ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΙΕΡΕΣ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ

 

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ & ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

Επειδή ζούμε στην εποχή που διάβολος προσπαθεί «πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς»  (Ματθαίου ΚΖ', 24) και να φέρει τη Νέα Εποχή του Αντιχρίστου, κρίνουμε αναγκαίο να δημοσιεύουμε σχετικά άρθρα. Τα αδιάψευστα λόγια του Ιερού Ευαγγελίου επαληθεύονται (δυστυχώς) σε πρόσωπα του Πατρίου Εορτολογίου που αυτοπροδιορίζονται ως "Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί" αλλά τυγχάνουν αμετανόητοι Νεο- Χριστολόγοι, προωθώντας από πλάνη ή εξαπάτηση ένα αλλοιωμένο "Χριστό" της αντιχρίστου Νέας Εποχής. Αγνοώντας την Ορθόδοξη Χριστολογία περί της αληθούς και ιστορικής σαρκώσεως του Θεού Λόγου ήτοι του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού, δεν διστάζουν να προβάλλουν και να αγκαλιάζουν ψευδεπίγραφα και νεοεποχήτικα κείμενα που αισθάνονται ότι τους δικαιώνουν εωσφορικώς. Η Εκκλησία του Κ.Η. Ιησού Χριστού πολεμείται με αδιάπτωτη λύσσα από τον διάβολο διότι γνωρίζει καλώς «ειδὼς ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει»  του Ιωάννη (Αποκάλυψις, Κεφ. ΙΣΤ', 12).  Θα επανέλθουμε.

Εξωγήινοι - UFO

Του Πρεσβυτέρου Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου (M. Th.)

Βασικό κεφάλαιο και αγαπημένο θέμα του σύγχρονου αντίχριστου και εφιαλτικού Κινήματος της «Νέας Εποχής» είναι το θέμα της ύπαρξης εξωγήινων όντων-UFO .

Το θέμα της ύπαρξης εξωγήινων όντων ξεκίνησε στις 24-6-1947, όταν ο πιλότος Κέννεθ Άρνολντ (Kenneth Arnold) ανέφερε, ότι κατά το διάστημα της πτήσης του πάνω από την πολιτεία της Ουάσινγκτον παρατήρησε κάποια Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα (Α.Τ.Ι.Α.). Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έδωσαν τότε μια πρωτοφανή διάσταση στην πληροφορία.

Έκτοτε, το θέμα των UFO επανερχόταν μονίμως στην επικαιρότητα, καθώς πολλαπλασιάζονταν οι αναφορές διαφόρων ανθρώπων για διάφορα είδη επισκέψεων και επαφής με εξωγήινους. Τα είδη αυτά των επαφών, πρέπει να σημειώσουμε, ότι διαβαθμίστηκαν σε διάφορες κατηγορίες που έφθασαν από απλή θέα μέχρι και την απαγωγή από εξωγήινους[1].

Με το πέρασμα του χρόνου, γύρω από το ζήτημα των εξωγήινων, υπήρξε μια πρωτοφανής και πολυεπίπεδη προπαγάνδα, που οδήγησε πάρα πολλούς ανθρώπους παγκοσμίως να πιστεύουν αβασάνιστα στην ύπαρξη εξωγήινων, ή τουλάχιστον να διάκεινται φιλικά προς την ιδέα αυτή.

Κινηματογραφικές υπερπαραγωγές, τηλεοπτικές σειρές, ντοκυμαντέρ, χιλιάδες άρθρα στις εφημερίδες και τα κοσμικά περιοδικά ποικίλης ύλης, ειδικά περιοδικά με ουφολογιή ύλη κ.ά. συνέβαλαν και συμβάλουν στην προπαγάνδα αυτή.

Ταυτοχρόνως τις ποικίλλες θεωρίες για τους εξωγήινους θα τις οικειοποιηθεί το παγκόσμιο αντιχριστιανικό Κίνημα της «Νέας Εποχής». Το αποκρυφιστικό ως προς την προέλευση, το αντίχριστο ως προς τον χαρακτήρα, και ετερόκλητο ως προς τα στοιχεία που το συγκροτούν Κίνημα της «Νέας Εποχής», όχι μόνο θα στεγάσει στο οικοδόμημά του τις περί των UFO δοξασίες και θα αποτελέσουν αναπόσπαστο μέρος των δοξασιών του, αλλά θα τις προωθήσει ποικιλοτρόπως περαιτέρω.

Ας δούμε όμως στην συνέχεια δύο πτυχές του ζητήματος των UFO, οι οποίες επιμελώς αποσιωπούνται ή δεν αναφέρονται καθόλου.

1. Χωρίς επιστημονική βάση

Η πρωτοφανής προπαγάνδα σχετικά με το θέμα των εξωγήινων έχει καταφέρει να πείσει ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων, ότι η ύπαρξη UFO είναι κάτι αυτονόητο, με ταυτόχρονη παράβλεψη του γεγονότος αν αυτού του είδους οι ισχυρισμού θεμελιώνονται επιστημονικά.

Νομίζουμε, ότι είναι αναγκαίο εν προκειμένω να επισημανθεί, ότι τα ποικίλλα σενάρια για την ύπαρξη εξωγήινων, και οι διάφοροι ισχυρισμοί για τις δήθεν επισκέψεις τους και τα διάφορα είδη επαφών μαζί τους είναι επιστημονικώς αστήρικτα και αναπόδεικτα.

Χαρακτηριστικές είναι εν προκειμένω οι μαρτυρίες τριών ειδικών επιστημόνων.

α) Ο Καθηγητής της Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κ. Μάνος Δανέζης επισημαίνει: «Όσον αφορά στην πιθανότητα εξωγήινων επισκέψεων, άσχετα με τα όσα θρυλούνται, δεν έχουμε ακόμα ούτε καν αποδείξεις»[2].

β) Ο Αστροφυσικός και διευθυντής του Ευγενίδειου Πλανηταρίου κ. Διονύσης Σιμόπουλος τονίζει επίσης: «Οι ιστορίες περί ΑΤΙΑ είναι φαντασιώσεις ή φυσικά φαινόμενα που οι μη ειδήμονες δεν μπορούν να εξηγήσουν. Υπάρχει μια μελέτη στην Αμερική, η οποία συμπέρανε πως το 94% των αναφορών πολιτών στις Αρχές για ΑΤΙΑ ήταν φυσικά φαινόμενα. Το υπόλοιπο 6% έμεινε ανεξήγητο, γιατί οι πληροφορίες ήταν ανεπαρκείς»[3].

γ) Το ίδιο επισημαίνει και ο πρώην διευθυντής του Αστρονομικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών κ. Κωνσταντίνος Μακρής: «Είναι όλα ιστορίες και υπάγονται στην φαντασία των ανθρώπων. Αυτά που βλέπουν οι άνθρωποι, είναι ανώμαλες διαθλάσεις στην ατμόσφαιρα, που προέρχονται από φωτισμούς πάνω στην γη. Ακόμη μπορεί να βλέπουν διάττοντες αστέρες και μετεωρίτες που καθώς πέφτουν στην ατμόσφαιρα καίγονται και δίνουν την εντύπωση ιπτάμενων αντικειμένων. Ιπτάμενοι δίσκοι δεν υπάρχουν, δεν έχουν έρθει και δεν πρόκειται να έρθουν»[4].

2) Ο αποκρυφιστικός χαρακτήρας των UFO

Η αποκρυφιστική διάσταση του θέματος των εξωγήινων-UFO είναι η πτυχή εκείνη που αποσιωπάται σκοπίμως ή δεν τονίζεται ακριβώς, παρ' ότι έχει καίρια σημασία για την ορθή αξιολόγηση του φαινομένου και την σωστή τοποθέτηση απέναντι σ' αυτό από κάθε ορθόδοξο Ποιμένα και Χριστιανό.

Η αποσιώπηση της αποκρυφιστικής πτυχής του ζητήματος και η έμφαση που δίνεται στο κατά πόσο υπάρχουν εξωγήινοι και στο πώς δήθεν παρουσιάζονται, είναι αναμφιβόλως τακτική εξόχως παραπλανητική.

Εν προκειμένω, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι την αποκρυφιστική διάσταση του θέματος των UFO την έχουν αναδείξει και αποδείξει δύο κορυφαίοι Ορθόδοξοι και έγκυροι μελετητές του χώρου των αιρέσεων στην Ελλάδα και ο π. Σεραφείμ Ρόουζ[6] στις ΗΠΑ, όπως επίσης και ένας σύγχρονος λαμπρός ορθόδοξος απολογητής ο π. Ιωάννης Κωστώφ[7].

Στην ορθόδοξη νηπτική και αγιολογική Παράδοση, όπως έδειξαν οι εν λόγω πατέρες, διασώζονται περιστατικά δαιμονικών πειρασμικών ενεργειών σε αγίους και ασκητές, που παρουσιάζουν μια καταπληκτική ομοιότητα και αντιστοιχία με περιστατικά και γεγονότα, που διηγούνται ως εμπειρίες-επαφές τους διάφοροι οπαδοί των UFO.

Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, συνοψίζοντας κατά τρόπο σαφή την αγιοπατερική διδασκαλία, επισημαίνει ότι οι δαίμονες, «παραχωρήσεως Θεού γενομένης, και ισχύσουσι και μεταβάλλονται και μετασχηματίζονται εις οίον θέλουσι σχήμα και φαντασίαν»[8].

Η αποκρυφιστική διάσταση του θέματος των εξωγήινων μαρτυρείται και από άλλα γεγονότα. Έχει επισημανθεί π.χ. από ξένους μελετητές των αιρέσεων και της παραθρησκείας, ότι η φρασεολογία και η ορολογία που χρησιμοποιείται από τους οπαδούς των UFO, έχει αρχικώς πρωτοχρησιμοποιηθεί και αντληθεί από το χώρο του αποκρυφισμού[9].

Επιπλέον, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι πολλοί από τους ιδρυτές UFO-σεκτών, όπως θα δούμε στην συνέχεια, είχαν σχέση με τον αποκρυφισμό.

Μία ακόμη χαρακτηριστική απόδειξη σχετική με την αναφορά μας στην αποκρυφιστική διάσταση του θέματος των UFO, αποτελεί και η μαρτυρία ενός επιφανούς Αμερικανού θεωρητικού και υποστηρικτού των UFO, του Μπιλλ Κούπερ.

Ο Μ. Κούπερ, αναφερόμενος σε κάποιες πληροφορίες που του έδωσαν «εξωγήινοι» σε μια επαφή μαζί τους, τονίζει: «Οι πληροφορίες που μας έδωσαν δεν ήταν μόνο επιστημονικές. Μας είπαν πολλά αποκρυφιστικά πράγματα. Υποστηρίζουν ότι έχουν στενή επαφή με τις θρησκείες μας. Μιλούσαν για μαγεία και για τις λατρείες της γης»[10].

Αμφιβάλλει κανείς για το ότι η πηγή προέλευσης αυτών των πληροφοριών είναι δαιμονική με προσωπείο εξωγήινου, ή για την ύπαρξη αποκρυφιστικού στοιχείου στα UFO; Νομίζουμε όχι.

3. UFO-Σέκτες

Η συστηματικώς, λοιπόν, και ποικιλοτρόπως καλλιεργούμενη νεοεποχίτικη και αποκρυφιστική δοξασία για την ύπαρξη εξωγήινων όντων, θα γίνει αφορμή ώστε να δημιουργηθούν ήδη από την δεκαετία του 1950 ορισμένες UFO-σέκτες.

Τα UFO έγιναν αντικείμενο λατρείας και παρουσιάζονται με ποικιλλία παραλλαγών ως σωτήρες της γης και των ανθρώπων. Η διδασκαλία των εν λόγω σεκτών στηρίζεται στη δήθεν επαφή και αποκαλύψεις που είχαν οι ιδρυτές τους, είτε απ' ευθείας είτε με τηλεπάθεια με εξωγήινους[11].

Θα αναφέρουμε τις πιο γνωστές απ' αυτές διεθνώς.

1) Αιθέριους Εταιρία (Aetherius Society): Σέκτα που ίδρυσε στο Λονδίνο το 1956 ο Αμερικανός αποκρυφιστής και δάσκαλος της Κουνταλίνη Γιόγκα Τζωρτζ Αντάμσκι (1891-1965). Το 1959 η έδρα της σέκτας μεταφέρθηκε στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ.

2) Επιστημονική Ακαδημία Ουνάριους (Unarius Academy of Science): Σέκτα που ίδρυσαν το 1954 οι Ερνέστος και Ρουθ Νόρμαν στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Η εν λόγω σέκτα είναι επίσης εξαιρετικά επιθετική έναντι του Χριστιανισμού.

3) Πύλη του Παραδείσου (Heaven's Gate): Σέκτα που είχε ιδρυθεί το 1975 από τους Μάρσαλ Απλουάιτ και Μπόνι Λε Νέττελς. Στις 26-3-1997 μέλη της σέκτας αυτοκτόνησαν, πιστεύοντας ότι θα μεταφερθούν οι ψυχές τους σε ιπτάμενο δίσκο, που κρυβόταν στον κομήτη Χάλει-Μποππ.

4) Ουράντια (Urantia): Σέκτα που ιδρύθηκε το 1950 στο Σικάγο των ΗΠΑ από τον επηρεασμένο από τη Θεοσοφία καθηγητή της Ιατρικής στο πανεπιστήμιο του Σικάγου Γουίλλιαμς Σάντερς (1875-1965).

5) Διοίκηση Αστάρ (Ashtar Command): Στην εν λόγω UFO-σέκτα υπάρχει ένας συνδυασμός των θεωριών του αποκρυφιστού και ιδρυτού της αποκρυφιστικής οργάνωσης «Εγώ Ειμί» (I.AM) του Guy Ballard, μαζί με τις ποικίλλων αποχρώσεων δοξασίες της σέκτας για τα UFO.

6) Αρχαία Αστροναυτική Κοινωνία (Ancient Astronaut Society): Η εν λόγω UFO-κίνηση δημιουργήθηκε το 1973 στις ΗΠΑ και σήμερα διαθέτει παραρτήματα σε 50 χώρες. Αποδέχεται και διαδίδει τις περί των εξωγήινων αντιλήψεις του Έρικ φον Νταίνικεν (Erich von Däniken).

7) Ραελικοί (Raelian movement): Σέκτα που δημιουργήθηκε το 1973 από τον Γάλλο δημοσιογράφο Claude Vorilhon, που μετονομάστηκε σε Rael. Είναι η σέκτα που το 2003 σε μια προσπάθεια αυτοδιαφήμισής της διεθνώς, ισχυρίστηκε ψευδώς ότι κλωνοποίησαν άνθρωπο.

8) Οικουμενική Ζωή (Universelles Leben): Σέκτα που ιδρύθηκε από την Γερμανίδα πνευματίστρια Gabriell Wittek, το 1975. Μέχρι το 1984 δραστηριοποιόταν με το όνομα «Έργο διάσωσης του Ιησού Χριστού», και από το 1984 με το όνομα «Οικουμενική Ζωή».

Έχοντας λοιπόν υπ' όψιν το νεοεποχίτικο, αντιεπιστημονικό και αποκρυφιστικό χαρακτήρα που υπάρχει στο ζήτημα των εξωγήινων, είναι αυτονόητο, ότι τέτοιου είδους προβληματική δεν έχει καμία θέση στην ζωή του Ορθόδοξου Χριστιανού.

Το θέμα των UFO αποτελεί για τον Ορθόδοξο Χριστιανό μια ακόμα επιβεβαίωση των επισημάνσεων του Απ. Παύλου, ότι «έσται γαρ καιρός ότε της υγιαινούσης διδασκαλίας ουκ ανέξονται, αλλά κατά τας επιθυμίας τας ιδίας εαυτοίς επισωρεύουσι διδασκάλους κινηθόμενοι την ακοήν, και από μεν της αληθείας την ακοήν αποστρέψουσιν, επί δε τους μύθους εκτραπήσονται» (2 Τιμ. 4, 3-4).

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. H. Gasper - J. Müller - F. Valentin, Lexikon der Sekten, Sontergruppen und Weltanschauungen, έκδ. 7η, σελ. 1094-1095.

2. Εφημ. «Παρόν», 14-2-1993.

3. Εφημ. «Στο Καρφί», 25-8-2002, σελ. 44.

4. Εφημ. «Απογευματινή», 8-12-1991.

5. Πρωτ. Αντ. Αλεβιζοπούλου, Αποκρυφισμός-Γκουρουισμός-«Νέα Εποχή», έκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως, Πρέβεζα 1990, σελ. 120-127.

6. Ιερομ. Seraphim Rose, Η Ορθοδοξία και η Θρησκεία του Μέλλοντος, μετ. Μαρία Δημητριάδου, έκδ. «Εγρήγορση», Αθήνα 2000, σελ. 109-157, 255-257.

7. Αρχ. Ιωάννου Κωστώφ, Πίστη και Λογική, τόμος Β', Αθήνα 1993, σελ. 46-72.

8. Έκδοσις Ακριβής Ορθοδόξου Πίστεως 2, 4, PG 94, 877Α.

9. H. Gasper - J. Müller - F. Valentin, Lexikon der Sekten..., όπ.π., σελ. 1096.

10. Π. Γιαννουλάκης-Λ. Καβακόπουλος, Η Αλήθεια για τα UFO και τις εξωγήινες συνομωσίες, 2004, σελ. 212.

11. Ir. Hexham, Pocket Dictionary New Religious Movements, 2002, σελ. 113. H. Schulze-Berndt, Sekten, Kulte, Weltanschauungen, 2003, σελ. 88.

Περιοδικό «Εφημέριος» Οκτώβριος 2004 

100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΕΡΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. (31)

80 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΣΙΑΚΗ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ

ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΜΩΫΣΗ (ΤΡΥΠΗΤΗΝΙΑ)

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΤΩΝ ΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Μνήμη Οσίου Μωϋσέως Αθηκίων 15/28 Ιουνίου (+1946)

Φωτογραφία του Γέροντος Μωϋσέως με ψηφιακή αποκατάσταση.

ΟΣΙΟΣ ΜΩΫΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ by ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

Ο στενός συνεργάτης του, ο από Βρεσθένης Αρχιεπίσκοπος των Γ.Ο.Χ. Αθηνών Άγιος Ματθαίος.

Θυμιάζων στην Ιερά Μονή Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης Κερατέας Αττικής.

Ἀπολυτίκιον Ὁσίου Μωϋσέως τοῦ Γέροντος

Ἦχος δ΄ – Ταχύ προκατάλαβε

Προστρέχοντες ἅπαντες τῇ σῇ πρεσβείᾳ πιστῶς,

θαυμάτων τοῖς νάμασι καταρδευόμεθα, Μωυσῆ ἱερώτατε·

ὅθεν μετ᾿ εὐλαβείας, τὴν σὴν πάντιμον μνήμην,

πάτερ ἐπιτελοῦντες, κατὰ χρέος ὑμνοῦμεν,

τὴν πρὸς τοὺς σοὺς ἱκέτας, φροντίδα τὴν ἄμετρον.

ΥΜΝΟΙ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΟΣΙΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΟΣΙΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

 

Με αγιορείτικη λαμπρότητα και κατάνυξη, πανηγύρισε η Ανδρώα Ιερά Μονή των Οσίων Αγιορειτών Πατέρων στα Βίλλια Οινόης Αττικής. Την παραμονή τελέστηκε ο μικρός Εσπερινός υπό των Πατέρων της Μονής και παρατέθηκε τράπεζα. Περί τις 22:00 ξεκίνησε η Ιερά αγρυπνία, η οποία διήρκησε σχεδόν 13 ώρες. Κατά τις πανηγυρικές Ακολουθίες και την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ.κ. Κοσμάς. Στην αγρυπνία ιερούργησαν ο Παν/τος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής, Ιερομόναχος π. Ευθύμιος Κωτούλας, ο Παν/τος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Κύπρου, Ιερομόναχος π. Θεοδόσιος Στυλιανού, ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Δαμασκηνός Κοραής (της αδελφής Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου) και ο αδελφός κληρικός της Μονής, Παν/τος Ιερομόναχος π. Αθανάσιος Δημουλάς. 

Παρέστησαν συμπροσευχητικώς οι αδελφοί της Μονής, αντιπροσωπεία της Ιεράς Μονής Αγίας Άννης Αυγόρου Κύπρου υπό τον Οσιώτατο Μοναχό π. Νεκτάριο και δεκάδες Ορθοδόξων Προσκυνητών από διάφορες περιοχές της πατρίδας μας. Έψαλλαν χοροί Μοναχών και Ιεροψαλτών από διάφορες Ενορίες της Εκκλησίας μας στην Αττική, Μακεδονία, Θεσσαλία και αλλού. (Θα παρατεθεί ηχητικό απόσπασμα από τον Εσπερινό.) Τον θείο λόγο κήρυξε καταλλήλως ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Αττικής κ. Κοσμάς (παρατίθεται ηχογραφημένος). Μετά το πέρας της Θεία Λειτουργίας προσφέρθηκαν κεράσματα και η ιερά εικόνα του Οσίου Παϊσίου του Μεγάλου (μνήμη 19 Ιουνίου) ως ευλογία στους προσκυνητές. Λίγο αργότερα, παρατέθηκε Τράπεζα αγάπης και επιγείων αγαθών στους πιστούς ενώ γινόταν ανάγνωση πνευματικών κειμένων προς θρέψη και των αθανάτων ψυχών. Η πανήγυρις ολοκληρώθηκε με ύμνους προς την Κυρία Θεοτόκο, τους εορτάζοντες Οσίους Πατέρες του Άθω και το πολυχρόνιο του Αρχιερέως μας. 

Η κατ' έτος αγιορείτικη Αγρυπνία αυτή ενδυναμώνει και στηρίζει πνευματικά τους Ορθοδόξους Πιστούς που συρρέουν στην Μονή από πολλές περιοχές της Ελλάδος, της Κύπρου, ακόμα και το εξωτερικό. Είθε η χάρις των Οσίων Αγιορειτών Πατέρων να σκεπάζει και να φωτίζει τον δρόμο των Ορθοδόξων Πιστών και η Μονή να γίνεται Φάρος πνευματικός, για όσους αναζητούν την σωτηρία της αθανάτου ψυχής τους.

Μέρος των Προσκυνητών στις σκάλες του κεντρικού Ιερού Ναού

Οι Καθηγούμενοι π. Ευθύμιος της Ιεράς Μονής και ο Κύπριος π. Θεοδόσιος με προσκυνητές. Εκφράζουμε ευχαριστίες στους Πατέρες της αδελφής Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου για τον κόπο τους και την προθυμία τους να προσέλθουν στην ιερά πανήγυρη. 

Φως εσπερινόν... λίγο πριν την έναρξη της αγρυπνίας. Από την θέα της Μονής.

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΑΝΗΓΥΡΕΩΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

Η  ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ  ΤΗΣ  ΙΕΡΑΣ  ΑΝΔΡΩΑΣ ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΗΣ  ΜΟΝΗΣ  

ΟΣΙΩΝ  ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ  ΠΑΤΕΡΩΝ 

ΟΙΝΟΗΣ ΒΙΛΛΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ

Σᾶς προσκαλεῖ ὅλους (πλὴν τῶν γυναικῶν καὶ τῶν μικρῶν παιδιῶν, διότι ἡ Μονή, κατὰ τὸ ἁγιορείτικο τυπικό, τηρεῖ τὸ ἄβατο) νὰ παραστεῖτε στὴν ὁλονύκτια ἀγρυπνία τῆς ἑορτῆς ποὺ θὰ τελεσθεῖ, Θεοῦ θέλοντος, κατὰ τὴν δεύτερη Κυριακὴ μετὰ τὴν Πεντηκοστή, δηλαδὴ στὶς 1/14 Ἰουνίου κατὰ τὸ Παλαιὸ Ἑορτολόγιο .

Σάββατο βράδυ (8/21 6ου) μετὰ τὶς 19:30 θὰ ἀρχίσει ὁ μικρὸς Ἑσπερινός, ἀμέσως μετὰ θὰ παρατεθεῖ φαγητὸ καὶ καφὲς καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ ξεκινήσει περί τὶς 22:00 ἡ ὁλονύκτια ἀγρυπνία, μέχρι τὶς 10:00 τὸ πρωΐ τῆς Κυριακῆς, καὶ ἀμέσως μετὰ ἀκολουθεῖ τὸ γεύμα.

ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ

https://maps.app.goo.gl/tfd1hZhLEaj5Xuuj9?g_st=iv

(Προχωρήστε μέχρι τον Σταυρό που δείχνει την είσοδο της Ιεράς Μονής)

100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΕΡΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. (30)

 

Ο ΑΙΩΝΟΒΙΟΣ ΙΕΡΟΣ ΑΓΩΝΑΣ 

ΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ 

ΙΕΡΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (1926)

Η αδελφότητα του Ζηλωτικού Κελλίου "Γεννήσεως Χριστού" στα Κατουνάκια Αγίου Όρους την δεκαετία του '90. Διακρίνεται ο Γέρων Κλήμης (εξ' ου και "Κλήμαίοι") και ο διάδοχος του, Γέρων Χρυσόστομος (Τζάνης +2023), μετέπειτα Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας. Στα δεξιά διακρίνεται, ως μέλος της Αδελφότητας, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμάς.

Ξακουστή στην Οικουμένη, η χερσόνησος του Άθω, όπου για πάνω από 1.οοο χρόνια βρίσκεται η ορθόδοξη Μοναστική Πολιτεία των ανδρών Μοναχών, το Άγιο Όρος. Ιστορικά μαρτυρείται ως τόπος ασκήσεως και ερημιτισμού για αρκετούς αιώνες, πριν την ίδρυση Κοινωβιακών Μονών. Η πρώτη Ιερά Μονή ιδρύθηκε από τον Όσιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη το 963 μ.Χ. Μετά την ίδρυση της Μονής αυτής (Μεγίστης Λαύρας) ακολούθησε και η ίδρυση άλλων Μονών. Σήμερα υπάρχουν 20 Μονές, ιερές Σκήτες και Κελλία σε όλη την αθωνική χερσόνησο. 

Κατά την ιερά Παράδοση, η Κυρία Θεοτόκος σε ταξίδι της με πλοίο, συνοδευόμενη από τον Ευαγγελιστή Ιωάννης, κατέληξε μετά από τρικυμία στον Άθω. Εντυπωσιασμένη από το φυσικό κάλλος, ζήτησε από τον Υιό της να της «χαρίσει» τον τόπο αυτό. Φωνή Κυρίου ευλόγησε την επιθυμία της και το «Περιβόλι της Παναγίας» έμελλε να αναδειχθεί προπύργιο της Ορθοδοξίας ανά τους αιώνες.

Από την ίδρυσή του, το Άγιο Όρος είχε την προστασία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με αυτοκρατορικά διατάγματα και χρυσόβουλα. Η τάξη αυτή έγινε σεβαστή στην μαύρη περίοδο της τουρκοκρατίας και στην ελεύθερη πια Ελλάδα. 

Ο φυσικός, ιστορικός και πολιτιστικός πλούτος είναι τεράστιος αλλά ο πνευματικός είναι ανεκτίμητος. Ανά τους αιώνες ασκήτεψαν πλήθος αγίων ανδρών στον Άθω. Ψυχές βρήκαν καταφύγιο και πνευματική σωτηρία. Η Εκκλησία «πλούτισε» το Αγιολόγιο της με οσίους και οσιομάρτυρες και ο Άθως αναδείχθηκε εργαστήριο ορθοδόξου θεολογίας και απολογητικής. Δεν θα αναφερθούμε στα θαύματα, τα αγωνιστικά παλαίσματα των μοναχών, τις θαυματουργές ιερές εικόνες της Θεοτόκου, τα άγια λείψανα και κειμήλια, τις αγίες μορφές αλλά στον ομολογιακό αγώνα των Μοναχών για την υπεράσπιση της Ορθόδοξης πίστης.

Το 1274, οι μη υποταγέντες αγιορείτες Μοναχοί στην ψευδένωση της Φεράρας και στις παπικές αιρέσεις, δέχονται μαρτυρικό θάνατο υπό των λατινιστών σε διάφορες περιοχές. Τον 14ο αιώνα ησυχαστικές έριδες ξεκινούν με υπαιτιότητα του του λατινόφρονα Ιωάννη Καλαβρού. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς με παρρησία διακηρύττει την ορθόδοξη θεολογία περί του «Ακτίστου Φωτός» και φωτίζει την ορθόδοξη οικουμένη. Στα μαύρα χρόνια της Τουρκικής σκλαβιάς, το Άγιον Όρος γίνεται καταφύγιο των κατατρεγμένων, εμψύχωση και μετάνοια των αρνησίχριστων εξισλαμισμένων. Προετοιμασία του αγίου Μαρτυρίου για την πίστη στον Χριστό και την Αγία Τριάδα. Από εκεί εξορμά ο νέος Ισαπόστολος, Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και αφυπνίζει πνευματικά και πατριωτικά τους δουλωμένους Έλληνες. Στα μέσα του 17ου αιώνα οι Κολλυβάδες Πατέρες αντιστέκονται στις τότε καινοτομίες και αποτελούν αιτία πνευματικής αναγέννησης και αγιότητας στον Άθω.

Το 1920 εκδίδεται η αιρετική και οικουμενιστική «Εγκύκλιος» του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως προς τις «Απανταχού Εκκλησίες» δηλαδή τις αμετανόητες αιρετικές Παρασυναγωγές. Ακολουθεί το 1924 η εισαγωγή τα αναθεματισμένου τετράκις Νέου Παπικού Ημερολογίου (1583, 1587, 1593 και 1848) σε Ελλάδα, Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, Ρουμανία, Κύπρο. Ακολούθησε μεγάλη αναστάτωση και αντίδραση από τους ορθοδόξους που δεν έκλιναν γόνυ στην αναθεματισμένη Καινοτομία, την θύρα της παναιρέσεως του Οικουμενισμού.

Λιγοστοί ιερείς και ιερομόναχοι της πατρίδας μας εξυπηρετούν τις δεκάδες χιλιάδες των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών. Το κενόν αυτό κλήθηκαν να αναπληρώσουν οι ζηλωτές αγιορείτες πατέρες. Οι Ζηλωτές Πατέρες του Άθω ίδρυσαν το 1926 τον «Ιερό Σύνδεσμο Ζηλωτών Μοναχών» εν Αγίω Όρει. Το καταστατικόν υπέγραψαν 450 Ιερομόναχοι και Μοναχοί, ενάντια στην Καινοτομία. Ο Ιερός αυτός Σύνδεσμος διαλύθηκε εκ του νόμου την επόμενη χρονιά αλλά συνέχισε να λειτουργεί ατύπως, συντονίζοντας τον αγώνα των Αγιορειτών ζηλωτών μετά της Ελληνικής Θρησκευτικής Κοινότητος των Γ.Ο.Χ.

Το 1926, οι αγιορείτες Ιερομόναχοι Γεδεών Παπανικολάου και άγιος Ματθαίος Καρπαθάκης (μετέπειτα Επίσκοπος Βρεσθένης) εγκαταλείπουν το Άγιον Όρος και εγκαθίστανται στην Αττική προς εξυπηρέτηση των Γ.Ο.Χ. Κατά την παράδοση και την μαρτυρία πνευματικών τέκνων του εν Αγίοις Πατρός Ματθαίου, εμφανίστηκε στον ίδιο η Κυρία Θεοτόκος και τον ενίσχυσε να εξέλθει του Άθωνος, καθώς ο πατήρ δίσταζε. 

Ο Άγιος Πατήρ Ματθαίος μετέβη από τα Ιεροσόλυμα στο Άγιο Όρος το 1886. Υποτάθηκε στον Γέροντα Νεκτάριο, στο Κελλίο των Αγίων Πάντων, στην Σκήτη της Αγίας Άννης. Την ίδια χρονιά, χειροθετήθηκε Μεγαλόσχημος μοναχός, με το όνομα «Ματθαίος». Το 1893 χειροτονήθηκε Ιερομόναχος στην Μονή Γρηγορίου και κατέστη Πνευματικός για την Μεγάλη Λαύρα και την Σκήτη των Καυσοκαλυβίων. Υπήρξε υπεύθυνος και για το κάθισμα της Σίμωνος Πέτρας. 

Το 1910 μετέβη για εσωτερική Ιεραποστολή στην Πελοπόννησο, με έδρα το Ναύπλιο, κατά την τότε αγιορείτικη παράδοση. Το διάστημα 1911- 1912 ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους και επέστρεψε στο κελλίο της Σίμωνος Πέτρας. Εψηφίσθη το 1916 προϊστάμενος του Μετοχίου της Αναλήψεως στο Παγκράτι της Αθήνας όπου παρέμεινε μέχρι την α’ εξορία του το 1922 για έλεγχο στις κοσμικές αρχές της εποχής. Επιστρέφοντας από την εξορία σε Μονή της Σπάρτης, πάλι διώχθηκε από εχθρούς του. Το Φεβρουάριο του 1923 επιστρέφει στο αγαπημένο του Άγιο Όρος ως εξόριστος πάλι. Ασκήτευσε στο ερημικό σπήλαιο στην «Βίγλα» ανατολικά του Αγίου Όρους και στην έρημο του Αγίου Βασιλείου μέχρι να κληθεί στον Ιερό Αγώνα υπέρ της γλυκυτάτης Ορθοδοξίας.

Το επόμενο έτος (1927) δεκαεννέα Ζηλωτές Μοναχοί (από τις Μονές Βατοπεδίου και Κουτλουμουσίου) εκτοπίζονται από το Άγιο Όρος από την Αστυνομία. Το ίδιο έτος ο τότε Ιερομόναχος άγιος Ματθαίος ιδρύει στην Κερατέα την Ιερά Μονή της Παναγίας Πευκοβουνογιατρίσσης. Άλλοι Ζηλωτές Πατέρες ιδρύουν επίσης Μονές στην Αττική.

Προς τα τέλη του 1927 , έπειτα από προτροπή του Μοναχού Αρσενίου Κοττέα, καταφθάνει στην Αθήνα η πρώτη τετραμελής αποστολή Ιερομονάχων εξ Αγίου Όρους σε ενίσχυση του Ιερού Αγώνος. Αποτελείται από τους Ζηλωτές Ιερομονάχους: Παρθένιο Σκουρλή, Ευγένιο Λεμονή, Γεράσιμο Διονυσιάτη και Αρτέμιο Νοδαράκη. Το παράδειγμα των προηγουμένων ακολουθούν το 1929 και οι Ιερομόναχοι: Ακάκιος Παππάς, Ιλαρίων Ουζουνόπουλος, Αντώνιος Κουτσονικόλας, και Αρτέμιος Ξούγγος. Εντός διετίας ιδρύθηκαν 245 παραρτήματα (ενορίες) της Κοινότητος σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Παρά τους διωγμούς και τις αντιξοότητες τα παραρτήματα των Γ.Ο.Χ. πολλαπλασιάστηκαν και στις αρχές του 1934 ανήλθαν σε 800 ενοριακές κοινότητες.

Η εμπιστοσύνη στο ορθόδοξο φρόνημα και το ήθος των Αγιορειτών Ζηλωτών Πατέρων ήταν τόση έντονη που ο ορθόδοξος λαός απαιτεί την ανάδειξη του Αγιορείτη Ιερομονάχου Ματθαίου Καρπαθάκη σε Αρχιερέα. Αυτό συνέβη πράγματι στην συγκρότηση Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας το έτος 1935, με την χειροτονία 4 επισκόπων από τους επιστρέψαντες εκ της Καινοτομίας τρεις Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι αρκετοί Αρχιερείς της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ, Ελλάδος ήταν Αγιορείτες. Αναφέρουμε (πέραν του Αρχιεπισκόπου Ματθαίου) τους Τριμυθούντος (Κύπρου) κυρό Σπυρίδωνα (+1963), τον Βρεσθένης Ματθαίο τον Β’ (+1963), τον Λαρίσσης και Τυρνάβου κυρό Νεκτάριο (+2005), τον Θηβών και Λεβαδείας κυρό Χρυσόστομο (+2023) και τον σημερινό Ποιμενάρχη μας, Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμά. Αλλά και η πλειοψηφία των υπολοίπων Αρχιερέων της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος ανδρώθηκε στις μονές του Αγιορείτου αγίου Ματθαίου, του Αρχιεπισκόπου των Γ.Ο.Χ. Αθηνών, ο οποίος ακολουθούσε την αγιορείτικη τάξη και την μετέδωσε στα πνευματικά του τέκνα.

Ενθυμούμαστε οσιακές μορφές των Ζηλωτών Αγιορειτών Πατέρων όπως του Γέροντος καλλινίκου Ησυχαστού (+1930), του Ιερομ. Ευθυμίου Σαμοΐλη (+1986), του Ιερομ. Ξενοφώντος Ἁγιοπαυλίτη (+ 1991), του Ιερομ. Ιγνατίου Μπέτση (+1971), του π. Παύλου του Κυπρίου (+1994), του Γέροντος Κλήμεντος Κατουνακιώτη (+1997) και άλλων πατέρων.

Η μανία των Καινοτόμων Νεοημ. επισκόπων υπήρξε μεγάλη ενάντια στους Ζηλωτές Αγιορείτες Πατέρες και επιδίωκαν τον διωγμό και την εξόντωση τους με φυλακίσεις και εξορίες. Παρόλες τις διώξεις και τις συκοφαντίες, η Εκκλησία των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος ευεργετήθηκε τα μέγιστα από την προσφορά των Αγιορειτών Πατέρων προς σωτηρία αθανάτων ψυχών. 

Σε όλες τις παρελθούσες δεκαετίες, οι Ζηλωτές Αγιορείτες Πατέρες συμβάλλουν από την ασκητική έρημο στα προβλήματα της Γνησίας Ορθόδοξου Εκκλησίας. Καταδικάζουν την εκκλησιολογική εκτροπή του πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου, γράφουν απολογητικές μελέτες κατά σύγχρονων πολέμιων ιερών εικόνων, αντιμετωπίζουν τις εκκλησιολογικές και χριστολογικές πλάνες κάποιων αποσχισθέντων Αρχιερέων. Κηρύττουν Ορθοδοξία, ταπείνωση και Ορθοπραξία με την διδασκαλία και το παράδειγμα τους. 

Γνωστότερο υπήρξε το ζηλωτικό κελλί της Γεννήσεως του Χριστού των Κλημαίων, τόσο για την αρετή του Γέροντος Κλήμεντος, όσο και για την θαυματουργή, μυροβλύζουσα εικόνα της Παναγίας της Πορταΐτισσας. Την ιερά αυτή εικόνα αγιογράφησε ο Γέρων Χρυσόστομος (Τζάνης) Κατουνακιώτης, ο μετέπειτα Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας. Με την μαγιά του ιερού αυτού Κελλίου, ιδρύθηκε εκ βάθρων η Ιερά Μονή Οσίων Αγιορειτών Πατέρων στην Οινόη Βιλλίων Αττικής. Πρώτος Καθηγούμενος υπήρξε ο Μητροπολίτης Θηβών κυρός Χρυσόστομος με σημερινό διάδοχο τον Καθηγούμενο Ιερομόναχο π. Ευθύμιο Κωτούλα. Έτσι συνεχίζεται σε Άγιο Όρος και στον κόσμο η αγιορείτικη Ζηλωτική Παράδοση. Η έκδοση πνευματικών και αντιοικουμενιστικών βιβλίων, τα ερχόχειρα, οι ιερές τέχνες, η φιλοξενία, η αδιάλειπτος ευχή προσφέρουν πνευματική στήριξη στους αγωνιζομένους Χριστιανούς.

Ευχόμαστε να δίνει ο Τριαδικός Θεός να ευλογεί την Εκκλησία μας με το αθωνικό, πνευματικό λιβάνι, στηρίζοντας κλήρο και λαό σε μετάνοια, Ορθοδοξία και Ορθοπραξία. Με την σκέπη της εφόρου του Αγίου Όρους, Κυρίας Θεοτόκου Μαριάμ, των Οσίων Αγιορειτών Πατέρων και τις ευχές των προαπελθόντων αθωνιτών μοναχών.

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ 

ΤΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ (1934)

α) Πιστεύω, προσκυνῶ καί λατρεύω ἕνα Θεόν ποιητήν οὐρανοῦ καί γῆς ὁρατῶν τε πάντων καί ἀοράτων, ἐν τρισίν προσώποις γνωριζόμενον Πατρός καί Υἱοῦ καί ῾Αγίου Πνεύματος, Τριάδα ὁμοούσιον καί ἀχώριστον, ὁμότιμον, ὁμοβασίλειον, ὁμόθρονον, ὁμοδύναμον, ἄναρχον, ἀΐδιον, ἀτελεύτητον, ἀκατάληπτον, ἀνερμήνευτον καί ἀνεξιχνίαστον.

β) ῾Ομολογῶ καί κηρύττω τήν ἄρρητον καί ἄφραστον σάρκωσιν τοῦ Θεοῦ Λόγου, ἐκ τῆς ἀειπαρθένου καί Θεοτόκου Μαρίας, τήν σταύρωσιν, ταφήν καί ἀνάστασιν αὐτοῦ, διά τήν κατάργησιν τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ θανάτου, καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν καί καταλλαγήν πρός τόν Θεόν, τήν ἀνάληψιν αὐτοῦ εἰς τούς οὐρανούς, καί τήν δευτέραν αὐτοῦ ἔλευσιν, ἵνα κρίνῃ ζῶντας καί νεκρούς.

γ) ᾿Αποδέχομαι ἐξ ὅλης μου τῆς ψυχῆς καί καρδίας, τό ῾Ιερόν Σύμβολον τῆς Πίστεώς μας, ὡς ἐν ἁγίῳ Πνεύματι τό συνέταξαν ἡ πρώτη καί δευτέρα ἅγιαι Οἱκουμενικαί Σύνοδοι, ἀπαρτιζόμενον ἐκ δώδεκα ἄρθρων, καί πιστεύω αὐτά ὡς τά ἑρμηνεύει ἡ Μία, ῾Αγία, Καθολική καί ᾿Αποστολική ᾿Ορθόδοξος ᾿Ανατολική τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησία ἐν πάσαις ταῖς λεπτομερείαις των.

δ) ῾Ομολογῶ καί ἀποδέχομαι τά 7 ἅγια μυστήρια τῆς ᾿Εκκλησίας ἡμῶν, ἤτοι τό βάπτισμα, τό χρῖσμα, τήν θείαν Εὐχαριστίαν, τήν Μετάνοιαν, τήν ῾Ιερωσύνην, τόν γάμον καί τό εὐχέλαιον, καί ταῦτα τιμῶ καί γεραίρω ὡς ἀπαραίτητα διά τήν ψχικήν μας σωτηρίαν, καί ὡς μεταδίδοντα ἡμῖν τήν πίστιν, τήν χάριν καί τόν ἁγιασμόν τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος.

ε) Παραδέχομαι καί τιμῶ τούς ἱερούς Κανόνας τῶν ἁγίων ᾿Αποστόλων, τῶν ἁγίων 7 Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί τῶν ἀνεγνωρισμένων Τοπικῶν, ὡς καί τούς ἱερούς Κανόνας τῶν κατά μέρος ῾Αγίων Πατέρων, τῶν ἐν τῷ ἱερῷ Πηδαλίῳ τῆς ᾿Εκκλησίας διαλαμβανομένων, ὡς καί τήν ἐπί ῾Ιερεμίου τοῦ Β΄, ἐν Κωνσταντινουπόλει κατά τό 1583, 1587 καί 1593 συγκληθεῖσαν μεγάλην Σύνοδον, τήν ἀναθεματίσασαν τό νέον ἡμερολόγιον καί πᾶσαν ἄλλην καινοτομίαν, καθώς καί τήν ἐν ἔτει 1848 συγκληθεῖσαν ἐπίσης μεγάλην Πανορθόδοξον Σύνοδον Πατριαρχῶν τῆς ᾿Ανατολῆς, τήν καταδικάσασαν καί ἀναθεματίσασαν καί πάλιν πάντα νεωτερισμόν καί πᾶσαν καινοτομίαν "ὡς ὑπαγόρευμα τοῦ διαβόλου".

στ) Παραδέχομαι καί φυλάττω ἁπρίξ πάντα τά δόγματα τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Ανατολικῆς ᾿Εκκλησίας, τά ἀναφερόμενα εἰς τά πρόσωπα εἰς τήν λατρείαν τῆς ὑπερουσίου Θεότητος, καί εἰς ὅλας γενικῶς τάς ἱεράς Παραδόσεις τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ἐγγράφους καί ἀγράφους, ἀποστολικάς καί Πατερικάς, συμφώνως τῷ Μεγάλῳ Πατρί ἁγίῳ Βασιλείῳ λέγοντι: "Εἰ γάρ ἐπιχειρήσαιμεν τά ἄγραφα τῶν ἐθῶν, ὡς μή μεγάλην ἔχοντα τήν δύναμιν, παραιτεῖσθαι, λάθοιμεν ἄν εἰς αὐτά τά καίρια ζημιοῦντες τό Εὐαγγέλιον".

ζ) Καί τέλος πάντα ὅσα πρεσβεύει, δοξάζει, τηρεῖ καί φυλάττει ἀπ᾿ ἀρχῆς μέχρι τοῦ νῦν ἡ ᾿Ορθόδοξος τοῦ Χριστοῦ ᾿Ανατολική ᾿Εκκλησία, ἡ Πνευματική ἡμῶν Μήτηρ, παραδέχομαι, ὁμολογῶ, τηρῶ καί φυλάττω· καί μήτε κατά ἕν ἰῶτα ἤ μίαν κεραίαν δέν ἀποκλίνω αὐτῆς μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ὡς γνήσιον καί πιστόν αὐτῆς τέκνον· ἀπεναντίας δέ ἀναθεματίζω, ἀποκηρύττω καί ἀποστρέφομαι πάντα, ὅσα Αὕτη ἀναθεματίζει, ἀποκηρύττει καί ἀποστρέφεται, ὡς καί τόν νεωτερισμόν τοῦ Παπικοῦ ἑορτολογίου.

Τέλος μετά τῶν θεοπνεύστων ἁγίων Πατέρων ἠμῶν καί Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων ἀναφωνῶ: "Εἴ τις πᾶσαν παράδοσιν ᾿Εκκλησιαστικήν ἔγγραφον ἤ ἄγραφον ἀθετεῖ ἀνάθεμα" καί "῞Απαντα τά παρά τήν ᾿Εκκλησιαστικήν παράδοσιν καί διδασκαλίαν καί ὑποτύπωσιν τῶν ἀγίων καί Θεοφόρων Πατέρων καινοτομηθέντα ἤ μετά τοῦτο πραχθησόμενα ἀνάθεμα τρίς"

῾Υπογράφομαι τέκνον γνήσιον τῆς Μιᾶς, ῾Αγίας, Καθολικῆς καί ᾿Ανατολικῆς Γνησίας ᾿Ορθοδόξου τοῦ Χριστοῦ ᾿Εκκλησίας.

ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΚΥΠΡΟΥ

 

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

ΚΟΡΦΗΣ ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΥΠΡΟΥ

ΠΑΤΡΩΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ

Πανηγύρισε με ευλάβεια η ανδρώα Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Λεμεσού. Συλλειτούργησαν ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος και Κτίτωρ της Μονής, Ιερομόναχος π. Θεοδόσιος Στυλιανός και ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Δαμασκηνός Κοραής. Τον Θείο λόγο κήρυξε καταλλήλως ο Καθηγούμενος π. Θεοδόσιος. Παρέστησαν αρκετοί Ορθόδοξοι Κύπριοι αδελφοί μας από την περιοχή. Ευχόμαστε ο Τριαδικός Θεός να σκεπάζει τους Πατέρες και το Ποίμνιο της αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Κύπρου και να τους οδηγεί προς πρόοδο και σωτηρία.

ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ

Με κατάνυξη εόρτασε το Ιερό Ησυχαστήριο της Αγίας Τριάδος (του αείμνηστου Πανάρετου Μονάχου) στην Κερατέα Αττικής, την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος. Προσήλθαν δεκάδες ορθοδόξων προσκυνητών από την περιοχή και ευρύτερα από την Αττική, γεμίζοντας τον Ναό και τον αύλειο χώρο. Ιερούργησε ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Αθανάσιος Δημουλάς ενώ παρέστη συμπρόσευχομενος ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Κοσμάς. Ο Σεβ. Αττικής κήρυξε καταλλήλως τον θείο λόγο κατά την ώρα του κοινωνικού αναφερθείς στο δόγμα της Αγίας Τριάδος και στο ιερό Ευαγγέλιο της Λειτουργίας. Την πανήγυρη επιμελήθηκε η εξόριστος ορθόδοξη αδελφότητα των Μοναζουσών της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μύτικα Χαλκίδας. Όλοι οι πιστοί δέχθηκαν την φιλοξενία της αδελφότητας σε κλίμα αγάπης και πνευματικής ευφροσύνης.

"ΕΙΣ ΕΝΟΤΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑΣ ΕΚΑΛΕΣΕΝ"

  

ΕΟΡΤΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Παράκληση και επιταγή του Κυρίου μας αποτελεί η ενότητα στην Εκκλησία. Πράγματι ο Χριστός, ο Οποίος γεννήθηκε ως «επί γης ειρήνη» και διατήρησε σ’ όλη την διάρκεια της επί γης παρουσίας Του την ειρήνη και την ενότητα με όλους όσους παρέμειναν συνδεδεμένοι μαζί Του, εν όψει της ολοκληρώσεως του έργου Του μεριμνά για την συνέχεια αυτού του θείου δώρου, της ενότητος, όχι μόνον ανάμεσα στους μαθητές Του αλλά και σε όλους τους πιστούς: «Ου περί τούτων δε ερωτώ (παρακαλώ) μόνον, αλλά και περί των πιστευόντων διά του λόγου αυτών εις εμέ, ίνα πάντες εν ώσι, καθώς συ, πάτερ, εν εμοί καγώ εν σοι» (Ιωάν, ιζ’ 21).

Η τελεία αυτή συν-φωνία Πατρός-Υιού αποτελεί την βάση και το θεμέλιο για την ολοκληρωμένη ενότητα των πιστών εν Χριστώ αδελφών («ίνα ώσι τετελειωμένοι εις εν, καθώς ημείς εν εσμέν», ο.π. 23), η οποία με την σειρά της είναι η αναγκαία προϋπόθεση, για να γνωρίση και να πιστεύση στον Θεό ο κόσμος ο εν τω πονηρώ κείμενος (ο.π.). Από εμάς που γνωρίσαμε το φως το αληθινό και πιστεύσαμε σ’ Αυτό εξαρτάται εάν θα κατευθυνθούν προς το φως και επομένως θα σωθούν και οι άλλοι άνθρωποι που ζούν στο σκότος και στην σκιά του θανάτου.

Πάντως ο Χριστός μας, έμπλεως αγάπης, διατυπώνει προς τον Πατέρα Του την ύστατη επιθυμία Του, ολίγον προ του Πάθους: «θέλω όπου ειμί εγώ κακείνοι ώσι μετ’ εμού, ίνα θεωρώσι την δόξαν την εμήν, ην δέδωκάς μοι» (στ. 24). Πράγματι ο Πατήρ εισήκουσε την επιθυμία του Υιού Του. Πως θα μπορούσε άλλωστε να του "χαλάση χατήρι", εφ’ όσον και ο Υιός, όσο ζούσε, υπήκουσε με συνέπεια στο θέλημά Του, επισφραγίζοντας μάλιστα την ενότητά Των με την τελεία υπακοή Του μέχρι θανάτου!

Χαρακτηριστικό δείγμα της ενότητός των αποτελεί και το γεγονός ότι κατά την Ανάληψη του Υιού στους ουρανούς συνανυψώνεται στο πρόσωπο του Χριστού και η πεσμένη ανθρώπινη εικόνα, την οποία ο Υιός συγκαθίζει στα δεξιά του Πατρός. Ο άνθρωπος μάλιστα δεν εγκαταλείπεται μόνος αλλά σύμφωνα με την παράκληση και την επαγγελία του Υιού ο Θεός Πατήρ αποστέλλει τον άλλο Παράκλητο, το Πνεύμα το Άγιο, για να συνεχίση το έργο του Υιού στον κόσμο, προ πάντων όμως για να μεριμνήση, όπως και τα άλλα δύο πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, για την θεόσδοτη ενότητα.

Να γιατί στο Κοντάκιο της εορτής του Αγίου Πνεύματος ψάλλει ο υμνωδός: «ότε του πυρός τας γλώσσας διένειμεν (ο Θεός), εις ενότητα πάντας εκάλεσε», διότι εν Αγίω Πνεύματι καλούμαστε όλοι σε ενότητα με τον εν Τριάδι Θεό και μεταξύ μας. Το Άγιο Πνεύμα μάλιστα κατέρχεται ως πυρ που καθαίρει πρώτα από την αμαρτία και στην συνέχεια φωτίζει και αγιάζει τον πιστό, ώστε να επιθυμεί την ενότητα με τον Θεό και συν Θεώ με τους άλλους ανθρώπους.

Εάν θέλωμε επομένως να ελέγξωμε κατά πόσον είμαστε πλήρεις Αγίου Πνεύματος και εμφορούμενοι από τις δωρεές Του, ας αναρωτηθούμε εάν έχωμε εξαγιαστή από τις χάρες Του, ώστε να περιπατούμε ως τέκνα φωτός. Εάν πράγματι είμαστε καρποί του Αγίου Πνεύματος, ειρηνικοί, πράοι, αγαθοποιοί, τότε θα σπεύδωμε να τηρούμε και την ενότητα του Πνεύματος διά του συνδέσμου της ειρήνης (Εφεσ., δ’ 4).

Την ενότητα αυτήν του Πνεύματος διετήρησαν πάντοτε με επιμέλεια όλοι οι πιστοί της Εκκλησίας, μάλιστα δε οι πάνσοφοι Πατέρες, προκειμένου να πάρουν τις σωστές αποφάσεις στις συνόδους για τα ζητήματα της πίστεως δεν στηρίζονταν αποκλειστικά στις γνώσεις των αλλά ζητούσαν πρωτίστως και «συμφώνως» τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος: «Έδοξε τω Αγίω Πνεύματι και ημίν».

Εν τέλει, για να διακρίνη κάποιος με ασφάλεια εάν η ενότητα που διακηρύσσεται είναι του Θεού ή του κόσμου, χρειάζεται να εξετάση προσεκτικά στο όνομα ποιού διακηρύσσεται αυτή η ενότητα και σε τι αποσκοπεί. Εάν διακηρύσσεται στο όνομα του τριαδικού Θεού της αγάπης και της ενότητος, του μόνου αληθινού Θεού, και αποσκοπεί στην ένωση και συνεργασία των ανθρώπων του, τότε είναι αγιοπνευματική ενότητα. Εάν όμως η διακηρυσσόμενη ενότητα ούτε στο όνομα του Θεού κηρύσσεται ούτε στην ενότητα των ανθρώπων αποσκοπεί, τότε δεν αποτελεί ενότητα εν Πνεύματι Αγίω αλλά εν πνεύματι του κόσμου, επομένως δεν συνιστά πραγματική ενότητα, αντιθέτως αποτελεί διάσπαση και σύγχυση.

Η σύγχυση αυτή μάλιστα ομοιάζει με την προκαλούμενη από τον Θεό ασυμφωνία των ανθρώπων της Βαβέλ που ύψωσαν πύργο, για να φτάσουν στον ουρανό, χωρίς όμως να επιθυμούν να γνωρίσουν τον Θεό. Γνωρίζοντας λοιπόν Εκείνος τα πραγματικά των κίνητρα, διέλυσε τα κακόβουλα σχέδιά των, προκαλώντας προς τιμωρία των την ασυνεννοησία («αφωνία»). Έτσι διαλύει πάντοτε ο αγαθός Θεός τα αλαζονικά σχέδια όλων των επίδοξων πυργοποιών, οδηγώντας τους στο τέλος στην μεταξύ των διάσπαση και ασυμφωνία.

Όσοι, επομένως, πιστεύομε στον αληθινό Θεό, που επιθυμεί την ενότητα και όχι την διάσπαση των ανθρώπων, ας μην παρασυρώμεθα από τους ψευδοκήρυκες της ενότητας, που με τα λόγια των καλούν σε συμφωνία, με τα έργα των όμως προκαλούν ταραχή και σύγχυση. Εμείς, αντιθέτως, ας επιζητούμε την κατά Θεό ενότητα, βαδίζοντες «συμφώνως» τω Πατρί και τω Υιώ και τω Αγίω Πνεύματι, «σπουδάζοντες τηρείν εν τω συνδέσμω της ειρήνης την ενότητα του Πνεύματος» (Εφεσ., δ’ 4). Έτσι και μόνον έτσι ακολουθούμε το παράδειγμα όλων των πάσης φύσεως αγιοπνευματικών ανθρώπων, Αποστόλων, Πατέρων, μαρτύρων, κηρύκων του φωτός, προς δόξα Θεού και σωτηρία των ψυχών ημών. Γένοιτο!

Σοφία Μπεκρή, φιλόλογος-θεολόγος