ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΥΚΗ

Εν μέσω της πένθιμης περιόδου της Μεγάλης Εβδομάδος, εορτάστηκε πανηγυρικώς ο Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου και η Σάρκωσις του Θεού Λόγου. Η ιδιάζουσα αυτή περίπτωση, να συμπίπτει η Θεομητορική αυτή εορτή την Μεγάλη Εβδομάδα, τυγχάνει μόνον κατά το Πάτριο Ορθόδοξο Εορτολόγιο. 

Σε όλους τους Ναούς, εορτάζοντες και μη, τελέστηκε ο χαρμόσυνος Όρθρος και η Θεία Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου σε Ελλάδα, Κύπρο και εξωτερικό. Για το ελληνικό Έθνος είναι μια σπουδαία μέρα η σημερινή διότι τιμάται η εξέγερση των υποδούλων Ελλήνων το 1821.

Στην Αττική, επίκεντρο των εορτασμών υπήρξε ο ενοριακός Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Πεύκη Βορείου Τομέα Αθηνών.  Στον Εσπερινό, τον εόρτιο Όρθρο και την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμάς, βοηθούμενος υπό του Παν/του Ιερομονάχου π. Δαμασκηνού Κοραή, της αδελφής Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου. Ο Σεβασμιώτατος κήρυξε καταλλήλως τον Θείο Λόγο και προέστη της λιτανείας της ιεράς εικόνας του Ευαγγελισμού. Η Επιτροπή του Ναού και τα μέλη της ενορίας προσέφεραν κεράσματα στους αθρόα προσελθόντες πιστούς, παρά το εργάσιμο της ημέρας για πολλούς.

Την ίδια ημέρα, εόρτασε το Ιερό Ησυχαστήριο του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον Άγιο Σπυρίδωνα Πιερίας και ο φερώνυμος ενοριακός Ιερός Ναός στον Κόρνο Λάρνακας. Στο Ησυχαστήριο της Πιερίας Μακεδονίας, ιερουργήσει ο Παν/τος Καθηγούμενος π. Ευθύμιος Κωτούλας ενώ στην Κύπρο, ο Παν/τος Καθηγούμενος π. Θεοδόσιος Στυλιανού.

Καλή Ανάσταση με αγάπη και συγχώρεση και εξαιρέτως με την σκέπη της Κυρίας Θεοτόκου Μαριάμ!

«Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία»

ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΗΝΩΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜO

 ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΝΔΟΞΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ 

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

1. Πάλι σήμερα ἔχουμε χαρμόσυνες εἰδήσεις, πάλι ἔχουμε μηνύματα ἐλευθερίας, πάλι ἔχουμε μία ἀνάκληση ἀπὸ τὴν πτώση καὶ μία ἐπάνοδο στὴ ζωή, μία ὑπόσχεση εὐφροσύνης καὶ μία ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴ δουλεία. Ἕνας ἄγγελος συνομιλεῖ μὲ τὴν Παρθένο, γιὰ νὰ μὴν ξαναμιλήσει ὁ διάβολος μὲ γυναίκα. Λέει ἡΓραφή· «Τὸν ἕκτο μήνα τῆς ἐγκυμοσύνης τῆς Ἐλισάβετ στάλθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ σὲ μία παρθένο, ποὺ ἦταν μνηστευμένη μὲ ἕναν ἄνδρα». Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ ἀποκαλύψει τὴν παγκόσμια σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, νὰ φέρει στὸν Ἀδὰμ τὴ βέβαιη ἀποκατάστασή του. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, στὴν παρθένο, γιὰ νὰ μεταβάλει τὴν ἀτιμία τοῦ γυναικείου φίλου σὲ τιμή. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸν νυμφικὸ θάλαμο, ὥστε νὰ εἶναι ἀντάξιος γιὰ τὸν ἀμόλυντο Νυμφίο. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ συντελέσει νὰ νυμφευθεῖ τὸ πλάσμα μὲ τὸν πλάστη.

Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, στὸ ἔμψυχο παλάτι τοῦ βασιλιᾶ τῶν ἀγγέλων. Στάλθηκε ὁ Γαβριὴλ στὴν παρθένο ποὺ ἦταν ἀρραβωνιασμένη μὲ τὸν Ἰωσήφ, ἀλλὰ ποὺ προοριζόταν γιὰ τὸν Ἰησοῦ, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ. Στάλθηκε ὁ ἀσώματος δοῦλος σὲ ἀμόλυντη παρθένο. Στάλθηκε ὁ χωρὶς ἁμαρτίες σ’ αὐτὴν ποὺ δὲν θὰ γνώριζε τὴ φθορά. Στάλθηκε ὁ λύχνος, γιὰ νὰ ἀναγγείλει τὸν ἥλιο τῆς δικαιοσύνης. Στάλθηκε ὁ ὄρθρος, ποὺ ἔρχεται πρὶν ἀπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ διαλαλήσει αὐτὸν ποὺ βρίσκεται στοὺς κόλπους τοῦ Πατέρα καὶ στὴν ἀγκαλιὰ τῆς μητέρας. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ δείξει αὐτὸν ποὺ κάθεται σὲ θρόνο ἀλλὰ καὶ σὲ σπηλιά. Στάλθηκε ἕνας στρατιώτης, γιὰ νὰ διατυμπανίσει τὸ μυστήριο τοῦ μεγάλου βασιλιᾶ. Χαρακτηρίζω μυστήριο αὐτὸ ποὺ γίνεται κατανοητὸ μὲ τὴν πίστη καὶ δὲν ἐξερευνᾶται μὲ τὴ φιλομάθεια, πρόκειται γιὰ μυστήριο ποὺεἶναι ἄξιο προσκυνήσεως καὶ ὄχι σχολαστικῆς ἐξετάσεως, δηλαδὴ γιὰ μυστήριο ποὺ εἶναι ἀντικείμενο θεολογικῆς ἔρευνας καὶ ὄχι γιὰ κάτι ποὺ ὑπόκειται σὲ ἀκριβῆ μέτρηση.

2. « Τὸν ἕκτο μήνα στάλθηκε ὁ Γαβριὴλ στὴν παρθένο». Ποιὸν ἕκτο μήνα; Ποιόν; Ἀπὸ τότε ποὺ ἡ Ἐλισάβετ δέχθηκε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα, ἀπὸ τότε ποὺ συνέλαβε τὸν Ἰωάννη. Ἀπὸ ποῦ τὸ συμπεραίνουμε αὐτό; Τὸ ἀποκαλύπτει ὁ ἴδιος ὁ ἀρχάγγελος ὅταν λέει στὴν Παρθένο· « νά, ἡ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου καὶ αὐτὴ συνέλαβε γιὸ στὰ γεράματά της. Κι αὐτὸς εἶναι ὁ ἕκτος μήνας τῆς ἐγκυμοσύνης της, αὐτῆς ποὺ θεωροῦνταν στείρα». Ὁ ἕκτος μήνας λοιπὸν εἶναι ὁ ἕκτος μήνας ἀπὸ τὴ σύλληψη τοῦ Ἰωάννη. Ἔπρεπε λοιπὸν ὁ στρατιώτης νὰ φθάσει πρῶτος, ἔπρεπε ὁ ἀκόλουθος νὰ προηγηθεῖ, ἔπρεπε νὰ προπορευθεῖ αὐτὸς ποὺ θὰ ἀποκάλυπτε τὴ δεσποτικὴ παρουσία.

«Τὸν ἕκτο μήνα στάλθηκε ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ στὴν Παρθένο, ποὺ ἦταν ἀρραβωνιασμένη μὲ ἕναν ἄνδρα»,ἀρραβωνιασμένη ὄχι παντρεμένη· ἀρραβωνιασμένη, ἀλλὰ ἄθικτη. Γιατί ἦταν ἀρραβωνιασμένη; Γιὰ νὰ μὴ μάθει πολὺ γρήγορα ὁ διάβολος τὸ μυστήριο. Γιὰ τὸ ὅτι ἐπρόκειτο διὰ μέσου Παρθένου νὰ ἔλθει ὁ Βασιλιάς, αὐτὸ τὸ γνώριζε ὁ πονηρός, γιατί εἶχε ἀκούσει τὶς προφητεῖες τοῦ Ἠσαΐα ποὺ ἔλεγαν· « Νά, θὰ συλλάβει ἡ παρθένος καὶ θὰ γεννήσει γιό». Κάθε φορά λοιπόν, ὅπως εἶναι φυσικό, ἐξέταζε ὅ,τι ἀναφερόταν στὴν παρθένο, ὥστε ὅταν ἀντιληφθεῖ ὅτι ὁλοκληρώνεται αὐτὸ τὸ μυστήριο, νὰ προετοιμάσει τὶς κατηγορίες του. Γιʼ αὐτὸ ὁ Δεσπότης ἦλθε στὴ γῆ διὰ μέσου ἀρραβωνιασμένης, γιὰ νὰ ξεγελάσει δηλαδὴ τὸν πονηρό, ἀφοῦ αὐτὴ ὄντας ἀρραβωνιασμένη ἐξασφάλιζε αὐτό.

3. «Τὸν ἕκτο μήνα στάλθηκε ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ σὲ μία Παρθένο, ποὺ ἦταν ἀρραβωνιασμένη μὲ κάποιον ποὺ λεγόταν Ἰωσήφ». Ἄκουσε, ἀκροατή, τί λέει ὁ προφήτης γιʼ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο καὶ γιʼ αὐτὴν τὴν παρθένο. «Θὰ δοθεῖ αὐτὸ τὸ κλειστὸ βιβλίο σὲ ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ γνωρίζει γράμματα». Τί σημαίνει κλειστὸ βιβλίο, ἢ τί σημαίνει γενικὰ ἡ ἀμόλυντη παρθένος; Ἀπὸ ποιοὺς θὰ δοθεῖ; Εἶναι φανερὸ πὼς θὰ δοθεῖ ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς. Σὲποιόν; Στὸν Ἰωσὴφ τὸν μαραγκό. Οἱ ἱερεῖς λοιπὸν ἀρραβώνιασαν τὴ Μαρία μὲ τὸν Ἰωσήφ, ἐπειδὴ ἦταν σώφρονας, καὶ τὴν ἔδωσαν σ’ αὐτὸν περιμένοντας τὸν καιρὸ τοῦ γάμου καὶ αὐτὸς βέβαια ἐπρόκειτο παίρνοντας τὴν νὰ φυλάξει ἀμόλυντη τὴν Παρθένο. Αὐτὸ πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια ὁ προφήτης τὸ προφήτεψε· «Θὰ δοθεῖαὐτὸ τὸ κλειστὸ βιβλίο σὲ ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ γνωρίζει γράμματα» καὶ ὁ ὁποῖος θὰ πεῖ· «δὲν μπορῶ νὰ τὸδιαβάσω». Γιατί Ἰωσὴφ δὲν μπορεῖς; Αὐτὸς θὰ ἀπαντήσει· «Δὲν μπορῶ νὰ τὸ διαβάσω, γιατί τὸ βιβλίο εἶναι κλειστό». Γιὰ ποιὸν φυλάγεται; «Φυλάγεται γιὰ κατοικία τοῦ Δημιουργοῦ τοῦ σύμπαντος».

4. Ἀλλὰ ἂς ξαναγυρίσουμε στὸ θέμα μας. «Τὸν ἕκτο μήνα στάλθηκε ὁ Γαβριὴλ στὴ Παρθένο» καὶ εἶχε πάρει περίπου τέτοιες ἐντολὲς ἀπὸ τὸν Θεό. «Ἔλα λοιπόν, ἀρχάγγελε, γίνε ὑπηρέτης τοῦ φοβεροῦ καὶ κρυμμένου μυστηρίου, ἐξυπηρέτησε τὸ θαῦμα. Βιάζομαι ἐξαιτίας τῆς εὐσπαχνίας μου νὰ κατέβω ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ νὰ ἀναζητήσω τὸν πλανεμένο Ἀδάμ. Ἡ ἁμαρτία ἐξασθένησε τὸν ἄνθρωπο, ποὺ πλάσθηκε σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα μου, σάπισε τὸ δημιούργημα τῶν χεριῶν μου καὶ θάμπωσε τὴν ὀμορφιὰ πού ἔπλασα. Ὁ λύκος κατατρώει τὸ δημιούργημά μου, εἶναι ἔρημη ἡ θέση του στὸν παράδεισο, τὸ δένδρο τῆς ζωῆς φυλάγεται ἀπὸ τὴν πύρινη ρομφαία, ἔχει κλείσει πιὰ ὁ τόπος τῆς τρυφῆς. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐλεήσω τὸν κατατρεγμένο ἄνθρωπο καὶ νὰ συλλάβω τὸν ἐχθρὸ διάβολο. Ἐπιθυμῶ αὐτὸ τὸ μυστήριο νὰ μὴν τὸ μάθουν ὅλες οἱ οὐράνιες δυνάμεις, σὲσένα μόνο τὸν ἐμπιστεύομαι. Πήγαινε λοιπὸν στὴν παρθένο Μαρία. Πήγαινε στὴ ζωντανὴ πόλη, γιὰ τὴν ὁποία ὁ προφήτης ἔλεγε· «Πόλη τοῦ Θεοῦ, δοξασμένα καὶ ἐξαίσια εἰπώθηκαν γιὰ σένα». Πήγαινε στὸν λογικό μου παράδεισο, πήγαινε πρὸς τὴν πύλη τῆς ἀνατολῆς, πήγαινε στὸ ἄξιο κατοικητήριο τοῦ Λόγου μου, πήγαινε στὸν δεύτερο οὐρανὸ ποὺ βρίσκεται πάνω στὴ γῆ, πήγαινε στὸ ἐλαφρὸ καὶ ταχυκίνητο σύννεφο, πληροφόρησε τὴν γιὰ τὴ βροχὴ τῆς παρουσίας μου, πήγαινε στὸ ἁγίασμα ποὺ ἑτοιμάστηκε γιὰ μένα, πήγαινε στὸν νυμφικὸκοιτώνα τῆς ἐνανθρωπήσεως, πήγαινε στὸν ἀμόλυντο νυμφικὸ κοιτώνα τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεώς μου. Μίλησε στὰ αὐτιὰ τῆς λογικῆς κιβωτοῦ, προετοίμασέτα νὰ μ’ ἀκούσουν χωρὶς νὰ τὰ τρομάξεις, οὔτε νὰ ταράξεις τὴν ψυχὴ τῆς Παρθένου. Κόσμια ἐμφανίσου στὸν ἔμψυχο ναό μου, πὲς σ’ αὐτὴν πρῶτα τὴ χαρούμενη εἴδηση. Ἐσὺ πὲς στὴ Μαριὰμ τὸ «Χαῖρε Κεχαριτωμένη», ὥστε ἐγὼ νὰ ἐλεήσω τὴν ἐξουθενωμένη Εὔα».

5. Τ’ ἄκουσε αὐτὰ ὁ ἀρχάγγελος καὶ ὅπως ἦταν φυσικὸ μονολογοῦσε· «Παράξενη εἶναι αὐτὴ ἡ ὑπόθεση, ξεπερνάει κάθε σκέψη αὐτὸ ποὺ εἰπώθηκε. Ὁ φοβερὸς στὰ Χερουβίμ, ὁ ἀθέατος στὰ Σεραφίμ, ὁ ἀκατάληπτος σ’ὅλες τὶς οὐράνιες ἀγγελικὲς δυνάμεις, ὑπόσχεται μία ξεχωριστὴ ἐπικοινωνία στὴν κόρη, προμηνύει μία αὐτοπρόσωπη παρουσία του, μᾶλλον ὑπόσχεται μία εἴσοδο διὰ μέσου τῆς ἀκοῆς καὶ βιάζεται αὐτὸς πού καταδίκασε τὴν Εὔα νὰ δοξάσει τόσο πολὺ τὴ θυγατέρα της; Λέει “ἂς ἑτοιμαστεῖ ἡ εἴσοδός μου διὰ μέσου τῆς ἀκοῆς”. Ὅμως εἶναι δυνατὸν ἀνθρώπινη κοιλιὰ νὰ χωρέσει τὸν ἀχώρητο; Πραγματικὰ αὐτὸ τὸ μυστήριο εἶναι φοβερό».

Ἐνῶ αὐτὰ εἶχε στὸ νοῦ του ὁ ἄγγελος, ὁ Δεσπότης τοῦ λέει· «Γιατί ταράζεσαι καὶ παραξενεύεσαι Γαβριήλ; Δὲν σ’ ἔστειλα προηγουμένως στὸν ἱερέα Ζαχαρία; Δὲν τοῦ μετέφερες τὴ χαρμόσυνη εἴδηση τῆς γεννήσεως τοῦ Ἰωάννη; Δὲν ἐπέβαλες τὴν τιμωρία τῆς σιωπῆς στὸν ἱερέα πού δὲν σὲ πίστεψε; Δὲν καταδίκασες τὸν γέροντα σὲ ἀφωνία; Ἐσὺ δὲν τὸ ἀνακοίνωσες κι ἐγὼ τὸ ἐπικύρωσα; Δὲν ἀκολούθησε τὴ χαρμόσυνη εἴδησή σου ἡ πράξη; Δὲν συνέλαβε ἡ στείρα γυναίκα; Δὲν ὑπάκουσε ἡ μήτρα της;         Δὲν ἐξαφανίστηκε ἡ ἀρρώστιατῆς ἀτεκνίας; Δὲν ὑποχώρησε ἡ ἀπραξία τῆς φύσης; Τώρα δὲν κυοφορεῖ αὐτὴ πού προηγουμένως ἦταν στείρα; Μήπως γιὰ μένα τὸν Δημιουργὸ ὑπάρχει κάτι πού εἶναι ἀκατόρθωτο; Πῶς λοιπὸν σὲ κυρίεψε ἡ ἀμφιβολία;».

6. Τί ἀπάντησε ὁ ἄγγελος; « Δέσποτα, τὸ νὰ θεραπεύσεις τὰ σφάλματα τῆς φύσης, τὸ νὰ ἠρεμήσεις τὴν τρικυμία τῶν παθῶν τῶν ἀνθρώπων, τὸ νὰ ἀνακαλέσεις στὴ ζωὴ νεκρωθέντα ἀνθρώπινα μέλη, τὸ νὰ διατάξεις τὴ φύση ὥστε νὰ γεννήσει μία στείρα γυναίκα, τὸ νὰ θεραπεύσεις τὴ στείρωση σὲ γερασμένα μέλη, τὸ νὰ μετασχηματίσεις ἕνα γερασμένο ξερὸ καλάμι σὲ χλοερό, τὸ νὰ κάνεις τὴν ἄγονη γῆ ξαφνικὰ πηγὴ σπαρτῶν, εἶναι πράγματα ποὺ γίνονται πάντοτε μὲ τὴ δική σου δύναμη. Μάρτυρες ποὺ ἀποδεικνύουν ὅλα τὰ παραπάνω εἶναι ἡ Σάρρα, ἡ Ρεβέκκα καὶ ἡ Ἄννα, οἱ ὁποῖες, ἐνῶ ἦταν ὑποδουλωμένες στὴ φοβερὴ ἀσθένεια τῆς στειρώσεως, ἀπελευθερώθηκαν ἀπὸ σένα. Τὸ νὰ γεννήσει ὅμως παρθένος χωρὶς τὴ συμμετοχὴ ἄνδρα, αὐτὸξεπερνάει ὅλους τούς νόμους τῆς φύσης, ἀλλὰ καὶ προαναγγέλει τὴ δική σου παρουσία στὴν κόρη. Ἐσένα δὲν σὲ χωροῦν τὰ πέρατα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, πῶς θὰ σὲ χωρέσει μία παρθενικὴ μήτρα;». Ὁ Δεσπότηςἀπάντησε· «Πῶς μὲ χώρεσε ἡ σκηνὴ τοῦ Ἀβραάμ;». Ὁ ἄγγελος εἶπε· « Ἐπειδή, Δέσποτα, ὑπῆρχε ἕνα πέλαγος φιλοξενίας, ἐκεῖ ἐμφανίστηκες στὸν Ἀβραάμ, δηλαδὴ στὴ σκηνή του, ποὺ ἦταν δίπλα στὸ δρόμο καὶ τὴ ξεπέρασες, ἐπειδὴ τὰ πάντα γεμίζει ἡ παρουσία σου. Πῶς θὰ φέρεις τὸ πῦρ τῆς θεότητος στὴ Μαριάμ; Ὁθρόνος σου φλέγεται ἀκτινοβολώντας ἀπὸ τὴν αἴγλη σου καὶ θὰ μπορέσει ἡ εὐκολόκαυστη παρθένος νὰ σὲδεχτεῖ;».

Ὁ Δεσπότης λέει· «Πράγματι, ἂν ἡ φωτιὰ στὴν ἔρημο ἔβλαψε τὴ βάτο, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ἡ παρουσία μου θὰ βλέψει τὴ Μαρία. Ἂν ἐκείνη ἡ φωτιά, ἡ ὁποία σκιαγραφοῦσε τὴν παρουσία ἀπὸ τὸν οὐρανὸ τῆς θεϊκῆς φωτιᾶς πότιζε τὴ βάτο καὶ δὲν τὴν ἔκαιγε, τί θὰ ἔλεγες γιὰ τὴν ἀλήθεια πού κατεβαίνει ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ὄχι σὰν πύρινη φλόγα, ἀλλὰ σὰν βροχή;».

Τότε πλέον ὁ ἄγγελος ἐκτέλεσε τὴ διαταγὴ ποὺ πῆρε καὶ ἀφοῦ παρουσιάστηκε στὴν Παρθένο τῆς εἶπε πανηγυρικά· «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος εἶναι μαζὶ σου». Ποτὲ πιὰ ὁ διάβολος δὲν θὰ εἶναι ἐναντίον σου, γιατί τὸ σημεῖο ποὺ πλήγωσε ὁ ἐχθρός σου προηγουμένως, σ’ αὐτὸ πρῶτα–πρῶτα τώρα ὁ ἰατρὸς τῆς σωτηρίας ἐπιθέτει τὸ ἔμπλαστρο. Ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου ἐμφανίστηκε ὁ θάνατος, ἀπὸ ἐκεῖ μπῆκε ἡ ζωή. Ἀπὸ τὴ γυναίκα προέρχονται ὅλες οἱ συμφορές, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴ γυναίκα πηγάζουν ὅλα τὰ καλά. Χαῖρε Κεχαριτωμένη, μὴντρέπεσαι σὰν νὰ εἶσαι αἰτία καταδίκης. Θὰ γίνεις μητέρα αὐτοῦ ποὺ καταδίκασε καὶ λύτρωσε τὸν ἄνθρωπο. Χαῖρε, ἀμίαντη μητέρα τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ στὴν ὀρφανὴ ἀνθρωπότητα. Χαῖρε, ἐσὺ ποὺ καταπόντησες στὴμήτρα σου τὸν θάνατο τῆς μητέρας τῆς ἀνθρωπότητας Εὔας. Χαῖρε, ὁ ζωντανὸς ναὸς τοῦ Θεοῦ. Χαῖρε, σὺ ποὺ εἶσαι ἐξίσου κατοικία οὐρανοῦ καὶ γῆς. Χαῖρε, εὐρύχωρε τόπε τῆς ἀπόρρητης φύσης». Ἀφοῦ ὅλα αὐτὰ ἔτσιἔχουν, ἐξαιτίας της ἦλθε ὁ γιατρὸς γιὰ τοὺς ἀρρώστους, «ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, γιὰ νὰ φωτίσει αὐτοὺς ποὺζοῦν στὸ σκοτάδι», ἡ ἄγκυρα γιὰ ὅλους τούς ταλαιπωρημένους καὶ τὸ ἀσφαλισμένο λιμάνι. Γεννήθηκε ὁΔεσπότης τῶν δούλων ποὺ μισοῦνται ἀδιάλλαχτα, ὁ σύνδεσμος τῆς εἰρήνης, ἐμφανίσθηκε ὁ λυτρωτὴς τῶν αἰχμαλώτων δούλων, ἡ εἰρήνη αὐτῶν ποὺ βρίσκονται σὲ πόλεμο. «Αὐτὸς βέβαια εἶναι ἡ εἰρήνη μας», τὴν ὁποία εἰρήνη μακάρι νὰ ἀπολαύσουμε ὅλοι μας μὲ τὴ χάρη καὶ τὴ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὸν Ὁποῖο ἀνήκει ἡ δόξα, τιμὴ καὶ δύναμη τώρα καὶ πάντοτε καὶ σ’ ὅλους τούς αἰῶνες. Ἀμήν.

(Ἀπό τό βιβλίο: «ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΟΝ», τ. β΄, Ἔκδ. ΛΥΔΙΑ)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ Γ.Ο.Χ. ΚΙΤΡΟΥΣ & ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

Από τη τέλεση του Ακαθίστου Ύμνου στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης στην Κατερίνη Πιερίας. Την κατανυκτική ακολουθία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμάς. Ο Σεβασμιώτατος επέστρεψε πρόσφατα από ποιμαντική επίσκεψη στην Μακεδονία και την Θεσσαλία.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΕΡΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. (29)

   

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΗΒΩΝ & ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ ΚΥΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ (+2023)

Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Θηβών κυρός Χρυσόστομος (κατά κόσμον Χρήστος Τζάνης) γεννήθηκε το 1941 στο χωριό Ροπωτό Τρικάλων από ευσεβείς γονείς,  τον Ηλία και την Αικατερίνη. Η ευσεβής οικογένεια είχε 5 παιδιά, "Βενιαμίν" της οποίας ήταν ο μακαριστός Χρυσόστομος. Μεταξύ των αδερφών του ήταν οι Μοναχοί π. Δωρόθεος ο οποίος κοιμήθηκε στα Κατουνάκια Αγίου Όρους και ο π. Στέφανος ο οποίος κοιμήθηκε στην Μονή των Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Αττικής. Σήμερα ζει μόνο η αδελφή του, Φωτεινή, στα Τρίκαλα. Η πολύτεκνη οικογένεια άνηκε πνευματικά στη Γνήσια Ορθόδοξη Εκκλησία, την εποχή που χιλιάδες Χριστιανών ποιμαίνονταν στην περιοχή των Τρικάλων από τον Άγιο Ματθαίο τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, από τον Επίσκοπο Θεσσαλονίκης κυρό Δημήτριο (+1976), κατά το 1948, και από το 1952 από δικό τους Επίσκοπο, τον μακαριστό Τρίκκης και Σταγών κυρό Βησσαρίωνα (+1977). Έζησε προσωπικά, με την οικογένειά του, τους διωγμούς κατά των Γνησίων Ορθοδόξων την δεκαετία του 1950.

Στην πνευματική ζωή επηρεάστηκε πολύ ο αείμνηστος από τον φλογερό στην πίστη αδερφό του Δημήτριο, τον μετέπειτα Μοναχό π. Δωρόθεο. Ο Δημήτριος κυκλοφορούσε με το κομποσχοίνι προσευχόμενος στην πόλη, παρά την χλεύη των κοσμικών ανθρώπων. Συμβούλευε τον αδερφό του, τότε Χρήστο, να μην φοβάται την χλεύη των ανθρώπων διότι ήταν  νεκροί (πνευματικά). Σύντομα ο Δημήτριος έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Κουβαρά Αττικής. Σε ηλικία 18 ετών ο αοίδιμος, αφού τελείωσε το 6τάξιο Γυμνάσιο της εποχή (σπάνιο για την επαρχία τότε),  τον ακολούθησε στο Μοναχισμό και ως μοναχός, μετονομασθείς Χρυσόστομος, έκανε αγροτικές διακονίες. Εκεί, συνδέθηκε με πνευματική φιλία με τον τότε νεοχειροτονηθέντα Επίσκοπο Μεσσηνίας κυρό Γρηγόριο (+2009), οποίος του δίδαξε πολλά για την καρδιακή προσευχή της ευχής. Όταν ο Επίσκοπος Πατρών Ανδρέας πρότεινε να ονομαστεί "Χαιρήμων" (μνήμη 16/8), ο αοίδιμος Μεσσηνίας κυρός Γρηγόριος πρότεινε το ευηχέστερο "Χρυσόστομος" διότι καθώς είπε προορατικώς "κάποια μέρα μπορεί να τον χειροτονήσουμε Αρχιερέα"! "Πως θα ακούγεται το "Χαιρήμων" στον κόσμο;"

Ο Γέρων του Κλήμης των Κατουνακίων

Οι δύο κατά σάρκα και πνευματικά αδελφοί ποθούσαν τον ασκητισμό και μεγαλύτερους αγώνες. Το 1962 μετοίκησαν στο Άγιον Όρος όπου βρίσκονταν οι Ζηλωτές Πατέρες. Αρχικά έμειναν στην ιδιόρρυθμο Μονή Ξηροποτάμου μαζί με αλλους Ζηλωτές πατέρες και διακόνησε ως νοσοκόμος στο Γηροκομείο τους γέροντες μοναχούς της Μονής. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στο κελλί του Αγίου Ελευθερίου στα Βουλευτήρια της Αγίας Άννας και τελικά, το 1964, πήραν το κελλί της Γεννήσεως του Χριστού στα φοβερά Κατουνάκια. Η περιοχή είναι βραχώδης και απόκρημνη, χωρίς ρεύμα και σε υψόμετρο 300 μέτρων. Τότε σκαρφάλωναν στο βουνό ενώ σήμερα έχει 2.500 σκαλοπάτια. Το Κελλίον της Γέννησης και των Δανηλαίων είναι τα πιο φημισμένα της αθωνικής αυτής γωνιάς. 

Τα φοβερά Κατουνάκια Αγίου Όρους

Στο Αγιο Όρος, ο Μακαριστός Χρυσόστομος επιδίδεται σε πνευματικούς αγώνες και στην αδιάλειπτο νοερά προσευχή. Την πνευματική καθοδήγηση, την είχε από τον αείμνηστο πρώτο Γέροντα της Σκήτης π. Κλήμη, με τον οποίο είχε συνδεθεί ήδη από την Μονή Κουβαρά. Είχε ως εργόχειρο την αγιογραφία και ήταν αριστοτέχνης στην απόδοση των ιερών προσώπων. Το Κελλί της Γεννήσεως είχε συνεργαστεί με τον Αγιογράφο π. Γαλακτίωνα Γκαμίλη για την εικονογράφηση όλων των εορτών και κύριων Αγίων του ενιαυτού. Εικόνες τους μπορούν να βρεθούν σε όλους σχεδόν τους Ναούς (και όχι μόνο) της Πατρίδας μας, ακόμη και το εξωτερικό. Ενήργησε τη Νοερά Προσευχή και βίωσε θείες εμπειρίες και απαλλαγή λογισμών, χωρίς να αναφέρεται αναλυτικά από ταπείνωση και φόβο να μην χάσει τον πνευματικό θησαυρό, παρά μόνο την δίδασκε στους αρχάριους.

Κηρύττων, έργοις και λόγοις!

Το 1970 χειροτονήθηκε Διάκονος και Ιερέας από τον Επίσκοπο Πατρών Ανδρέα στην Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Κερατέας. Από τότε οι ευθύνες του αυξάνονται λόγω των ποιμαντικών καθηκόντων. Ως Ιερέας και Πνευματικός εξυπηρετούσε τους Ζηλωτές Αγιορείτες Πατέρες σε όλο τον Άθω.

Η θαυματουργή και μυροβλύζουσα ιερά Εικόνα της Παναγίας Πορταϊτίσσης, της επονομαζομένης Μοντρεάλσκαγια υπό των Ρώσσων.

Αρχές τις δεκαετίες του 1980, ο Γέρων Χρυσόστομος ζωγράφισε μία ιερά εικόνα της Παναγίας, την Πορταΐτισα, με τον Χριστό στις αγκάλες της. Για 2 χρόνια υπήρχε στο Κελλί των Κατουνακίων μέχρι που τους επισκέφτηκε ένας προσύλητος Χριστιανός, Χιλιανός στην καταγωγή, από την Αμερική, που άνηκε στην Ρωσική Διασπορά. Η ψυχή του Χοσέ (Ιωσήφ) Μούνιοζ Κορτές θέλχτηκε από την ιερά εικόνα και με πολλές παρακλήσεις ζήτησε να την αγοράσει. Οι Πατέρες αρνήθηκαν κατηγορηματικά αλλά μπροστά στην μεγάλη θλίψη του προσυλήτου Ιωσήφ, ενώ έφευγε από το Κελλί, του χάρισαν την ιερά εικόνα. Η εικόνα αυτή άρχισε να μυροβλύζει (!) και να τελεί θαύματα! Οι πιστοί της Ρωσικής Διασποράς την ονόμασαν Πορταϊτισσα η Μυροβλύτισσα και «Μοντρεάλσκαγια», η Παναγία του Μόντρεαλ. Έκτοτε ο Χοσέ Κορτές ζούσε ως κοσμοκαλόγερος και περιέφερε την εικόνα για να την προσκυνούν οι πιστοί ανά τον κόσμο. Το 1997 δολοφονήθηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε ενώ ήταν στην Αθήνα. Οι δράστες (κάποιοι εικάζουν ότι ήταν σατανιστές λόγω των συμβόλων που ζωγράφισαν με το αίμα του θύματος) φέρεται να έκλεψαν την ιερά εικόνα που ζωγράφισε ο αοίδιμος Χρυσόστομος. Ωστόσο, κατα θαυμαστό τρόπο, αντίγραφο της Θεοτόκου στην Μονή που υπήρχε το πρωτότυπο, άρχισε να ρέει Μύρο  και να επιτελεί θαύματα. Υπάρχουν άρθρα και βίντεο μαρτυρίες στα αγγλικά και ρωσικά που μελλοντικώς θα μεταφραστούν στην μνήμη του. Ο μακαριστός Χρυσόστομος δεν μιλούσε και δεν καυχιόταν ότι ήταν ο αγιογράφος της θαυματουργής εικόνας.

Το 1997 κοιμήθηκε ο Γέρων Κλήμης μοναχός και η αδελφότητα εξέλεξε τον π. Χρυσόστομο ως Γέροντα της Μονής. Θα τον έχουν ως Πνευματικό καθοδηγητή για σχεδόν 10 χρόνια διότι τα σύννεφα στην Εκκλησία πυκνώνουν και οι αδήριτες ανάγκες θα εξαναγκάσουν τον Γέροντα Χρυσόστομο να εγκαταλείψει την ησυχία του αγαπημένου του Κελλίου όπου έζησε για σχεδόν 45 χρόνια.

Στην Κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στον Λιμένα Ελευσίνας κατά τα Άγια Θεοφάνεια.

Ο αοίδιμος  Ποιμενάρχης κυρός Χρυσόστομος ήταν βαθύτατα «εκκλησιαστικοποιημένος», δηλαδή αγαπούσε την Εκκλησία και πονούσε για αυτήν. Δεν ήταν αμέτοχος στα προβλήματα και στις προκλήσεις της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Δεν έμενε απλός θεατής αλλά έμπαινε στο πεδίο της μάχης να υπερασπιστεί την γλυκύτατης Ορθοδοξίας. Σε όλα τα προβλήματα της Εκκλησίας έδωσε το παρών και προσπαθεί να συμβάλλει στην πρόοδο του Ιερού Αγώνα, με σεβασμό στην Ιερά Σύνοδο. Την περίοδο που ανακύπτουν οι Εικονομαχικές μελέτες πεπλανημένων κληρικών, τις αναίρεσε συστηματικά και τεκμηριωμένα, υπερασπιζόμενος την Ορθόδοξη Παράδοση και δίνοντας πνευματικό οπλοστάσιο στους Ορθοδόξους πιστούς. Κατά το επάρατο Σχίσμα του 1995 εξέρχεται του Αγίου Όρους και συνδράμει τους πιστούς και τις ενορίες να παραμείνουν πιστοί στην Κανονική Ιερά Σύνοδο. Ιδιαίτερα συμπαραστέκεται στην τραγική Αδελφότητα των 120 Μοναζουσών  της Μονής Κερατέας υπό την μακαριστή Γερόντισσα Νεκταρία (+2004). Ως Πνευματικός της Αδελφότητας, αναλαμβάνει την εγκατάσταση της εν τέλει εξόριστης Αδελφότητας, στην Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Χαλκίδας. Το 2002 με την εμφάνιση της Νεοεκκλησιολογικής πλάνης πρώην Επισκόπου, πάλι υπερασπίζεται την Ορθόδοξη αλήθεια και αναιρεί Αγιογραφικώς και Αγιοπατερικώς τις αιρέσεις.

Από πανήγυρη της Ιεράς Ανδρώας Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, κατά την οποία χοροστάτησε ο Μακαριστός Χρυσόστομος.

Πολλές φορές η Ιερά Σύνοδος τον εξέλεξε για το βαθμό του Επισκόπου, χωρίς να δεχτεί το αξίωμα της Αρχιεροσύνης. Το 2005, η υπό τον Μακαριστό Πρωθιεράρχη των Γ.Ο.Χ. Μεσσηνίας κυρό Γρηγόριο  Ιερά Σύνοδος, τον καλεί να παρουσιαστεί και του ανακοινώνει την εις Επίσκοπον εκλογήν του. Ο ίδιος δεν δέχεται και τους αντιπροτείνει πνευματικά του τέκνα. Οι Ιεράρχες είναι αμετακίνητοι και ο μακαριστός κάνει υπακοή. 

Στις 24 Φεβρουαρίου 2005, «ο λύχνος τίθεται επί τη λυχνία» και ο π. Χρυσόστομος χειροτονείται εις Επίσκοπον της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, σε διαδοχή του Μακαριστού Θηβών κυρού Αβραμίου. Στην χειροτονία, που τελέστηκε στον Καθεδρικό των Αθηνών, παρέστη όλη η Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου και μεγάλο πλήθος ορθοδόξων πιστών.

Ως Μητροπολίτης Θηβών, ο αοίδιμος Χρυσόστομος δεν επαναπαύεται στις προσωρινές τιμές του αξιώματος αλλά ήρε τον Σταυρό της Αρχιεροσύνης επαξίως. Αναδιοργανώνει τις Ιερές Μονές της Μητροπόλεως. Η Ιερά Μονή Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, της οποίας ήταν Καθηγούμενος και Πνευματικός, έφτασε να αριθμεί 18 μοναχούς και ανέδειξε 7 κληρικούς που προσέφεραν στην χειμαζόμενη Εκκλησία μας. Η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου Θήβας από 2 μοναχές υπερβαίνει τις 25. Επιμελείται και άλλες Αδελφότητες, εκτός της Μητροπόλεως, και φροντίζει για την επιστροφή στην Εκκλησιαστική κοινωνία Μονών και Αδελφοτήτων. Ως Επίσκοπος χειροθέτησε πλειάδα Μοναχών, Μοναζουσών, και 4 Κληρικών εκ σχισμάτων. Συνέβαλε και στην κτηριακή αύξηση: Αναγέρθηκε εκ βάθρων ο περικαλλής Καθεδρικός Ιερός Ναός Αγίων Ταξιαρχών Θήβας, το Καθολικό του Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου, νέα πτέρυγα κελλιών στην Μονή των Αγιορειτών Πατέρων, ο Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης στην Κατερίνη (ως Τοποτηρητής) και (ως Τοποτηρητής Θεσσαλονίκης) εγκαινίασε τον Ιερό Ναό Γεννήσεως του Χριστού Αγχιάλου Θεσσαλονίκης, μεταξύ άλλων. Επίσης, εγκαινίασε το Καθολικό της Μονής Αγιορειτών Πατέρων και τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στην Κακία Θάλασσα της Μονής Παναγίας Κερατέας.

Τελών τα Εγκαίνια του Ιερού Ναού Γεννήσεως Χριστού Αγχιάλου Θεσσαλονίκης.

Το 2006, βάρυνε το Αρχιερατικό φορτίο με την ανάθεση των Τοποτηρειών της Αττικής, της Θεσσαλονίκης, της Κατερίνης και των Νήσων του Αιγαίου. Πρώην κληρικός της Εκκλησίας μας στην Αττική τον πολέμησε και τον συκοφάντησε, μη αποδεχόμενος την απόφαση της Ιεράς Συνόδου. Εντέλει κατέληξε εκτός της Εκκλησίας, συνεργαζόμενος με μασονικές οργανώσεις εναντίον του Αρχιερέα του. Αργότερα ζήτησε τη συγγνώμη του αγίου Επισκόπου κυρού Χρυσοστόμου και είθε να εισέλθει δια μετανοίας πίσω στον Πατρικό Οίκο της Εκκλησίας.

Σε πανήγυρη της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Χαλκίδας όπου ενασκείται η μαρτυρική Αδελφότητα της Παναγίας Κερατέας.

Το 2009 είναι μία χρονιά σταθμός στην Εκκλησία των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος. Ο αοίδιμος Πρωθιεράχης και Μητροπολίτης Μεσσηνίας κυρός Γρηγόριος εκοιμήθη οσιακώς και ως Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου αναλαμβάνει ο έχων τα πρεσβεία της Αρχιεροσύνης κυρός Χρυσόστομος. Οι ευθύνες, οι αγωνίες και οι κόποι πολλαπλασιάζονται και βαραίνουν το ασκητικό, ασθενές σώμα και την ψυχή του αγίου Πρωθιεράρχου πια. 

Προίσταται και χοροστατεί στις Συνοδικές εκδηλώσεις των Αγίων Θεοφανείων και της Κυριακής της Ορθοδοξίας κατ' ετος. Το 2011 η υγεία του κλονίζεται σοβαρά εξαιτίας σκανδάλων πρώην επικόπου της Εκκλησίας μας, ο οποίος εντέλει καθαιρείται από επίσκοπος και κατατάσσεται στις τάξεις των Μοναχών. Το 2012, αναλαμβάνει την ανασυγκρότηση της Ιεράς Συνόδου δια δύο νέων Αρχιερέων: του Σεβ/του Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμά (πνευματικό του ανάστημα) και του αποβιώσαντος κατά το παρελθόν έτος, Επισκόπου πρώην Λαρίσσης Φιλοθέου. Συνεχίζει και ενισχύει την έκδοση του οργάνου της Εκκλησίας μας, "Θηβαϊκή Φωνή" και προωθεί εκδόσεις πνευματικού και απολογητικού χαρακτήρα.

Το 2017, η υπό τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κισινάου και πάσης Μολδαβίας κ. Αδριανό Ιεραρχία της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς ζητεί δια επίσημου Συνοδικού αιτήματος και Ορθοδόξου Ομολογίας Πίστεως την αποκατάσταση της εκκλησιαστικής ένωσης του 1971 της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος με την Ρωσσικής Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς. Ένα χρόνο μετά η Ιερά Σύνοδος υπό τον Μακαριστό Πρωθιεράρχη κυρό Χρυσόστομο αποδέχεται το αίτημα και πραγματοποιείται ιστορικό, πανηγυρικό Συλλείτουργο των δύο Προκαθημένων Ελλάδος και Ρωσικής Διασποράς. Μετά από 45 χρόνια αίρεται η αδικία κατά της Εκκλησίας μας και ικανοποιείται το αίτημα της Ελλαδικής Ιεραρχίας για σαφή καταδική των Καινοτόμων από το λείμμα της Ορθοδόξου Ρωσσικής Διασποράς με την σημερινή 5μελή Ιερά Σύνοδο.

Ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων κατά το Διορθόδοξο Συλλείτουργο με τον Μακ/το Μητροπολίτη Μολδαβίας κ. Αδριανό.

Αναφέρουμε παρενθετικώς και δύο φόβερα σημεία που μας φανέρωσε ένας συλλειτουργός του προς δόξαν Θεού και για την μνήμη του Οσίου Ιεράρχου. Ιερουργούσε ο μακαριστός Μητροπολίτης Θηβών κυρός Χρυσόστομος και ήρθε η ώρα να κοινωνήσει. Εκείνη τη στιγμή, αναλώθηκε για ώρα σε δάκρυα. Διακριτικά τον ρώτησε ο Συλλειτουργό του για το τι του συνέβη. Ο αοίδιμος αρνιόταν να του πει αλλά μπροστά στην πίεση του συλλειτουργού του, παραδέχθηκε ότι κατέλυσε Αίμα και Σάρκα αισθητά και συγκλονίστηκε! Ο ίδιος συλλειτουργός του, έντρομος δια το Μυστήριο, είδε οφαλμοφανώς, σε ιερουργία του Θηβών κυρού Χρυσοστόμου, επάνω στην ιερά Λαβίδα Σώμα και Αίμα (κατά το ανθρώπινον) Χριστού. Αυτά μας τα διηγήθηκε μετά δακρύων και τα γνωστοποιούμε στην αγάπη σας.

Με τους Αρχιερείς που χειροτόνησε ο αοίδιμος Πρωθιεράρχης: Μεσσηνίας κ. Ιάκωβος, Αττικής κ. Κοσμάς και Λαρίσσης Φιλόθεος.

Ο Θεός μας χάρισε τον άγιο Θηβών κυρό Χρυσόστομο κατά το διάστημα  τριετούς δοκιμασίας από τον Κοροναϊό και όσων αντιχριστιανικών μέτρων έλαβαν χώρα με αφορμή την ασθένεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά τις ασθένειες του και παρά το γεγονός ότι ζούσε με οξυγόνο τα τελευταία έτη, δεν φειδόταν η ανεξάντλητη αγάπη του να κάνει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να επισκεφτεί Ναούς και το Ποίμνιο της Εκκλησίας μας. Το 2020 παρέστη συμπροσευχόμενος στο ιερό Προσκύνημα του Αγίου Νικολάου Βουνένοις στην Λάρισα. Εκεί συμβαίνει το γνωστό θαύμα με την αιμοβλυσία από τα δέντρα που ο οσιομάρτυρας μαρτύρησε. Την χρονια εκείνη το "αίμα" ήταν πολύ και δημιούργησε εντύπωση στους προσκυνητές.

Ο σεπτός νεκρός του Πρωθιεράρχου κυρού Χρυσοστόμου

Και μόνο η αγία του ασκητική μορφή, η λευκασμένη στο Ιερό Αγώνα, το σκυφτό από την υπερβολική άσκηση και νηστεία σαρκίο, δημιουργούσε αισθήματα κατάνυξης και ευλάβειας. Ο αοίδιμος Ιεράρχης κυρός Χρυστόμος ήταν μία οσιακή μορφή, σαν βγαλμένη από βυζαντινή αγιογραφία. Απολογητής και υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, δεν δίστασε να κάνει ανεπίσημους διαλόγους με πρώην αδελφούς εν Χριστώ (όπως την Ανδρεϊκή Σύνοδο του π. Στεφάνου Τσακίρογλου) για την εν Χριστώ ενότητα. Ο ίδιος, ως Ιερομόναχος, ήταν μέλος της επιτροπής Διαλόγου εν αγάπη και Αληθεία με την Φλωρινική παράταξη τα έτη 1990- 1992. Η ψυχή του φλεγόταν για την αποκατάσταση των Σχισμάτων και την πρόοδο της Εκκλησίας, τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Στις ομιλίες του δωρικός και απλός αλλά μεστός αγιοπνευματικού και αγιοπατερικού λόγου. Ιεροπρεπής στις Θείες Λειτουργίες και εξομολόγος που ανάπαυσε μεγάλο πλήθος ψυχών. Δεν είναι τυχαίο ότι αύξησε το Ποίμνιο της Μητροπόλεως του κατά την Αρχιερατική του Διακονία. 

Άπαντα τα γνήσια Τέκνα της Εκκλησίας αναφωνούν «Αιωνία η μνήμη» για τον Παντάξιο Πρωθιεράρχης της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτός που σήκωνε τεράστιες εικόνες στη νεότητα του στο βουνό του Άθω, σήκωσε τεράστιες ευθύνες του Ιερού Αγώνος της Εκκλησίας επάνω στο βουνό του πρόσκαιρου βίου, της αμετανοησίας μας και της κακίας μας.

Από την τελευταία φορά που εόρτασε τα Ονομαστήρια του τον απελθόντα Νοέμβριο.

Υπήρξε ο πιο συκοφαντημένος Πρωθιεράρχης της Εκκλησίας μας (μετά τον εν Αγίοις Ματθαίο από Βρεσθένης) από τους εχθρούς της Εκκλησίας μας. Η αγία του προσωπικότητα προξένησε φόβο, φθόνο και ταραχή σε διάφορους υπεναντίους. Χάλκευσαν και επινόησαν πολλές κατηγορίες και συκοφαντίες κατά του αγίου Ιεράρχου. Προς κέντρα λακτίζαν... (πρβλ. Πράξεις ΚΣΤ' 14) Η αγωνία και οι συνεχείς φροντίδες επιβάρυναν σταθερά την κλονισμένη του υγεία.

Κοιμήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2023, κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, και κηδεύτηκε στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου στο Ρουφ Αθηνών την επομένη, 17 Ιανουαρίου, μνήμη του Καθηγητή της Ερήμου, Αγίου Αντωνίου. Η ταφή του έγινε στα Κοιμητήρια της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Οινόης Αττικής. Ετάφη στον τάφο του προκατόχου του Μητροπολίτη Θηβών κυρού Αβραμίου.

Το ιερό αυτού λείψανο υπήρξε αδιάψευστος μάρτυς της προς τον Θεό παρρησίας, γεγονός αδιαμφισβήτητο σε ορθοδόξους πιστούς και υπεναντίους, οργής "σημείον αντιλεγόμενον" (πρβλ. Λουκά 2,34) σε αθέους και βλάσφημους. Ο Θεός και μόνον γνωρίζει τι θέλει να φανερώσει για τον δούλο του. Δεν μένουμε μόνο στην ευκαμψία του λειψάνου του, παρά στην αγιότητά του βίου του, την προσήλωση στην Ορθοδοξία, στην ανυπόκριτη ταπείνωσή του και στα δάκρυα της αγάπης του προς τον Θεό και το κάθε κατ΄εικόνα Εκείνου πλάσμα.

Ο ευλογών και αγιάζων ημας...

Δεν είναι τυχαίο, το γεγονός ότι νέοι άνθρωποι θρηνούσαν γοερά του Πνευματικού Πατρός την στέρηση, μοναχές και μοναχοί θρηνούσαν στην αγκαλιά του και στα πόδια του. Το λεγόμενο «χάσμα των γενεών» μόνο μέσα στην Εκκλησία δεν υφίσταται τόσο κραυγαλέα διότι στην αληθινή ζωή δεν υπάρχουν οι χρονικοί περιορισμοί του υλικού κόσμου. Εκεί είναι η αιώνια ζωή.

Η αγιότητα είναι μαγνήτης. Δεν πειθαναγκάζει αλλά αποδέχεται την αγάπη των πιστών και τους δίνει ευλογίες πνευματικές. Ο καθείς μας, ανάλογα με την καλλιεργούμενη αγάπη και την ορθόδοξη πίστη, προσφέρει ένα ανάλογο δοχείο για να γεμίσει με Θεία Χάρη από τον ανεξάντλητο ωκεανό της Θεότητας. Ο Μακαριστός Αρχιερέας Χρυσόστομος προσέφερε όλη τη ζωή, την υγεία, το νου του και την καρδιά του στην Μητέρα Εκκλησία. Προσέφερε τα μέγιστα και μας τα αφήνει πνευματική κληρονομία για τις επόμενες γενιές. Με την αγάπη εν Αληθεία και την αλληλοσυγχώρεση, το έργο της Εκκλησίας θα προοδεύσει. Τι μας αφήνει ο Άγιος Θηβών κυρός Χρυσόστομος; Ο Γέρων, ο μοναχος, ο Αγιογράφος, ο ασκητής, ο Πνευματικός, ο Αγιορείτης, ο Λειτουργός, ο Επίσκοπος και Πρωθιεράρχης... Την Ορθόδοξη Πίστη στον άγιο Τριαδικό ΘΕΟ και την ΑΛΗΘΕΙΑ της Ορθοδοξίας, της «απαξ παραδοθείσης πίστης» (πρβλ. Ιούδα 1,3). Ας λάβουμε αυτό το πνευματικό κεφάλαιο ώστε με αγάπη, ομόνοια και ενότητα, να το αυξήσουμε- με τις ευχές του αγίου Θηβών κυρού Χρυσοστόμου- για τις επόμενες γενιές και για τις μελλοντικές προκλήσεις για τη Γνήσια Ορθόδοξη Εκκλησία.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΕΡΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. (28)

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΥΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (+2009)

Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κυρός ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (κατά κόσμον Γεώργιος Ρούσσης) γεννήθηκε το 1923 στον Πειραιά, έλκων την καταγωγή εκ Δωδεκανήσου. Απο τα παιδικά του χρόνια εργαζόταν για την επιβίωση του ενώ αργότερα σπούδαζε σε νυκτερινό τμήμα της Εμπορικής Σχολής Πειραιά. Έπειτα φοίτησε σε σχολές Δημοσιογραφίας και Αγιογραφίας. 

Σε νεαρή ηλικία εγκατέλειψε τα εγκόσμια και εισήχθη στην ιστορική Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου Κουβαράς, έχοντας ως συνασκητή του τον μετέπειτα αοίδιμο Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Αβράμιο Μπαλτσάκη (+2005). Χειροτονήθηκε Διάκονος και Ιερομόναχος υπό του τότε άγιου Βρεσθένης και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ματθαίου. 

Ο Μακαριστός Πρωθιεράρχης έλεγε ότι από την στιγμή που τον κάλεσε ο Άγιος Ματθαίος (ο αοίδιμος τιμούσε ιδιαίτερα τον Άγιο Ομολογητή Ματθαίο) να ενταχθεί στο κλήρο, αισθανόταν μία φλόγα και αγάπη για την Εκκλησία του Χριστού, χωρίς να ενδιαφέρεται πλέον για τα εγκόσμια ακόμα και τους γονείς του. Τη Παρασκευή του Ακαθίστου 1958, στο Ιερό Παρεκκλήσιο των Οσίων 99 Πατέρων της Κρήτης, στην Μονή της μετανοίας του, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Μεσσηνίας υπό των Αγίων Αρχιερέων της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος και του προέδρου της Ιεράς Συνόδου αοιδίμου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κυρού Δημητρίου (+1976). 

Όταν έφτασε στην Μητρόπολη του, υπήρχε αναστάτωση λόγω του δεκαετούς διωγμού των Ορθοδόξων. Ο ίδιος φυλακίστηκε και δικάστηκε αλλά εντέλει δικαιώθηκε πανηγυρικώς. Φιλομόναχος αναδιοργάνωσε τα μοναστήρια και ίδρυσε νέα. Η μεγάλη του πίστη, η ασκητικότητα και η επιμονή του στην διδασκαλία της πνευματικής ζωής των πιστών είχε ως αποτέλεσμα την πνευματική ακμή και πρόοδο της τοπικής Εκκλησίας της Μεσσηνίας. Το 2008 συμπλήρωσε 50 χρόνια θεοφιλούς ποιμαντορίας της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, από τα οποία τα 15 ως Πρωθιεράρχης των Γ.Ο.Χ. 

Από το 1995 προήδρευε της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών της Ελλάδος, ως Πρωθιεράρχης, και διατελούσε, Τοποτηρητής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Ήταν και είναι ένα μεγάλο πνευματικό κεφάλαιο για την Εκκλησία  καθώς σε μεγάλες και ιστορικές στιγμές για την Εκκλησία του Χριστού ήταν εκεί, στις χαρές και τις λύπες. Κράτησε ακέραιη τη γνήσια Ορθοδοξία, διατηρώντας, όσο το δυνατόν αλώβητη, την Εκκλησία από τα σκάνδαλα και τα σχίσματα του διαβόλου, διασώζοντας την γνήσια Αποστολική Διαδοχή της Εκκλησίας του Χριστού. Δείγμα της Ταπείνωσης που τον διέκρινε, η επί σειρά ετών άρνηση του για ανακήρυξη του ως 

Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος γιατί «δεν ήθελε τιμές» όπως ταπεινά έλεγε.

Γνωστός υπήρξε για το μεγάλο του και ευρύ συγγραφικό έργο (στα πλαίσια της κατήχησης των πιστών και της εσωτερικής Ιεραποστολής) καθώς και το εικονογραφικό του ταλέντο στην αγιογραφία. Υπήρξε απλός, ασκητικός και ταπεινός ως απλός μοναχός, τελώντας τα μοναχικά καθήκοντα παρά την γεροντική του ηλικία και τη βεβαρυμένη του υγεία. 

Σημειώνουμε εδώ ότι ο αοίδιμος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κυρός Γρηγόριος είχε ορθόδοξα εκκλησιολογικά και ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΚΑ φρονήματα και όχι τις πλάνες του ανάξιου και έκπτωτου διαδόχου του. Το 2002 χειροτόνησε τον Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας κυρό Αβράμιο (+2005) με το ΣΥΜΨΗΦΟ και ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ των Αρχιερέων Κοζάνης κυρού Τίτου και τότε Θεσσαλονίκης κ. Χρυσοστόμου. Κατόπιν χειροτόνησε τους Μητροπολίτες Αττικής κυρό Παύλο, Λαρίσσης κυρό Νεκτάριο, Θηβών κυρό Χρυσόστομο και άλλους Αρχιερείς.Οι  τελευταίες του λέξεις ήταν προς τον Διάκονο του η πνευματική του παρακαταθήκη: «ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ! ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ! ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ!» Υπηρξε όντως Αρχιερέας "εις τύπον καιρό τόπον Χριστού".

Την ημέρα της χειροτονίας του.

Θεοφάνεια την δεκαετία του 1960 στο Φάληρο.

Από συμμετοχή του σε ιερατικά συνέδρια που συνεκάλεσε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΡ. ΛΑΡΙΣΣΗΣ & ΤΥΡΝΑΒΟΥ ΦΙΛΟΘΕΟΣ

Ο Επίσκοπος Φιλόθεος γεννήθηκε το 1963 από ευλαβείς γονείς στη Θεσσαλονίκη και ήταν απόφοιτος του πολυτεχνείου. Μετά τις σπουδές του (μεταξύ των οποίων και στο CERN) και την εκτέλεση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων εκάρη μοναχός και ιερέας υπό του τότε Γέροντος του «Λητής»  κ.  Φιλόθεου Κυνηγαλάκη της Φλωρινικής- Αυξεντιακής παράταξης, ευρισκόμενος εν αγνοία του στο σχίσμα και μη γνωρίζων περί της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Σε μία επίσκεψη στην ιστορική Ιερά Μονή Παναγουλάκη συναντήθηκε με τον Μακαριστό Μητροπολίτης Μεσσηνίας και τότε Πρωθιεράρχη των Γ.Ο.Χ. κυρό Γρηγόριο (+ 2009). Με αφορμή της μη κοινωνίας των Αχράντων Μυστηρίων (σε αντίθεση με τις παλαιοημερολογίτικες παρατάξεις) υπό του Αρχιερέως Γρηγορίου, ο π. Φιλόθεος προβληματίστηκε και μετά από μακρά μελέτη και κατήχηση υπό Αγιορειτών Πατέρων και του νυν Πανιερωτάτου Προέδρου, Μητροπολίτου Θηβών κ. Χρυσοστόμου, εγκατέλειψε το σχίσμα και εισήλθε ενσυνείδητα στην Εκκλησία του Χριστού. Έχοντας λάβει απολυτήριο εκ της Μονή αυτού, έγινε δεκτός στο Σώμα της Εκκλησίας κατά την Κανονική τάξη την 11η Δεκεμβρίου 2005.

Ο π. Φιλόθεος υπηρέτησε θεαρέστως και με υπακοή για τα επόμενα χρόνια τον Καθεδρικό Ιερό Ναό Άγιων Ταξιαρχών Θηβών καθώς και όπου υπήρχε ανάγκη. Υπηρέτησε ακόμη ως πρακτικογράφος και Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου ενώ υπήρξε αρωγός στο έργο του Ιερού Αγώνος της Εκκλησίας. Για την προσφορά του εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης και  Τυρνάβου και χειροτονήθηκε υπό του Πανιερωτάτου Προέδρου της Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ.κ. Χρυσοστόμου και των λοιπών Συνοδικών μελών στις 26 Σεπτεμβρίου 2012 (Εκκλ. Ημ.).

Κατά τη βραχύβια ποιμαντορία του ενδιαφέρθηκε για την ανασυγκρότηση της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης, τη νεότητα, τις ενορίες της Θεσσαλίας και την αντιμετώπιση των σκανδάλων έκπτωτου κληρικού, χωρίς να είναι -ως άνθρωπος- άμοιρος λαθών και αστοχιών. Το 2015 περιέπεσε σε δεξιά παγίδα του διαβόλου και αποτειχίστηκε, από ζήλον ου κατ' επίγνωση, από την Ιερά Σύνοδο και τους Συνεπισκόπους του, χωρίς να δημιουργήσει παράταξη ενώ προσπάθησε να επανενταχτεί. Έκτοτε ιδιώτευσε σε ασκητήριο στην περιοχή του Πυργετού Λάρισας όπου βρέθηκε να έχει εκπνεύσει στο κελλί του, το Φθινόπωρο του 2022.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Τους Γνήσιους Ορθοδόξους Χριστιανούς της Μεγαλονήσου Κρήτης, επισκέφτηκε και πνευματική και μυστηριακή εξυπηρέτηση ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Κοσμάς. Θεία Λειτουργία τελέστηκε σε σπηλαιώδη Ναό και κατά την Β' Κυριακή των Νηστειών. Την ημέρα αυτή η Εκκλησία μας τιμά τον Μεγάλο Πατέρα της Εκκλησίας, τον Άγιο Γρηγόριο Παλαμά τον Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης. 

Ευχόμαστε ο Τριαδικός Θεος να ενισχύει τους Ορθόδοξους Κρήτες και να οδηγεί σε πρόοδο την Τοπική Εκκλησία, διαφυλάσσοντας τους από τους κινδύνους και το μίσος των κακοδόξων ψευδαδελφών.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς έφυγε από την Πόλη και, όπως ξέρουμε, πήγε όχι απλώς στο Άγιον Όρος αλλά σε ερημικό μέρος του Αγίου Όρους και έκραζε: «Παναγία μου, φώτισόν μου το σκότος». Έλεγε λοιπόν ο άγιος Γρηγόριος ότι μία είναι η εντολή: η μετάνοια η αληθινή. Διότι εκείνος ο οποίος θα δει τι σκοτάδι έχει μέσα του, τι αντίδραση, τι ξηρασία, τι αναισθησία έχει μέσα του, αυτός θα κράζει: «Φώτισέ με». Γιατί ακριβώς μόλις έρχεται το φως, φεύγει το σκοτάδι. Και μόλις φύγει το φως, έρχεται πάλι το σκοτάδι.

KYΡΙAKH THΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2026

 

Με λαμπρότητα εορτάστηκε ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας, η "άπαξ τοις αγίοις παραδοθείσα" πίστη του Χριστού, έναντι του πολυκέφαλου τέρατος των αιρέσεων δια των οποίων ο αντίδικος πολέμησε και πολεμά την Εκκλησία. Στους Ιερούς Ναούς της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας τελέστηκε η Θεία Λειτουργία ή η Ιερά Ακολουθία κι ακολούθησε η ανάγνωση του Συνοδικού της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου κατά των αιρετικών εικονομάχων και πασών των αιρέσεων καθώς και η Λιτάνευση των Ιερών Εικόνων.

Το απόγευμα της Κυριακής τελέστηκε, όπως κάθε χρονιά, στον φιλόξενο Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Πεύκη Αττικής, η Εόρτια Εκδήλωση με την τέλεση κατανυκτικού Αρχιερατικού Εσπερινού και σχετικές ομιλίες. Στον κατανυκτικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ.κ. Κοσμάς, βοηθούμενος υπό του Παν/του Ιερομονάχου π. Δαμασκηνό Κοραή (της αδελφής Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου). Παρέστη αντιπροσωπεία Πατέρων της Ιεράς Μονής οσίων Αγιορειτών Πατέρων Οινόης Βιλίων Αττικής. Έψαλλαν κατανυκτικά Ιεροψάλτες της ενορίας Πεύκης.

Τον εόρτιο λόγο εκφώνησε ο Οσιολ/τος Μοναχός π. Παχώμιος της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, αναφερθείς δια ολίγων στις πλάνες και τις κακοδοξίες που κάποιοι εξέμεσαν για να δημιουργήσουν σχίσμα στην Εκκλησία Γ.Ο.Χ. Ελλάδος. Δεν παρέλειψε να κλείσει την ομιλία του, ευχόμενος επιστροφή και καταλλαγή εν αγάπη και αληθεία. Η ομιλία παρατίθεται ηχογραφημένη.

[Σέ δύο σημεία της ομιλίας γίνεται λόγος για κανονικό τοκετό της Θεοτόκου. Αυτό συνέβη εκ παραδρομής λόγω λανθασμένης μεταφράσεως του πρωτοτύπου. Χρησιμοποιήθηκε η φράση «κανονικός τοκετός» αντί της φράσεως «κανονικής (φυσιολογικής) κυήσεως», καθότι τα περισσότερα πατερικά χωρία αναγνώσθηκαν μεταφρασμένα χάριν συντομίας και καλύτερης κατανοήσεως. Κατόπιν παρακλήσεως του ομιλητού και χάριν της δογματικής ακριβείας διευκρινίζεται ότι η Θεοτόκος είχε υπερφυσικό τοκετό και όχι κανονικό όπως οι άλλες γυναίκες.]

Έτερος αδελφός της ενορίας ανέγνωσε σύντομο εόρτιο λόγο, ο οποίος παρατίθεται σε γραπτή μορφή.

Παρέστησαν δεκάδες πιστοί και αντιπροσωπεία της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Οινόης Αττικής. Την εκδήλωση προλόγισε δια ολίγων και έκλεισε, δίνοντας προέκταση στα πνευματικά ζητήματα, που έγινε αναφορά, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας Αττικής κ. Κοσμάς. Οι πιστοί επέστρεψαν πνευματικά ενισχυμένοι στα ίδια, δοξάζοντες τον τριαδικό Θεό.

ΕΟΡΤΙΟΣ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΤΤΙΚΗΣ & ΜΕΓΑΡΙΔΟΣ

ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ Γ.Ο.Χ. ΠΕΥΚΗΣ

ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ & ΟΜΙΛΙΕΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 

ΠΕΥΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ

Ιερουργούντος του Ιερομονάχου π. Δαμασκηνού Κοραή

ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ Ι.Ν. ΕΥΓΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

 ΜΑΝΔΡΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ιεροργούντος του Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Αττικής κ. Κοσμά

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Ιερούργησε ο Καθηγούμενος π. Ευθύμιος (Κωτούλας) Ιερομόναχος

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

ΑΓΝΑΝΤΕΡΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Γ.Ο.Χ. ΤΡΙΚΚΗΣ

Ιερουργούντος του Ιερομονάχου π. Αθανασίου Δημουλά

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2026 by ECCLESIA GOC