Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΥΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ (+2009)
Σε νεαρή ηλικία εγκατέλειψε τα εγκόσμια και εισήχθη στην ιστορική Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Κυρίου Κουβαράς, έχοντας ως συνασκητή του τον μετέπειτα αοίδιμο Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας Αβράμιο Μπαλτσάκη (+2005). Χειροτονήθηκε Διάκονος και Ιερομόναχος υπό του τότε άγιου Βρεσθένης και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ματθαίου.
Ο Μακαριστός Πρωθιεράρχης έλεγε ότι από την στιγμή που τον κάλεσε ο Άγιος Ματθαίος (ο αοίδιμος τιμούσε ιδιαίτερα τον Άγιο Ομολογητή Ματθαίο) να ενταχθεί στο κλήρο, αισθανόταν μία φλόγα και αγάπη για την Εκκλησία του Χριστού, χωρίς να ενδιαφέρεται πλέον για τα εγκόσμια ακόμα και τους γονείς του. Τη Παρασκευή του Ακαθίστου 1958, στο Ιερό Παρεκκλήσιο των Οσίων 99 Πατέρων της Κρήτης, στην Μονή της μετανοίας του, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Μεσσηνίας υπό των Αγίων Αρχιερέων της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος και του προέδρου της Ιεράς Συνόδου αοιδίμου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κυρού Δημητρίου (+1976).
Όταν έφτασε στην Μητρόπολη του, υπήρχε αναστάτωση λόγω του δεκαετούς διωγμού των Ορθοδόξων. Ο ίδιος φυλακίστηκε και δικάστηκε αλλά εντέλει δικαιώθηκε πανηγυρικώς. Φιλομόναχος αναδιοργάνωσε τα μοναστήρια και ίδρυσε νέα. Η μεγάλη του πίστη, η ασκητικότητα και η επιμονή του στην διδασκαλία της πνευματικής ζωής των πιστών είχε ως αποτέλεσμα την πνευματική ακμή και πρόοδο της τοπικής Εκκλησίας της Μεσσηνίας. Το 2008 συμπλήρωσε 50 χρόνια θεοφιλούς ποιμαντορίας της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, από τα οποία τα 15 ως Πρωθιεράρχης των Γ.Ο.Χ.
Από το 1995 προήδρευε της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών της Ελλάδος, ως Πρωθιεράρχης, και διατελούσε, Τοποτηρητής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Ήταν και είναι ένα μεγάλο πνευματικό κεφάλαιο για την Εκκλησία καθώς σε μεγάλες και ιστορικές στιγμές για την Εκκλησία του Χριστού ήταν εκεί, στις χαρές και τις λύπες. Κράτησε ακέραιη τη γνήσια Ορθοδοξία, διατηρώντας, όσο το δυνατόν αλώβητη, την Εκκλησία από τα σκάνδαλα και τα σχίσματα του διαβόλου, διασώζοντας την γνήσια Αποστολική Διαδοχή της Εκκλησίας του Χριστού. Δείγμα της Ταπείνωσης που τον διέκρινε, η επί σειρά ετών άρνηση του για ανακήρυξη του ως
Γνωστός υπήρξε για το μεγάλο του και ευρύ συγγραφικό έργο (στα πλαίσια της κατήχησης των πιστών και της εσωτερικής Ιεραποστολής) καθώς και το εικονογραφικό του ταλέντο στην αγιογραφία. Υπήρξε απλός, ασκητικός και ταπεινός ως απλός μοναχός, τελώντας τα μοναχικά καθήκοντα παρά την γεροντική του ηλικία και τη βεβαρυμένη του υγεία.
Σημειώνουμε εδώ ότι ο αοίδιμος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κυρός Γρηγόριος είχε ορθόδοξα εκκλησιολογικά και ΧΡΙΣΤΟΛΟΓΙΚΑ φρονήματα και όχι τις πλάνες του ανάξιου και έκπτωτου διαδόχου του. Το 2002 χειροτόνησε τον Μητροπολίτη Θηβών και Λεβαδείας κυρό Αβράμιο (+2005) με το ΣΥΜΨΗΦΟ και ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ των Αρχιερέων Κοζάνης κυρού Τίτου και τότε Θεσσαλονίκης κ. Χρυσοστόμου. Κατόπιν χειροτόνησε τους Μητροπολίτες Αττικής κυρό Παύλο, Λαρίσσης κυρό Νεκτάριο, Θηβών κυρό Χρυσόστομο και άλλους Αρχιερείς.Οι τελευταίες του λέξεις ήταν προς τον Διάκονο του η πνευματική του παρακαταθήκη: «ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ! ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ! ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ!» Υπηρξε όντως Αρχιερέας "εις τύπον καιρό τόπον Χριστού".
Την ημέρα της χειροτονίας του.
Θεοφάνεια την δεκαετία του 1960 στο Φάληρο.
Από συμμετοχή του σε ιερατικά συνέδρια που συνεκάλεσε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΡ. ΛΑΡΙΣΣΗΣ & ΤΥΡΝΑΒΟΥ ΦΙΛΟΘΕΟΣ
Ο Επίσκοπος Φιλόθεος γεννήθηκε το 1963 από ευλαβείς γονείς στη Θεσσαλονίκη και ήταν απόφοιτος του πολυτεχνείου. Μετά τις σπουδές του (μεταξύ των οποίων και στο CERN) και την εκτέλεση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων εκάρη μοναχός και ιερέας υπό του τότε Γέροντος του «Λητής» κ. Φιλόθεου Κυνηγαλάκη της Φλωρινικής- Αυξεντιακής παράταξης, ευρισκόμενος εν αγνοία του στο σχίσμα και μη γνωρίζων περί της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Σε μία επίσκεψη στην ιστορική Ιερά Μονή Παναγουλάκη συναντήθηκε με τον Μακαριστό Μητροπολίτης Μεσσηνίας και τότε Πρωθιεράρχη των Γ.Ο.Χ. κυρό Γρηγόριο (+ 2009). Με αφορμή της μη κοινωνίας των Αχράντων Μυστηρίων (σε αντίθεση με τις παλαιοημερολογίτικες παρατάξεις) υπό του Αρχιερέως Γρηγορίου, ο π. Φιλόθεος προβληματίστηκε και μετά από μακρά μελέτη και κατήχηση υπό Αγιορειτών Πατέρων και του νυν Πανιερωτάτου Προέδρου, Μητροπολίτου Θηβών κ. Χρυσοστόμου, εγκατέλειψε το σχίσμα και εισήλθε ενσυνείδητα στην Εκκλησία του Χριστού. Έχοντας λάβει απολυτήριο εκ της Μονή αυτού, έγινε δεκτός στο Σώμα της Εκκλησίας κατά την Κανονική τάξη την 11η Δεκεμβρίου 2005.
Ο π. Φιλόθεος υπηρέτησε θεαρέστως και με υπακοή για τα επόμενα χρόνια τον Καθεδρικό Ιερό Ναό Άγιων Ταξιαρχών Θηβών καθώς και όπου υπήρχε ανάγκη. Υπηρέτησε ακόμη ως πρακτικογράφος και Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου ενώ υπήρξε αρωγός στο έργο του Ιερού Αγώνος της Εκκλησίας. Για την προσφορά του εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου και χειροτονήθηκε υπό του Πανιερωτάτου Προέδρου της Ιεράς Συνόδου, Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κ.κ. Χρυσοστόμου και των λοιπών Συνοδικών μελών στις 26 Σεπτεμβρίου 2012 (Εκκλ. Ημ.).
Κατά τη βραχύβια ποιμαντορία του ενδιαφέρθηκε για την ανασυγκρότηση της Ιεράς Μητροπόλεως Λαρίσης, τη νεότητα, τις ενορίες της Θεσσαλίας και την αντιμετώπιση των σκανδάλων έκπτωτου κληρικού, χωρίς να είναι -ως άνθρωπος- άμοιρος λαθών και αστοχιών. Το 2015 περιέπεσε σε δεξιά παγίδα του διαβόλου και αποτειχίστηκε, από ζήλον ου κατ' επίγνωση, από την Ιερά Σύνοδο και τους Συνεπισκόπους του, χωρίς να δημιουργήσει παράταξη ενώ προσπάθησε να επανενταχτεί. Έκτοτε ιδιώτευσε σε ασκητήριο στην περιοχή του Πυργετού Λάρισας όπου βρέθηκε να έχει εκπνεύσει στο κελλί του, το Φθινόπωρο του 2022.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ
.JPG)
