ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! CHRIST IS RISEN- CHRISTUS IST AUFERSTANDEN!- Христос воскрес!

«Όποιος είναι ευσεβής και φιλόθεος, ας απολαύσει την ωραία και λαμπρή αυτή εορτή. Όποιος

δούλος έχει διαθέσεις αγαθές, ας εισέλθει στη χαρά, γεμάτος με ευφροσύνη που χαρίζει ο αναστημένος Κύριός του. Όποιος καταπονήθηκε με τη νηστεία, ας απολαύσει τώρα την αμοιβή του. Όποιος από την έκτη ώρα υπηρέτησε τον Κύριο, ας πάρει σήμερα την αμοιβή που δικαιούται. Όποιος προσήλθε στη ζωή της Εκκλησίας μετά την ενάτη, ας πάρει κι αυτός πρόθυμα μέρος στην Αναστάσιμη γιορτή. Όποιος προσήλθε μετά τη δωδεκάτη ώρα, ας μην έχει καμιά αμφιβολία καθόλου δεν θα τιμωρηθεί. Όποιος καθυστέρησε κι ήρθε μετά την τρίτη, ας πλησιάσει τον Κύριο χωρίς κανένα δισταγμό και φόβο. Όποιος προσήλθε κατά την πέμπτη ώρα, ας μην έχει κανένα φόβο, ότι τάχα, επειδή έχει φτάσει καθυστερημένος, δεν θα τον δεχθεί ο Θεός.

Γιατί ο Κύριος δίνει πλουσιοπάροχα τις δωρεές Του. Γι' αυτό δέχεται και τον τελευταίο, με την

ίδια προθυμία που είχε δεχτεί και τον πρώτο. Χαρίζει ανάπαυση και ειρήνη σ' εκείνον που έφτασε αργά, όπως ακριβώς κάνει και με τον πρώτο. Ελεεί κι εκείνον που έφτασε τελευταίος, αλλά περιποιείται κι εκείνον που πρώτος ήρθε. Και στον έναν δίνει και στον άλλο προσφέρει. Και τα έργα της αρετής δέχεται, αλλά και την απλή διάθεση αναγνωρίζει. Και την πράξη την αγαθή τιμά , αλλά και την απλήν πρόθεση επαινεί.

Εισέλθετε, λοιπόν, όλοι στη χαρά του Κυρίου σας! Και εκείνοι που πρώτοι φτάσατε κι όσοι

ήρθατε δεύτεροι, λάβετε τον μισθό σας. Πλούσιοι και φτωχοί πανηγυρίστε. Όσοι εγκρατευτήκατε, αλλά κι εκείνοι που έχετε βραδυπορήσει στην εργασία των εντολών τιμήστε την σημερινή ημέρα. Όσοι νηστέψατε και εκείνοι που δεν νηστέψατε, ευφρανθείτε σήμερα! Η (Αγία Τράπεζα) είναι γεμάτη, απολαύστε την όλοι. Ο Μόσχος είναι άφθονος και ανεξάντλητος. Δεν επιτρέπεται λοιπόν να φύγει κάποιος πεινασμένος. Όλοι απολαύστε το Συμπόσιο που παρατίθεται για τους πιστούς. Όλοι απολαύστε τα θεία δώρα που προσφέρει η Θεία αγαθοσύνη!

Κανένας πια να μη θρηνεί τη φτώχεια του, γιατί τώρα έγινε φανερή η Βασιλεία του Θεού,

εκείνη που προσφέρεται σ' όλους εξίσου. Κανένας να μην κλαίει πια τα πταίσματά του, γιατί

συγχώρεσή μας είναι ο Αναστημένος. Κανένας ας μη φοβάται πια το θάνατο, γιατί ο θάνατος του Σωτήρα μας μας ελευθέρωσε από το θάνατο και τη φθορά.

Γιατί αν κι ο Σωτήρας μας κρατήθηκε από το θάνατο, τελικά τον εξαφάνισε. Ο Κύριός μας που

κατέβηκε στον άδη άρπαξε κι ανέσυρε μαζί Του όσους κρατούσε ο άδης. Ο Κύριος πίκρανε τον άδη, όταν εκείνος ο παμφάγος Τόν κατάπιε. Κι αυτό ήταν που προβλέποντας το παλιά ο προφήτης Ησαΐας είχε βροντοφωνήσει: «Χριστέ μου, όταν ο άδης εκεί κάτω στο σκοτάδι σε συνάντησε, πικράνθηκε». Και πολύ σωστά πικράνθηκε, γιατί από τότε καταργήθηκε. Πικράνθηκε γιατί ξεγελάστηκε. Πικράνθηκε γιατί θανατώθηκε. Πικράνθηκε γιατί έχασε πια την εξουσία του. Πικράνθηκε γιατί ο ίδιος τώρα υποδουλώθηκε.

Εκείνος, καθώς νόμιζε, είχε λάβει σώμα θνητό και βρέθηκε απρόσμενα μπροστά σε Θεό.

Εκείνος είχε πάρει χώμα από τη γη και συνάντησε Θεό, που είχε κατεβεί από τον ουρανό. Εκείνος είχε πάρει ένα σώμα ορατό και καταισχύνθηκε από τον Αόρατο.

Πού είναι, λοιπόν, Άδη, η νίκη σου;
Αναστήθηκε ο Χριστός και έχεις πια οριστικά κατανικηθεί!

Αναστήθηκε ο Χριστός και οι δαίμονες έχουν στα βάραθρα της απώλειας γκρεμιστεί!

Αναστήθηκε ο Χριστός και χαίρονται οι Άγγελοι!

Αναστήθηκε ο Χριστός και η ζωή παντού βασιλεύει!

Αναστήθηκε ο Χριστός και δεν θα μείνει πια κανένας νεκρός στο μνήμα!

Γιατί με την Ανάστασή Του ο Χριστός έγινε η αρχή της αναστάσεως όλων όσων έχουν κοιμηθεί.

Σ' Αυτόν ανήκει η δόξα και η εξουσία στους απέραντους αιώνες. Αμήν.»  

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! CHRIST IS RISEN- CHRISTUS IST AUFERSTANDEN!- Христос воскрес!

ΑΝΑΦΩΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΙ ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΩΝΤΑΣ ΗΜΑΣ,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

WE CRY OUT TO ALL OUR BRETHREN, WHEREVER THEY ARE AND TO MY DEAR READERS, THOSE WHO HATE US AND THOSE WHO LOVE US,

CHRIST IS RISEN!

Мы кричать всем нашим братьям, где они и дорогие мои читатели, те, кто ненавидит нас и тех, кто любит нас,

Христос воскресе!

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ

ΟΝΟΜΑΣΤΗΡΙΑ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ

Με εκκλησιαστική λαμπρότητα εορτάσθηκαν  τα σεπτά ονομαστήρια του Πανιερωτάτου Πρωθιεράρχου της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος, Αγίου Θηβών κ.κ. Χρυσοστόμου κατά την μνήμη του Αγίου Πατρός Ιωάννου του Χρυσοστόμου στον Καθεδρικό Ιερό Ναό των Αγίων Ταξιαρχών στη Θήβα.  Συμπαρέστη ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Αττικής και  Μεγαρίδος κ. Κοσμάς μετά κατωτέρων Κληρικών καθώς και μεγάλο πλήθος ορθοδόξων πιστών κατά χρέος στον σεπτό Ποιμενάρχη της Αγίας μας Εκκλησίας.

Με Αρχιερατικό Θείο Συλλείτουργο επί τη μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου εορτάστηκαν τα σεπτά ονομαστήρια του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ.κ. Ιγνατίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοϋπηκόου Λαμίας. Προσήλθαν οι Σεβασμιότατοι Μητροπολίτες Μεσσηνίας κ. Ιάκωβος και Αττικής κ. Κοσμάς ενώ οι πιστοί από καρδίας ευχήθηκαν στον Άξιο και Κανονικό Ποιμενάρχη της Φθιώτιδας έτη πολλά και καρποφόρα ποιμαντορία επ' αγαθώ της Εκκλησίας του Χριστού.

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΝΕΟΥ ΚΛΗΡΙΚΟΥ

Κατά την μνήμη του Οσίου Ευθυμίου του Μεγάλου (20/1/2016) ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Θηβών κ. Χρυσόστομος τέλεσε την εις Ιεροδιάκονο χειροτονία του Οσιότατου  Μοναχού π. Αθανασίου Δημουλά, στο πνευματικό φυτώριο της Εκκλησία μας, την Ιερά Μονή Αγιορειτών Πατέρων Πανάκτου Βοιωτίας. ο π. Αθανάσιος γεννήθηκε το 1992 και το 2010 εγκατέλειψε τις πανεπιστημιακές σπουδές χάριν της Μοναδικής Πολιτείας οπότε και εντάχθηκε στην αδελφότητα της Μονής. Ένας νέος Κληρικός που προστίθεται στους λιγοστούς αλλά αγωνιστές Κληρικούς της Γνησίας ορθοδόξου Εκκλησίας.

ΔΙΚΑΙΟΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΖΩΣΙ

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ π. ΑΒΡΑΜΙΟΣ ΤΟΜΠΡΟΣ

Κοιμήθηκε εν Κυρίω, πλήρης ημερών, την 9η Νοεμβρίου 2015, ο Οσιώτατος Μοναχός Αβράμιος, κατά κόσμον Ανδρέας Τόμπρος, από το χωριό Ευρωπούλοι της νήσου Κέρκυρας.

Ήταν το 11ο και τελευταίο τέκνο της ευλογημένης και πολυμελούς οικογένειας των Γεωργίου και Αγγελικής Τόμπρου και ορφάνεψε από πατέρα σε ηλικία μόλις 2,5 ετών. Από την παιδική του ηλικία μεγάλωσε κοντά στους μοναχούς της Ιεράς Μονής Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο χωριό του και έλαβε από πολύ νωρίς την κατά Θεόν ανατροφή του και την προς τον Θεό αγάπη, την Εκκλησία και τον Μοναχισμό. 

Μετά την επάρατη, παράνομη και πραξικοπηματική αλλαγή του Ορθοδόξου εορτολογίου, το έτος 1924, ο νεαρός τότε Ανδρέας δεν  ακολούθησε την καινοτομία και το φράγκεμα των Ορθοδόξων Ελλήνων μένοντας πιστός στις παραδόσεις της Αγίας μας Εκκλησίας.

Κατά την διάρκεια των διωγμών, των φυλακίσεων και τον βίαιο αποσχηματισμό των Ορθοδόξων κληρικών, οι καινοτόμοι σφράγισαν τον ναό του Χωριού, του Παντοκράτορος Χριστού, όπου λειτουργούσε ο μοναδικός ορθόδοξος ιερέας της νήσου, καταγόμενο από το ίδιο χωριό και εξάδελφος του π. Αβραμίου, ο αείμνηστος Πρωτοσύγκελος και Πρωθιερεύς π. Ευγένιος Τόμπρος (+ 1982). Τότε ο π. Ευγένιος αναγκάστηκε να φύγει από το νησί και να μεταβεί στην Αθήνα. Ο νεαρός Ανδρέας έμεινε ο μοναδικός Ορθόδοξος σε ολόκληρο το χωριό και το νησί. Συνεχίζοντας τον καλό αγώνα  της Ορθοδόξου ομολογίας, παρά τις αντιξοότητες και άνευ ορθόδοξου λειτουργού, κατόρθωσε να επαναφέρει και άλλους συγχωριανούς του στο πάτριο εορτολόγιο.

Νυμφεύτηκε τη αείμνηστη Ελένη Γκερέκου και απέκτησε 3 τέκνα τα οποία μεγάλωσε με παιδεία και νουθεσία Κυρίου. Ξυλουργός στο επάγγελμά, ασκούσε την τέχνη του με μεγάλη δεξιοτεχνία, τιμιότητα και συνέπεια. Έχαιρε του σεβασμού και της εκτίμησης όλων που τον γνώριζαν. Ταπεινός και ελεήμων απέφευγε τις αργολογίες και τους διαπλεκτισμούς. Αν υπήρχε διαφωνία ποτέ δεν παραπονιόταν, ποτέ δεν κατέκρινε. Αντί αργολογίας προτιμούσε την προσευχή και την δοξολογία.

Ήταν ιστορικό ιδρυτικό στέλεχος των Γ.Ο.Χ. της Κέρκυρας και από το 1962 έως το 1978 η οικία του αποτελούσε τον χώρο όπου σύχναζαν οι ελάχιστοι Ορθόδοξοι πιστοί και εκτελούσαν ανελλιπώς τις Ακολουθίες των εορτών αλλά και όλων των άλλων εορτών του έτους. Αν ποτέ παρίστατο ανάγκη για την τέλεση ιερού Μυστηρίου (γάμος, βάπτιση κλπ.) ή κηδείας κρυφίως μετέβαινε ο π. Ευγένιος και εξυπηρετούσε τους πιστούς στον ιδιόκτητο ναό της Μεταμορφώσεως  του Σωτηρός, ο οποίος άνηκε στην οικογένεια της συζύγου του π. Αβραμίου.

Υπήρξε καλλίφωνος και άριστος γνώστης της Βυζαντινής μουσικής, μέσω της οποίας υπηρετούσε και δοξολογούσε τον Κύριο και ουδέποτε καυχήθηκε γι' αυτό.

Τ ο έτος 1978, ο π. Αβράμιος αποφάσισε και ανήγειρε με δικούς του κόπους και έξοδα τον πρώτο ορθόδοξο ναό στην Κέρκυρα (μετά το Σχίσμα του 1924) προς τιμή του Αγίου Σπυρίδωνος Επισκόπου Τριμυθούντος.

Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά του και με την συναίνεση της συζύγου του, το έτος 1996, εκάρη μεγαλόσχημος Μοναχός, μονάζοντας στον ιδιόκτητο ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Από τότε αυξήθηκαν ακόμη περισσότερο οι κόποι και οι αγώνες του προσπαθώντας να ζήσει βίο αγγελικό, εφαρμόζοντας την αδιάλειπτη προσευχή και την αγία σιωπή. 

Μετείχε με συντριβή καρδίας ανελλιπώς στα Θεία Μυστήρια και μιμήθηκε στο έπακρο την υπομονή του δίκαιου Ιώβ του Πολυάθλου, δεχόμενος αγογγύστως τους πειρασμούς του αντιδίκου και τα πολλά προβλήματα υγείας, αποκορύφωμα την ολική τύφλωση και κώφωση του, δοξάζοντας ακαταπαύστως τον Κύριο.

Υπήρξε ο εμψυχωτής και η κινητήριος δύναμη των Ορθοδόξων της Κέρκυρας, συνετέλεσε κι αυτός τα μέγιστα στην ανέργεση του ναού της Παναγίας Λαμποβίτισσας, την δεκαετία του 1980, υποστηρίζοντας με όλες του τις δυνάμεις την κτιτόρισσα, αείμνηστη Μοναχή Αγαθαγγέλη (+2005). [Σημειωτέον πως για την ανέγερση του εν λόγω Ναού της Παναγίας η Εκκλησίας μας διώχθηκε υπό του τότε Καινοτόμου και Οικουμενιστή Νεοημερολογίτη "Επισκόπου Κερκύρας" Τιμοθέου Τριβιζά , σύρθηκε στα δικαστήρια με σκοπό το γκρέμισα του Ναού αλλά διακιώθηκε πανηγυρικά!]

Ανελλιπώς διακονούσε το ιερό αναλόγιο, διατήρησε δε ως την οσιακή κοίμησή του την καθαρότητα και την διαύγεια του νοός, ενώ προείπε και τον θάνατο του που επήλθε σε ηλικία 98 ετών.

Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, που ο ίδιος ανήγειρε στην γενέτειρά του, υπό του Παν/του Ιερομονάχου π. Θεοφυλάκτου με την παρουσία πλήθους κόσμου, Ορθοδόξων και μη, ευλαβούμενων τον οσιότατο Γέροντα εν ζωή και μετά θάνατον.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

"Χαίροις μετά Θεόν η θεός, τα δευτερεία της Τριάδος η έχουσα"

Πλείστοι Ιεροί Ναοί και Ιερές Μονές της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας πανηγύρισαν κατά την Θεομητορική εορτή του Ευαγγελισμού της Κυρίας μας Θεοτόκου Μαρίας. Η ιστορική Μονή της Σκήτης Παναγουλάκη Καλαμάτας, ο Ιερός Ναός στη Δεσφίνα Φωκίδος, Ο Καθεδρικός Ιερός Ναός Ευαγγελίστριας Λάρισας (Κουμουνδούρου 72) προεξάρχοντος του Σεβ/του Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Ιγνατίου, η Ενορία της Πέυκής Αττικής, το Ιερόν Ησυχαστήριο στην Αγ. Σπυρίδωνα Πιερίας, η Ενορία των Γ.Ο.Χ. Τήνου καθώς και ο ιερός Ναός των Γ.Ο.Χ. Λάρνακας της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Κύπρου.

Ακολουθούν Φωτογραφικά στιγμιότυπα από την ιερά πανήγυρη της Ενορίας των Γ.Ο.Χ. Μεγάρων Αττικής όπου ιερούργησε ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ.κ. Χρυσόστομος, Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου, βοηθούμενος υπό δύο Διακόνων. Μετά την Θεία Λειτουργία τελέστηκε με ευλάβεια η λιτάνευση της ιερής εικόνας της Παναγίας μας.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ Γ.Ο.Χ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Με κατάνυξη και πνευματική χαρά εορτάστηκε ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας έναντι των αιρέσεων κατά την εφετινή Α' Κυριακή των Νηστειών. Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος Ηρακλείου τελέστηκε ο πανηγυρικός Όρθρος μετά Αρτοκλασίας και η Θεία Λειτουργία υπό του ακάματου Ιερέως π. Ζαχαρίου Τσικρικάκη. 

Ακολούθησε, κατά την τάξη της Εκκλησίας, η λιτάνευση των Ιερών Εικόνων και η ανάγνωση του Συνοδικού κατά την οποία το ορθόδοξο πλήρωμα εκβόησε σθεναρώς τους μακαρισμούς των Αγίων Πατέρων και Μητέρων και τους Αναθεματισμούς στους απ' αιώνων αιρετικούς και καινοτόμους. Προσήλθε πλήθος πιστών κυρίως από την περιοχή του Ηρακλείου.

ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΡΣΚ

Η Παναγία του Κουρσκ, είναι ένα από τα πλέον παλαιά ιερά και θαυματουργά εικονίσματα της Παναγίας, της άλλοτε Ρωσικής Αυτοκρατορίας που βρέθηκε στην παλαιά πόλη Κουρσκ. Πρόκειται για εικόνισμα της Παναγίας της βρεφοκρατούσας περιβαλλόμενη από παραστάσεις 9 προφητών, τέσσερις εκατέρωθεν και μία στο κάτω μέρος, ενώ πάνω από την Παναγία φέρεται η παράσταση του Θεού Πατρός (Σαβαώθ) με το Άγιο Πνεύμα, συμπληρώνοντας έτσι με το εικονιζόμενο βρέφος (Ιησού) την Αγία Τριάδα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την Παναγία και Θεομήτορα.

Οι εικονιζόμενοι προφήτες του ιερού αυτού προσκυνήματος από άνω αριστερά προς τα κάτω και δεξιά είναι κατά σειρά οι: Προφητάναξ Δαυίδ, Μωυσής, Ησαΐας, Γεδεών, Αββακούμ (κάτω) και Ηλίας, Ιερεμίας, Δανιήλ και ο βασιλιάς Σολομών.

Το εικόνισμα αυτό φυλάσσονταν στο ομώνυμο μοναστήρι που αναγέρθηκε στο σημείο εύρεσης της εικόνας. Κατά τη μπολσεβική επανάσταση ακολούησε μεγάλη καταστροφή του άλλοτε περίλαμπρου μοναστηριού αλλά η ιερή εικόνα διασώθηκε και μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ όπου και βρίσκεται στη κατοχή της εκεί ορθόδοξης ρωσικής εκκλησίας. Σήμερα καταβάλλονται προσπάθειες ανοικοδόμησης του ιστορικού μοναστηριού. Το 1997 κόπηκε ιδιαίτερο αναμνηστικό νόμισμα γαι τη συμπλήρωση 400 χρόνων από την ίδρυση του ιστορικού μοναστηριού. (Πηγή: Wikipaideia)

Ο ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΟΣ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΥΠΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

  ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

 ΚΥΡΟΥ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΤΟΥ Γ'  (1713 – 1791) 

ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

Τῶ αὐτῶ (Ἀνανία) κατά τῶν αὐτῶν (Λατίνων). 

Τό παρ’ ἡμῖν πασχάλιον ἀσύστατον οὐκ ἔστιν, ὡς καταφλυαρεῖ αὐτός ὁ δυσσεβής Λατῖνος, ἀλλ’ ὡς ἀκόλουθον αὐτό τοῖς ὁρισθεῖσιν ὅροις n πατέρων ἱερῶν ἡμῶν, μένει ὀρθόν ἀεί τε καί εἰς αιῶνας σταθερόν διαμενεῖ ἐκεῖνο. ἕως περ οἱ ἥν ἔλεγε τάξιν διαφυλάξει σῶαν, ἀπαρασάλευτον, ἀρίστως ἐσκεμμένην πατράσι θείοις τοῖς ἡμῶν, ὧνπερ οὐδείς τῶν νῦν γε οὔτε οἶδε έπιστήμην τήν τῆς ἀστρονομίας κατ’ ἐκείνους πολυμαθεῖς, οὔτε ἁγιωσύνην ἔχει καί καθαρότητα, πλήν εἰ μή που δοκήσει  τά δ’ ἄλλα φίλτατε εἰσί μακράν τῆς ἀληθείας τοῦ Πάσχα γάρ διορισμῶν τεσσάρων ὑπαρχόντων πρῶτος αὐτῶν ἐντέλλεται, ὡς δεῖ τελεῖν τό Πάσχα, μετά γε τήν ἑαρινήν φίλε ἰσημερίαν ὁ δεύτερος, ὡς μή αὐτήν τῆς τελετῆς ἡμέραν ἐκείνης ἰουδαϊκῆς, τοῦ φάσκα τῶν Ἑβραίων ὁ τρίτος ὅτι οὐχ ἁπλῶς μετά ἰσημερίαν, ἀλλά πρώτην πανσέληνον τήν μετ’ ἰσημερίαν ὁ τέταρτος ὅτι γε καί μετά τήν ἡμέραν τῆς πανσελήνου παρευθύς τῆ πρώτη ἑβδομάδι ὅθεν οὐδείς ὅλων βροτῶν ἐκείνους νομισάτω πατέρας παναρίστους τε διέλαθε καί θείους τό λάθος τοῦτο τό δοκοῦν ἵνα παρά τῶν νῦν γε κρείττονος διορθώσεως ἐν τύχη ἀστρονόμων τῆ γάρ Κυρίου χάριτι ἀπό πρώτης συνόδου καί ἕως γε τῆς σήμερον ἂεί Πάσχα τό θεῖον γίνεται μετά νομικόν, καί ἐν Κυριακῆ γε, καί σύγχυσιν οὐκ ἔγνωμέν τινά μέχρι τῆς δεῦρο ἵν’ εἰς διόρθωσιν αὐτοῦ ἡμεῖς γε ἀναστῶμεν διετυπώθη γάρ καλῶς ἁγίοις τοῖς πατράσι, καί διαμένει ἄπταιστον ἀεί καί εἰς αἰῶνας κακῶς δέ ἀφηρέθησαν παρά τῶν ἀστρονόμων τῶν νῦν Ρώμης τῆς παλαιᾶς αἱ ἡμέραι παρ’ Ὀκτωβρίου τοῦ μηνός πρός γάρ τοῖς ἄλλοις πᾶσι καί σύγχυσιν ἐν ἑαυτῶ τό νέον περιέχει αὐτῶν τό ὡρολόγιον, ἀνατροπήν τε ἔτι ἐπαναθεωρούμενον εἰ γάρ δι’ ὅλων χρόνων τεσσάρων καί τριάκοντα ἅμα τοῖς ἑκατόν γε νυχθήμερον συνάγουσιν ἕν οἱ ἀστρονομοῦντες εὔδηλον τοίνυν ὅτι γε ἀπό πρώτης συνόδου δύο καί τεσσαράκοντα κ’ ἔτι τετρακοσίων πρός δέ χιλίων τε ἐτῶν ἄχρι νῦν διελθόντων ὡς δέκα καί ὀκτώ ἐτῶν σύν τοῖς τριακοσίοις τό πρῶτον ἀπό τοῦ Χριστοῦ προπαρεληλυθότων μέχρι πρώτης συνάξεως τῆς ἐπί Κωνσταντίνου ἐξαιρουμένων ἑκατόν ἑπτά καί ἑβδομήντα ἀφ’ οὗ τό ὡρολόγιον ἐγένετο Λατίνων ἡμέραι μόνον έννέα συνάγονται καί δέκα ὧραι παρά μισήν στιγμή, καί ἔτι λείπεταί τι εἰ δέ δι’ ἑκατόν ἐτῶν καί εἴκοσι ὡς ἄλλοι λέγουσιν ἕν νυχθήμερον γενήσεται καί ἔσται, ἡμέραι δέκα ἔσονται, πρός δέ καί ὧραι δέκα, καί πλεονάζει ὡς ὁρᾶς ἐπισφαλῆ δέ ταῦτα ἀλλά καί τούς δεινούς ἐμπείρους ἀστρονόμους τόν Πτολεμαῖον δηλαδή καί ἄλλους ἐσφαλμένον εὑρίσκονται ταῦτα τῶν νῦν, ἐν γάρ τριακοσίοις χρόνοις ἐκεῖνοι κι’ ἔτι πρός ἕν τινῶν νυχθημέρων συνάγεσθαι ἀποφαίνονται μάλιστ’ ὁ Πτολεμαῖος οὐκ ἀπό τῆς κινήσεως τοῦτο τῆς τοῦ ἡλίου, ποιεῖται γάρ τήν κίνησιν ἐκεῖνος ὁμαλήν τε καί ὅλως ἀπαράκλιτον, ἀλλά γίνεται τοῦτο παρά τήν ἀπαρίθμησιν τῶν ἡμερῶν τοῦ χρόνου καί κατά τούτους γίνονται τέσσαρες δή ἡμέραι, καί ὧραι πέντε καί στιγμαί δύο καί δέκα μόνον. ἀπό τῆς κατά Νίκαιαν συνόδου τῆς μεγίστης, μέχρι ἐτῶν τῶν ἄνωθεν προαπηριθμημένων ἀναμεμετρημένων οὖν τούτων τοιουτοτρόπως καί τῆ σοφία τῆ τῶν νῦν Ἑλλήνων καί ἀρίστων ἔτι τε ἀναδείκνυται, ὡς ἔξω παντός λόγου οἱ ἀστρονόμοι παλαιᾶς ἐξέβαλον τῆς Ρώμης τοῦ ‘Οκτωβρίου τοῦ μηνός τάς δέκα τάς ἡμέρας ἵνα φανῶσιν ὡς δοκεῖ μόνον γε τοῖς ἀνθρώποις ποιεῖν τί δόξης ἕνεκα κενῆς τε καί ματαίας ὑπάρχον βέλτιον αὐτοῖς τοῦ μή καινοτομεῖν τε καί τοιαῦτα μεταποιεῖν, καί στάσεως μεγίστης ταῖς ἐκκλησίαις γίνεσθαι αἰτίους τοῦ Κυρίου ἤ κἄν γε τούτων ἕνεκα τοῦ μή βίαν ἐπάγειν ὡς τό τ’ αὐτό ὑπέφερον εἰδέτι πλατυτέραν διδασκαλίαν ἀγαπᾶς περί ὡρολογίου ἴδε είς βίβλον σεβαστοῦ τήν τοῦ Τραπεζουντίου ἴδε Ματθαῖον Βλάσταριν, ἴδε καί Βαλσαμῶνα ἴδε καί τό κανόνιον τῆς πρώτης τῆς συνόδου καί τόν κανόνα τόν αὐτῆς, οὕς πάντας ἀποβλήτους τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀκοινωνήτους  τούς παραλύειν θέλοντας, καί τούς κατατολμῶντας, τούς ὅρους καί ἀπόφασιν συνόδου τῆς ἁγίας μεγάλης οίκουμενικῆς τῆς ἐν Νικαίᾳ πόλει συγκροτηθείσης εὐσεβῶς ὑπό τοῦ Κωνσταντίνου εὐσεβεστάτου ἄνακτος περί τοῦ θείου Πάσχα, καί τέλος ἴδε σύνοδον τήν κατ’ ὠρολογίου ἤτοι κατά λατινικοῦ νέου καλενδαρίου, τήν γεγονυῖαν εὐσεβῶς ἐπί Ἱερεμίου τοῦ Κωνσταντινουπόλεως, καί τούς κανόνας ταύτης καί γράμμα τό ἀποσταλέν πρός τόν Φιλαδελφείας καί τούς ἐφόρους τοῦ Ναοῦ ἁγίου Γεωργίου. καί ἄφες τόν νεκρόν αὐτόν νεκρούς τούς τούτου θάπτειν καί πρᾶξιν τήν συνοδικήν τήν τότε γεγονυῖαν, περί ἀποβολῆς αὐτῶν νέου καλενδαρίου καί ἐκ τούτου γνώσει ἀκριβῶς ὅτι γε οἱ Λατῖνοι ἀπώλεσαν πασχάλια τά τούτων καί τήν πίστιν τήν εὐσεβῆ καί πατρικήν καί ὀρθοδοξοτάτην, καινοτομίαις ταῖς αὐτῶν μεγίσταις βλασφημίαις, ταῖς εἰς τό πνεῦμα, καί υἱόν διό μετά τῶν πρώτων συντάττονται αἱρετικῶν, καί σύν ἐκείνοις ἅμα παραδοθήσονται πυρί ἐσχάτω αἰωνίῳ οἷς μεθ’ ἡμῶν καί σύ εἰπέ εὐαγγελιζομένοις παρ’ ὅ γε παρελάβομεν ἀνάθεμα πολλάκις, ρῖψον φιλίαν τήν αὑτοῦ, μή λάμβανε εἰς οἶκον, μήτε χαίρειν λέγε αὐτῶ φέροντι ἀλλοτρίαν διαδασκαλίαν, διδαχήν Χριστοῦ μου ἐναντίαν Θεός δέ ὁ δυνάμενος τά πάντα καί σόν φίλον παρασκευάσειεν αὐτοῦ τήν πλάνην ἐπιγνῶναι, ἡμᾶς δέ ἀπαλλάγειε τῶν τούτων ζιζανίων, καί οἷα σῖτον καθαρόν πάντας εἰς ἀποθήκας συνάξειε τάς ἑαυτοῦ ἡμᾶς τούς ὀρθοδόξους.

ΠΗΓΗ:  «ΟΙ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ Γ΄ (1713-1791) ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ. ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ» (ΛΑΡΙΣΑ 2000). Μελέτη του Διδάκτορος Θεολογίας- Οικονομολόγου κ. Αθανάσιου Χρυσοβέργη.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΠΛΟΥΣΤΕΡΟ

Προς τον Ανανία κατά των Λατίνων.

Το δικό μας (των Ορθόδοξων) πασχάλιο δεν είναι αβάσιμο, όπως φλυαρεί πολύ αυτός ο ασεβής Λατίνος, αλλά ακολουθεί αυτό  όσους όρους ορίσθηκαν από τους Αγίους  Πατέρες μας, μένει ορθό πάντα και στους αιώνες σταθερό εκείνο παραμένει. Ώστε ως τώρα οι θείοι Πατέρες μας διαφύλαξαν σωστή την τάξη, απαρασάλευτη, άριστα σχεδιασμένη από τους πατέρες μας, ενώ κανείς από τους τωρινούς δεν γνωρίζει την επιστήμη της αστρονομίας όπως εκείνοι οι πολυμαθείς, ούτε έχουν αγιοσύνη  και καθαρότητα (ψυχής), εκτός από αυτά που (αυτός) νομίζει.  Όλα τα άλλα αγαπητέ είναι μακριά από την αλήθεια (καθώς) για το Πάσχα υπάρχουν τέσσερις διορισμοί: Ο πρώτος από αυτούς εντέλλεται, πως πρέπει να τελούμε το Πάσχα, μετά την εαρινή ισημερία φίλε. Ο δεύτερος, να μην τελούμε την ίδια ημέρα, την ιουδαϊκή, το Πάσχα των Εβραίων. Ο τρίτος ότι όχι απλώς μετά την ισημερία, αλλά την πρώτη πανσέληνο μετά την ισημερία. Ο τέταρτος ότι και μετά την ημέρα της πανσελήνου παρευθύς την πρώτη εβδομάδα. Λοιπόν κανείς από αυτούς τους θνητούς (βροτούς) μη νομίζουν  ότι ο πανάριστοι  και θείοι πατέρες έκαναν λάθος,   τo λάθος αυτό το νομίζουν για να επιτύχουν μεγαλύτερη διόρθωση από τους σημερινούς αστρονόμους. Με τη χάρη του Κυρίου και σύμφωνα με την Πρώτη Σύνοδο και έως σήμερα πάντα το θείο Πάσχα γίνεται μετά το νομικό, και ημέρα βέβαια Κυριακή, και σύγχυση δεν γνωρίσαμε καμία μέχρι τώρα ώστε  να προβούμε σε διόρθωση αυτού. Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι καλά διατυπώθηκε  από τους Αγίους Πατέρες, και διαμένει  χωρίς λάθος πάντα και σε όλους τους αιώνες. Κακώς  μάλιστα αφαιρέθηκαν τώρα από τους αστρονόμους της παλαιάς Ρώμης οι ημέρες από τον Οκτώβριο μήνα που συν τοις άλλοις  αφ' εαυτού υπάρχει σύγχυση στο νέο αυτών ημερολόγιο, ανατροπή και ακόμη  συνεχώς αναθεωρούμενο. Και αν με όλους τους χρόνους τριάντα τέσσερεις (34) και ακόμη εκατό νυχθήμερα συνάγουν σε ένα οι διατρίβοντες την αστρονομία γίνεται ολοφάνερο ότι  από την Πρώτη (Οικουμενική) Σύνοδο προ 1442 ετών  έως τώρα που παρήλθαν, όπως και 318 ετών από την γέννηση του Χριστού, που πέρασαν πριν, μέχρι την πρώτης σύναξη που έγινε επί Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, εξαιρουμένων  177 ημερών αφότου έγινε το ημερολόγιο των Λατίνων (Παπικών) μόνον εννέα και δέκα ώρες παρά μισή στιγμή μαζεύονται,  και ακόμη κάτι υπολείπεται. Εάν, όπως άλλοι λένε, με 120 έτη θα γίνει ένα νυχθήμερο (24ώρο) και θα γίνει, θα υπάρξουν δέκα ημέρες, και ακόμη δέκα ώρες, και πλεονάζουν καθώς βλέπεις ως επισφαλή αυτά αλλά και τούς δεινούς, εμπείρους αστρονόμους, τον Πτολεμαίο δηλαδή και άλλους, εσφαλμένους βρίσκουν οι σημερινοί, εκείνοι αποφαίνονται σε τριακόσια χρόνια  κι ακόμη προς ένα από τα νυχθήμερα συγκεντρωμένα,  μάλιστα ο Πτολεμαίος όχι από την κίνηση  αυτού του ήλιου, εκείνος κάνει την  κίνηση ομαλή και όλως χωρίς παρέκκλιση, αλλά γίνεται αυτό παρά την απαρίθμηση των ημερών του χρόνου και κατά αυτούς γίνονται τέσσερεις ημέρες, και πέντε ώρες και 12 στιγμές μόνον. Από την Μέγιστη Σύνοδο της Νίκαιας, μέχρι τα προαναφερθέντα  έτη που αναμετρούνται λοιπόν τοιουτοτρόπως και με τη σοφία των νυν Ελλήνων και αρίστων ακόμη αποδεικνύεται, πως χωρίς κανένα λόγο οι αστρονόμοι της παλαιάς Ρώμης εξέβαλαν από τον Οκτώβριο μήνα τις δέκα ημέρες για να φανούν  όπως νομίζουν μόνον στους ανθρώπους εξαιτίας τις κενής και ματαίας δόξας παρότι ήταν καλύτερο γι' αυτούς να μην καινοτομήσουν και να αλλάξουν αυτά, και έτσι να γίνουν αίτιοι μεγάλης στάσης (ακαταστασίας) στις Εκκλησίες του Κυρίου ἤ και αν ακόμη εξαιτίας αυτών δεν θες βιαστικά να συμπεράνεις ότι το ίδιο (πρόβλημα) αντιμετώπισαν, δες ακόμη πλατύτερα την  διδασκαλία αν αγαπάς περί ημερολογίου δες στο βιβλίο του σεβαστού Τραπεζούντιου, δες στον Ματθαίον Βλάσταρη, δες και στο Βαλσαμώνα, δες και στο κανόνιο της Πρώτης  (Οικουμενικής) Συνόδου και τον κανόνα αυτής,  κατά τον οποίο πάντες είναι απόβλητοι από την Εκκλησία του Χριστού και ακοινώνητοι, όσοι θέλουν να ανατρέψουν (τις παραδόσεις), και αυτούς που τολμούν, τούς όρους και την απόφαση της Συνόδου της Αγίας μεγάλης Οικουμενικής (Συνόδου) που συγκροτήθηκε στην πόλη της Νίκαιας ευσεβώς από τον ευσεβέστατο βασιλιά Κωνσταντίνο για το θείο Πάσχα, και τέλος δες και την Σύνοδο κατά του λατινικού νέου ημερολογίου, που έγινε ευσεβώς επί Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίου, και τούς κανόνες αυτής και το γράμμα που αποστάλθηκε προς τον Φιλαδελφείας και τούς εφόρους του Ναού αγίου Γεωργίου. Και άσε τον νεκρό αφ' εαυτού  του να θάψει τους νεκρούς του και  την πράξη την συνοδική που τότε έγινε, περί αποβολής αυτών και του νέου καλενδαρίου και από αυτό να γνωρίζεις ακριβώς ότι οι Λατίνοι απώλεσαν τα πασχάλια (των πατέρων) και την πίστη την ευσεβή και πατρική και άκρως ορθόδοξη, οι καινοτομίες τους αυτές είναι μέγιστες βλασφημίες, αυτές προς το πνεύμα, και προς τον υιό γι'  αυτό με τους πρώτους αιρετικούς συντάσσονται, και μαζί με εκείνους θα παραδοθούν σε έσχατο και αιώνιο πυρ για τους οποίους και εσύ μαζί μας πολλές φορές  να πεις ανάθεμα σε όσους διδάσκουν ενάντια σε αυτά που παραλάβαμε, απέρριψε την φιλία αυτού, μην τον δέχεσαι στο σπίτι σου, μήτε χαίρετε να του λες σε αυτόν που φέρνει ξένη διδασκαλία, διδαχή που εναντιώνεται στο  Χριστό μου. Ο Θεός ο δυνάμενος τα πάντα και τον φίλο σου να  τον αλλάξει και να τον κάνει να κατανοήσει την πλάνη  του κι εμάς να απαλλαγούμε από αυτά τα ζιζάνια, και σαν σίτο καθαρό να μας συνάξει όλους τους Ορθοδόξους στις αποθήκες του.

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ ΙΕΡΑ ΕΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Λίγα χιλιόμετρα ανατολικά των Σερρών, στο χωριό Τούμπα, δεσπόζει η ανδρώα Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος. Η ίδρυσή της συνδέεται με την εύρεση της θαυματουργής εικόνας της Αγίας Τριάδος, το 1884, από τον Αθανάσιο Τσαπαδά, κάτοικο του χωριού. Η υπόδειξη της θέσεως, που ήταν θαμμένη η εικόνα, έγινε με θαυματουργικό τρόπο, μέσω της εμφανίσεως αγγέλου και μετέπειτα τριών ανδρών στον Αθανάσιο, οι οποίοι του υπέδειξαν το σημείο που βρισκόταν η εικόνα, το οποίο στην ουσία είναι ένα παλιό πηγάδι. Η εικόνα χρονολογείται στα τέλη του 18ου ή στις αρχές του 19ου αιώνα. 

Μετά την ανεύρεση της εικόνας ο χώρος θεωρήθηκε ιερός και ο τότε Αγάς Χατζή Ισμαήλ Μπέης τον παραχώρησε στο χωριό. Με πρωτοβουλία του Αθανάσιου και των κατοίκων χτίστηκε πρόχειρα ξύλινος ναός προς τιμήν της Αγίας Τριάδος και ένα ξύλινο κουβούκλιο ως προσκυνητάρι στον τόπο του πηγαδιού. Λίγο αργότερα ιδρύθηκε ανδρώα Ιερά Μονή και η πληθώρα των θαυμάτων έκανε το μοναστήρι ιδιαιτέρως γνωστό.  Αργότερα και λόγω του κόσμου που συνέρρεε στην Ιερά Μονή, κυρίως τις ημέρες της πανηγύρεως, χτίστηκε ο νέος ναός, τη δεκαετία του 70. 

Στη νότια πλευρά του ναού, στη θέση που βρέθηκε η εικόνα της Αγίας Τριάδος, κτίστηκε το 1936, κυκλικό κουβούκλιο, στο οποίο σώζεται το πηγάδι που βρέθηκε η εικόνα και υπάρχει το αγίασμα. 

Οι κοιτώνες των ιερομονάχων παραμένουν και σήμερα τα παλαιά χτίσματα που έχτισαν οι πρώτοι μοναχοί γύρω στα 1904-1905 και τα οποία συντηρούν,  ενώ αργότερα χτίστηκαν οι ξενώνες, που φιλοξενούν προσκυνητές. (Πηγή: "Άγια Μετέωρα" http://agiameteora.net/index.php/proskynimatika-monopatia-1/5282-iera-moni-agias-triados-sti-toympa-serron.html)

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΑΣΕΒΕΙΣ ΝΕΟΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΥΣ:

Θαυματουργούν "αιρετικές" εικόνες; Ας αναλογιστούν!

Η Αγία Τριάς (της Παλαιάς Διαθήκης) καθώς την ιστόρησε ο Άγιος Ανδρέας Ρουμπλιώφ,

Η υποδοχή της Αγίας Τριάδος από τον Αβραάμ όπως διασώζεται στην Κατακόμβη Via Latina, στη Ρώμη περί το 300 μ.Χ.