This text (which consists of excerpts from the book "Charalambis for Christ fool" ,edition of the Holy Monastery “Panagoulakis” of Genuine Orthodox Church in Kalamata 1993) "is a tribute to our Saint of the last days Charalambis for Christ fool. Saint Charalambis reposed to Lord on October 10, 1974. He lived, like many Saints of the Church as "vacuous" for the love of Christ. He confessed that "God wants people to call me crazy and a fool." "God told me to wear old clothes, not costumes… A keen confessor of Orthodoxy preached "Come back to the old calendar, fast, atheists, prodigal.», ¨ Turn the old, the Orthodox church’s calendar, leave the rottenness of the world." and "Come by and never leave the path of God." While he said the usual incomprehensible words "Behold gar and said “gar, gar, gar.... Life, then, was a constant humiliation, a "imitation of Christ” the charity and control people." But God hath chosen the foolish things of the world to confound the wise; and God hath chosen the weak things of the world to confound the things which are mighty..."! (1st Epistle to Corinthians 1,27) The messages of Saint is topical today!

Are there currently Saints? Every orthodox pious soul wonders secretly of. A crucial and difficult question to really answer, since the dark spiritual era where increasing amount of lawlessness, the error and the disrespect shown to both missed and long forms of the old holy time, those fiery poles of Divine Grace, the Saints fans, who were sacred vessels and vessels of the Holy Spirit, the Holy Trinity’s residence sources wonderland, and live after death, pro-active, the hot, the humble, the ascetic, all those grateful and miraculous. Today It seems to be missing the lights of the people, the hope and solace for pious Christians, the saints, their prayers kept the world. Symptom and this feature of the precursor of the Antichrist our time, indeed this is prophesied since centuries or millennia precisely by the Holy Spirit for us today who live in “eighth century” before the end of times when all signs indicate that we go slowly: In one of the first only psalms of David, the eleventh, as we document the eschatological legend ¨ With the end in favor of the Eighth "and immediately begins the psalm with a prayer-prophecy:" Save Lord, that saints lost. It's so clear for the reference to recent times (at the end), the eighth and last century (for the Eighth) and then absence of the Saints (saints lost), every comment is superfluous.
What then? God abandoned the world today because of the current apostasy from Him? Does the ineffable patience and His mercy immeasurability? He does again the Lord with indignation "Oh faithless and perverse generation! Until when will I be with you? "(Matthew 13, 17), as he was physically on earth?

We believe that no or at least not yet. And this, as we continued unabated daily torrent of His beneficence to us the worthless and ungrateful and sinful. One of which is that even today, as the infinite mercy you Lord! - Highlights and gives us holy and prophetic forms of lighting, control and guide us. Yes definitely, even today, thanks to the mercy of God are Saints! It suffices for us to open our eyes of the soul, for if we see them. And that is the purpose of this article. To put in front of the felt-and mentally-of the general public perhaps the strangest saint form of our time: Charalambis, the fool for Christ, who lived and acted in Arcadia and Messenia earth in the first three quarters of this (20th) century.

What seems certain is that he was born in Arcadia (Durazzo) in 1896, and after the death of his father Charalambis, and so as usual, took his name: "Charalambis. His mother remarried in Christofillaiika, Messinian village close to Saint Floros, leaving relatives in his family home. This was followed a few classes in elementary school, discussed growing up in rural work. "Evaded his mandatory military" Charalambos Papadogianis in 1916, of unknown residence in 1920, "was found nowhere 'in 1948. He reposed on October 10, 1974.
But something must be shocked at the intermediate his youth, details are not known, there are no verified reports. Whatever he is said, it is not clear and uncertain. It is best to leave those to speak, who had met him to understand!

Bezante Panagiota, 63 years old, resident of Kalamata says: ... He was coming to the hospital that I worked and he called me (from the other nurses):
-I want to speak Panagiota.
Charalambis who Panagiota? There are many with this name, they told him.
-One is Panagiota, he said.
This meant that many with that name, but one is orthodox.
In the streets he was shouting and he was saying: "Tomorrow is open the sky, tomorrow is the feast of Theophany or the passing of John the Baptist. You false- feast."
Once he went to the fair of the country. Once people saw him, they began shouting:-Charalambos, Charalambos! Charalambos said them strengths.
-Tomorrow is the Holy Cross.
People understand that tomorrow is the Cross with the old calendar. But they called him as Zourlo (fool) - Charalambis.

Sotirakou Panagiota, 70 years old, residing in Kalamata tells the following: One can say that others, I know personally and others I have heard from my mother. Charalambos often come home, always barefoot and with a poke in the middle. He wore a large wooden cross and his hair was uncombed and unwashed always. Once, I remember when I was little, ten to fifteen years old, and I was sick in bed with high fever. Charalambos passed our house. I remember was before great Feast. When he saw my mother said: "What is the girl?" It has fever sick" she said. "Get a clean glass" he said. He put the cross in the water glass while he was saying something, but I did not hear. But I realized that it was a prayer. Once he took the cross, he gave me to drink water from the glass and he threw a little over his head. We spent a few minutes and I got up immediately. I felt quite well.

Stefanos Polychronopoulos, 63 years old, in Thouria: I along with my father to guard our sheep. We sympathized with him and we gave him to drink milk. He was taken it and he went to a sanatorium, the Prophet Elijah, to the consumptive. He was very gracious man. She urged any families who were poor, and he went where a need was really.
Maria Triantopollou, 55 years old, resident in Chelonaria- Petalidi: ...Wherever you went, he preached and said:
-Come back to the old orthodox calendar. Turn to Orthodoxy. Today this feast is. You fast, repent, you will be punished.
I remember, he had a long beard and hide in the burlap and in his old clothes that he wore. My mother had heard that some people in the village had the key to the church of "St. George" and when they went to light the church they found him on, but the church was locked! Then they were lacking to see who has the keys and went to church. They saw Charalambis staying outside the church... An invisible force lifted him in church. it drove up the tiles and down to the church! Then they ran, they opened the church and they saw lights in the candles. They asked him how he entered. He told them:
-God raises him.
This made them a tremendous impression and they said everywhere. God put in the church Charalambis from the tiles and he uttered in the same way, without unlocking the door! I have heard that he was seen walking in Saint Paraskevi’s church in Asprochoma (Karelia), without he rests in the ground!

Controversial point of our modern times is Charalambos, he lived here on earth a life full of toil, struggle and deprivation, a life full of scorn. But it is clear that ultimately these humble oversee God and sends them His grace, in these resting breaths the Holy Spirit, these 'baby' and 'uproar' chooses to shame the wise men of the century supposedly so (see .1st Corinthians a 27). Now "the first passed” (Apocalypses 21, 4), and Charalambos rejoices in heaven with the Angels and he shines with joy close to Christ. Now really is Chara (joy)- lampis (shined) in name and in act as says the simple Greek people. So now that his humiliation is not at risk, Lord permits us to see the holiness cleaner than when he lived and we claimed to honor him.



At 1859, the provinces of Walachia and Moldavia elected Alexandru Ion Cuza as their common prince. The same year saw the organization of the Romanian Orthodox Church as a distinct jurisdiction within the Orthodox Church. At 1861 the two provinces united and were recognized by the sultan as the autonomous Principality of Romania with its capital at Bucharest. In 1881, Romania declared itself a kingdom, and at 1885 the Ecumenical Patriarch recognized the establishment of the Romanian Orthodox Church.
At 1924, the Gregorian Calendar was introduced into the Romanian Church by Metropolitan Miron (Cristea) (1868-1939), a former Uniate bishop. This innovation was received without protest by the majority of the Romanian people. However, the Holy Skete of Prokrov in northern Moldavia remained faithful to the church calendar under the leadership of its abbot, Hieromonk Glicherie (Tanase). A few other priests and faithful also refused to recognize the innovation. In 1925, the New Calendarist Patriarch of Constantinople recognized the autocephaly of the New
Calendar Church of Romania, and Metropolitan Miron assumed the title of Patriarch.

The Romanian Old Calendarists

At November, 1925, Father Glicherie, together with Hierodeacon David (Bidascu), fled to the Coroi Ravine, away from the authorities, where they built a hut in which to spend the winter. In the spring, they built a larger hut with a chapel. In time, they were joined by Hieromonk Pamvu and two of his brothers, Veniamin and Galaction. In 1926 and 1929, Patriarch Miron ordered the celebration of Pascha according to the papal paschalion. This raised a storm of protest in parts of Romania. Metropolitan Gurias of Bessarabia openly criticized the Patriarch, and defied the order by directing the churches of his Metropolis to celebrate Pascha according to the Orthodox Paschalion. The White Russian clergy of Bucharest also ignored the order and continued to follow the Orthodox Paschalion. Many Romanians were shocked by this latest innovation, and began to return to the Genuine Orthodox Church. By 1936, Hieromonk Glicherie had built about forty churches, mostly in Moldavia.
At 1936, Father Glicherie went to Athens (our note: They went to Saint Matthew, the New Confessor, then Bishop of Bresthena!) with Father Ghimnazie and another monk from the Holy Mountain in the hope that the Genuine Orthodox Church of Greece would consecrate one of the Athonite Fathers as a bishop for the Romanians. The Romanian fathers were expelled by the civil authorities before this could take place.
At 1935, Patriarch Miron decided to stamp out the Genuine Orthodox Church. He ordered the
destruction of all the Genuine Orthodox churches and the imprisonment of all the Genuine Orthodox clergy. During the persecution of 1935-1939, at least ten Genuine Orthodox priests were either killed or died in prison. Among the martyrs were Hieromonk Pambo, founder of the Monastery of Dobru, and Fathers Gideon and Theophan. Also among the holy martyrs who
suffered during this persecution were five lay people who were thrown into the well of the Monastery of Cucova and drowned. Hieromonk Glicherie was also arrested and taken to
Bucharest, where he was sentenced to death. The Most Holy Theotokos intervened to save his life, appearing to the wife of the Minister of Justice and ordering her to intercede with her husband for Hieromonk Glicherie. Her husband, heeding his wife's advice, commuted the death sentence and ordered Father Glicherie imprisoned in a monastery. By 1940, the government and New Calendarists had destroyed all the churches and monasteries of the Genuine Orthodox.
At the outbreak of the war, Father Glicherie and other confessors of the Faith were set free, and fled into the forests. There they lived lives of incredible hardship, not once lighting a fire for fear of revealing their location. Father Glicherie's companion during this time of suffering was Hierodeacon David (Bidascu).
After the war, there began the labour of rebuilding the destroyed churches and monasteries. In 1947, Hieromonk Glicherie began building the Slatioara Monastery, dedicated to the Holy Transfiguration of our Saviour. The same year, the women's Monastery of the Holy Protection was founded at Bradatel Neamt by Abbess Macariai. By 1950, almost all of the destroyed churches and monasteries had been rebuilt. However, the Genuine Orthodox Church was still without bishops and suffering from a desperate shortage of priests
("The History of the Genuine Orthodox Church of Romania" by Mr. Anthimos Bichir)

1956: The orthodox Apostolic Succession stopped as the Romanian old- calendarists concetrated bishops by a SCHISMATIC, NEW- CALENDARIST former "bishop" of Romanian New- Calendarist "Patriarchate". This bishop was consecrate after the schism of New Papal calendar.
1979: Second apostasy of Romanian Old- Calendarists leaders! They united with the SCISMATIC AND HERETIC group of "Kallistites" and now "Cyprianites" [Parasynagogue (conventicle) "In Resistance"] and not with the Church of G.O.C. of Greece.

May God have mercy on our Romanian brothers and restore the Canonical (True) and Orthodox Apostolic Succession in the Genuine Orthodox Church of Christ, under the omophorion of His Eminence Metropolitan of Thebes and Locum Tenens of Holy Archdiocese of Athens Chrysostom!

1859: Ίδρυση ανεξάρτητου κράτους της Ρουμανίας και αναγνώριση της αυτονομίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρουμανίας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
1924: Εισαγωγή του Νέου Παπικού ημερολογίου στην Εκκλησία από τον Ρουμάνο πατριάρχη Μύρωνα, έναν πρώην Ουνίτη Επίσκοπο που δήθεν μετανόησε. Αρχικά η αντίχριστη καινοτομία δεν συναντά αντίδραση και μόνο ελάχιστοι κληρικοί και πιστοί παραμένουν ορθόδοξοι υπό τον Ιερομόναχο Γλυκέριο. Την ίδια χρονιά η εισαγωγή της Νεοημερολογητικής αίρεσης (στην πραγματικότητα του Οικουμενισμού) στην Ελλάδα.
1926: Ο Νεοημερολογίτης τώρα «πατριάρχης» εορτάζει το Άγιο Πάσχα με τους Παπικούς δηλαδή με το Νέο ημερολογιο. Μεγάλη αντίδραση των Ρουμάνων Χριστιανών, οι οποίοι τώρα αφυπνίζονται. Κατά χιλιάδες επιστρέφουν στην Ορθόδοξη Παράδοση. Δημιουργία 40 ενοριών κυρίως σtη Μολδαβία.
1936: Ο Ιερομόναχος Γλυκέριος με άλλους ρουμάνους Πατέρες έρχεται στην Αθήνα στον Αγιο Πατέρα Ματθαίο τότε Επίσκοπο Βρεσθένης για να παραλάβουν την Κανονική Αποστολική Διαδοχή των Ορθοδόξων από τον Άγιο Ματθαίο αλλά συλλαμβάνονται και απελάσσονται πριν να πραγματοποιηθεί η χειροτονία Γνησίου Ορθοδόξου Ρουμάνου Επισκόπου.
1935: Έναρξη διωγμών κατά των Ρουμάνων Παλαιοημερολογιτών. Ο «πατριάρχης» Μύρων διατάζει την καταστροφή των Ιερών Ναών των Παραδοσιακών Ρουμάνωνκαι τη φυλάκιση του κλήρου. Ως το 1939 τουλάχιστον 10 κληρικοί δολοφονούνται ή αποβιώνουν ως μάρτυρες στις φυλακές! Πέντε (5) λαϊκοί ρίχνονται από το ύψος της μάνδρας ενός Μοναστηριού και σκοτώνονται διότι μένουν πιστοί στην Ορθόδοξη Παράδοση! Αιωνία η μνήμη πάντων των Ομολογητών της πατρώας ευσέβειας, κληρικών και λαϊκών της Ρουμανίας! Ελάχιστοι Ρουμάνοι παλαιοημερολογίτες κληρικοί διασώζονται όπως ο π. Γλυκέριος
1956: Η Ορθόδοξη Κανονική Αποστολική διαδοχή διακόπτεται καθώς οι Ρουμάνοι αποδέχονται την χειροτονία επισκόπων από Νεοημερολογίτη, πρώην «επίσκοπο» του «Πατριαρχείου» Ρουμανίας, χειροτονημένο μετά το σχίσμα του Νέου Παπικού ημερολογίου.
1979: Δεύτερη και μεγαλύτερη αποστασία των ηγετών των Ρουμάνων Παλαιοημερολογιτών.Ένωνονται με τη σχισματική- αιρετική παρασυναγωγή των Καλλιστικών και σημερινών διαδοχών του «Κυπριανιτών» («Ενισταμένων») και όχι με την Κανονική Εκκλησία Γ.Ο.Χ. Ελλάδος και νοθεύουν την Εκκλησιολογία τους με φλωρινικές κακοδοξίες.

Είθε ο άγιος Τριαδικός Θεός να ελεήσεί τους Ρουμάνους αδελφούς μας και να αποκαταστατήσει την Κανονική και Ορθόδοξη Αποστολική Διαδοχή εντός της Γνήσιας Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, υπό το ομωφόριου του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Θηβών και Τοποτηρητού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών κ. Χρυσόστομου!

Photos: 1) Ortodox Romanian church- Ορθόδοξος ρουμανικός Ναός
2) Romania old- calendarists in fron of a destroyed church by the new- calendarists./ Ρουμάνοι παλαιοημερολογίτες μπροστά σε κατεστραμμένο Ναό υπό των διωκτών Νεοημερολογιτών
3) Saint father Matthew, the confessor/ Ο Άγιος Πατήρ Ματθαίος, ο ομολογητής
4) Romanian Hieromonk Glicherie/ Ο Ρουμάνος Ιερομόναχος Γλυκέριος




Πρωτοφανή βία εναντίον μοναχών και πολιτών χρησιμοποίησε η Αστυνομία της Πάφου, προκειμένου να τους εκδιώξει από το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στη Χλώρακα, στο οποίο κατάφυγαν διαμαρτυρόμενοι για τη συνάντηση των προδοτών Ορθοδόξων Ζηζιούλα και άλλων μειοδοτών, με τους αιρετικούς Φραγκολατίνους.
Ένστολοι αστυνομικοί τραβούσαν από τα μαλλιά και από τα γένια τους ορθόδοξους μοναχούς, στην προσπάθειά τους να τους συλλάβουν, ενώ τρεις πολίτες κακοποιήθηκαν όταν αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν το εκκλησάκι.
Οι φωτογραφίες που καταχωρούμε, το αποδεικνύουν!

Unprecedented violence against monks and civilians employed by the Police of Paphos, in order to expel them from the chapel of St. George in Chloraka in which shelter protest for the meeting of traitors "Orthodox" Zizioula and other tenderers with heretics Franco- latins.
Uniformed police officers pulled by the hair and beard orthodox monks, in their attempt to arrest them, while three people were beaten when they refused to leave the church.
The photos that we list shows it!



Iερατικό Συνέδριο- Clerical Conference

Γενική Πανελλαδική Ιερατική Σύναξη Κληρικών
της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος
Panhellenic General Synaxis of Orthodox Priests
of Church of G.O.C. of Greece

Αναμνηστική φωτογραφία της Σεπτής Ιεραρχίας και μέρος του Ιερού κλήρου της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, που παραβρέθηκε στην Σύναξη η οποία έλαβε χώρα στα Γραφεία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος στην Αθήνα την 29 Μαΐου 2009 για να ασχοληθεί με πολυποίκιλα θέματα που αφορούν τον Ιερό Αγώνα της Εκκλησίας υπέρ της Ορθοδόξου Πίστεως!

Commemorative photo shows saint Hierarches and part of the holy clergy of the Genuine Orthodox Church of Greece, who attended the Synaxis, which took place at the Holy Synod's offices of Church of G.O.C. of Greece in Athens on May 29 2009 to address the diversity of issues relating to the Holy Agon (race) of the Church for the Orthodox Faith!


Against Ecumenism, New- Calendarism and Mondernism

Act of the Genuine Orthodox Church of Greece in 1957

1) We remain firmly unshaken in the Faith of our Fathers, in the injunctions of the New Testament, the Symbol of the Faith, the sacred Canons decreed by the holy seven Ecumenical and Local Councils, in the Teachings of the God-bearing Fathers, in the Decisions of the Pan-Orthodox Councils and Patriarchs, and in the Sacred Traditions.
2) We exclude and reject every deviation, every addition or subtraction of even one iota.
3) We are obedient only to decisions of Orthodox Councils.
4) We denounce the “official” [church] as innovationist, as schismatic, as cacodox, paving directly towards heresy.
5) We have no communion with the cacodox “official” [church], not recognizing the validity of its mysteries, not considering its acts and condemnations against us to have any authority.
6) We are indifferent to, and by no means fall by, the persecutions, the placing of the spears, the imprisonments, the defrockments, the slanders and insults, the banishments, with which the “official” [church] unmercifully treats us, thereby becoming “God-fighting” according to St. Athanasius the Great; [the “official” church] bears not a single power, nor has the capability to shake our faith and confession in regards to the Patristic [traditions] and separate us from the Holy Church, the Bride of Christ.

+ Metropolitan Demetrius of Thessalonica (President of the Holy Synod)
+ Metropolitan Spyridon II of Trimythus
+ Metropolitan Andrew of Patras
+ Metropolitan Callistus of Corinth
+ Metropolitan Bessarion of Tricca and Stagae
+ Metropolitan John of Thebes and Lebadia
+ Metropolitan Meletius of Attica and Megaris
+ Metropolitan Matthew II of Bresthena
+ Metropolitan Epiphanius of Citium
+ Metropolitan Anthimus of Piraeus
+ Metropolitan Theocletus of Salamis
+ Metropolitan Agathangelus of Tinos
+ Archpriest Eugene Tombros (Secretary of the Holy Synod


Holy Consecration in Crete- Ιερά Εγκαίνια στη Κρήτη

Ιερά Εγκαίνια Ιερού Ενοριακού Ναού Αγίου Μάρκου του Ευγενικού
στα Καππαριανά Μοιρών Ηρακλείου
Holy Consecration of Saint Mark Evgenikos' Parish
Kappariana- Heraclion-Hellas

Ο μέγας υπέρμαχος της Ορθοδοξίας κατά της Παπικής αιρέσεως!
The great defender of Orthodoxy against the Papal heresy!




Η παρούσα δημοσίευση της επιστολή του Πανιερωτάτου Προέδρου της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος προς τους αιρεσιάρχες Κήρυκο Κοντογιάνη και τον Καθοδηγητή αυτού κ Ελ. Γκουτζίδη, γίνεται με αφορμή δύο γεγονότα:
Α’) Την «Πράξη» της «Συνόδου» (ομάδα αποσχισμένων από την Εκκλησία από το 1995) του πρώην Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Νικολάου (Αρ. πρωτ. 3298/ 7-8-2009) με την οποία «απογυμνώνει τον μοναχό Κήρυκο της μοναχικής αυτού ιδιότητος και επαναφέρει αυτόν εις την τάξιν των λαϊκών…. Ούτος του λοιπού θα φέρει το όνομα Μηνάς, το οποίο έλαβε κατά την βάπτιση του…» και «…τον παντελή αφορισμόν του μοναχού Κηρύκου Κοντογιάννη και του “θεολόγου” Ελευθερίου Γκουτζίδη», σε συνέχεια παλαιότερης καθαίρεσης του πρώτου και ενός ακόμη αφορισμού (4ος ή 5ος νομίζουμε…) του αξιοθρήνητου αποστάτη της Εκκλησίας του Χριστού και διαχρονικου σκανδαλοποιού κ Γκουτζίδη. Πάντως ας μην ενοχλούνται διότι μόνο οι αποφάσεις καθαίρεσης και αφορισμών επί (αποσχίσει και αίρεση) της Κανονικής Ιεράς Συνόδου υπό τον αοίδιμο Μεσσηνίας Γρηγόριο έχουν ισχύ άρα και παραμένει μοναχός...
Β’) Την φανερή πλέον πολεμική των φανατικών Νέοεικονομάχων υπό τους κ.κ. Γκουτζίδη και Κοντογιάννη όπως αυτή προκύπτει μετά την αποσχισή τους το 2005 από την παλαιοημερολογητική παράταξη του πρ. Πειραιώς κ. Νικολάου. Πλέον δεν υποκρίνονται αλλά υβρίζουν λυσαλλέως τις Ιερές Εικόνες. Άρθρα όπως το «Συμβολή εις την ορθόδοξον εικονογραφίαν» (τεύχος Ιουλίου Αυγούστου 2009 αλλά και άλλα στο διαδίκτυο) συγγραφέν υπό σωματείου οπαδών του κ. Κηρύκου (ή Μηνά…), το οποίο ανακυκλώνει τις αντίχριστες και βλάσφημες θεωρίες και επαυξάνουν με βλάσφημες νέες όπως «απορία» για τον Παλαιό των ημερών (Θεό Πατέρα) «ο Πατήρ πόσο ετών είναι;» (!!!) και αναφορές για «ειδωλοποίηση του Θεού», επιβεβαιώνουν την τεράστια πτώση στην αίρεση που αποτελεί προέκταση της Αθείας.
Πολλά θα έπρεπε να αποκαλύψουμε και να πούμε γι’ αυτό το νεοσύστατο αιρετικό μόρφωμα του Κηρύκου Κοντογιάννη αλλά και τις ευθύνες του πρ. Πειραιώς κ. Νικολάου (για τον οποίο ευχόμαστε να αποκαταστατήσει τα λάθη του 1995 και πρωθύστερα και να αρθεί στο ύψος των πραγματικών περιστάσεων) αλλά προς το παρόν αρκούμαστε στην δημοσίευση κειμένων
με ομολογιακό περιεχόμενο και απολογητικό. Οι ενδιαφερόμενοι ας απευθύνονται στην Ιερά Σύνοδο για να προμηθευτούν και μελετήσουν πονήματα κατά αυτών των αιρετικών δοξασιών και παρασυναγωγών.
«Φάσκοντες είναι σοφοί εμωράνθησαν» (Ρμ Α’ , 22) οι δυστυχείς νέο- εικονομάχοι! Η μεγάλη υπερηφανεία τους τους «έριξε» από το ύψος του ουρανού (Εκκλησίας) και αυτό γίνεται φανερό σε κάθε γραπτό τους και κάθε ενεργειά τους. Εξυβρίζουν τους ΠΑΝΤΕΣ: Αγίους (π.χ. αγιος Νικόδημος- αγιος πατήρ Ματθαίος) , Αρχιερείς ,Ιερείς, μοναχούς , μοναχές, Ιερά Σύνοδο και τα πιστά μέλη αυτής, ζώντας και τεθνεόντας! Μόνο ΑΥΤΟΙ καθαροί και άμωμοι!!! Υβρίζουν φανερά και αδιάντροπα την μαρτυρική Εκκλησία των Γ.Ο.Χ. την οποία θεωρούν, όπως γράφουν στο τελευταίο περιοδικό τους Ο.Π., ότι «όζει (βρωμάει) προτεσταντισμού» (!!!) με τον ιστορικό αυτό τίτλο. Ούτε οι σκληρότεροι διώκτες των Γ.Ο.Χ. δεν υπήρξαν τόσο ύπουλοι και εκδικητικοί έναντι της Εκκλησίας! Κάθε Γνήσιος Ορθόθοδοξος Χριστιανός «δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση» (Κορ. Α’, 10- 12) με Ορθοδοξία, ορθοπραξία και ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, που τόσο μας δίδαξε με το παραδειγμά του ο αοίδιμος Αρχιεπίσκοπος των Γ.Ο.Χ. Μεσσηνίας Γρηγόριος, ο οποίος και σημάδια αγιότητος έδειξε προ
και μετά της κοιμησής του, και ας προσεύχεται να μετανοήσουν για τα έργα τους κατά της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας και ο Άγιος Τριαδικός Θεός «εγκεντρίσαι αυτούς… εις καλλιέλαιον» (Ρωμ. ΙΑ’, 23- 24).


Αγαπητέ π. Κήρυκε έλαβα την από 16-12-2007 επιστολή σας, με την οποία με ενημερώνετε ότι θα μας δοθεί πλήρως αιτιολογημένη απάντηση στο ερώτημα μας, «Διατί χαρακτηρίζεται ως σχισματοαιρετικούς τους πέντε Μητροπολίτες;».
Την απάντηση την αναθέσατε να την διεκπεραιώσει ο σύμβουλός σας
κ. Ελευθ. Γκουτζίδης και τη είδαμε δημοσιευμένη στο υμέτερο περιοδικό «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΝΟΗ» του Νοεμβρίου- Δεκεμβρίου 2007. Με το άρθρο αυτό περίπου 10 σελίδων) δεν δίδεται απάντηση στην ερώτησή μας και δεν θα χρειάζονταν να απαντήσουμε, επειδή όμως υπόσχεται ο κ. Γκουτζίδης ότι θα δώσει απάντηση και περισσότερο επειδή από όσα έγραψε, φαίνεται ότι δεν υπάρχει ειλικρίνεια και αντικειμενικότητα, αλλά εμπάθεια, προκατάληψη και παραποίηση της αλήθειας, δι’ αυτό θα κάνουμε μερικές παρατηρήσεις στα γραφόμενα του.
Γράφει διά την ελαχιστότητά μου ο κ. Γκουτζίδης: «Τας επι μίαν εικοσαετίαν σχέσεις μας διέκρινεν η αμοιβαία αγάπη, εκτίμησις και σεβασμός, μέχρις ότου κατά την περίοδο 1990- 1995, ότε και διαδραμάτισεν έναν πολύ κακόν ρόλον εις τα σκάνδαλα ων πέντε περί «νεοεικονομαχίας», τα οποία εστόχευον και κατά της ελαχιστοτητάς μας».
Είναι γεγονός ότι τον κ. Γκουτζίδη και τον π. Κήρυκο, τους αγαπούσαμε και τους εκτιμούσαμε διότι είχαμε πιστεύσει ότι πέρασαν από τα Πανεπιστήμια της Θεολογίας, χωρίς να πάρουν τις πλάνες και τις αιρετικές νεωτεριστικές θεωρίες τις οποίες διδάσκονται σήμερα σε αυτά και έτσι θα βοηθούσαν τον υπέρ της Ορθοδοξίας αγώνα. Δυστυχώς, όμως , με την ανακίνηση του θέματος των Ιερών Εικόνων απεδείχθη ότι είχαν δεχθεί από τα Πανεπιστήμια όλες τις νεωτεριστικές θεωρίες περί των Ιερών Εικόνων, τις οποίες ήθελαν να εισάγουν στο πλήρωμα των Γ.Ο.Χ. προς διαφώτισή του. Την διαφωνία μου στις βλάσφημες θεωρίες κατά των Ιερών εικόνων, ο κ. Γκουτζίδης την χαρακτηρίζει ότι διαδραμάτισα ένα πολλή κακό ρόλο. Συγκεκριμένα γράφει:
«1ον. Προφανώς δεν εχώρει και δεν χωρεί εις τον κ. Χρυσόστομον η Ομολογία- Εκκλησιολογία της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτό το γεγονός τον ώθησε να ενταχθή και να ενεργοποιηθή εκ των πρώτων εις το κίνημα των πέντε σχισματοαιρετικών, οι οποίοι ως στόχον είχον την προσβολή της Αποστολικής Διαδοχής και δι’ αυτής και της Εκκλησιολογίας. Τελικώς ο κ. Χρυσόστομος διά τας τοιαύτας υπηρεσίας του, αντεμείφθη με την επισκοποίηση του!
2ον Διά να ενθαρρυνθή και ενισχυθή το κίνημα των πέντε σχισματοαιρετικών, ο π. Χρυσόστομος, λίαν ενωρίς ειργάσθη μετα ζήλου, ώστε να ξεσπάση και θεριέψη το κίνημα περί «νεοεικονομαχίας». Εν προκειμένω ούτως ως δήθεν βαθύς γνώστης των πηγών της Ορθοδοξίας, κατά το 1990 συνέταξεν και εξέδωκεν ειδικόν πόνημα, με το οποίον με ψευδή επιχειρήματα- μαρτυρίας υπεστήριξε ότι δήθεν υπάρχουν «εικονομάχοι», οι οποίοι δεν υιοθετούν, αλλά και απορρίπτουν τας εικόνας τόσο της «εκ τάφου εγέρσεως του Κυρίου», όσον και της τοιαύτης των «τριών προσώπων» ως δυτικής προελέυσεως και «θεολογίας». Οι αντιλέγοντες κατά των ως είρηται εικονογραφικών παραστάσεων, κατά τον κ. Χρυσόστομον, αντιλέγουν κατά των Αγίων Πατέρων και αυτής της Αγίας Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου, οι
οποίοι (πάντοτε κατά ον κ. Χρυσόστομον), δήθεν εθέσπισαν αυτάς τας εικονικάς παραστάσεις, τας οποίας εδέχοντο όλοι οι ορθόδοξοι μέχρι της προκλήσεως κατά την περίοδον 1990- 1995».
Εις αυτά τους απαντούμε: Προφανώς, Ομολογία- Εκκλησιλογία της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας, η οποία δεν χωρεί σε μένα, ο κ. Γκουτζίδης εννοεί τη διαφωνία μου στις θεωρίες τους με τις οποίες δικαιολογούσαν την απόρριψη των συγκεκριμένων εικόνων. Διότι, πως επί μία εικοσαετία είχαμε αμοιβαία αγάπη; Όταν γράφουν διά κίνημα των πέντε Αρχιερέων, ψεύδονται , διότι οι πέντε Αρχιερείς, ακολουθούντες την παράδοση της Εκκλησίας, ουδέν κίνημα εποίησαν. Τούτο έπραξαν αυτοί οι θεολόγοι απορρίπτοντες τις συμβολικές εικόνες της Αγίας Τριάδος και αντικαθιστώντας την εικόνα της Αναστάσεως του Χριστού εκ του Τάφου, με την εικόνα της εις Άδου Καθόδου του Χριστού.
Νεοεικονομάχοι χαρακτηρίσθηκαν από τον τρόπο που κινήθηκαν κατά των εικόνων, διότι άρχισαν να καταστρέφουν ως αιρετικές τις εν λόγω αναπαραστάσεις, και έθιξαν καίρια τις συνειδήσεις των πιστών, οι οποίοι αντέδρασαν στα σχεδιά τους. Στη συνέχεια άλλοι εξ αυτών μετήλθαν την υποκρισία, προσποιούμενοι ότι προσκυνούν τις εν λόγω εικόνες και έτεροι
έγραψαν μελέτες δια να αποδείξουν ότι οι εικόνες αυτές δεν πρέπει να αγιογραφούνται και να προσκυνούνται. Έλαβαν, όμως, οι μελέτες αυτές την κανονική ανασκευή και αποδείχτηκαν ότι δεν ήταβ σύμφωνες με την παράδοση και το πιστεύω της Εκκλησίας.
Την μελέτη την οποία έγραψα «Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΙΑΝ», όπου με αγιογραφικές και αγιοπατερικές μαρτυρίες αποδεικνύονταν ότι οι συμβολικές εικόνες της Αγίας Τριάδος είναι παλαιά παράδοσις επικυρωμένη από την πράξη της Εκκλησίας, την μελέτη αυτή, τότε, το 1991 ο π. Κήρυκος, καθώς και ο κ. Γκουτζίδης, την εδέχθησαν και την επένεσαν. Τώρα, ο κ. Γκουτζίδης την βλέπει ως λανθασμένη, ψευδή και παρερμηνεύουσα τους Αγίους πατέρες. Τι συνέβη, πως ο κ.Γκουζίδης έλαβε τόσο μεγάλη μεταστροφή;
Βασική πλάνη διά την οποία δεν δέχονται τις εν λόγω εικόνες είναι ο ισχυρισμός τους ότι εικονογραφείται ο βίος και τα θαύματα του Χριστού, όπως αυτά περιγράφονται, «όχι όμως τα απερινόητα, ακατάληπτα και απερίγραπτα μυστήρια, όπως π.χ. αυτά της εν Αγίω Πνεύματι συλλήψεως και της αδιαφθόρου γεννήσεως, όπως και το άγνωστον μυστήριο, δηλαδή ο τρόπος και η στιγμή της Αναστάσεως. Πολύ περισσότερον ΟΥΔΕΙΣ, ΜΑ ΟΥΔΕΙΣ των Αγίων Πατέρων
διεννοήθη να εικονίση το μέγαν μυστήριον του ΕΝΟΣ κατά τη θεία φύσιν,και εν ταύτω τρισυποστάτου Θεού. Ουδείς διεννοήθη να εξετάσει και να περιγράψει πως είναι ΕΝΑΣ ο αληθής Θεός και συγχρόνως είναι και Τρισυπόστατος! Πως είναι ΤΡΙΑΔΑ ΟΜΟΟΥΣΙΟΣ ΚΑΙ ΑΧΩΡΙΣΤΟΣ και εν ταυτώ δεν συγχέονται αι τρεις ΥΠΟΣΤΑΣΕΙΣ!». (επιστολή κ.Γκουτζίδη).
Οι θεολογίες αυτές δεν είναι εσφαλμένες. Σφάλμα, πλάνη και αίρεση όμως, είναι να πιστεύει ο κ. Γκουτζίδης ότι με τις συμβολικές εικόνες της Αγίας Τριάδος εικονίζεται και η θεία φύσις του Θεού. Αυτές ήταν αιρετικές θεωρίες των παλαιών εικονομάχων, τις οποίας απέδιδαν στους Ορθοδόξους διά την εικόνα του Χριστού. Έγραφαν: «Εποίησαν γαρ ο τοιούτος εικόνα, ονομάσας αυτήν Χριστόν. Και εστί το Χριστός όνομα Θεός και άνθρωπος . Λοιπόν και εικών Θεού και ανθρώπου. Και λοιπόν ή συμπεριέγραψε κατά το δοκούν τη αυτού ματαιότητι το απερίγραπτον της θεότητος τη περιγραφή της κτιστής σαρκός, ή συνέχεε την ασύγχητον ένωσιν εκείνον» (Πρακτικά των Αγίων και Οικουμενικών Συνόδων, Τομος Γ’ στ. 838).
Βλέπουμε πως οι εικονομάχοι δεν δέχονταν την εικόνα του Χριστού, διότι πίστευαν, ότι με την εικόνα αυτή εικονιζόταν και και η θεότητα, η απερίγραπτη θεία φύση. Αυτή ήταν όμως μια αιρετική δοξασία τους, την οποία απέριψαν οι Άγιοι Πατέρες της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου και τους απάντησαν: "... του ανθρωπείου αυτού χαρακτήρος και της κατά σάρκα αυτού ανθρωπίνης ιδέας, την εικόνα τυπούντες, και ου της ακαταλήπτου και αθεάτου θεότητος (Πρακτικά των Αγίων και Οικουμενικών Συνόδων, Τομος Γ’ στ. 297).
Την κακοδοξία αυτή των εικονομάχων, ότι δηλαδή με την εικόνα του Χριστού εικονίζεται η θεία φύσις την δέχεται ο κ.Γκουτζίδης και ο π. Κήρυκος βεβαίως και την αποδίδουν στις συμβολικές εικόνες της Αγίας Τριάδος, γι’ αυτό στην απάντηση προς τον Μητροπολίτη Φθιώτιδος κυρόν Θεοδόσιον, τον Σεπτέμβριο του 1994, έγραφε: «Γνωρίζετε τι βλασφημία είναι αυτή, να μορφοποιείται και να περιγράφεται το θείον; Ταύτα είναι αυτόχρημα ειδωλολατρία και χείρον της ειδωλολατρίας» (ανοικτή επιστολή εις τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην Φθιώτιδος κ. Θεοδόσιον σελ. 41- 42).
Διατί όμως αυτή είναι βλασφημία, και με ποιά απόδειξη ισχυρίζονται ότι εικονίζεται το θείον; Αφού η Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος ορίζει ότι «Άλλο γαρ εστί εικών και άλλο το πρωτότυπο (εικονιζόμενο πρόσωπο) και τα ιδιώματα του πρωτοτύπου ουδαμώς τις των ευ φρονούντων εν τη εικόνι επιζητεί» (πράξεις ς’, σελ. 840).
Εξηγούν οι Πατέρες της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου, ότι είναι γνώρισμα των κακοφρονούντων, των αιρετικών, το να θέλουν να πιστεύουν ότι στην εικόνα εικονίζονται και τα ιδιώματα του εικονιζόμενου προσώπου, ή (όπως ισχυρίζεται ο κ. Γκουτζίδης) τα ακατάληπτα μυστήρια ή η θεία φύσις . Πρέπει, όμως να διευκρινισθεί ότι στις συμβολικές εικόνες της Αγίας Τριάδος, τα εικονιζόμενα πρόσωπα, δεν είναι τα Πρόσωπα, δηλαδή οι Υποστάσεις του Θεού ως είναι φύσει. Ο Θεός δεν είναι ανθρωπόμορφος, οι Υποστάσεις του Θεού και ο Θεός ως είναι φύσει δεν εικονίζονται. Εικονίζεται η μορφή ή το σχήμα με το οποίο ενεφανίσθη συγκαταβατικά ο Θεός στους προφήτες, με την θεία ενέργεια, χωρίς να γίνεται καταληπτό από την ανθρώπινη λογική το πώς ενεφανίσθη.
Ο π. Κήρυκος και ο κ. Γκουτζίδης πλανόμενοι πιστεύουν ότι με τις συγκεκριμένες εικόνες εικονίζεται η θεία φύσις και βλέπουν ειδωλολατρεία. Με αυτό δεν κάνουν τίποτα άλλο, παρά να κηρύττουν εμπράκτως ότι: Οι χριστιανοί διά μέσου των αιώνων που αγιογραφούσαν και προσκυνούσαν τις συμβολικές εικόνες της Αγίας Τριάδος, ειδωλολατρούσαν! Τις βλάσφημεςν αυτές θεωρίες, επειδή δεν τις εδέχθησαν οι πέντε Αρχιερείς, διά να πετάξουν ως είδωλα τις εικόνες, τους αποκήρυξαν ως σχισματοαιρετικούς. Βεβαίως είναι δικαίωμα τους να πιστεύουν όπως και ό,τι θέλουν, όμως δεν επιτρέπεται να ψεύδονται και να συκοφαντούν τους Αρχιερείς με αυτόν τον τρόπο, με σκοπό να τους παρουσιάσουν στην κοινή γνώμη ως αιρετικούς.
Γράφουν ότι οι πέντε Αριερείς, την δεκαετία 1980- 1990 επιχείρησαν την επιβολή της χειροθεσίας, και με σιωπηράν προϋπόθεσιν την λεγόμενην “χειροθεσίαν” ως επί σχισματικών».
Αυτά είναι ασύστολα ψεύδη, με τα οποία ασεινήδητα ο κ. Γκουτζίδης (παλαιές πράξεις ή σφάλματα που ευθύνονται όλοι, διότι έγιναν πριν τον χωρισμό) θέλει με συκοφαντίες να τα αποδώσει στους πέντε Αρχιερείς. Η Ιερά Σύνοδος, το 1981 καθόρισε τη θέση της, διά τη χειροθεσία (συγχωρετική ευχή) την οποία εδέχθη το 1971 από τους Ρώςους της Διασποράς, αποφανθείσα: «…η χειροθεσία εγένετο δεκτή υπό την ρητην διαβεβαιώσιν της Εξαρχίας, ότι η Φρωσική Σύνοδος εδέχθη την Εκκλησιολογίαν- Ομολογίαν Πίστεως και ότι η χειροθεσία αποτελεί απλήν ευλογίαν- συγχωρετικήν ευχήν, ως μία εξωτερική τυπική πράξις επί τω σκοπώ της ενώσεως και της ευοδώσεως του ιερού Αγώνος της Εκκλησίας» ( Β’ πράξις Ιεράς Συνόδου Ιεραρχίας 19- 8 – 1981). Μετά από αυτήν την απόφαση, πότε οι Αρχιερείς έβγαλαν διαφορετική απόφαση;
Δεν θα γράψουμε περισσότερα, στις δέκα σελίδες του κ. Γκουτζίδη . Δεν γράψαμε δεκά πέντε όπου χρειάζονταν προς απάντηση, αλλά μόνο αυτά τα λίγα, με την βασική παρατήρηση ότι, με όσα μας έγραψε δεν μας απάντησε σε εκείνα τα οποία ζητούσαμε.
Επαναλαμβάνουμε, λοιπόν, την ερώτηση στον αγαπητό μας «Μεσογαίας» π. Κήρυκον, να μας ειπεί: Όσοι προσκυνούν τις συμβολικές εικόνες της Αγίας Τριάδος, του Συνθρόνου και της Φιλοξενίας του Αβραάμ ή την εικόνα της Αναστάσεως του Χριστού από του τάφου, οι οποίες από εκατοντάδων ετών υπάρχουν στους ναούς και προσκυνούνται από τους ορθοδόξους, κολάζονται;
Σύμφωνα με τα γραφόμενα των, αφού έχουν τις εικόνες αυτές αιρετικές, διατί δεν το κηρύττουν φανέρα; Ποιος ο λόγος της υποκριτικής αυτής στάσης τους;
Διατί οι πέντε Αρχιερείς και οι ακολουθούντες αυτούς, οι οποίοι έμειναν πιστοί στην παράδοση, είναι δι’ αυτούς σχισματοαιρετικοί και κολάζονται, όσοι όμως ακολουθούν αυτούς (π. Κήρυκο- Γλουτζίδη), ενώ αυτοί είναι ορθόδοξοι και δεν διατρέχουν τον κίνδυνο να κολασθούν; Τους απαλλάσουν, δηλαδή, με συγχωροχάρτια;
Διά τον αυτόν λόγο (την προσκύνηση των προαναφερόμενων εικόνων ιερών εικόνων, πως άλλοι είναι ορθόδοξοι και άλλοι αιρετικοί; Αναμένουμε να μας πληροφορήσουν.
Με αγάπη ο εν Επισκόποις ελάχιστος
+ Ο Θηβών και Λεβαδείας Χρυσόστομος

Σημείωση: Η παρούσα ομολογιακή επιστολή απάντηση του νυν Πανιερωτάτου Πρωθιεράρχου της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας δημοσιεύθηκε στο περιοδικό της Εκκλησίας «Θηβαϊκή Φωνή» ( τεύχος 26 Ιανουαρίου- Φεβρουαρίου 2008) και μέχρι σήμερα δεν απαντήθηκαν τα εύλογα ερωτήματα του Αγίου Θηβών κ. Χρυστόμου αλλά και όλων των Ορθοδόξων έναντι των σχισματικών Νέο- εικονομάχων…