατά την θεοπτία· Επειδή για τους αϊδίους Αυτός είναι φως και δεν υπάρχει άλλο· Γιατί, τι χρειάζεται δεύτερο φως σ’ εκείνους που έχουν το μέγιστο;

Καθώς λοιπόν προσευχόταν έτσι, έλαμψε και φανέρωσε κρυφά στους διαλεχτούς των μαθητών το απόρρητο εκείνο φως, ενώ ήταν παρόντες οι κορυφαίοι Προφήτες, για να δείξει ότι εκείνο το μακάριο θέαμα το προξένησε η προσευχή· και για να μάθουμε ότι διά του πλησιάσματος προς τον Θεό κατά την αρετή, και της ενώσεως προς Αυτόν κατά το νου, προκαλείται και αναφαίνεται εκείνη η λαμπρότητα.

Η λαμπρότητα που δίνεται και βλέπεται από όλους όσοι αδιάλειπτα ανυψώνονται προς τον Θεό, μέσω εύστοχης αγαθοεργίας και ειλικρινούς προσευχής. Επειδή, όπως έχει λεχθεί, η αληθινή και θελκτικότατη ομορφιά, η σχετική με τη θεία και μακάρια φύση, βλέπεται μόνο από όποιον έχει καθαρίσει το νου του.

Και όποιος αντικρύσει τις μαρμαρυγές και τις χάριτες αυτής της ομορφιάς, μεταλαμβάνει κάτι από αυτή, σαν να ξαναχρωματίζεται η συνήθης όψη του με μια ανθηρή λάμψη. Γι’ αυτό και το πρόσωπο του Μωυσή έλαμψε όταν συνομιλούσε με τον Θεό.

11. Βλέπετε ότι και ο Μωυσής μεταμορφώθηκε αφού ανέβηκε στο όρος, κι έτσι είδε τη δόξα του Κυρίου; Αλλά υπέστη την μεταμόρφωση, δεν την προξένησε, σύμφωνα μ’ αυτόν που λέει ότι: «σ’ αυτό με φέρνει το μέτριο εδώ φεγγοβόλημα της αληθείας, να δω και να υποστώ τη λαμπρότητα του Θεού».8

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός όμως, είχε από μόνος του τη λαμπρότητα εκείνη· γι’ αυτό δε χρειαζόταν Αυτός ούτε προσευχή που λαμπρύνει το σώμα με θείο φως, αλλά υπεδείκνυε από πού θα προέλθει στους Αγίους η λαμπρότητα του Θεού και πώς θα ιδωθεί από αυτούς· Επειδή «θα λάμψουν και οι δίκαιοι σαν ήλιος στη βασιλεία του Πατέρα τους»,9 κι έτσι γινόμενοι ολόκληροι θείο φως, ως γεννήματα θείου φωτός, θα δουν τον Χριστό που θα αστράφτει με το υπέρλαμπρο μυστικό φως· από του Οποίου τη θεότητα προερχόμενη φυσικώς η λάμψη, φάνηκε εξίσου και στο σώμα Του πάνω στο Θαβώρ, εξ αιτίας του ενιαίου της υποστάσεως. Έτσι και μέσω τέτοιου φωτός έλαμψε το πρόσωπό Του σαν τον ήλιο. 

1. Ματθ. 17: 1, 2. Ματθ. 16: 28, 3. Λουκά 9: 28, 4. Λουκά 9: 27, 5. Α’ Κορ. 2: 9, 6. Ματθ. 14: 22 εε., 7. Ματθ. 26: 36, 8. Βλ. Γρηγορίου Παλαμά, Προς Γαβράν 20, συγγράμματα Β’, σ. 347, 9. Ματθ. 13: 43

Απόσπασμα από http://www.oodegr.com/oode/pateres1/palamas/metamorfwsi_2.htm#1. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Όπως αναφέρουν οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας αυτής, για το αρχαίο κείμενο χρησιμοποιήσαμε το έργο: Παναγιώτη Χρήστου «Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας», τόμος 10, σελ. 354-378 των Πατερικών εκδόσεων «Γρηγόριος ο Παλαμάς», Θεσσαλονίκη 1985. Η μετάφραση του ιδίου έργου χρησιμοποιήθηκε ως βάση της δικής μας απόδοσης λόγω τής ακριβείας της. Όμως στην προσπάθειά μας να την αποδώσουμε σε ακόμα απλούστερο γλωσσικό τύπο, χρησιμοποιήσαμε υλικό και από την εξαιρετικά γλαφυρή μετάφραση αποσπάσματος, που συλλέξαμε από τον ιστότοπο: http://www.pemptousia.gr

ΕΙΔΗΣΕΙΣ- ΚΡΙΣΕΙΣ- ΣΧΟΛΙΑ

 * Ακολουθώντας το "δόγμα του Σοκ",  ο Νεοημερολογίτης "Αρχιεπίσκοπος" Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, προσπαθεί να επιβάλλει νέες, αντιχριστιανικές μορφές οικογένειας που δεν γίνονται αποδεκτές από την Αγία Γραφή και την Πατερική διδασκαλία. Θέλοντας, ως επίδοξος διεκδικητής του Θρόνου του Φαναρίου, να ξεπεράσει σε βλασφημίες τον σημερινό "πατριάρχη", τέλεσε την βάπτιση παιδιών που περιήλθαν στα χέρια ομοφυλόφιλου ζευγαριού. Τα άμοιρα παιδιά που είτε υιοθετήθηκαν, είτε έγιναν από παρένθετη μητέρα, προφανώς και δεν φταίνε σε τίποτα κι απλά χρησιμοποιήθηκαν για το "show" των κηδεμόνων τους και του νεωτεριστή Ελπιδοφόρου. Ανάδοχοι- συμφώνως τω Κολυμπαρίω- ετέθησαν αιρετικοί αλλόδοξοι και μάλιστα ξεγελώντας τον τοπικό "επίσκοπο" Ν.Η. Γλυφάδος για να τους δώσει άδεια καθώς δεν έγινε καμία αναφορά στην μορφή της οικογένειας των παιδιών. Να που οι Άγιοι εν Αγίω Πνεύματι προφήτευαν ότι οι κληρικοί των εσχάτων θα είναι οι χειρότεροι και οι πιο βλάσφημοι και σήμερα το βιώνουμε σχεδον καθημερινά. Το Φανάρι σιωπά αφού απομυζά εκατομμύρια από την Ομογένεια στην Αμερική.

* Ανοικοδομήθηκε ο Ναός του Αγίου Νικολάου στους Διδύμους Πύργους της Νέας Υόρκης στο σημείο όπου έγινε το τρομοκρατικό χτύπημα του 2001. Ο Αμερικής Ν.Η. κ. Νικηφόρος δήλωσε ότι θα είναι Ναός για όλες τις θρησκείες. Ελπίζουμε να αναφέρει στο κήρυγμα του ο κ. Ελπιδοφόρος ότι ο Άγιος Νικόλαος ράπισε τον Άρειο από ιερή αγανάκτηση, όταν τον άκουγε να βλασφημεί την Θεότητα του Χριστού! Θα ήταν αξιοσημείωτη η αντίδραση των Μωαμεθανών και πολλών Προτεσταντών που δεν αποδέχονται την Θεότητα του Χριστού και το δόγμα της Αγίας Τριάδος, με τους οποίους ανήκουν στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών.

* Άφωνοι έμειναν όσοι άκουσαν τον "επισκόπο" Ν.Η. κ. Μάξιμο να προσφέρει άμφια στον κ. Βαρθολομαίο του Φαναρίου που είναι προϊόν παιδικής εργασίας στην Ινδία. Η παιδική εργασία είναι κακοποίηση και εκμετάλλευση αθώων ψυχών. Ο κ. Βαρθολομαίος πάντως είναι πιο ανοιχτόμυαλος αφού αποκαλύπτει και το ζώδιο του (!) σε μαθητές, σύμφωνα με ρεπορτάζ της ΕΡΤ.

* Ο Σχισματικός κ. Επιφάνιος στην Ουκρανία παρακολούθησε συμπροσευχόμενος την Αγγλικανική "Λειτουργία" σε Παρεκκλήσι Παλατιού στην Αγγλία.

* Παπικός ψευδοϊερέας τέλεσε παπική "Λειτουργία" μέσα στη θάλασσα ενώπιον των λουόμενων και πάνω σε στρώμα θαλάσσης. Οι Ιταλοί λουόμενοι έμειναν άφωνοι από τη διαπόπευση και η οικεία του Θρησκευτική αρχή διέταξε έρευνα εναντίον του. Με αυτούς επιθυμούν ένωση διακαώς.

* Επίθεση τελέστηκε σε Ναό της ορθόδοξης παράδοσης στην Συρία με νεκρούς και τραυματίες. Ο Ναός αφιερώθηκε στην Αγία του Θεού Σοφία. Υπάρχουν υπόνοιες για ισλαμική τρομοκρατία, ακόμα και για επίθεση του τουρκικού στρατού. Παρόμοια επίθεση έγινε και σε προτεσταντικό ναό στη Νιγηρία. Ο Χριστιανισμός παραμένει η πιο διωκόμενη θρησκεία.

* Ο Πάπας επιθυμεί νέα συνάντηση με τον Ρώσο "πατριάρχη" κ. Κύριλλο. Αναμένουμε τις αντιδράσεις του τελευταίου που συναντήθηκε μαζί του παλαιότερα στην Κούβα.

* Απεβίωσε ο 44χρονος Μιχάλης Νεοφύτου από την Κύπρο που χτυπήθηκε με όπλο δακρυγόνου αστυνομικού σε διαμαρτυρία έξω από το Κυπριακό Προεδρικό Μέγαρο. Η αγάπη τους και η προστασία τους ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ. Ο Θεός να τον αναπαύσει.

* Και φέτος, κατά τη "Θρονική Εορτή της Ρώμης", την 29η Ιουνίου με το παπικό ημερολόγιο, παρέστη αντιπροσωπεία "επισκόπου" του Φαναρίου με συμπροσευχή.

* Με ιστορική απόφαση του Ανώτατου Αμερικανικού Δικαστηρίου η άμβλωση κρίθηκε παράνομη. Φρύαξαν τα "προοδευτικά" Μέσα Ενημέρωσης που δεν μπορούν να δεχτούν ότι μία γυναίκα δεν μπορεί να δολοφονεί το αγέννητο παιδί της κατά το δοκούν. Πέρα από τους βιασμούς, κρύβεται η προωθημένη στάση ζωής στην πορνεία και την μοιχεία, η οποία επιλύει τα ανεπιθύμητα... προβλήματα. Η απόφαση δεν αρκεί και δεν μπορεί κάποιος εχέφρων να εφησυχάσει. Ο τέως Αμερικανός Πρόεδρος κ. Τραμπ, για πολιτικούς λόγους εφόσον εκπροσωπει την συντηρητική παράταξη,  τοποθέτησε συντηρητικούς δικαστές στη θέση άλλων που συνταξιοδοτήθηκαν. Η τάξη αυτή ανατρέπεται. Η κοινωνία αναμορφούμενη με χριστιανική παιδεία και ήθος δεν θα επιτρέψει την αποκτήνωση, ειδάλλως θα είναι κάτι προσωρινό.

* Το Άγιο Όρος επισκέφτηκε ο κ. Αρχοντώνης σε ρόλο "μπαμπούλα" για να συνετίσει Ρώσους, Ζηλωτές κι όσους μοναχούς τολμούν να αμφισβητούν την οικουμενιστική του δράση. Λειτούργησε και προσκύνησε μασκοφορεμένος και ζήτησε την (κατά την οικουμενιστική αντιληψή του) λύση του θέματος της Μονής Εσφιγμένου.

* Όπως άλλοτε ο Ηρώδης, μη αντέχοντας τον έλεγχο για την μοιχεία του από τον Τίμιο Πρόδρομο, έτσι και τώρα οι Οικουμενιστές μοναχοί του Άθω, μη ανεχόμενοι τον έλεγχο υπό των Ζηλωτών Πατέρων για την πνευματική τους μοιχεία, τους διώκουν να φύγουν από το Άγιο Όρος. Ο έγκαθετος ψευτοεσφιγμενίτης Γαβριήλ εξεδίωξε τον εκδότη του αξιόλογου περιοδικού των Ζηλωτών Αγιορειτών Πατέρων "Άγιος Αγαθάγγελος ο Εσφιγμενίτης", Μοναχό π. Ιάκωβο και έτερο- επί 22 χρόνια σε κελλί του Άθω- Μοναχό, αναμοχλεύοντας απόφαση προ 33 ετών. Η σημερινή Κυβέρνηση, για άλλη μία φορά, εκτίθεται ανεπανόρθωτα που τα ανέχεται!

ΕΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ

Την λαοφιλή Αγία Παρθενομάρτυρα Παρασκευή τίμησε ο λαός της Θεσσαλίας, με επίκεντρο τον ιστορικό Ιερό Ναό της Αγίας στο Αγναντερό Καρδίτσας όπου εξυπηρετούνται ενοριακώς οι Ορθόδοξοι πιστοί της Καρδίτσας και των Τρικάλων. Στον πανηγυρικό Εσπερινό και την εόρτια Θεία Λειτουργία ιερούργησε ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Φθιώτιδος και Έξαρχος Θεσσαλίας κ.κ. Ιγνάτιος. Έψαλλε χορός Ιεροψαλτών και Αγιορειτών Πατέρων. Προσήλθε πλήθος πιστών, παρά την βροχόπτωση, για να τιμήσουν με τον παραδοσιακό, τοπικό τρόπο την Αγία Παρασκευή. Η εορτή καλύφθηκε κι από τα τοπικά μέσα από όπου και το υλικό της δημοσίευσης. (Πηγή: https://www.trikalaola.gr/deite-oi-g-o-ch-timoun-tin-agia-paraskevi-sto-agnantero-karditsas-vinteo-foto/)

Την ίδια ημέρα, 26η Ιουλίου, εόρτασε ο ιστορικός Ιερός Ναός της Παρθενομάρτυρος στην Υπάτη Φθιώτιδος, περιοχή Καστανιάς. Ιερούργησε ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Ευθύμιος Κωτούλας.

Επίσης, εόρτασε ο Ιερόν Ησυχαστήριο της Αγίας Παρασκευής στην περιοχή Ταχί της Θήβας. Ιερούργησε ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Βησσαρίων Βάλλιος βοηθούμενος υπό του Ιεροδιακόνου π. Αθανασίου. Παρέστη συμπροσευχόμενος ο Πολιός Προκαθήμενος της Ελλαδικής Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας, Πανιερώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ.κ. Χρυσόστομος. Έψαλλε ο χορός της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου, της οποίας Μονής αποτελεί Μετόχιο, το εορτάζον Ησυχαστήριο.

Την 28η του μηνός Ιουλίου πανηγύρισε ο ενοριακός Ιερός Ναός  της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου στη νήσο Νάξο Κυκλάδων. Ιερούργησε ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Ευθύμιος Κωτούλας.

Την 20η του μηνός Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει τον Άγιος Προφήτη Ηλία, εόρτασε το ιερό Παρεκκλήσιο της Καλαμάτας. Την ίδια ημέρα τιμήθηκε και η μνήμη του Οσίου Ηλίας Παναγουλάκη, του Ασκητού και Ιδρυτού της φερώνυμης Ιεράς Μονής στην Καλαμάτα. Ιερούργησε ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Αθανάσιος Κιτσαντάς.

Από την περιφορά της Ιεράς Εικόνας της Κυρίας Θεοτόκου στην Ιερά Μονή Εισοδίων στην Καλαμάτα κατά την ημέρα της Παναγίας της Οδηγήτριας. Η ιερά εικόνα αποτελεί κειμήλιο από τις αλησμόνητες πατρίδες που φέτος συμπληρώνεται ένας αιώνας από την Μικρασιατική Καταστροφή (+1920).

Από την εόρτια λήξη του Κατηχητικού Σχολείου της Ενορίας των Οσίων 99 Πατέρων της Κρήτης στα Χανιά.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗ (35)

ΚΥΡΙΑΚΗ Η' ΜΑΤΘΑΙΟΥ by ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ on Scribd