ΕΟΡΤΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ 

ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΜΟΝΑΖΟΥΣΩΝ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Την Παρασκευή 4/17 Απριλίου, που η Εκκλησία μας τιμά τα Θαυμάσιας της Κυρίας Θεοτόκου Ζωοδόχου Πηγής εορτάζει ο φερώνυμος Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής Χαλκίδας. Ο Ιερός Ναός βρίσκεται στον Κόμβο Βασιλικού  προς Μπούρτζι- Άγιος Νικόλαος (δίνεται το στίγμα παρακάτω). 

Στο Ιερό αυτό Ναό της Παναγίας έχουν βρει καταφύγιο -προσωρινώς- οι διωκόμενες για την ορθόδοξη ομολογία τους (υπό της αποσχισθείσας ηγουμένης και έκπτωτων κληρικών) Μοναχές της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μύτικα Χαλκίδας.

ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

https://maps.app.goo.gl/tiN1xdftx9SWVDdJA?g_st=ipc

ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2026

Christ is Risen! Indeed, He is Risen!- Christus ist auferstanden! Er ist wahrhaftig auferstanden!- Christus is opgestaan! Hij is waarlijk opgestaan!- Kristus het opgestaan! Hom het waarlik opgestaan!- Christus resurrexit! Resurrexit vere!- Cristo è risorto! È veramente risorto!- Le Christ est ressuscité! Vraiment Il est ressuscité!-Cristo ressuscitou! Verdadeiramente ressuscitou!- Hristos a înviat! Adevărat a înviat!- Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado! - Христос Воскресе! Воистину Воскресе! - Христос Воскрес! Воістину Воскрес!- Христос Воскресе! Ваистину Воскресе! - Kristus vstal zmŕtvych! Skutočne vstal!- Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał! - Krishti u ngjall! Vërtet u ngjall!- Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց՜ Օրհնեալ է յայտնութիւնն Քրիստոսի - Hristós diril-Dí! Hakíkatén diril-Dí! - Si Cristo ay nabuhay! Siya nga ay nabuhay! - KrÍstus tÉlah Bangkit! Benár día têlah Bángkit!- Kristus aq ungwektaq! Pichinuq ungwektaq! - ハリストス復活！実に復活 - Kristo Amefufukka! Kweli Amefufukka! - ქრისტე აღსდგა! ჭეშმარიტად აღსდგა! - Kristus nousi kuolleista! Totisesti nousi! - Krisztus feltámadt! Valóban feltámadt!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

....Και ακόμη το ιερώτατο λόγιο, που το προφέρομε κάθε ημέρα, δε λέγει, "Ανάσταση Χριστού πιστεύσαντες", αλλά τι λέγει; «Ανάσταση Χριστού θεασάμενοι, ας προσκυνήσομε άγιο Κύριον Ιησούν, που είναι ο μόνος αναμάρτητος». Πως λοιπόν μας προτρέπει τώρα το Πνεύμα το άγιο να λέμε (σαν να είδαμε αυτήν που δεν είδαμε) «Ανάσταση Χριστού θεασάμενοι», ενώ αναστήθηκε ο Χριστός μια φορά πριν από χίλια (Σήμερα 2.000) έτη και ούτε τότε τον είδε κανένας να ανασταίνεται; Άραγε μήπως η θεία Γραφή θέλει να ψευδόμαστε; Μακριά μια τέτοια σκέψη. Αντίθετα συνιστά μάλλον να λέμε την αλήθεια, ότι δηλαδή μέσα στο καθένα από μας τους πιστούς γίνεται η ανάσταση του Χριστού και αυτό όχι μία φορά, αλλά κάθε ώρα, όπως θα έλεγε κανείς, ο ίδιος ο Δεσπότης Χριστός ανασταίνεται μέσα μας, λαμπροφορώντας και απαστράπτοντας τις αστραπές της αφθαρσίας και της θεότητος. Διότι η φωτοφόρα παρουσία του Πνεύματος μας υποδεικνύει την ανάσταση του Δεσπότη, που έγινε το πρωί (Ιω. 21, 4), ή καλύτερα μας επιτρέπει να βλέπομε τον ίδιο εκείνον τον αναστάντα. Γι’ αυτό και λέμε. «Θεός είναι ο Κύριος και φανερώθηκε σε μας» (Ψαλμ. 117, 27), και υποδηλώνοντας τη Δευτέρα παρουσία του λέμε συμπληρωματικά τα εξής. «ευλογημένος είναι αυτός που έρχεται στο όνομα του Κυρίου» (Ψαλμ. 117, 26).

Σε όποιους λοιπόν φανερωθεί ο αναστημένος Χριστός, οπωσδήποτε φανερώνεται πνευματικώς στα πνευματικά τους μάτια. Διότι, όταν έλθει μέσα μας διά του Πνεύματος, μας ανασταίνει από τους νεκρούς και μας ζωοποιεί και μας επιτρέπει να τον βλέπομε μέσα μας αυτόν τον ίδιο όλον ζωντανό, αυτόν τον αθάνατο και άφθαρτο, και όχι μόνον αυτό, αλλά και μας δίνει τη χάρη να γνωρίζομε ευκρινώς ότι συνανασταίνει (Εφ. 2, 6) και συνδοξάζει (Ρωμ. 8, 17) και εμάς μαζί του, όπως μαρτυρεί όλη η θεία Γραφή.

Αυτά λοιπόν είναι τα μυστήρια των Χριστιανών, αυτή είναι η κρυμμένη μέσα τους δύναμη της πίστεώς μας, την οποία οι άπιστοι ή δύσπιστοι, ή καλύτερα να πω ημίπιστοι, δεν βλέπουν, ούτε βέβαια μπορούν καθόλου να τη δούν. Και άπιστοι, δύσπιστοι και ημίπιστοι είναι αυτοί που δεν φανερώνουν την πίστη με τα έργα (Ιάκ. 2, 18). Διότι χωρίς έργα πιστεύουν και οι δαίμονες (Ιάκ. 2, 19) και ομολογούν ότι είναι Θεός ο Δεσπότης Χριστός. «Σε γνωρίζομε» (Μαρκ. 1, 24, Λουκ. 4, 34), λένε, «εσένα τον Υιό του Θεού» (Ματθ. 8, 29) και αλλού «αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του Θεού του Υψίστου» (Πραξ. 16, 17). Αλλ’ όμως ούτε τους δαίμονες ούτε τους ανθρώπους αυτούς θα τους ωφελήσει η τέτοια πίστη. Διότι δεν υπάρχει κανένα όφελος από τέτοια πίστη, επειδή είναι νεκρή κατά τον θείο απόστολο. Διότι λέγει, «η πίστη χωρίς τα έργα είναι νεκρή» (Ιάκ. 2, 26), όπως και τα έργα χωρίς την πίστη. Πως είναι νεκρή; Επειδή δεν έχει μέσα της τον Θεό που τη ζωογονεί (Α´ Τιμ. 6, 13), επειδή δεν απέκτησε μέσα της εκείνον που είπε «αυτός που με αγαπά θα τηρήσει τις εντολές μου» (Ιω. 14, 21.23), «και εγώ και ο Πατέρας μου θα έλθομε και θα κατοικήσομε μέσα του» (Ιω. 14, 23), για να εξαναστήσει με την παρουσία του από τους νεκρούς αυτόν που την κατέχει και να τον ζωοποιήσει και να του επιτρέψει να δεί μέσα του και αυτόν που αναστήθηκε και αυτόν που ανέστησε.

Εξ αιτίας αυτού λοιπόν είναι νεκρή η τέτοια πίστη, ή καλύτερα νεκροί είναι αυτοί που την κατέχουν χωρίς έργα. Διότι η πίστη στον Θεό πάντα ζει και επειδή είναι ζώσα ζωοποιεί αυτούς που προσέρχονται από αγαθή πρόθεση και την αποδέχονται, η οποία και έφερε πολλούς από το θάνατο στη ζωή και πριν από την εργασία των εντολών και τους υπέδειξε τον Χριστό και Θεό. Και θα ήταν δυνατό, εάν έμεναν πιστοί στις εντολές του και τις φύλαγαν μέχρι θανάτου (Φιλ. 2, 8), να διαφυλαχθούν και αυτοί απ’ αυτές, όπως δηλαδή έγιναν από μόνη την πίστη. (Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος)

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 

ΠΕΥΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχη μας, Μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμά.

ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

 ΣΤΟΪΚΑΝ ΣΟΡΑΚΑ ΜΟΛΔΑΒΙΑΣ

ΕΔΡΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΡΩΣΣΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (Γ.Ο.Χ.)

 Χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου 

Κισινάου και πάσης Μολδαβίας κ. Αδριανού.

ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ Ι.Ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 

ΜΑΝΔΡΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 

ΑΓΝΑΝΤΕΡΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΣΤΟΝ ΕΝΟΡΙΑΚΟ Ι.Ν. ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

 ΚΕΡΑΤΕΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 

(Εορτή του ιστορικού Ναού)

Χοροστάτησε ο οικείος Μητροπολίτης, Σεβ/τος Αττικής κ. Κοσμάς,

 βοηθούμενος υπό του Παν/του Ιερομονάχου π. Δαμασκηνού Κοραή.

ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΙΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ Κ.Η.Ι.Χ.

...Καί αὐτός, ἔπαθεν ὅλα, διά νά μή πάθετε ἐσεῖς τίποτε· αὐτός ἐπῆρε τό χρέος σας καί ἐπλήρωσε μέ τό ἴδιον αἷμα· ἐπῆρε τούς ὑπερηφάνους σας λογισμούς εἰς τόν ἀκάνθινον στέφανον· ἐπῆρε τάς βλασφημίας σας εἰς τήν γεῦσιν τοῦ ὄξους καί τῆς χολῆς, ἐπῆρε τάς ἔχθρας σας εἰς τό κέντημα τῆς πλευρᾶς, ἐπῆρε ταῖς ἁρπαγαῖς σας εἰς τήν προσήλωσιν τῶν χειρῶν· ἐπῆρε τάς σαρκικάς ἀκαθαρσίας εἰς τάς πληγάς τῶν μαστίγων, ἐπῆρεν ὅλον τό βάρος τῆς ἁμαρτίας σας, εἰς τό ξύλον τοῦ Σταυροῦ· ἐπῆρε τάς ἁμαρτίας, μά δέν ἐκέρδισεν ἀκόμη τούς ἁμαρτωλούς. Τόση ἀγάπη, καί τόν ἔκαμε νά ἀποθάνῃ διά τούς ἐχθρούς του; Τόση ἀχαριστία, καί οἱ ἔχθροί του δέν γίνονται φίλοι του; Ἀμέτανόητοι, σκληρόκαρδοι ἁμαρτωλοί! μέ διαβολικήν μηχανήν οἱ λαοί τῆς Ἰαπωνίας, εἰδωλολάτραι ἕως τήν σήμερον, ἐχθροί θανάσιμοι τοῦ Χριστοῦ καί τῶν χριστιανῶν, εἰς τό κατώφλιον τῆς πύλης, ὅπου φέρει μέσα εἰς τήν πόλιν, ἔσκαψαν ἐπάνω εἰς μάρμαρον τόν τίμιον Σταυρόν, δίδοντες μέ τοῦτο εἴδησιν πρός τούς χριστιανούς, τούς ὁποίους δέν θέλουσιν οὔτε νά ἀκούουσιν, οὔτε νά ἰδοῦσι πώς, ἄν θέλουν νά εἰσέβουν εἰς τήν πόλιν τους, πρέπει πρῶτα νά πατήσωσι τόν Σταυρόν ἐκεῖνον, καί διά τοῦτο δέν τολμᾷ τινάς νά ὑπάγῃ εἰς μίαν χώραν τόσον ἀσεβῆ. Μά ἐγώ μέ ἔνθεον ζῆλον θέλω νά ὑπάγω, νά θέσω κάτω εἰς τήν θύραν ἐκείνης τῆς πόρνης, ἐκείνης τῆς μοιχαλίδος, τοῦτον τόν Ἐσταυρωμένον, διά νά μήν ἠμπορῆτε νά εἰσέβητε ἐκεῖ μέσα, χωρίς πρῶτα νά τόν πατήσετε· καί πατήσατέ τον, πλήν λέγω ὑμῖν; «ἀπ᾽ ἄρτι ὄψεσθε τόν υἱόν τοῦ ἀνθρώπου, καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς Δυνάμεως, καί ἐρχόμενον ἐπί τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ»· θέλει ἔλθει καιρός νά ἰδῆτε τοῦτον τόν νεκρόν, κριτήν φοβερόν ζώντων καί νεκρῶν, μετά δυνάμεως καί δόξης πολλῆς εἰς τήν δευτέραν του παρουσίαν. Αὐτά τά μάτια δέν θέλουσιν εἶσθαι πάντοτε σφαλιστά, οὔτε αὐτά τά χέρια πάντοτε καρφωμένα· θέλει ἔλθει καιρός νά ἰδῆτε ἐκεῖνα ἀναμμένα μέ ὅλας τάς φλόγας τῆς θείας ὀργῆς· τοῦτα ἁρματωμένα μέ ὅλους τούς κεραυνούς τῆς θείας δικαιοσύνης· τοῦτο τό μαραμένον στόμα, ὅπου τώρα σιωπᾷ θέλει ἐβγάλει ὡσάν βροντήν τήν φωνήν καί, ἀφ᾽ οὗ ἐλέγξῃ τήν ἀχαριστίαν σας, θέλει εἶπεῖ: «Πορεύεσθε ἀπ᾽ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τό πῦρ τό αἰώνιον, τό ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καί τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ». Μά πάλιν ἐγώ ἠξεύρω, γλυκύτατε Ἰησοῦ, πώς ἡ ἀγάπη σου εἶναι ἕνα πέλαγος ἀνεξάντλητον, ὅπου δέν ἔχει ὅριον. μεγάλη ἀληθινά εἶναι ἡ ἀχαριστία μας, πλήν βάσταξε ἀκόμη ὀλίγον μέ ἐκείνην τήν συνηθιμένην ὑπομονήν, μέ τήν ὁποίαν ἐβάσταξες τόν Σταυρόν. Μακροθύμησον καί δός μοι θέλημα νά εἰπῶ διά τούτους τούς χριστιανούς ἕνα λόγον τοῦ συμπαθεστάτου σου στόματος: «ἄφες αὐτοῖς». Δός συγχώρησιν εἰς ἱερεῖς καί λαϊκούς, συγχώρησιν εἰς ὅλους τούς ἁμαρτωλούς. Ἄν ἕως τώρα σοῦ σταθήκαμεν ἐχθροί, πάλιν μέ τήν χάριν σου γινόμεθα φίλοι· καί μέ ταύτην τήν ἐλπίδα ἀσπαζόμενοι τούς ἀχράντους σου πόδας, Σέ παρακαλοῦμεν, ὅταν κατέβῃς ἀπό τόν Σταυρόν, νά ἔλθῃς νά προσηλωθῇς μέσα εἰς τήν καρδίαν μας, διά νά εἶσαι ἀχώριστος ἀπό ἡμᾶς, καί ἐδῶ εἰς τήν γῆν, καί εἰς τήν οὐράνιον Βασιλείαν. Ἀμήν. (Εἰς τό Σωτήριον Πάθος Α’, Ἠλία Μηνιάτη)

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 

ΠΕΥΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ Ι.Ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 

ΜΑΝΔΡΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΑΓΝΑΝΤΕΡΟΥ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ Ι.Ν. ΝΑΟ ΑΓΙΑΣ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΗ

ΣΤΟΝ Ι.Ν. ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΕΡΑΤΕΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

Εις Άδου Κάθοδος ("Ανάστασις") Μονή Χώρας Κωνσταντινουπόλεως, 14ος Αιώνας.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΥΚΗ

Εν μέσω της πένθιμης περιόδου της Μεγάλης Εβδομάδος, εορτάστηκε πανηγυρικώς ο Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου και η Σάρκωσις του Θεού Λόγου. Η ιδιάζουσα αυτή περίπτωση, να συμπίπτει η Θεομητορική αυτή εορτή την Μεγάλη Εβδομάδα, τυγχάνει μόνον κατά το Πάτριο Ορθόδοξο Εορτολόγιο. 

Σε όλους τους Ναούς, εορτάζοντες και μη, τελέστηκε ο χαρμόσυνος Όρθρος και η Θεία Λειτουργία του Ιερού Χρυσοστόμου σε Ελλάδα, Κύπρο και εξωτερικό. Για το ελληνικό Έθνος είναι μια σπουδαία μέρα η σημερινή διότι τιμάται η εξέγερση των υποδούλων Ελλήνων το 1821.

Στην Αττική, επίκεντρο των εορτασμών υπήρξε ο ενοριακός Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Πεύκη Βορείου Τομέα Αθηνών.  Στον Εσπερινό, τον εόρτιο Όρθρο και την πανηγυρική Θεία Λειτουργία, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμάς, βοηθούμενος υπό του Παν/του Ιερομονάχου π. Δαμασκηνού Κοραή, της αδελφής Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου. Ο Σεβασμιώτατος κήρυξε καταλλήλως τον Θείο Λόγο και προέστη της λιτανείας της ιεράς εικόνας του Ευαγγελισμού. Η Επιτροπή του Ναού και τα μέλη της ενορίας προσέφεραν κεράσματα στους αθρόα προσελθόντες πιστούς, παρά το εργάσιμο της ημέρας για πολλούς.

Την ίδια ημέρα, εόρτασε το Ιερό Ησυχαστήριο του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον Άγιο Σπυρίδωνα Πιερίας και ο φερώνυμος ενοριακός Ιερός Ναός στον Κόρνο Λάρνακας. Στο Ησυχαστήριο της Πιερίας Μακεδονίας, ιερουργήσει ο Παν/τος Καθηγούμενος π. Ευθύμιος Κωτούλας ενώ στην Κύπρο, ο Παν/τος Καθηγούμενος π. Θεοδόσιος Στυλιανού.

Καλή Ανάσταση με αγάπη και συγχώρεση και εξαιρέτως με την σκέπη της Κυρίας Θεοτόκου Μαριάμ!

«Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία»

ΣΗΜΕΡΟΝ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΗΝΩΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜO

 ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΝΔΟΞΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ 

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

1. Πάλι σήμερα ἔχουμε χαρμόσυνες εἰδήσεις, πάλι ἔχουμε μηνύματα ἐλευθερίας, πάλι ἔχουμε μία ἀνάκληση ἀπὸ τὴν πτώση καὶ μία ἐπάνοδο στὴ ζωή, μία ὑπόσχεση εὐφροσύνης καὶ μία ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴ δουλεία. Ἕνας ἄγγελος συνομιλεῖ μὲ τὴν Παρθένο, γιὰ νὰ μὴν ξαναμιλήσει ὁ διάβολος μὲ γυναίκα. Λέει ἡΓραφή· «Τὸν ἕκτο μήνα τῆς ἐγκυμοσύνης τῆς Ἐλισάβετ στάλθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ σὲ μία παρθένο, ποὺ ἦταν μνηστευμένη μὲ ἕναν ἄνδρα». Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ ἀποκαλύψει τὴν παγκόσμια σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, νὰ φέρει στὸν Ἀδὰμ τὴ βέβαιη ἀποκατάστασή του. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, στὴν παρθένο, γιὰ νὰ μεταβάλει τὴν ἀτιμία τοῦ γυναικείου φίλου σὲ τιμή. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸν νυμφικὸ θάλαμο, ὥστε νὰ εἶναι ἀντάξιος γιὰ τὸν ἀμόλυντο Νυμφίο. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ συντελέσει νὰ νυμφευθεῖ τὸ πλάσμα μὲ τὸν πλάστη.

Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, στὸ ἔμψυχο παλάτι τοῦ βασιλιᾶ τῶν ἀγγέλων. Στάλθηκε ὁ Γαβριὴλ στὴν παρθένο ποὺ ἦταν ἀρραβωνιασμένη μὲ τὸν Ἰωσήφ, ἀλλὰ ποὺ προοριζόταν γιὰ τὸν Ἰησοῦ, τὸν Υἱὸ τοῦ Θεοῦ. Στάλθηκε ὁ ἀσώματος δοῦλος σὲ ἀμόλυντη παρθένο. Στάλθηκε ὁ χωρὶς ἁμαρτίες σ’ αὐτὴν ποὺ δὲν θὰ γνώριζε τὴ φθορά. Στάλθηκε ὁ λύχνος, γιὰ νὰ ἀναγγείλει τὸν ἥλιο τῆς δικαιοσύνης. Στάλθηκε ὁ ὄρθρος, ποὺ ἔρχεται πρὶν ἀπὸ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ διαλαλήσει αὐτὸν ποὺ βρίσκεται στοὺς κόλπους τοῦ Πατέρα καὶ στὴν ἀγκαλιὰ τῆς μητέρας. Στάλθηκε ὁ Γαβριήλ, γιὰ νὰ δείξει αὐτὸν ποὺ κάθεται σὲ θρόνο ἀλλὰ καὶ σὲ σπηλιά. Στάλθηκε ἕνας στρατιώτης, γιὰ νὰ διατυμπανίσει τὸ μυστήριο τοῦ μεγάλου βασιλιᾶ. Χαρακτηρίζω μυστήριο αὐτὸ ποὺ γίνεται κατανοητὸ μὲ τὴν πίστη καὶ δὲν ἐξερευνᾶται μὲ τὴ φιλομάθεια, πρόκειται γιὰ μυστήριο ποὺεἶναι ἄξιο προσκυνήσεως καὶ ὄχι σχολαστικῆς ἐξετάσεως, δηλαδὴ γιὰ μυστήριο ποὺ εἶναι ἀντικείμενο θεολογικῆς ἔρευνας καὶ ὄχι γιὰ κάτι ποὺ ὑπόκειται σὲ ἀκριβῆ μέτρηση.

2. « Τὸν ἕκτο μήνα στάλθηκε ὁ Γαβριὴλ στὴν παρθένο». Ποιὸν ἕκτο μήνα; Ποιόν; Ἀπὸ τότε ποὺ ἡ Ἐλισάβετ δέχθηκε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα, ἀπὸ τότε ποὺ συνέλαβε τὸν Ἰωάννη. Ἀπὸ ποῦ τὸ συμπεραίνουμε αὐτό; Τὸ ἀποκαλύπτει ὁ ἴδιος ὁ ἀρχάγγελος ὅταν λέει στὴν Παρθένο· « νά, ἡ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου καὶ αὐτὴ συνέλαβε γιὸ στὰ γεράματά της. Κι αὐτὸς εἶναι ὁ ἕκτος μήνας τῆς ἐγκυμοσύνης της, αὐτῆς ποὺ θεωροῦνταν στείρα». Ὁ ἕκτος μήνας λοιπὸν εἶναι ὁ ἕκτος μήνας ἀπὸ τὴ σύλληψη τοῦ Ἰωάννη. Ἔπρεπε λοιπὸν ὁ στρατιώτης νὰ φθάσει πρῶτος, ἔπρεπε ὁ ἀκόλουθος νὰ προηγηθεῖ, ἔπρεπε νὰ προπορευθεῖ αὐτὸς ποὺ θὰ ἀποκάλυπτε τὴ δεσποτικὴ παρουσία.

«Τὸν ἕκτο μήνα στάλθηκε ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ στὴν Παρθένο, ποὺ ἦταν ἀρραβωνιασμένη μὲ ἕναν ἄνδρα»,ἀρραβωνιασμένη ὄχι παντρεμένη· ἀρραβωνιασμένη, ἀλλὰ ἄθικτη. Γιατί ἦταν ἀρραβωνιασμένη; Γιὰ νὰ μὴ μάθει πολὺ γρήγορα ὁ διάβολος τὸ μυστήριο. Γιὰ τὸ ὅτι ἐπρόκειτο διὰ μέσου Παρθένου νὰ ἔλθει ὁ Βασιλιάς, αὐτὸ τὸ γνώριζε ὁ πονηρός, γιατί εἶχε ἀκούσει τὶς προφητεῖες τοῦ Ἠσαΐα ποὺ ἔλεγαν· « Νά, θὰ συλλάβει ἡ παρθένος καὶ θὰ γεννήσει γιό». Κάθε φορά λοιπόν, ὅπως εἶναι φυσικό, ἐξέταζε ὅ,τι ἀναφερόταν στὴν παρθένο, ὥστε ὅταν ἀντιληφθεῖ ὅτι ὁλοκληρώνεται αὐτὸ τὸ μυστήριο, νὰ προετοιμάσει τὶς κατηγορίες του. Γιʼ αὐτὸ ὁ Δεσπότης ἦλθε στὴ γῆ διὰ μέσου ἀρραβωνιασμένης, γιὰ νὰ ξεγελάσει δηλαδὴ τὸν πονηρό, ἀφοῦ αὐτὴ ὄντας ἀρραβωνιασμένη ἐξασφάλιζε αὐτό.

3. «Τὸν ἕκτο μήνα στάλθηκε ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ σὲ μία Παρθένο, ποὺ ἦταν ἀρραβωνιασμένη μὲ κάποιον ποὺ λεγόταν Ἰωσήφ». Ἄκουσε, ἀκροατή, τί λέει ὁ προφήτης γιʼ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο καὶ γιʼ αὐτὴν τὴν παρθένο. «Θὰ δοθεῖ αὐτὸ τὸ κλειστὸ βιβλίο σὲ ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ γνωρίζει γράμματα». Τί σημαίνει κλειστὸ βιβλίο, ἢ τί σημαίνει γενικὰ ἡ ἀμόλυντη παρθένος; Ἀπὸ ποιοὺς θὰ δοθεῖ; Εἶναι φανερὸ πὼς θὰ δοθεῖ ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς. Σὲποιόν; Στὸν Ἰωσὴφ τὸν μαραγκό. Οἱ ἱερεῖς λοιπὸν ἀρραβώνιασαν τὴ Μαρία μὲ τὸν Ἰωσήφ, ἐπειδὴ ἦταν σώφρονας, καὶ τὴν ἔδωσαν σ’ αὐτὸν περιμένοντας τὸν καιρὸ τοῦ γάμου καὶ αὐτὸς βέβαια ἐπρόκειτο παίρνοντας τὴν νὰ φυλάξει ἀμόλυντη τὴν Παρθένο. Αὐτὸ πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια ὁ προφήτης τὸ προφήτεψε· «Θὰ δοθεῖαὐτὸ τὸ κλειστὸ βιβλίο σὲ ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ γνωρίζει γράμματα» καὶ ὁ ὁποῖος θὰ πεῖ· «δὲν μπορῶ νὰ τὸδιαβάσω». Γιατί Ἰωσὴφ δὲν μπορεῖς; Αὐτὸς θὰ ἀπαντήσει· «Δὲν μπορῶ νὰ τὸ διαβάσω, γιατί τὸ βιβλίο εἶναι κλειστό». Γιὰ ποιὸν φυλάγεται; «Φυλάγεται γιὰ κατοικία τοῦ Δημιουργοῦ τοῦ σύμπαντος».

4. Ἀλλὰ ἂς ξαναγυρίσουμε στὸ θέμα μας. «Τὸν ἕκτο μήνα στάλθηκε ὁ Γαβριὴλ στὴ Παρθένο» καὶ εἶχε πάρει περίπου τέτοιες ἐντολὲς ἀπὸ τὸν Θεό. «Ἔλα λοιπόν, ἀρχάγγελε, γίνε ὑπηρέτης τοῦ φοβεροῦ καὶ κρυμμένου μυστηρίου, ἐξυπηρέτησε τὸ θαῦμα. Βιάζομαι ἐξαιτίας τῆς εὐσπαχνίας μου νὰ κατέβω ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ νὰ ἀναζητήσω τὸν πλανεμένο Ἀδάμ. Ἡ ἁμαρτία ἐξασθένησε τὸν ἄνθρωπο, ποὺ πλάσθηκε σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα μου, σάπισε τὸ δημιούργημα τῶν χεριῶν μου καὶ θάμπωσε τὴν ὀμορφιὰ πού ἔπλασα. Ὁ λύκος κατατρώει τὸ δημιούργημά μου, εἶναι ἔρημη ἡ θέση του στὸν παράδεισο, τὸ δένδρο τῆς ζωῆς φυλάγεται ἀπὸ τὴν πύρινη ρομφαία, ἔχει κλείσει πιὰ ὁ τόπος τῆς τρυφῆς. Ἐπιθυμῶ νὰ ἐλεήσω τὸν κατατρεγμένο ἄνθρωπο καὶ νὰ συλλάβω τὸν ἐχθρὸ διάβολο. Ἐπιθυμῶ αὐτὸ τὸ μυστήριο νὰ μὴν τὸ μάθουν ὅλες οἱ οὐράνιες δυνάμεις, σὲσένα μόνο τὸν ἐμπιστεύομαι. Πήγαινε λοιπὸν στὴν παρθένο Μαρία. Πήγαινε στὴ ζωντανὴ πόλη, γιὰ τὴν ὁποία ὁ προφήτης ἔλεγε· «Πόλη τοῦ Θεοῦ, δοξασμένα καὶ ἐξαίσια εἰπώθηκαν γιὰ σένα». Πήγαινε στὸν λογικό μου παράδεισο, πήγαινε πρὸς τὴν πύλη τῆς ἀνατολῆς, πήγαινε στὸ ἄξιο κατοικητήριο τοῦ Λόγου μου, πήγαινε στὸν δεύτερο οὐρανὸ ποὺ βρίσκεται πάνω στὴ γῆ, πήγαινε στὸ ἐλαφρὸ καὶ ταχυκίνητο σύννεφο, πληροφόρησε τὴν γιὰ τὴ βροχὴ τῆς παρουσίας μου, πήγαινε στὸ ἁγίασμα ποὺ ἑτοιμάστηκε γιὰ μένα, πήγαινε στὸν νυμφικὸκοιτώνα τῆς ἐνανθρωπήσεως, πήγαινε στὸν ἀμόλυντο νυμφικὸ κοιτώνα τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεώς μου. Μίλησε στὰ αὐτιὰ τῆς λογικῆς κιβωτοῦ, προετοίμασέτα νὰ μ’ ἀκούσουν χωρὶς νὰ τὰ τρομάξεις, οὔτε νὰ ταράξεις τὴν ψυχὴ τῆς Παρθένου. Κόσμια ἐμφανίσου στὸν ἔμψυχο ναό μου, πὲς σ’ αὐτὴν πρῶτα τὴ χαρούμενη εἴδηση. Ἐσὺ πὲς στὴ Μαριὰμ τὸ «Χαῖρε Κεχαριτωμένη», ὥστε ἐγὼ νὰ ἐλεήσω τὴν ἐξουθενωμένη Εὔα».

5. Τ’ ἄκουσε αὐτὰ ὁ ἀρχάγγελος καὶ ὅπως ἦταν φυσικὸ μονολογοῦσε· «Παράξενη εἶναι αὐτὴ ἡ ὑπόθεση, ξεπερνάει κάθε σκέψη αὐτὸ ποὺ εἰπώθηκε. Ὁ φοβερὸς στὰ Χερουβίμ, ὁ ἀθέατος στὰ Σεραφίμ, ὁ ἀκατάληπτος σ’ὅλες τὶς οὐράνιες ἀγγελικὲς δυνάμεις, ὑπόσχεται μία ξεχωριστὴ ἐπικοινωνία στὴν κόρη, προμηνύει μία αὐτοπρόσωπη παρουσία του, μᾶλλον ὑπόσχεται μία εἴσοδο διὰ μέσου τῆς ἀκοῆς καὶ βιάζεται αὐτὸς πού καταδίκασε τὴν Εὔα νὰ δοξάσει τόσο πολὺ τὴ θυγατέρα της; Λέει “ἂς ἑτοιμαστεῖ ἡ εἴσοδός μου διὰ μέσου τῆς ἀκοῆς”. Ὅμως εἶναι δυνατὸν ἀνθρώπινη κοιλιὰ νὰ χωρέσει τὸν ἀχώρητο; Πραγματικὰ αὐτὸ τὸ μυστήριο εἶναι φοβερό».

Ἐνῶ αὐτὰ εἶχε στὸ νοῦ του ὁ ἄγγελος, ὁ Δεσπότης τοῦ λέει· «Γιατί ταράζεσαι καὶ παραξενεύεσαι Γαβριήλ; Δὲν σ’ ἔστειλα προηγουμένως στὸν ἱερέα Ζαχαρία; Δὲν τοῦ μετέφερες τὴ χαρμόσυνη εἴδηση τῆς γεννήσεως τοῦ Ἰωάννη; Δὲν ἐπέβαλες τὴν τιμωρία τῆς σιωπῆς στὸν ἱερέα πού δὲν σὲ πίστεψε; Δὲν καταδίκασες τὸν γέροντα σὲ ἀφωνία; Ἐσὺ δὲν τὸ ἀνακοίνωσες κι ἐγὼ τὸ ἐπικύρωσα; Δὲν ἀκολούθησε τὴ χαρμόσυνη εἴδησή σου ἡ πράξη; Δὲν συνέλαβε ἡ στείρα γυναίκα; Δὲν ὑπάκουσε ἡ μήτρα της;         Δὲν ἐξαφανίστηκε ἡ ἀρρώστιατῆς ἀτεκνίας; Δὲν ὑποχώρησε ἡ ἀπραξία τῆς φύσης; Τώρα δὲν κυοφορεῖ αὐτὴ πού προηγουμένως ἦταν στείρα; Μήπως γιὰ μένα τὸν Δημιουργὸ ὑπάρχει κάτι πού εἶναι ἀκατόρθωτο; Πῶς λοιπὸν σὲ κυρίεψε ἡ ἀμφιβολία;».

6. Τί ἀπάντησε ὁ ἄγγελος; « Δέσποτα, τὸ νὰ θεραπεύσεις τὰ σφάλματα τῆς φύσης, τὸ νὰ ἠρεμήσεις τὴν τρικυμία τῶν παθῶν τῶν ἀνθρώπων, τὸ νὰ ἀνακαλέσεις στὴ ζωὴ νεκρωθέντα ἀνθρώπινα μέλη, τὸ νὰ διατάξεις τὴ φύση ὥστε νὰ γεννήσει μία στείρα γυναίκα, τὸ νὰ θεραπεύσεις τὴ στείρωση σὲ γερασμένα μέλη, τὸ νὰ μετασχηματίσεις ἕνα γερασμένο ξερὸ καλάμι σὲ χλοερό, τὸ νὰ κάνεις τὴν ἄγονη γῆ ξαφνικὰ πηγὴ σπαρτῶν, εἶναι πράγματα ποὺ γίνονται πάντοτε μὲ τὴ δική σου δύναμη. Μάρτυρες ποὺ ἀποδεικνύουν ὅλα τὰ παραπάνω εἶναι ἡ Σάρρα, ἡ Ρεβέκκα καὶ ἡ Ἄννα, οἱ ὁποῖες, ἐνῶ ἦταν ὑποδουλωμένες στὴ φοβερὴ ἀσθένεια τῆς στειρώσεως, ἀπελευθερώθηκαν ἀπὸ σένα. Τὸ νὰ γεννήσει ὅμως παρθένος χωρὶς τὴ συμμετοχὴ ἄνδρα, αὐτὸξεπερνάει ὅλους τούς νόμους τῆς φύσης, ἀλλὰ καὶ προαναγγέλει τὴ δική σου παρουσία στὴν κόρη. Ἐσένα δὲν σὲ χωροῦν τὰ πέρατα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, πῶς θὰ σὲ χωρέσει μία παρθενικὴ μήτρα;». Ὁ Δεσπότηςἀπάντησε· «Πῶς μὲ χώρεσε ἡ σκηνὴ τοῦ Ἀβραάμ;». Ὁ ἄγγελος εἶπε· « Ἐπειδή, Δέσποτα, ὑπῆρχε ἕνα πέλαγος φιλοξενίας, ἐκεῖ ἐμφανίστηκες στὸν Ἀβραάμ, δηλαδὴ στὴ σκηνή του, ποὺ ἦταν δίπλα στὸ δρόμο καὶ τὴ ξεπέρασες, ἐπειδὴ τὰ πάντα γεμίζει ἡ παρουσία σου. Πῶς θὰ φέρεις τὸ πῦρ τῆς θεότητος στὴ Μαριάμ; Ὁθρόνος σου φλέγεται ἀκτινοβολώντας ἀπὸ τὴν αἴγλη σου καὶ θὰ μπορέσει ἡ εὐκολόκαυστη παρθένος νὰ σὲδεχτεῖ;».

Ὁ Δεσπότης λέει· «Πράγματι, ἂν ἡ φωτιὰ στὴν ἔρημο ἔβλαψε τὴ βάτο, κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ἡ παρουσία μου θὰ βλέψει τὴ Μαρία. Ἂν ἐκείνη ἡ φωτιά, ἡ ὁποία σκιαγραφοῦσε τὴν παρουσία ἀπὸ τὸν οὐρανὸ τῆς θεϊκῆς φωτιᾶς πότιζε τὴ βάτο καὶ δὲν τὴν ἔκαιγε, τί θὰ ἔλεγες γιὰ τὴν ἀλήθεια πού κατεβαίνει ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ὄχι σὰν πύρινη φλόγα, ἀλλὰ σὰν βροχή;».

Τότε πλέον ὁ ἄγγελος ἐκτέλεσε τὴ διαταγὴ ποὺ πῆρε καὶ ἀφοῦ παρουσιάστηκε στὴν Παρθένο τῆς εἶπε πανηγυρικά· «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος εἶναι μαζὶ σου». Ποτὲ πιὰ ὁ διάβολος δὲν θὰ εἶναι ἐναντίον σου, γιατί τὸ σημεῖο ποὺ πλήγωσε ὁ ἐχθρός σου προηγουμένως, σ’ αὐτὸ πρῶτα–πρῶτα τώρα ὁ ἰατρὸς τῆς σωτηρίας ἐπιθέτει τὸ ἔμπλαστρο. Ἀπὸ ἐκεῖ ὅπου ἐμφανίστηκε ὁ θάνατος, ἀπὸ ἐκεῖ μπῆκε ἡ ζωή. Ἀπὸ τὴ γυναίκα προέρχονται ὅλες οἱ συμφορές, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴ γυναίκα πηγάζουν ὅλα τὰ καλά. Χαῖρε Κεχαριτωμένη, μὴντρέπεσαι σὰν νὰ εἶσαι αἰτία καταδίκης. Θὰ γίνεις μητέρα αὐτοῦ ποὺ καταδίκασε καὶ λύτρωσε τὸν ἄνθρωπο. Χαῖρε, ἀμίαντη μητέρα τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ στὴν ὀρφανὴ ἀνθρωπότητα. Χαῖρε, ἐσὺ ποὺ καταπόντησες στὴμήτρα σου τὸν θάνατο τῆς μητέρας τῆς ἀνθρωπότητας Εὔας. Χαῖρε, ὁ ζωντανὸς ναὸς τοῦ Θεοῦ. Χαῖρε, σὺ ποὺ εἶσαι ἐξίσου κατοικία οὐρανοῦ καὶ γῆς. Χαῖρε, εὐρύχωρε τόπε τῆς ἀπόρρητης φύσης». Ἀφοῦ ὅλα αὐτὰ ἔτσιἔχουν, ἐξαιτίας της ἦλθε ὁ γιατρὸς γιὰ τοὺς ἀρρώστους, «ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, γιὰ νὰ φωτίσει αὐτοὺς ποὺζοῦν στὸ σκοτάδι», ἡ ἄγκυρα γιὰ ὅλους τούς ταλαιπωρημένους καὶ τὸ ἀσφαλισμένο λιμάνι. Γεννήθηκε ὁΔεσπότης τῶν δούλων ποὺ μισοῦνται ἀδιάλλαχτα, ὁ σύνδεσμος τῆς εἰρήνης, ἐμφανίσθηκε ὁ λυτρωτὴς τῶν αἰχμαλώτων δούλων, ἡ εἰρήνη αὐτῶν ποὺ βρίσκονται σὲ πόλεμο. «Αὐτὸς βέβαια εἶναι ἡ εἰρήνη μας», τὴν ὁποία εἰρήνη μακάρι νὰ ἀπολαύσουμε ὅλοι μας μὲ τὴ χάρη καὶ τὴ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὸν Ὁποῖο ἀνήκει ἡ δόξα, τιμὴ καὶ δύναμη τώρα καὶ πάντοτε καὶ σ’ ὅλους τούς αἰῶνες. Ἀμήν.

(Ἀπό τό βιβλίο: «ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΟΝ», τ. β΄, Ἔκδ. ΛΥΔΙΑ)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ Γ.Ο.Χ. ΚΙΤΡΟΥΣ & ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

Από τη τέλεση του Ακαθίστου Ύμνου στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίας Αικατερίνης στην Κατερίνη Πιερίας. Την κατανυκτική ακολουθία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμάς. Ο Σεβασμιώτατος επέστρεψε πρόσφατα από ποιμαντική επίσκεψη στην Μακεδονία και την Θεσσαλία.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΙΕΡΟΥ ΑΓΩΝΟΣ ΤΩΝ Γ.Ο.Χ. (29)

   

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΗΒΩΝ & ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ ΚΥΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ (+2023)

Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Θηβών κυρός Χρυσόστομος (κατά κόσμον Χρήστος Τζάνης) γεννήθηκε το 1941 στο χωριό Ροπωτό Τρικάλων από ευσεβείς γονείς,  τον Ηλία και την Αικατερίνη. Η ευσεβής οικογένεια είχε 5 παιδιά, "Βενιαμίν" της οποίας ήταν ο μακαριστός Χρυσόστομος. Μεταξύ των αδερφών του ήταν οι Μοναχοί π. Δωρόθεος ο οποίος κοιμήθηκε στα Κατουνάκια Αγίου Όρους και ο π. Στέφανος ο οποίος κοιμήθηκε στην Μονή των Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Αττικής. Σήμερα ζει μόνο η αδελφή του, Φωτεινή, στα Τρίκαλα. Η πολύτεκνη οικογένεια άνηκε πνευματικά στη Γνήσια Ορθόδοξη Εκκλησία, την εποχή που χιλιάδες Χριστιανών ποιμαίνονταν στην περιοχή των Τρικάλων από τον Άγιο Ματθαίο τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, από τον Επίσκοπο Θεσσαλονίκης κυρό Δημήτριο (+1976), κατά το 1948, και από το 1952 από δικό τους Επίσκοπο, τον μακαριστό Τρίκκης και Σταγών κυρό Βησσαρίωνα (+1977). Έζησε προσωπικά, με την οικογένειά του, τους διωγμούς κατά των Γνησίων Ορθοδόξων την δεκαετία του 1950.

Στην πνευματική ζωή επηρεάστηκε πολύ ο αείμνηστος από τον φλογερό στην πίστη αδερφό του Δημήτριο, τον μετέπειτα Μοναχό π. Δωρόθεο. Ο Δημήτριος κυκλοφορούσε με το κομποσχοίνι προσευχόμενος στην πόλη, παρά την χλεύη των κοσμικών ανθρώπων. Συμβούλευε τον αδερφό του, τότε Χρήστο, να μην φοβάται την χλεύη των ανθρώπων διότι ήταν  νεκροί (πνευματικά). Σύντομα ο Δημήτριος έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Κουβαρά Αττικής. Σε ηλικία 18 ετών ο αοίδιμος, αφού τελείωσε το 6τάξιο Γυμνάσιο της εποχή (σπάνιο για την επαρχία τότε),  τον ακολούθησε στο Μοναχισμό και ως μοναχός, μετονομασθείς Χρυσόστομος, έκανε αγροτικές διακονίες. Εκεί, συνδέθηκε με πνευματική φιλία με τον τότε νεοχειροτονηθέντα Επίσκοπο Μεσσηνίας κυρό Γρηγόριο (+2009), οποίος του δίδαξε πολλά για την καρδιακή προσευχή της ευχής. Όταν ο Επίσκοπος Πατρών Ανδρέας πρότεινε να ονομαστεί "Χαιρήμων" (μνήμη 16/8), ο αοίδιμος Μεσσηνίας κυρός Γρηγόριος πρότεινε το ευηχέστερο "Χρυσόστομος" διότι καθώς είπε προορατικώς "κάποια μέρα μπορεί να τον χειροτονήσουμε Αρχιερέα"! "Πως θα ακούγεται το "Χαιρήμων" στον κόσμο;"

Ο Γέρων του Κλήμης των Κατουνακίων

Οι δύο κατά σάρκα και πνευματικά αδελφοί ποθούσαν τον ασκητισμό και μεγαλύτερους αγώνες. Το 1962 μετοίκησαν στο Άγιον Όρος όπου βρίσκονταν οι Ζηλωτές Πατέρες. Αρχικά έμειναν στην ιδιόρρυθμο Μονή Ξηροποτάμου μαζί με αλλους Ζηλωτές πατέρες και διακόνησε ως νοσοκόμος στο Γηροκομείο τους γέροντες μοναχούς της Μονής. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στο κελλί του Αγίου Ελευθερίου στα Βουλευτήρια της Αγίας Άννας και τελικά, το 1964, πήραν το κελλί της Γεννήσεως του Χριστού στα φοβερά Κατουνάκια. Η περιοχή είναι βραχώδης και απόκρημνη, χωρίς ρεύμα και σε υψόμετρο 300 μέτρων. Τότε σκαρφάλωναν στο βουνό ενώ σήμερα έχει 2.500 σκαλοπάτια. Το Κελλίον της Γέννησης και των Δανηλαίων είναι τα πιο φημισμένα της αθωνικής αυτής γωνιάς. 

Τα φοβερά Κατουνάκια Αγίου Όρους

Στο Αγιο Όρος, ο Μακαριστός Χρυσόστομος επιδίδεται σε πνευματικούς αγώνες και στην αδιάλειπτο νοερά προσευχή. Την πνευματική καθοδήγηση, την είχε από τον αείμνηστο πρώτο Γέροντα της Σκήτης π. Κλήμη, με τον οποίο είχε συνδεθεί ήδη από την Μονή Κουβαρά. Είχε ως εργόχειρο την αγιογραφία και ήταν αριστοτέχνης στην απόδοση των ιερών προσώπων. Το Κελλί της Γεννήσεως είχε συνεργαστεί με τον Αγιογράφο π. Γαλακτίωνα Γκαμίλη για την εικονογράφηση όλων των εορτών και κύριων Αγίων του ενιαυτού. Εικόνες τους μπορούν να βρεθούν σε όλους σχεδόν τους Ναούς (και όχι μόνο) της Πατρίδας μας, ακόμη και το εξωτερικό. Ενήργησε τη Νοερά Προσευχή και βίωσε θείες εμπειρίες και απαλλαγή λογισμών, χωρίς να αναφέρεται αναλυτικά από ταπείνωση και φόβο να μην χάσει τον πνευματικό θησαυρό, παρά μόνο την δίδασκε στους αρχάριους.

Κηρύττων, έργοις και λόγοις!

Το 1970 χειροτονήθηκε Διάκονος και Ιερέας από τον Επίσκοπο Πατρών Ανδρέα στην Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Κερατέας. Από τότε οι ευθύνες του αυξάνονται λόγω των ποιμαντικών καθηκόντων. Ως Ιερέας και Πνευματικός εξυπηρετούσε τους Ζηλωτές Αγιορείτες Πατέρες σε όλο τον Άθω.

Η θαυματουργή και μυροβλύζουσα ιερά Εικόνα της Παναγίας Πορταϊτίσσης, της επονομαζομένης Μοντρεάλσκαγια υπό των Ρώσσων.

Αρχές τις δεκαετίες του 1980, ο Γέρων Χρυσόστομος ζωγράφισε μία ιερά εικόνα της Παναγίας, την Πορταΐτισα, με τον Χριστό στις αγκάλες της. Για 2 χρόνια υπήρχε στο Κελλί των Κατουνακίων μέχρι που τους επισκέφτηκε ένας προσύλητος Χριστιανός, Χιλιανός στην καταγωγή, από την Αμερική, που άνηκε στην Ρωσική Διασπορά. Η ψυχή του Χοσέ (Ιωσήφ) Μούνιοζ Κορτές θέλχτηκε από την ιερά εικόνα και με πολλές παρακλήσεις ζήτησε να την αγοράσει. Οι Πατέρες αρνήθηκαν κατηγορηματικά αλλά μπροστά στην μεγάλη θλίψη του προσυλήτου Ιωσήφ, ενώ έφευγε από το Κελλί, του χάρισαν την ιερά εικόνα. Η εικόνα αυτή άρχισε να μυροβλύζει (!) και να τελεί θαύματα! Οι πιστοί της Ρωσικής Διασποράς την ονόμασαν Πορταϊτισσα η Μυροβλύτισσα και «Μοντρεάλσκαγια», η Παναγία του Μόντρεαλ. Έκτοτε ο Χοσέ Κορτές ζούσε ως κοσμοκαλόγερος και περιέφερε την εικόνα για να την προσκυνούν οι πιστοί ανά τον κόσμο. Το 1997 δολοφονήθηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε ενώ ήταν στην Αθήνα. Οι δράστες (κάποιοι εικάζουν ότι ήταν σατανιστές λόγω των συμβόλων που ζωγράφισαν με το αίμα του θύματος) φέρεται να έκλεψαν την ιερά εικόνα που ζωγράφισε ο αοίδιμος Χρυσόστομος. Ωστόσο, κατα θαυμαστό τρόπο, αντίγραφο της Θεοτόκου στην Μονή που υπήρχε το πρωτότυπο, άρχισε να ρέει Μύρο  και να επιτελεί θαύματα. Υπάρχουν άρθρα και βίντεο μαρτυρίες στα αγγλικά και ρωσικά που μελλοντικώς θα μεταφραστούν στην μνήμη του. Ο μακαριστός Χρυσόστομος δεν μιλούσε και δεν καυχιόταν ότι ήταν ο αγιογράφος της θαυματουργής εικόνας.

Το 1997 κοιμήθηκε ο Γέρων Κλήμης μοναχός και η αδελφότητα εξέλεξε τον π. Χρυσόστομο ως Γέροντα της Μονής. Θα τον έχουν ως Πνευματικό καθοδηγητή για σχεδόν 10 χρόνια διότι τα σύννεφα στην Εκκλησία πυκνώνουν και οι αδήριτες ανάγκες θα εξαναγκάσουν τον Γέροντα Χρυσόστομο να εγκαταλείψει την ησυχία του αγαπημένου του Κελλίου όπου έζησε για σχεδόν 45 χρόνια.

Στην Κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στον Λιμένα Ελευσίνας κατά τα Άγια Θεοφάνεια.

Ο αοίδιμος  Ποιμενάρχης κυρός Χρυσόστομος ήταν βαθύτατα «εκκλησιαστικοποιημένος», δηλαδή αγαπούσε την Εκκλησία και πονούσε για αυτήν. Δεν ήταν αμέτοχος στα προβλήματα και στις προκλήσεις της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Δεν έμενε απλός θεατής αλλά έμπαινε στο πεδίο της μάχης να υπερασπιστεί την γλυκύτατης Ορθοδοξίας. Σε όλα τα προβλήματα της Εκκλησίας έδωσε το παρών και προσπαθεί να συμβάλλει στην πρόοδο του Ιερού Αγώνα, με σεβασμό στην Ιερά Σύνοδο. Την περίοδο που ανακύπτουν οι Εικονομαχικές μελέτες πεπλανημένων κληρικών, τις αναίρεσε συστηματικά και τεκμηριωμένα, υπερασπιζόμενος την Ορθόδοξη Παράδοση και δίνοντας πνευματικό οπλοστάσιο στους Ορθοδόξους πιστούς. Κατά το επάρατο Σχίσμα του 1995 εξέρχεται του Αγίου Όρους και συνδράμει τους πιστούς και τις ενορίες να παραμείνουν πιστοί στην Κανονική Ιερά Σύνοδο. Ιδιαίτερα συμπαραστέκεται στην τραγική Αδελφότητα των 120 Μοναζουσών  της Μονής Κερατέας υπό την μακαριστή Γερόντισσα Νεκταρία (+2004). Ως Πνευματικός της Αδελφότητας, αναλαμβάνει την εγκατάσταση της εν τέλει εξόριστης Αδελφότητας, στην Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Χαλκίδας. Το 2002 με την εμφάνιση της Νεοεκκλησιολογικής πλάνης πρώην Επισκόπου, πάλι υπερασπίζεται την Ορθόδοξη αλήθεια και αναιρεί Αγιογραφικώς και Αγιοπατερικώς τις αιρέσεις.

Από πανήγυρη της Ιεράς Ανδρώας Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, κατά την οποία χοροστάτησε ο Μακαριστός Χρυσόστομος.

Πολλές φορές η Ιερά Σύνοδος τον εξέλεξε για το βαθμό του Επισκόπου, χωρίς να δεχτεί το αξίωμα της Αρχιεροσύνης. Το 2005, η υπό τον Μακαριστό Πρωθιεράρχη των Γ.Ο.Χ. Μεσσηνίας κυρό Γρηγόριο  Ιερά Σύνοδος, τον καλεί να παρουσιαστεί και του ανακοινώνει την εις Επίσκοπον εκλογήν του. Ο ίδιος δεν δέχεται και τους αντιπροτείνει πνευματικά του τέκνα. Οι Ιεράρχες είναι αμετακίνητοι και ο μακαριστός κάνει υπακοή. 

Στις 24 Φεβρουαρίου 2005, «ο λύχνος τίθεται επί τη λυχνία» και ο π. Χρυσόστομος χειροτονείται εις Επίσκοπον της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, σε διαδοχή του Μακαριστού Θηβών κυρού Αβραμίου. Στην χειροτονία, που τελέστηκε στον Καθεδρικό των Αθηνών, παρέστη όλη η Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου και μεγάλο πλήθος ορθοδόξων πιστών.

Ως Μητροπολίτης Θηβών, ο αοίδιμος Χρυσόστομος δεν επαναπαύεται στις προσωρινές τιμές του αξιώματος αλλά ήρε τον Σταυρό της Αρχιεροσύνης επαξίως. Αναδιοργανώνει τις Ιερές Μονές της Μητροπόλεως. Η Ιερά Μονή Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, της οποίας ήταν Καθηγούμενος και Πνευματικός, έφτασε να αριθμεί 18 μοναχούς και ανέδειξε 7 κληρικούς που προσέφεραν στην χειμαζόμενη Εκκλησία μας. Η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου Θήβας από 2 μοναχές υπερβαίνει τις 25. Επιμελείται και άλλες Αδελφότητες, εκτός της Μητροπόλεως, και φροντίζει για την επιστροφή στην Εκκλησιαστική κοινωνία Μονών και Αδελφοτήτων. Ως Επίσκοπος χειροθέτησε πλειάδα Μοναχών, Μοναζουσών, και 4 Κληρικών εκ σχισμάτων. Συνέβαλε και στην κτηριακή αύξηση: Αναγέρθηκε εκ βάθρων ο περικαλλής Καθεδρικός Ιερός Ναός Αγίων Ταξιαρχών Θήβας, το Καθολικό του Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου, νέα πτέρυγα κελλιών στην Μονή των Αγιορειτών Πατέρων, ο Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης στην Κατερίνη (ως Τοποτηρητής) και (ως Τοποτηρητής Θεσσαλονίκης) εγκαινίασε τον Ιερό Ναό Γεννήσεως του Χριστού Αγχιάλου Θεσσαλονίκης, μεταξύ άλλων. Επίσης, εγκαινίασε το Καθολικό της Μονής Αγιορειτών Πατέρων και τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στην Κακία Θάλασσα της Μονής Παναγίας Κερατέας.

Τελών τα Εγκαίνια του Ιερού Ναού Γεννήσεως Χριστού Αγχιάλου Θεσσαλονίκης.

Το 2006, βάρυνε το Αρχιερατικό φορτίο με την ανάθεση των Τοποτηρειών της Αττικής, της Θεσσαλονίκης, της Κατερίνης και των Νήσων του Αιγαίου. Πρώην κληρικός της Εκκλησίας μας στην Αττική τον πολέμησε και τον συκοφάντησε, μη αποδεχόμενος την απόφαση της Ιεράς Συνόδου. Εντέλει κατέληξε εκτός της Εκκλησίας, συνεργαζόμενος με μασονικές οργανώσεις εναντίον του Αρχιερέα του. Αργότερα ζήτησε τη συγγνώμη του αγίου Επισκόπου κυρού Χρυσοστόμου και είθε να εισέλθει δια μετανοίας πίσω στον Πατρικό Οίκο της Εκκλησίας.

Σε πανήγυρη της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Χαλκίδας όπου ενασκείται η μαρτυρική Αδελφότητα της Παναγίας Κερατέας.

Το 2009 είναι μία χρονιά σταθμός στην Εκκλησία των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος. Ο αοίδιμος Πρωθιεράχης και Μητροπολίτης Μεσσηνίας κυρός Γρηγόριος εκοιμήθη οσιακώς και ως Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου αναλαμβάνει ο έχων τα πρεσβεία της Αρχιεροσύνης κυρός Χρυσόστομος. Οι ευθύνες, οι αγωνίες και οι κόποι πολλαπλασιάζονται και βαραίνουν το ασκητικό, ασθενές σώμα και την ψυχή του αγίου Πρωθιεράρχου πια. 

Προίσταται και χοροστατεί στις Συνοδικές εκδηλώσεις των Αγίων Θεοφανείων και της Κυριακής της Ορθοδοξίας κατ' ετος. Το 2011 η υγεία του κλονίζεται σοβαρά εξαιτίας σκανδάλων πρώην επικόπου της Εκκλησίας μας, ο οποίος εντέλει καθαιρείται από επίσκοπος και κατατάσσεται στις τάξεις των Μοναχών. Το 2012, αναλαμβάνει την ανασυγκρότηση της Ιεράς Συνόδου δια δύο νέων Αρχιερέων: του Σεβ/του Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμά (πνευματικό του ανάστημα) και του αποβιώσαντος κατά το παρελθόν έτος, Επισκόπου πρώην Λαρίσσης Φιλοθέου. Συνεχίζει και ενισχύει την έκδοση του οργάνου της Εκκλησίας μας, "Θηβαϊκή Φωνή" και προωθεί εκδόσεις πνευματικού και απολογητικού χαρακτήρα.

Το 2017, η υπό τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κισινάου και πάσης Μολδαβίας κ. Αδριανό Ιεραρχία της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς ζητεί δια επίσημου Συνοδικού αιτήματος και Ορθοδόξου Ομολογίας Πίστεως την αποκατάσταση της εκκλησιαστικής ένωσης του 1971 της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος με την Ρωσσικής Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς. Ένα χρόνο μετά η Ιερά Σύνοδος υπό τον Μακαριστό Πρωθιεράρχη κυρό Χρυσόστομο αποδέχεται το αίτημα και πραγματοποιείται ιστορικό, πανηγυρικό Συλλείτουργο των δύο Προκαθημένων Ελλάδος και Ρωσικής Διασποράς. Μετά από 45 χρόνια αίρεται η αδικία κατά της Εκκλησίας μας και ικανοποιείται το αίτημα της Ελλαδικής Ιεραρχίας για σαφή καταδική των Καινοτόμων από το λείμμα της Ορθοδόξου Ρωσσικής Διασποράς με την σημερινή 5μελή Ιερά Σύνοδο.

Ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων κατά το Διορθόδοξο Συλλείτουργο με τον Μακ/το Μητροπολίτη Μολδαβίας κ. Αδριανό.

Αναφέρουμε παρενθετικώς και δύο φόβερα σημεία που μας φανέρωσε ένας συλλειτουργός του προς δόξαν Θεού και για την μνήμη του Οσίου Ιεράρχου. Ιερουργούσε ο μακαριστός Μητροπολίτης Θηβών κυρός Χρυσόστομος και ήρθε η ώρα να κοινωνήσει. Εκείνη τη στιγμή, αναλώθηκε για ώρα σε δάκρυα. Διακριτικά τον ρώτησε ο Συλλειτουργό του για το τι του συνέβη. Ο αοίδιμος αρνιόταν να του πει αλλά μπροστά στην πίεση του συλλειτουργού του, παραδέχθηκε ότι κατέλυσε Αίμα και Σάρκα αισθητά και συγκλονίστηκε! Ο ίδιος συλλειτουργός του, έντρομος δια το Μυστήριο, είδε οφαλμοφανώς, σε ιερουργία του Θηβών κυρού Χρυσοστόμου, επάνω στην ιερά Λαβίδα Σώμα και Αίμα (κατά το ανθρώπινον) Χριστού. Αυτά μας τα διηγήθηκε μετά δακρύων και τα γνωστοποιούμε στην αγάπη σας.

Με τους Αρχιερείς που χειροτόνησε ο αοίδιμος Πρωθιεράρχης: Μεσσηνίας κ. Ιάκωβος, Αττικής κ. Κοσμάς και Λαρίσσης Φιλόθεος.

Ο Θεός μας χάρισε τον άγιο Θηβών κυρό Χρυσόστομο κατά το διάστημα  τριετούς δοκιμασίας από τον Κοροναϊό και όσων αντιχριστιανικών μέτρων έλαβαν χώρα με αφορμή την ασθένεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά τις ασθένειες του και παρά το γεγονός ότι ζούσε με οξυγόνο τα τελευταία έτη, δεν φειδόταν η ανεξάντλητη αγάπη του να κάνει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να επισκεφτεί Ναούς και το Ποίμνιο της Εκκλησίας μας. Το 2020 παρέστη συμπροσευχόμενος στο ιερό Προσκύνημα του Αγίου Νικολάου Βουνένοις στην Λάρισα. Εκεί συμβαίνει το γνωστό θαύμα με την αιμοβλυσία από τα δέντρα που ο οσιομάρτυρας μαρτύρησε. Την χρονια εκείνη το "αίμα" ήταν πολύ και δημιούργησε εντύπωση στους προσκυνητές.

Ο σεπτός νεκρός του Πρωθιεράρχου κυρού Χρυσοστόμου

Και μόνο η αγία του ασκητική μορφή, η λευκασμένη στο Ιερό Αγώνα, το σκυφτό από την υπερβολική άσκηση και νηστεία σαρκίο, δημιουργούσε αισθήματα κατάνυξης και ευλάβειας. Ο αοίδιμος Ιεράρχης κυρός Χρυστόμος ήταν μία οσιακή μορφή, σαν βγαλμένη από βυζαντινή αγιογραφία. Απολογητής και υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, δεν δίστασε να κάνει ανεπίσημους διαλόγους με πρώην αδελφούς εν Χριστώ (όπως την Ανδρεϊκή Σύνοδο του π. Στεφάνου Τσακίρογλου) για την εν Χριστώ ενότητα. Ο ίδιος, ως Ιερομόναχος, ήταν μέλος της επιτροπής Διαλόγου εν αγάπη και Αληθεία με την Φλωρινική παράταξη τα έτη 1990- 1992. Η ψυχή του φλεγόταν για την αποκατάσταση των Σχισμάτων και την πρόοδο της Εκκλησίας, τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Στις ομιλίες του δωρικός και απλός αλλά μεστός αγιοπνευματικού και αγιοπατερικού λόγου. Ιεροπρεπής στις Θείες Λειτουργίες και εξομολόγος που ανάπαυσε μεγάλο πλήθος ψυχών. Δεν είναι τυχαίο ότι αύξησε το Ποίμνιο της Μητροπόλεως του κατά την Αρχιερατική του Διακονία. 

Άπαντα τα γνήσια Τέκνα της Εκκλησίας αναφωνούν «Αιωνία η μνήμη» για τον Παντάξιο Πρωθιεράρχης της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτός που σήκωνε τεράστιες εικόνες στη νεότητα του στο βουνό του Άθω, σήκωσε τεράστιες ευθύνες του Ιερού Αγώνος της Εκκλησίας επάνω στο βουνό του πρόσκαιρου βίου, της αμετανοησίας μας και της κακίας μας.

Από την τελευταία φορά που εόρτασε τα Ονομαστήρια του τον απελθόντα Νοέμβριο.

Υπήρξε ο πιο συκοφαντημένος Πρωθιεράρχης της Εκκλησίας μας (μετά τον εν Αγίοις Ματθαίο από Βρεσθένης) από τους εχθρούς της Εκκλησίας μας. Η αγία του προσωπικότητα προξένησε φόβο, φθόνο και ταραχή σε διάφορους υπεναντίους. Χάλκευσαν και επινόησαν πολλές κατηγορίες και συκοφαντίες κατά του αγίου Ιεράρχου. Προς κέντρα λακτίζαν... (πρβλ. Πράξεις ΚΣΤ' 14) Η αγωνία και οι συνεχείς φροντίδες επιβάρυναν σταθερά την κλονισμένη του υγεία.

Κοιμήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2023, κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, και κηδεύτηκε στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου στο Ρουφ Αθηνών την επομένη, 17 Ιανουαρίου, μνήμη του Καθηγητή της Ερήμου, Αγίου Αντωνίου. Η ταφή του έγινε στα Κοιμητήρια της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Οινόης Αττικής. Ετάφη στον τάφο του προκατόχου του Μητροπολίτη Θηβών κυρού Αβραμίου.

Το ιερό αυτού λείψανο υπήρξε αδιάψευστος μάρτυς της προς τον Θεό παρρησίας, γεγονός αδιαμφισβήτητο σε ορθοδόξους πιστούς και υπεναντίους, οργής "σημείον αντιλεγόμενον" (πρβλ. Λουκά 2,34) σε αθέους και βλάσφημους. Ο Θεός και μόνον γνωρίζει τι θέλει να φανερώσει για τον δούλο του. Δεν μένουμε μόνο στην ευκαμψία του λειψάνου του, παρά στην αγιότητά του βίου του, την προσήλωση στην Ορθοδοξία, στην ανυπόκριτη ταπείνωσή του και στα δάκρυα της αγάπης του προς τον Θεό και το κάθε κατ΄εικόνα Εκείνου πλάσμα.

Ο ευλογών και αγιάζων ημας...

Δεν είναι τυχαίο, το γεγονός ότι νέοι άνθρωποι θρηνούσαν γοερά του Πνευματικού Πατρός την στέρηση, μοναχές και μοναχοί θρηνούσαν στην αγκαλιά του και στα πόδια του. Το λεγόμενο «χάσμα των γενεών» μόνο μέσα στην Εκκλησία δεν υφίσταται τόσο κραυγαλέα διότι στην αληθινή ζωή δεν υπάρχουν οι χρονικοί περιορισμοί του υλικού κόσμου. Εκεί είναι η αιώνια ζωή.

Η αγιότητα είναι μαγνήτης. Δεν πειθαναγκάζει αλλά αποδέχεται την αγάπη των πιστών και τους δίνει ευλογίες πνευματικές. Ο καθείς μας, ανάλογα με την καλλιεργούμενη αγάπη και την ορθόδοξη πίστη, προσφέρει ένα ανάλογο δοχείο για να γεμίσει με Θεία Χάρη από τον ανεξάντλητο ωκεανό της Θεότητας. Ο Μακαριστός Αρχιερέας Χρυσόστομος προσέφερε όλη τη ζωή, την υγεία, το νου του και την καρδιά του στην Μητέρα Εκκλησία. Προσέφερε τα μέγιστα και μας τα αφήνει πνευματική κληρονομία για τις επόμενες γενιές. Με την αγάπη εν Αληθεία και την αλληλοσυγχώρεση, το έργο της Εκκλησίας θα προοδεύσει. Τι μας αφήνει ο Άγιος Θηβών κυρός Χρυσόστομος; Ο Γέρων, ο μοναχος, ο Αγιογράφος, ο ασκητής, ο Πνευματικός, ο Αγιορείτης, ο Λειτουργός, ο Επίσκοπος και Πρωθιεράρχης... Την Ορθόδοξη Πίστη στον άγιο Τριαδικό ΘΕΟ και την ΑΛΗΘΕΙΑ της Ορθοδοξίας, της «απαξ παραδοθείσης πίστης» (πρβλ. Ιούδα 1,3). Ας λάβουμε αυτό το πνευματικό κεφάλαιο ώστε με αγάπη, ομόνοια και ενότητα, να το αυξήσουμε- με τις ευχές του αγίου Θηβών κυρού Χρυσοστόμου- για τις επόμενες γενιές και για τις μελλοντικές προκλήσεις για τη Γνήσια Ορθόδοξη Εκκλησία.