ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΥΛΟΣ MARTINS (ΒΟΣΤΟΝΗ, +1994)
Ο πατήρ Παύλος προερχόμενος εκ Ρωμαιοκαθολικών και αναζητών την σώζουσα αλήθεια εισήλθε στην Αγία Εκκλησία με έρευνα. Η αναζήτησή του αυτή συνάντησε πολλούς καλουμένους ορθοδόξους, τη ουσία όμως ψευδοορθοδόξους.Γεννήθηκε το 1946 στην πολιτεία της Μασσαχουσέττης, από γονείς Πορτογάλους, σπούδασε στο Γαλλικό σχολείο της πατρίδας του, εις το Γυμνάσιο έμαθε την Ισπανική και Λατινική. Εισήλθε στην Λατινική Θεολογική Σχολή, την Ελληνικήν Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης και στο Πανεπιστήμιο της Πολιτείας SOUTH HEASTERN, απ’ όπου έλαβε πτυχίο καθηγητού Πορτογαλικών και Ισπανικών.
Ο π. Παύλος κατενόησε σε ποιο θεολογικό και εκκλησιολογικό ψεύδος βρισκόταν και αναζητήσας την ανάπαυση της ψυχής του την οποίαν βρήκε μόνον εις την Αγίαν Ορθοδοξία.
Μη γνωρίζων, διότι κακώς τον πληροφορούσαν περί της Γνησίας Ορθοδοξίας, εισήλθε στην Νεοημερολογίτικη Εκκλησία του Ιακώβου της Αμερικής, κατόπιν στην Εκκλησία των Ρώσων της Διασποράς. Εν αγνοία του ανεζήτησε την Γνησίαν Ορθόδοξον Εκκλησία σε σχισματική ομάδα παλαιοημερολογιτών, αλλ’ η Χάρις του Θεού τον εισήγαγε εν βαθεία επιγνώσει στους κόλπους της Μιάς Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ.
Γνωρίζων καλώς και την Ελληνικήν γλώσσαν μελέτησε άρθρα του «Κήρυκος», μελέτησε καλώς την Εκκλησιολογία και Δογματολογία της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ, πληροφορήθηκε σοβαρώς και έλαβε την σωτήριον απόφαση.
Τον συγκίνησε βαθύτατα η φράση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ανδρέου κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας 1979. Ιδού τί γράφει εις την επιστολή του ο π. Παύλος:
«Μακαριώτατε... Θέλω διά της παρούσης να απαντήσω εις την σωτήριον πρόσκλησιν («Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων», τεύχος 2/79, σελ. 5) «Μακαριώτατε...... Θέλω διά της παρούσης να απαντήσω εις την σωτήριον πρόσκλησιν («Κήρυξ Γνησίων Ορθοδόξων», τεύχος 2):79, σελ. 5) «Παλαιοημερολογίται που πονείτε την Ορθοδοξίαν και ζητείτε την σωτηρίαν σας, επιστρέψατε εις την Μητέρα Εκκλησίαν, απογυμνώσατε τους δήθεν ποιμένας και τιμωρήσατε αυτούς διά της εγκαταλείψεως μήποτε εις εαυτούς και αυτοί έλθωσι και μετανοήσωσι».
Η αγία του πρόθεση διά την σωτηρία της ψυχής του, ο άγιος πόθος του να υπηρετήσει ως ιερεύς την Αγίαν Εκκλησία του Χριστού και μόνον αυτήν, ουχί δε σχίσματα και παρασυναγωγές, τον οδήγησε στους κόλπους της Ακαινοτομήτου Αγίας του Χριστού Εκκλησίας (Γ.Ο.Χ.).
Ο π. Παύλος ελθών εις Ελλάδα μετά του π. Ιωάννου εγένετο δεκτός υπό της Αγίας και Ιεράς Συνόδου κατά τους θείους και Ιερούς Κανόνας. Ο π. Παύλος στο προς τον Μακαριώτατο και την Ιεράν Σύνοδο έγγραφό του γράφει μεταξύ άλλων: «Προσφεύγω σήμερον εις την Αγιωτάτην του Χριστού Εκκλησίαν. Ευχαριστώ και δοξάζω τον Τριαδικόν Θεόν, διότι ωδήγησε τα διαβήματά μου προς Αυτήν. Ευχαριστώ και τον αγαπητόν αδελφόν και συνοδοιπόρον πατέρα Ιωάννην, διότι τα μέγιστα με εβοήθησεν. Ευχαριστώ ιδιαιτέρως και Υμάς την Ιεραρχία και την Ιεράν Σύνοδον, διότι με τόσην ειλικρινή αγάπην δέχεσθε την ταπεινότητά μου. Λυπούμαι, διότι εταλαιπωρήθην τόσον διά να φθάσω εις την Αγίαν του Χριστού Εκκλησίαν».
Η χειροθεσία του έγινε στις 15.12.1980 (Ε.Η.) στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Ηλιουπόλεως υπό του Αρχιεπισκόπου Ανδρέα. Εξυπηρετούσε το πλήρωμα της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας εν Αμερική στον Ι. Ν. Αγίας Τριάδος Αστόριας Ν. Υόρκης και αλλαχού. Ίδρυσε Ναό επ’ ονόματι του Τιμίου Προδρόμου στη Βοστώνη και εργάσθηκε υπέρ της ορθοδόξου ιεραποστολής. Σε ηλικία μόλις 48 ετών και κατόπιν πολυωδύνου ασθενείας εκοιμήθη εν Κυρίω, υπηρετήσας ευδοκίμως την Γνησία Ορθόδοξο Εκκλησία του Χριστού εν Αμερική.
Του αειμνήστου Ιερομονάχου Παύλου είη η μνήμη αιωνία!
