ΑΡΧΕΙΟ ΟΜΙΛΙΩΝ ΚΑΙ ΚΗΡΥΓΜΑΤΟΣ

Δημοσιεύεται για πρώτη φορά αρχείο Ομιλιών και Θείου Κηρύγματος εφετινών Κυριακών υπό του Πανοσιολογιωτάτου Ιερομονάχου π. Ευθυμίου Κωτούλα, αδελφού της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Οινόης Αττικής. Το αρχείο βασίζεται σε ηχητική καταγραφή και στη δημιουργία βίντεο με δική μας επεξεργασία. Παρακαλούμε για την επιεικιά σας για την πρώτη αυτή προσπαθειά μας.

ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΤΡΙΩΔΙΟΥ 2023

 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2023

   

ΚΥΡΙΑΚΕΣ Β' & Γ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ 2023

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

 Την Β' Κυριακή των Νηστειών, κατά την οποία η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Μεγάλου Προμάχου της Ορθοδοξίας και Απολογητή κατά του Παπισμού, Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Γεννήσεως του Χριστού Αγχιάλου Θεσσαλονίκης. Στην Θεσσαλονίκη- όπου ο Άγιος διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος και είναι β' πολιούχος της μακεδονικής πρωτεύουσας- μετέβη ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Ιγνάτιος ο οποίος χοροστάτησε της Θείας Λειτουργίας βοηθούμενος υπό του Παν/του Ιερομονάχου π. Βησσαρίωνος Βάλλιου. Μετά την εόρτια Θεία Λειτουργία μετά κηρύγματος και αρτοκλασίας, μέρος των πιστών με τον Αρχιερέα και τον ιερέα, μετέβησαν για προσκύνημα στον φερώνυμο Ιερό Ναό στη Θεσσαλονίκη όπου βρίσκεται το άγιο λείψανο του μεγαλύτερου Θεολόγου της β' χιλιετηρίδας. Η θεολογία του Αγίου Γρηγορίου δεν ήταν θεωρητική αλλά βιωματική, αποτέλεσμα κάθαρσης και φωτισμού. Η ευχή του να γίνει βιωματική μας προσευχή και ευχή: Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, φώτισον μου το σκότος!

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ

Η παρακάτω "Διακήρυξις" της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, αναγνώστηκε κατά πρώτον στη Συνοδική εκδήλωση για τον εορτασμό της Κυριακής της Ορθοδοξίας το 1985 και με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του 1986, επαναλαμβάνεται κατ΄έτος την ημερά του εορτασμού της αναστηλώσεως των αγίων εικόνων.

ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

Εις το Όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. ΑΜΗΝ

Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν,

Οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις, ἐν Ναοῖς, ἐν Εἰκονίσμασι, τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ Δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διὸ τὸν κοινὸν Δεσπότην ὡς Αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέμονες.

Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν.

Άπαντα τα παρά την εκκλησιαστικήν παράδοσιν και την διδασκαλίαν και καινοτομηθέντα ή μετά τούτο πραχθησόμενα ανάθεμα γ'

Ως η Αγία του Χριστού Εκκλησία απ' αρχής και μέχρι σήμερον, ούτω και ημείς μετά πάντων των Αγίων Πατέρων και Αγίων Συνόδων παραπέμπομεν τω αναθέματι τα εν τω αιώνι τούτω εμφανισθέντα έργα του σατανά  του Οικουμενισμού-Νεοημερολογιτισμού, ήτοι:

α) Την αιρετική Οικουμενιστική Εγκύκλιο του 1920, τον καταστατικό τούτο Χάρτην της Σχισματοαιρέσεως  του Νεοημερολογιτισμού- Οικουμενισμού μετά των συντακτών αυτής και των αποδεχομένων αυτήν και κατά τα προστάγματα αυτής πορευομένων.

β) Το Μασονικό- Οικουμενιστικό Συνέδριο της Κωνσταντινούπολης του 1923, δι' ου αποφασίσθη η εισαγωγή στην Ορθοδοξία της επάρατης Καινοτομίας του νέου παπικού Ημερολογίου διά τον κοινόν μετά των αιρετικών συνεορτασμόν, και την ούτω απαρχήν της εν τη αιρέσει του Οικουμενισμού "παγχριστιανικής ενότητας".

γ) Την απόφαση της Ε' Ιεραρχίας (27/12/1923) δι' ης ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος αποφάσισε την εισαγωγή  του Νεοημερολογιτισμού, ως του πρώτου βήματος των σκοτεινών σχεδίων του Μασονισμού- Οικουμενισμού.

δ) Την υπ' αριθμόν  430/3-3-1924 απόφαση του φρυαξαμένου κατά της Ορθοδοξίας Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, δι' ης ούτος επέβαλεν δυναστικώς την Καινοτομία- Σχισματοαίρεση του Νεοημερολογιτισμού- Οικουμενισμού.

ε) Τους φρυαξαμένους κατά της Ορθοδοξίας: Μελέτιο Μεταξάκη, Χρυσόστομο Παπαδόπουλο, Βασίλειο τον Γ', Αθηναγόρα και πάντας τους ομόφρονας αυτοίς, οίτινες το θεομίσητο έργο του οικουμενισμού ενσυνειδήτως υπηρέτησαν και υπηρετούν μέχρι σήμερον και οίτινες ενσυνειδήτως εργάζονται για την πραγματοποίηση της πανθρησκείας του Οικουμενισμού και υπηρετούν τα σατανικά σχέδια της Νέας Εποχής. ΠΑΣΙ ΤΟΥΤΟΙΣ ΑΝΑΘΕΜΑ.

Πάντων των υπέρ της Ορθοδοξίας αγωνισαμένων εν ταις Αγίαις επτά Οικουμενικαίς Συνόδοις Θεοφόρων Πατέρων, ως και πάντων των συνηγανισαμένων αυτοίς, ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ.

Τω αοιδίμω Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμία Β', τω επωνομαζομένω Τρανώ και τοις τούτω συνηγωνισαμένοις κατά της Παπικής Καινοτομίας του Γρηγοριανού Ημερολογίου αοιδίμοις Αρχιερεύσιν, τοις τας Αγίας Πανορθοδόξους Συνόδους συγκροτήσασι: Σιλβέστρω Αλεξανδρείας, Σωφρονίω Ιεροσολύμων, Μελετίω Αλεξανδρείας, τω επωνομαζομένω Πηγά, ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ.

Τω αοιδίμω Αρχιεπισκόπω Ματθαίω και τοις συνηγωνισαμένοις αυτώ Γνησίοις Ορθοδόξοις Αρχιερεύσι, Ιερεύσι και Ιεροδιακόνοις, ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2023

Με λαμπρότητα εορτάστηκε η Κυριακή της Ορθοδοξίας με την τέλεση της Θείας Λειτουργία, την ανάγνωση του Συνοδικού της Ορθοδοξίας μετά των Μακαρισμών των Αγίων και των Αναθεμάτων των απ' αιώνων αιρετικών. Ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Φθιώτιδος και Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου κ. Ιγνάτιος ιερούργησε στον Καθεδρικό Ι.Ν. Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λάρισας. Ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Ιάκωβος μετέβη στην Ιερά Μονή Παναγίας Γαλακτοτροφούσσης της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Κύπρου. Ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμάς ιερούργησε στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Πεύκη Αττικής από όπου και οι κάτωθι δύο φωτογραφίες από την λιτανεία των ιερών εικόνων.

 

ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ Γ.Ο.Χ. ΑΘΗΝΩΝ & ΤΟΝ Ι.Ν. ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Ιερούργησε ο Παν/τος π. Χρυσόστομος Βαλτάς

ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ & ΤΗΝ Ι.Μ. ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

Ιερούργησε ο Παν/τος π. Αθανάσιος Κιτσαντάς

ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΗΒΩΝ & ΤΟΝ Ι.Ν. ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΘΗΒΑΣ

Ιερούργησε ο Παν/τος π. Βησσαρίων Βάλλιος

ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΤΤΙΚΗΣ & ΤΟΝ Ι.Ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΜΑΝΔΡΑΣ

Ιερούργησε ο Παν/τος π. Αυγουστίνος Βρακάτος

ΕΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΕΙΣ

Την 24η Ιανουαρίου εόρτασε ο ιστορικός Ιερός Ναός στην Καρυά Ελασσόνας. Ιερούργησε ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Ιγνάτιος.

Την 8η Φεβρουαρίου, απόδοση της εορτής της Υπαπαντής του Κυρίου μνήμη του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου, τελέστηκε η Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου Θήβας. Κατά τη Θεία Λειτουργία ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Φθιώτιδος και Τοποτηρητής Θηβών κ. Ιγνάτιος χειροθέτησε εις Πνευματικόν τον Ιερομόναχο π. Βησσαρίωνα Βάλλιο.

Με τη δέουσα ευλάβεια τιμήθηκε η μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους. Στο Μεσολόγγι τελέστηκε η Θεία Λειτουργία στον φερώνυμο Ιερό Ναό υπό του Παν/του Ιερομονάχου π. Αθανασίου Κιτσαντά.

Στην Κοζάνη πανηγύρισε ο Καθεδρικός Ιερός Ναός του Ιερομάρτυρος. Στην Θεία Λειτουργία συγχοροστάτησαν οι Σεβ/τοι Μητροπολίτες Φθιώτιδος κ. Ιγνάτιος και Μεσσηνίας κ. Ιάκωβος βοηθούμενοι υπό των Ιερομονάχων π. Βησσαρίωνος και π. Χρυσοστόμου. Κατά τη Θεία Λειτουργία τελέστηκε η εις Πνευματικόν χειροθεσία του π. Χρυσοστόμου Βαλτά.

40 ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΟΥ ΜΑΣ ΚΥΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ο βίος του Μακαριστού Μητροπολίτη Γ.Ο.Χ.  Θηβῶν καὶ Λεβαδείας κυρού ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (Τζάνη +29/1/2023 Εκκλ. Ημ.)

εν είδει ποιήματος σε 39 τετράστιχα γραμμένα από πνευματικά του τέκνα.

(Εγράφη κατά το πρώτο μέρος, δύο ἔτη πρίν τήν κοίμησή του, σε 28 τετράστιχα υπό Οσ/της Μοναχής και μετά την κοίμησή του υπό Οσ/του Μοναχού, στα τελευταία 11 τετράστιχα).

Στά κατουνάκια τά ἅγια, στόν Ἄθωνα ἀπό κάτω, 

στήν ἔρημο τήν αὐστηρά, πάνω ψηλά στό βράχο.

Στό περιβόλι Παναγιάς, Ἁγίας μας Μητέρας,

στού γέρο-Κλήμη τό κελί, στής Γέννησης τήν κέλλα.

Ἀσκούνταν ἔνας Γέροντας, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ τόν λένε, 

καί ὅσοι τόνε γνωρίζουνε, ἅγιο τόνε λένε.

Μαθήτευσε ἐκεί κοντά, στόν ἅγιο γέρο-Κλήμη, 

πού ἔχει φήμη ἀγωνιστοῦ, καί νηπτικού τήν κλήση.

Τήν ἀδιάλειπτον εὐχή, τοῦ δίδαξε ὁ γέρων,

Ἰησοῦ Χριστοῦ μας τό ὅνομα, πού καίει τόν παλαμναίον.

Ἔτσι ὁ πατήρ Χρυσόστομος, περνούσε ἐκεί τά ἔτη, 

νηστεία, προσευχή πολύ, καί τήν εὐχή νά ρέει.

Διακόνημα εἶχε ἐκεί τήν ἁγιογραφία,

κι ἱστόρησε κάποια φορά τήν Πυλωρόν Μαρίαν.

Τήν θείαν Πορταΐτισσα, Μητέρα Ὑπεραγία,

τήν Θεοτόκον Δέσποινα, κόσμου παντός Κυρίαν.

Ταπείνωσην τήν ἄμετρον εἶχε εἰς τήν καρδίαν του, 

κι ἡ Παναγία ἀναπαύθηκε στήν Θεία πινελιά του.

Κι ἡ εἰκόνα ἐμυρόβλησεν! καί θαύματα ἐποίει,

τούς δαίμονας τούς ἔκαψε καί τίς ἀσθένειες λύει.

Ἡ εἰκόνα ἐχάθη κάποτε Θεού παραχωρήσει, 

μά καί αὐτά τά ἀντίγραφα ἔχουνε μυροβλήσει.

Μητέρα Πορταΐτισσα, σκέπε τόν γεροντά μου, 

δώσ' του τον Παράδεισο, γιά νά χαρεί ἡ καρδιά μου.

Μέσ ̓ τό θυσιαστήριο, καθώς ἐλειτουργοῦσε, 

κάποτε τόνε εἴδανε στήν γή πῶς δέν πατούσε!

Σαρανταπέντε χρόνια ζούσε ἐκεί, ὁ ἅγιος γεροντάς μου, 

μέχρι πού ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ, τόν ἔφερε κοντά μου.

Ἡ Ἱερά ἡμῶν Σύνοδος ἐπί τήν συναξί της, 

τόν ψήφισε ὁμόφωνα διά μητροπολίτη.

Πολλάκις τόν καλέσανε καί τόν ἐπεριμέναν,

μά ὁ γέροντας μου ὁ ταπεινός ἀνέβαλε τήν μέρα.

Πῶς νά ἀφήσει ὁ ἄνθρωπος τήν Θείαν ἠσυχίαν, 

τήν κέλλα του τήν ταπεινή, τήν Θεία συνοδεία.

Ὦ! Περιβόλι Παναγιάς, πολυαγαπημένο, 

δακρύβρεχτο κελλίον μου, καί χώμα ἁγιασμένο.

Πῶς νά σάς ἀποχωρισθῶ, στόν κόσμο νά κατέβω, 

ἀφοῦ τόν κόσμο ἄφησα, στόν Ἄθωνα νά ἀνέβω.

Χριστέ δέν εἶμαι ἐγώ γι ̓ αὐτά, μά ἀν εἶναι θέλημά σου, 

ὑπακοή θά κάνω ἐγώ, στό θείο προσταγμά σου.

Στόν ἱερόν ἀγώνα μας διά τήν Ὀρθοδοξία,

ὁ γέροντας μου ἔγραψε, πάρα πολλά βιβλία.

Τόν Ἀναρχον Πατέρα μας καί τήν ἐκ Τάφου ἐγέρση, 

πολύ τοῦ τά ἐτίμησε, θεολογική τή θέση.

Οἱ Ἀρχιερεῖς τά ἔπαιρναν, τά διάβαζαν, θαυμάζαν, 

καί διά μητροπολίτην Θηβών τόν ἑτοιμάζαν.

Γνήσιος εἶναι μοναχός, ὑπακοή θά κάνει,

τό ὠμόφορο καί τόν Σταυρό, στούς ὤμους του θά λάβει.

Τόν Ἄθωνα ἀποχωρεί, στόν κόσμο κατεβαίνει, 

γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τά πάντα ὑπομένει.

Ἔτσι λοιπόν κατέβηκε, εἰς τό κλινόν τό ἄστυ, 

θυσία γιά τήν Ἐκκλησία καί τόν Χριστό νά πράξει.

Τό ὠμόφορο εἶναι βαρύ, οἱ πειρασμοί μεγάλοι, 

μά ὁ ταπεινός τῷ πνεύματι, ὑπομονή τά κάνει.

Ἔτσι τόν γνώρισα καί  ̓γώ, Θεού θεία προνοία, 

νά με ὁδηγήσει, ἀσφαλώς, στήν ἄνω Βασιλεία.

Δόξα σοι Βασιλεύ Χριστέ, καί Παναγιά Μητέρα, 

πού ἀνάξια ὑπάρχουσα, ἔχω αὐτόν Πατέρα.

Μέ δάκρυα βρέχω γέροντα, τά ἅγια γονατά σου, 

καί τό Θεό ἐκλιπαρῶ, νά βρίσκομαι κοντά σου.

Συγχώραμε πατέρα μου, πού τόσο σέ πληγώνω,

τόν δρόμο πού μού δίδαξες, δέν περπατώ καθόλου.

Δεήσου δέ εἰς τόν Θεό, γιά  ̓μένα τήν ἀθλία.

νά φωτισθώ καί νά γενώ, νύμφη Χριστοῦ γνησία.

Πατέρα στοργικότατε, καί χιλιοπονεμένε, 

συγχώρεσέ μας δέσποτα, πού ἄμετρα σοῦ φταίμε.

Ὑπόμεινε πατέρα μου, τά ἀνήσυχα παιδία σου, 

ὅλα νά ἐπιστρέψουνε, ξανά στήν ἀγκαλιά σου.

Μεγάλη Μάννα ὅλων μας, Βασίλισσα τοῦ κόσμου, 

σκέπασε τόν πατέρα μας, καί τον Παράδεισο δώσ' του.

Δι ̓ εὐχῶν τοῦ ἁγίου μας πατρός, Χριστέ μου σκέπασέ μας, 

τῆς Βασιλείας Οὐρανῶν, Χριστέ ἀξιωσέ μας.

****************************************************

 

Ἐτούτα ἔλεγε ἡ ἀδελφή ὅταν ἐκείνος ζούσε, 

ὅταν τόν ἔβλεπε παρών, καί τήν παρηγοροῦσε.

Μά ἦρθε ἀπόφαση ψηλά, ἀπό τόν Ἅγιο Θρόνο,

νά φύγει γιά τόν Οὐρανό, νά βγεί ἔξω ἀπ ̓ τόν χρόνο.

Ἤτανε Κυριακή πρωί , λίγο πρίν νά χαράξει, 

ὅταν ἡ ἁγία του ψυχή, βγήκε γιά νά πετάξει.

Καί ἔμεινε ἐκείνη ὀρφανή καί κλαίει καί στενάζει, 

καί εἶναι ἀπαρηγόρητη, καί σάν νεκρή ὀμοιάζει.

Πατέρα μου πού μ ̓ ἀφησες ἐμένα τό παιδί σου,

μέσα σέ τόσους πειρασμούς, χωρίς τήν συμβουλή σου.

Πήγε καί στήν ἐξόδιο, πήγε καί στήν ταφή του, 

ἐκεί πού τόν ἐθάψανε, στήν Ἱερά Μονή του.

Ἐβρεξε δάκρυα πολλά τήν γή πού τόν σκεπάζει, 

καί ἀκόμα κλαίει πιό πολύ, καί πιό πολύ στενάζει.

Πού εἶναι ὁ πατέρας μου, πού εἶναι ἡ χαρά μου; 

πού ὅταν τόν ἔβλεπα ἐγώ, γέμιζε ἡ καρδιά μου;

Πού εἶναι ὁ πατέρας μου, πού εἶναι τό στηριγμά μου;

πού σέ ὅλες μου τίς θλίψεις μου, ἧταν παρηγοριά μου;

Μήν κάνεις ἔτσι ἀδελφή, μήν χάνεις τήν ἐλπίδα, 

δές τήν ἁγία του ζωή, ἔχε την γιά πυξίδα.

Τούτο σου λέω κι ἄκουσε, καί βάλ' το στό μυαλό σου, 

καί τῆς ζωῆς σου ἀπό δώ κι εμπρός, νά γίνει ὁ σκοπό σου.

Θυμήσου τί σού ἔλεγε ὅταν ἧταν μαζί σου,

καί χάραξέ τα ὅλα αὐτά, βαθιά μές στήν ψυχή σου.

Ἀγάπησε φίλους καί ἐχθρούς, ἀγάπησε τήν ψυχήν σου, 

πολύτιμον κι ἀθάνατον, πιό πάνω ἀπ ̓ τήν ζωήν σου.

Ἀλλήλων βάρη βάσταζε, ἄν θέλεις νά προκόψης, 

καί τό ἱδίον θέλημα, παντάπασιν νά κόψεις.

Καί τήν εὐχήν τοῦ Ἰησοῦ, στόν νούν καί τήν καρδίαν, 

νά ἔχεις πάντοτε μαζί, σέ κάθε σου ἐργασία.

Ἀν θέλεις τήν ἁγίαν του ψυχή νά ἀναπαύσης, 

αὐτά νά κάνεις ἀδελφή, καί τήν εὐχή του θά  ̓χεις.

Καί  ̓κείνος θά παρακαλεί, Τριάδα τήν Ἁγίαν, 

νά ἀπολαύσης καί ἐσύ, ζωήν τήν αἰωνίαν.

Καί θά ῤθει ἐκείνη ἡ στιγμή, πού θά τόν ἀνταμώσης

καί τότε μέσα στήν καρδιά, πολύ χαρά θά νοιώσεις.

Καί τούτη τήν εὐχή νά πώ, γιά σένα καί γιά μένα, 

κι ὅλα του τά πνευματικά παιδιά, νά εἶναι μονιασμένα.

Τά χρόνια εἶναι δύσκολα, ψυγήσεται ἡ ἀγάπη,

μά ποιός μπορεῖ χωρίς αὐτή, στόν οὐρανό νά φθάσει;

Εὐχή σου καί για μένανε, πού εἶμαι καί  ̓γώ παιδί του, 

νά ἀξιωθώ ὁ ταλαίπωρος νά  ̓μαι καί 'γώ μαζί του.

Πατέρα Παντοκράτορα, ὅλοι μαζί νά ὑμνοῦμε, 

μαζί μέ τούς Ἀγγέλους Του, νά Τόν δοξολογοῦμε.

Ἀμήν. Γένοιτο.

40ΝΘΗΜΕΡΟ ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Το Σάββατο των Α΄ Νηστειών 19ης Φεβρουαρίου (Εκκλ. Ημ.) που η Εκκλησία μας εόρταζε το θαύμα του Αγίου Θεοδώρου και την β' πολιούχο των Αθηνών, Οσιομάρτυρα Φιλοθέη, τελέστηκε το 40νθήμερο Ιερό Μνημόσυνο για την αναύπαση της ψυχής του αοιδίμου Μητροπολίτου Θηβών και Λεβαδείας κυρού Χρυσοστόμου και Τοποτηρητού Αθηνών, ο οποίος εκοιμήθη την 16η Ιανουαρίου τ.ε.

Το Ιερόν Μνημόσυνο τελέστηκε και στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Θήβας όπου ιερούργησε ο Παν/τος Ιερομόναχος π. Βησσαρίων Βάλλιος σε κλίμα συγκινήσεως. Το κόλλυβο ετέθη σε ευτρεπισμένη τράπεζα με τα αρχιερατικά άμφια του μακαριστού Ποιμενάρχου των Θηβών.

Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας τελέστηκε Ιερό Μνημόσυνο στην Ιερά Μονή Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Οινόης Αττικής όπου ο μακαριστός Αρχιερεύς Χρυσόστομος διετέλεσε Γέρων της αδελφότητας. Προσήλθαν ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμάς και οι Παν/τοι Ιερομόναχοι π. Αυγουστίνος Βρακάτος (είχε τελέσει τα Μνημόσυνα στον Καθεδρικό Αθηνών) και π. Βησσαρίων βοηθούμενοι υπό του Ιεροδιακόνου π. Αθανασίου Δημουλά, τελευταία χειροτονία του αειμνήστου Μητροπολίτου Χρυσοστόμου. Ακολούθως τελέστηκε ιερόν Τρισάγιο επί του λιτού μνήματος του πεφιλημένου και αειμνήστου Ποιμενάρχου μας, παρουσία μοναχών της Μονής και λαϊκών ανδρών.

«Μακάριοι οἱ νεκροί οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες ἀπ᾿ ἄρτι. Ναί λέγει τό Πνεῦμα, ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν· τά δέ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ᾿ αὐτῶν» (Ἀποκάλυψη. 14, 13).

Χρυσοστόμου του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου 

της Αγιοτάτης Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας και Προεδρού Αθηνών, 

ημών δε Πατρός και Ποιμενάρχου, Αιωνία η Μνήμη!

Η ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΕΒ/ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Από την ευλόγηση των άρτων. Διακρίνονται ο εορτάζων Σεβασμιώτατος  Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Ιγνάτιος, ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Ιάκωβος και οι Παν/τοι Ιερομόναχοι π. Αυγουστίνος, π. Βησσαρίων και π. Χρυσόστομος (της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων).

Από την απόλυση της δισαρχιερατικής Θείας Λειτουργίας στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου Λαμίας της Ιεράς Μητροπόλεως Γ.Ο.Χ. Φθιώτιδος. Στον κέντρο ο εορτάζων Αρχιερεύς κ. Ιγνάτιος. 

Στις 29 Ιανουαρίου Εκκλ. Ημ. (11/2/2023 Πολ. Ημ.), η Εκκλησία του Χριστού εορτάζει την Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου, Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας.

Στον εορτάζοντα Σεβ/το Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ.κ. Ιγνάτιο, τον διαδεχθέντα τον κοιμηθέντα οσιακώς, αοίδιμο Μητροπολίτη Θηβών κυρό Χρυσόστομο, στην Προεδρεία της Ιεράς Συνόδου και την Τοποτηρητεία της I. Αρχιεπισκοπής Γ.Ο.Χ. Αθηνών: Του ευχόμαστε να λάβει διπλή την χάρη του παρά του Τριαδικού Θεού με τις ευχές και μεσιτείες του μακαριστού Χρυσοστόμου, όπως ο Ελισαίος από τον Προφήτη Ηλία. Να έχει άνωθεν φώτιση και στήριξη ώστε με πνεύμα αγάπης, ενότητας και σύνεσης να εργάζεται το καλό και την πρόοδο της αγίας μας Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. της Ελλάδος.

Ακολουθεί βίντεο από παλαιότερο εορτασμό των κύριων Ονομαστηρίων του Σεβ/του Μητροπολίτου κ. Ιγνατίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Γοργοϋπηκόου Γοργοποτάμου Λαμίας.

Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ιγνάτιος ήταν διάδοχος των Αποστόλων και χρημάτισε δεύτερος Επίσκοπος Αντιοχείας, μετά τον Ευόδιο. Υπήρξε, μαζί με τον Επίσκοπο της Εκκλησίας της Σμύρνης Πολύκαρπο, μαθητής του Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου. Μαρτύρησε επί αυτοκράτορα Τραϊανού (98 - 117 μ.Χ.) στη Ρώμη, κατασπαραχθείς από τα θηρία. Μετά το φρικτό μαρτύριο του Αγίου, κάποιοι Χριστιανοί μάζεψαν από τον ιππόδρομο τα εναπομείναντα άγια λείψανά του και τα μετέφεραν στην Αντιόχεια. Η Σύναξη αυτού ετελείτο στην Μεγάλη Εκκλησία της του Θεού Σοφίας κατά την 29η Ιανουαρίου.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)

Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.

Ὡς θησαυρὸν πλουτοποιῶν δωρημάτων, τὴν τῶν λειψάνων σου μυρίπνοον θήκην, τὴ ποίμνη σου μετήγαγον ἐκ Ρώμης εὐσεβῶς, ἧσπερ τὴν ἐπάνοδον, ἑορτάζοντες ποθῶ, χάριν ἀρυόμεθα, πολλαπλῶν ἰαμάτων, τοὺς σοὺς ἀγῶνας μέλποντες ἀεί, Ἱερομάρτυς Ἰγνάτιε ἔνδοξε.

Η Ανακομιδή (μεταφορά) των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου, Αρχιεπισκόπου Αντιοχείας του Θεοφόρου, από την Ρώμη, όπου μαρτύρησε, στην επισκοπική του Έδρα, την Άντιόχεια. Μικρογραφία ιερού βιβλίου.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΣ ΚΥΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

   

ΣΥΝΤΟΜΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΠΡΩΘΙΕΡΑΡΧΟΥ ΚΑΙ 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΘΗΒΩΝ & ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Θηβών κυρός Χρυσόστομος (κατά κόσμον Χρήστος Τζάνης) γεννήθηκε το 1941 στο χωριό Ροπωτό Τρικάλων από ευσεβείς γονείς,  τον Ηλία και την Αικατερίνη. Η ευσεβής οικογένεια είχε 5 παιδιά, Βενιαμίν της οποίας ήταν ο μακαριστός Χρυσόστομος. Μεταξύ των αδερφών του ήταν οι Μοναχοί π. Δωρόθεος ο οποίος κοιμήθηκε στα Κατουνάκια Αγίου Όρους και ο π. Στέφανος ο οποίος κοιμήθηκε στην Μονή των Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Αττικής. Σήμερα ζει μόνο η αδελφή του, Φωτεινή, στα Τρίκαλα. Η πολύτεκνη οικογένεια άνηκε πνευματικά στη Γνήσια Ορθόδοξη Εκκλησία, την εποχή που χιλιάδες Χριστιανών ποιμαίνονταν στην περιοχή των Τρικάλων από τον Άγιο Ματθαίο τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, από τον Επίσκοπο Θεσσαλονίκης κυρό Δημήτριο (+1976), κατά το 1948, και από το 1952 από δικό τους Επίσκοπο, τον μακαριστό Τρίκκης και Σταγών κυρό Βησσαρίωνα (+1977). Έζησε προσωπικά, με την οικογένειά του, τους διωγμούς κατά των Γνησίων Ορθοδόξων την δεκαετία του 1950.

Στην πνευματική ζωή επηρεάστηκε πολύ ο αείμνηστος από τον φλογερό στην πίστη αδερφό του Δημήτριο, τον μετέπειτα Μοναχό π. Δωρόθεο. Ο Δημήτριος κυκλοφορούσε με το κομποσχοίνι προσευχόμενος στην πόλη, παρά την χλεύη των κοσμικών ανθρώπων. Συμβούλευε τον αδερφό του, τότε Χρήστο, να μην φοβάται την χλεύη των ανθρώπων διότι ήταν  νεκροί (πνευματικά). Σύντομα ο Δημήτριος έγινε μοναχός στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Κουβαρά Αττικής. Σε ηλικία 18 ετών ο αοίδιμος, αφού τελείωσε το 6τάξιο Γυμνάσιο της εποχή (σπάνιο για την επαρχία τότε),  τον ακολούθησε στο Μοναχισμό και ως μοναχός, μετονομασθείς Χρυσόστομος, έκανε αγροτικές διακονίες. Εκεί, συνδέθηκε με πνευματική φιλία με τον τότε νεοχειροτονηθέντα Επίσκοπο Μεσσηνίας κυρό Γρηγόριο (+2009), οποίος του δίδαξε πολλά για την καρδιακή προσευχή της ευχής. Όταν ο Επίσκοπος Πατρών Ανδρέας πρότεινε να ονομαστεί "Χαιρήμων" (μνήμη 16/8), ο αοίδιμος Μεσσηνίας κυρός Γρηγόριος πρότεινε το ευηχέστερο "Χρυσόστομος" διότι καθώς είπε προορατικώς "κάποια μέρα μπορεί να τον χειροτονήσουμε Αρχιερέα"! "Πως θα ακούγεται το "Χαιρήμων" στον κόσμο;"

Ο Γέρων του Κλήμης των Κατουνακίων

Οι δύο κατά σάρκα και πνευματικά αδελφοί ποθούσαν τον ασκητισμό και μεγαλύτερους αγώνες. Το 1962 μετοίκησαν στο Άγιον Όρος όπου βρίσκονταν οι Ζηλωτές Πατέρες. Αρχικά έμειναν στην ιδιόρρυθμο Μονή Ξηροποτάμου μαζί με αλλους Ζηλωτές πατέρες και διακόνησε ως νοσοκόμος στο Γηροκομείο τους γέροντες μοναχούς της Μονής. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στο κελλί του Αγίου Ελευθερίου στα Βουλευτήρια της Αγίας Άννας και τελικά, το 1964, πήραν το κελλί της Γεννήσεως του Χριστού στα φοβερά Κατουνάκια. Η περιοχή είναι βραχώδης και απόκρημνη, χωρίς ρεύμα και σε υψόμετρο 300 μέτρων. Τότε σκαρφάλωναν στο βουνό ενώ σήμερα έχει 2.500 σκαλοπάτια. Το Κελλίον της Γέννησης και των Δανηλαίων είναι τα πιο φημισμένα της αθωνικής αυτής γωνιάς. 

Τα φοβερά Κατουνάκια Αγίου Όρους

Στο Αγιο Όρος, ο Μακαριστός Χρυσόστομος επιδίδεται σε πνευματικούς αγώνες και στην αδιάλειπτο νοερά προσευχή. Την πνευματική καθοδήγηση, την είχε από τον αείμνηστο πρώτο Γέροντα της Σκήτης π. Κλήμη, με τον οποίο είχε συνδεθεί ήδη από την Μονή Κουβαρά. Είχε ως εργόχειρο την αγιογραφία και ήταν αριστοτέχνης στην απόδοση των ιερών προσώπων. Το Κελλί της Γεννήσεως είχε συνεργαστεί με τον Αγιογράφο π. Γαλακτίωνα Γκαμίλη για την εικονογράφηση όλων των εορτών και κύριων Αγίων του ενιαυτού. Εικόνες τους μπορούν να βρεθούν σε όλους σχεδόν τους Ναούς (και όχι μόνο) της Πατρίδας μας, ακόμη και το εξωτερικό. Ενήργησε τη Νοερά Προσευχή και βίωσε θείες εμπειρίες και απαλλαγή λογισμών, χωρίς να αναφέρεται αναλυτικά από ταπείνωση και φόβο να μην χάσει τον πνευματικό θησαυρό, παρά μόνο την δίδασκε στους αρχάριους.

Κηρύττων, έργοις και λόγοις!

Το 1970 χειροτονήθηκε Διάκονος και Ιερέας από τον Επίσκοπο Πατρών Ανδρέα στην Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Κερατέας. Από τότε οι ευθύνες του αυξάνονται λόγω των ποιμαντικών καθηκόντων. Ως Ιερέας και Πνευματικός εξυπηρετούσε τους Ζηλωτές Αγιορείτες Πατέρες σε όλο τον Άθω.

Η θαυματουργή και μυροβλύζουσα ιερά Εικόνα της Παναγίας Πορταϊτίσσης, της επονομαζομένης Μοντρεάλσκαγια υπό των Ρώσσων.

Αρχές τις δεκαετίες του 1980, ο Γέρων Χρυσόστομος ζωγράφισε μία ιερά εικόνα της Παναγίας, την Πορταΐτισα, με τον Χριστό στις αγκάλες της. Για 2 χρόνια υπήρχε στο Κελλί των Κατουνακίων μέχρι που τους επισκέφτηκε ενα προσύλητος Χριστιανός, Χιλιανός στην καταγωγή, από την Αμερική, που άνηκε στην Ρωσική Διασπορά. Η ψυχή του Χοσέ (Ιωσήφ) Μούνιοζ Κορτές θέλχτηκε από την ιερά εικόνα και με πολλές παρακλήσεις ζήτησε να την αγοράσει. Οι Πατέρες αρνήθηκαν κατηγορηματικά αλλά μπροστά στην μεγάλη θλίψη του προσυλήτου Ιωσήφ, ενώ έφευγε από το Κελλί, του χάρισαν την ιερά εικόνα. Η εικόνα αυτή άρχισε να μυροβλύζει (!) και να τελεί θαύματα! Οι πιστοί της Ρωσικής Διασποράς την ονόμασαν Πορταϊτισσα η Μυροβλύτισσα και «Μοντρεάλσκαγια», η Παναγια του Μόντρεαλ. Έκτοτε ο Χοσέ Κορτές ζούσε ως κοσμοκαλόγερος και περιέφερε την εικόνα για να την προσκυνούν οι πιστοί ανά τον κόσμο. Το 1997 δολοφονήθηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου που διέμενε ενώ ήταν στην Αθήνα. Οι δράστες (κάποιοι εικάζουν ότι ήταν σατανιστές λόγω των συμβόλων που ζωγράφισαν με το αίμα του θύματος) φέρεται να έκλεψαν την ιερά εικόνα που ζωγράφισε ο αοίδιμος Χρυσόστομος. Ωστόσο, κατα θαυμαστό τρόπο, αντίγραφο της Θεοτόκου στην Μονή που υπήρχε το πρωτότυπο, άρχισε να ρέει Μύρο  και να επιτελεί θαύματα. Υπάρχουν άρθρα και βίντεο μαρτυρίες στα αγγλικά και ρωσικά που μελλοντικώς θα μεταφραστούν στην μνήμη του. Ο μακαριστός Χρυσόστομος δεν μιλούσε και δεν καυχιόταν ότι ήταν ο αγιογράφος της θαυματουργής εικόνας.

Το 1997 κοιμήθηκε ο Γέρων Κλήμης μοναχός και η αδελφότητα εξέλεξε τον π. Χρυσόστομο ως Γέροντα της Μονής. Θα τον έχουν ως Πνευματικό καθοδηγητή για σχεδόν 10 χρόνια διότι τα σύννεφα στην Εκκλησία πυκνώνουν και οι αδήριτες ανάγκες θα εξαναγκάσουν τον Γέροντα Χρυσόστομο να εγκαταλείψει την ησυχία του αγαπημένου του Κελλίου όπου έζησε για σχεδόν 45 χρόνια.

Στην Κατάδυση του Τιμίου Σταυρού στον Λιμένα Ελευσίνας κατά τα Άγια Θεοφάνεια.

Ο αοίδιμος  Ποιμενάρχης κυρός Χρυσόστομος ήταν βαθύτατα «εκκλησιαστικοποιημένος», δηλαδή αγαπούσε την Εκκλησία και πονούσε για αυτήν. Δεν ήταν αμέτοχος στα προβλήματα και στις προκλήσεις της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Δεν έμενε απλός θεατής αλλά έμπαινε στο πεδίο της μάχης να υπερασπιστεί την γλυκύτατης Ορθοδοξίας. Σε όλα τα προβλήματα της Εκκλησίας έδωσε το παρών και προσπαθεί να συμβάλλει στην πρόοδο του Ιερού Αγώνα, με σεβασμό στην Ιερά Σύνοδο. Την περίοδο που ανακύπτουν οι Εικονομαχικές μελέτες πεπλανημένων κληρικών, τις αναίρεσε συστηματικά και τεκμηριωμένα, υπερασπιζόμενος την Ορθόδοξη Παράδοση και δίνοντας πνευματικό οπλοστάσιο στους Ορθοδόξους πιστούς. Κατά το επάρατο Σχίσμα του 1995 (των Εικονομάχων) εξέρχεται του Αγίου Όρους και συνδράμει τους πιστούς και τις ενορίες να παραμείνουν πιστοί στην Κανονική Ιερά Σύνοδο. Ιδιαίτερα συμπαραστέκεται στην τραγική Αδελφότητα των 120 Μοναζουσών  της Μονής Κερατέας υπό την μακαριστή Γερόντισσα Νεκταρία (+2004). Ως Πνευματικός της Αδελφότητας, αναλαμβάνει την εγκατάσταση της εν τέλει εξόριστης Αδελφότητας, στην Ιερά Μονή Αγίας Παρασκευής Χαλκίδας. Το 2002 με την εμφάνιση της Νεοεκκλησιολογικής πλάνης πρώην Επισκόπου, πάλι υπερασπίζεται την Ορθόδοξη αλήθεια και αναιρεί Αγιογραφικώς και Αγιοπατερικώς τις αιρέσεις.

Από πανήγυρη της Ιεράς Ανδρώας Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, κατά την οποία χοροστάτησε ο Μακαριστός Χρυσόστομος.

Πολλές φορές η Ιερά Σύνοδος τον εξέλεξε για το βαθμό του Επισκόπου, χωρίς να δεχτεί το αξίωμα της Αρχιεροσύνης. Το 2005, η υπό τον Μακαριστό Πρωθιεράρχη των Γ.Ο.Χ. Μεσσηνίας κυρό Γρηγόριο  Ιερά Σύνοδος, τον καλεί να παρουσιαστεί και του ανακοινώνει την εις Επίσκοπον εκλογήν του. Ο ίδιος δεν δέχεται και τους αντιπροτείνει πνευματικά του τέκνα. Οι Ιεράρχες είναι αμετακίνητοι και ο μακαριστός κάνει υπακοή. 

Στις 24 Φεβρουαρίου 2005, «ο λύχνος τίθεται επί τη λυχνία» και ο π. Χρυσόστομος χειροτονείται εις Επίσκοπον της Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας, σε διαδοχή του Μακαριστού Θηβών κυρού Αβραμίου. Στην χειροτονία, που τελέστηκε στον Καθεδρικό των Αθηνών, παρέστη όλη η Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου και μεγάλο πλήθος ορθοδόξων πιστών.

Ως Μητροπολίτης Θηβών, ο αοίδιμος Χρυσόστομος δεν επαναπαύεται στις προσωρινές τιμές του αξιώματος αλλά ήρε τον Σταυρό της Αρχιεροσύνης επαξίως. Αναδιοργανώνει τις Ιερές Μονές της Μητροπόλεως. Η Ιερά Μονή Οσίων Αγιορειτών Πατέρων, της οποίας ήταν Καθηγούμενος και Πνευματικός, έφτασε να αριθμεί 18 μοναχούς και ανέδειξε 7 κληρικούς που προσέφεραν στην χειμαζόμενη Εκκλησία μας. Η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου Θήβας από 2 μοναχές υπερβαίνει τις 25. Επιμελείται και άλλες Αδελφότητες, εκτός της Μητροπόλεως, και φροντίζει για την επιστροφή στην Εκκλησιαστική κοινωνία Μονών και Αδελφοτήτων. Ως Επίσκοπος χειροθέτησε πλειάδα Μοναχών, Μοναζουσών, και 4 Κληρικών εκ σχισμάτων. Συνέβαλε και στην κτηριακή αύξηση: Αναγέρθηκε εκ βάθρων ο περικαλλής Καθεδρικός Ιερός Ναός Αγίων Ταξιαρχών Θήβας, το Καθολικό του Αγίου Γεωργίου Μελισσοχωρίου, νέα πτέρυγα κελλιών στην Μονή των Αγιορειτών Πατέρων, ο Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης στην Κατερίνη (ως Τοποτηρητής) και (ως Τοποτηρητής Θεσσαλονίκης) εγκαινίασε τον Ιερό Ναό Γεννήσεως του Χριστού Αγχιάλου Θεσσαλονίκης, μεταξύ άλλων. Επίσης, εγκαινίασε το Καθολικό της Μονής Αγιορειτών Πατέρων και τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου στην Κακία Θάλασσα της Μονής Παναγίας Κερατέας.

Τελών τα Εγκαίνια του Ιερού Ναού Γεννήσεως Χριστού Αγχιάλου Θεσσαλονίκης.

Το 2006, βάρυνε το Αρχιερατικό φορτίο με την ανάθεση των Τοποτηρειών της Αττικής, της Θεσσαλονίκης, της Κατερίνης και των Νήσων του Αιγαίου. Πρώην κληρικός της Εκκλησίας μας στην Αττική τον πολέμησε και τον συκοφάντησε, μη αποδεχόμενος την απόφαση της Ιεράς Συνόδου. Εντέλει κατέληξε εκτός της Εκκλησίας, συνεργαζόμενος με μασονικές οργανώσεις εναντίον του Αρχιερέα του. Αργότερα ζήτησε τη συγγνώμη του αγίου Επισκόπου κυρού Χρυσοστόμου και είθε να εισέλθει δια μετανοίας πίσω στον Πατρικό Οίκο της Εκκλησίας.

Σε πανήγυρη της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Χαλκίδας όπου ενασκείται η μαρτυρική Αδελφότητα της Παναγίας Κερατέας.

Το 2007, προσπαθεί να βοηθήσει πνευματικά Αδελφότητα Μοναχών στη Φθιώτιδα και να εξαλείψει τοπικά σκάνδαλα. Οι αμετανοήτοι μοναχοί αποσχίζονται της Εκκλησίας προς ελεγχό τους ενώ ο αοίδιμος παραμένει στην Ορθοδοξη διδασκαλία, όπως την διακηρύττει η Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας.

Ιεροπρεπής και κατανυκτικός εν μέσω των Συλλειτουργών Αρχιερέων.

Το 2009 είναι μία χρονιά σταθμός στην Εκκλησία των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος. Ο αοίδιμος Πρωθιεράχης και Μητροπολίτης Μεσσηνίας κυρός Γρηγόριος εκοιμήθη οσιακώς και ως Πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου αναλαμβάνει ο έχων τα πρεσβεία της Αρχιεροσύνης κυρός Χρυσόστομος. Οι ευθύνες, οι αγωνίες και οι κόποι πολλαπλασιάζονται και βαραίνουν το ασκητικό, ασθενές σώμα και την ψυχή του αγίου Πρωθιεράρχου πια. 

Την Εβδομάδα της Διακαινησίμου, χειροτονεί τον πρώτο Επίσκοπο, τον νυν Σεβ/το Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Ιάκωβο. Προίσταται και χοροστατεί στις Συνοδικές εκδηλώσεις των Αγίων Θεοφανείων και της Κυριακής της Ορθοδοξίας κατ' ετος. Το 2011 η υγεία του κλονίζεται σοβαρά εξαιτίας σκανδάλων πρώην επικόπου της Εκκλησίας μας, ο οποίος εντέλει καθαιρείται από επίσκοπος και κατατάσσεται στις τάξεις των Μοναχών. Το 2012, αναλαμβάνει την ανασυγκρότηση της Ιεράς Συνόδου δια δύο νέων Αρχιερέων: του Σεβ/του Μητροπολίτου Αττικής και Μεγαρίδος κ. Κοσμά (πνευματικό του ανάστημα) και του αποβιώσαντος κατά το παρελθόν έτος, Επισκόπου πρώην Λαρίσσης Φιλοθέου. Συνεχίζει και ενισχύει την έκδοση του οργάνου της Εκκλησίας μας, "Θηβαϊκή Φωνή" και προωθεί εκδόσεις πνευματικού και απολογητικού χαρακτήρα.

Χειροτονών νέον Επίσκοπον της Εκκλησίας.

Το 2017, η υπό τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κισινάου και πάσης Μολδαβίας κ. Αδριανό Ιεραρχία της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς ζητεί δια επίσημου Συνοδικού αιτήματος και Ορθοδόξου Ομολογίας Πίστεως την αποκατάσταση της εκκλησιαστικής ένωσης του 1971 της Εκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ελλάδος με την Ρωσσικής Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς. Ένα χρόνο μετά η Ιερά Σύνοδος υπό τον Μακαριστό Πρωθιεράρχη κυρό Χρυσόστομο αποδέχεται το αίτημα και πραγματοποιείται ιστορικό, πανηγυρικό Συλλείτουργο των δύο Προκαθημένων Ελλάδος και Ρωσικής Διασποράς. Μετά από 45 χρόνια αίρεται η αδικία κατά της Εκκλησίας μας και ικανοποιείται το αίτημα της Ελλαδικής Ιεραρχίας για σαφή καταδική των Καινοτόμων από το λείμμα της Ορθοδόξου Ρωσσικής Διασποράς με την σημερινή 5μελή Ιερά Σύνοδο.

Ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων κατά το Διορθόδοξο Συλλείτουργο με τον Μακ/το Μητροπολίτη Μολδαβίας κ. Αδριανό.

Αναφέρουμε παρενθετικώς και δύο φόβερα σημεία που μας φανέρωσε ένας συλλειτουργός του προς δόξαν Θεού και για την μνήμη του Οσίου Ιεράρχου. Ιερουργούσε ο μακαριστός Μητροπολίτης Θηβών κυρός Χρυσόστομος και ήρθε η ώρα να κοινωνήσει. Εκείνη τη στιγμή, αναλώθηκε για ώρα σε δάκρυα. Διακριτικά τον ρώτησε ο Συλλειτουργό του για το τι του συνέβη. Ο αοίδιμος αρνιόταν να του πει αλλά μπροστά στην πίεση του συλλειτουργού του, παραδέχθηκε ότι κατέλυσε Αίμα και Σάρκα αισθητά και συγκλονίστηκε! Ο ίδιος συλλειτουργός του, έντρομος δια το Μυστήριο, είδε οφαλμοφανώς, σε ιερουργία του Θηβών κυρού Χρυσοστόμου, επάνω στην ιερά Λαβίδα Σώμα και Αίμα (κατά το ανθρώπινον) Χριστού. Αυτά μας τα διηγήθηκε μετά δακρύων και τα γνωστοποιούμε στην αγάπη σας.

Με τους Αρχιερείς που χειροτόνησε ο αοίδιμος Πρωθιεράρχης: Μεσσηνίας κ. Ιάκωβος, Αττικής κ. Κοσμάς και Λαρίσσης Φιλόθεος.

Ο Θεός μας χάρισε τον άγιο Θηβών κυρό Χρυσόστομο κατά το διάστημα  τριετούς δοκιμασίας από τον Κοροναϊό και όσων αντιχριστιανικών μέτρων έλαβαν χώρα με αφορμή την ασθένεια. Είναι χαρακτηριστικό ότι παρά τις ασθένειες του και παρά το γεγονός ότι ζούσε με οξυγόνο τα τελευταία έτη, δεν φειδόταν η ανεξάντλητη αγάπη του να κάνει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να επισκεφτεί Ναούς και το Ποίμνιο της Εκκλησίας μας. Το 2020 παρέστη συμπροσευχόμενος στο ιερό Προσκύνημα του Αγίου Νικολάου Βουνένοις στην Λάρισα. Εκεί συμβαίνει το γνωστό θαύμα με την αιμοβλυσία από τα δέντρα που ο οσιομάρτυρας μαρτύρησε. Την χρονια εκείνη το "αίμα" ήταν πολύ και δημιούργησε εντύπωση στους προσκυνητές.

Ο σεπτός νεκρός του Πρωθιεράρχου κυρού Χρυσοστόμου

Και μόνο η αγία του ασκητική μορφή, η λευκασμένη στο Ιερό Αγώνα, το σκυφτό από την υπερβολική άσκηση και νηστεία σαρκίο, δημιουργούσε αισθήματα κατάνυξης και ευλάβειας. Ο αοίδιμος Ιεράρχης κυρός Χρυστόμος ήταν μία οσιακή μορφή, σαν βγαλμένη από βυζαντινή αγιογραφία. Απολογητής και υπέρμαχος της Ορθοδοξίας, δεν δίστασε να κάνει ανεπίσημους διαλόγους με πρώην αδελφούς εν Χριστώ (όπως την Ανδρεϊκή Σύνοδο του π. Στεφάνου Τσακίρογλου) για την εν Χριστώ ενότητα. Ο ίδιος, ως Ιερομόναχος, ήταν μέλος της επιτροπής Διαλόγου εν αγάπη και Αληθεία με την Φλωρινική παράταξη τα έτη 1990- 1992. Η ψυχή του φλεγόταν για την αποκατάσταση των Σχισμάτων και την πρόοδο της Εκκλησίας, τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας. Στις ομιλίες του δωρικός και απλός αλλά μεστός αγιοπνευματικού και αγιοπατερικού λόγου. Ιεροπρεπής στις Θείες Λειτουργίες και εξομολόγος που ανάπαυσε μεγάλο πλήθος ψυχών. Δεν είναι τυχαίο ότι αύξησε το Ποίμνιο της Μητροπόλεως του κατά την Αρχιερατική του Διακονία. 

Ως άνθρωπος, ζήτησε συγχώρεση και για τα όποια λάθη του με την αγωνία του πάντοτε να μην κολασθεί από τις ευθύνες που σαν Άτλας αναγκάστηκε να σηκώσει. Ποιος θα ήταν άμοιρος λαθών και αστοχιών σε τέτοιο πολυσχιδές και απαιτητικό έργο, με συνέπεια μάλιστα στην ψυχική του σωτηρία; Άπαντα τα γνήσια Τέκνα της Εκκλησίας αναφωνούν το «Θεός σχωρέσοι» και το «Αιωνία η μνήμη» για τον Παντάξιο Πρωθιεράρχης της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αυτός που σήκωνε τεράστιες εικόνες στη νεότητα του στο βουνό του Άθω, σήκωσε τεράστιες ευθύνες του Ιερού Αγώνος της Εκκλησίας επάνω στο βουνό του πρόσκαιρου βίου, της αμετανοησίας μας και της κακίας μας.

Από την τελευταία φορά που εόρτασε τα Ονομαστήρια του τον απελθόντα Νοέμβριο.

Υπήρξε ο πιο συκοφαντημένος Πρωθιεράρχης της Εκκλησίας μας (μετά τον εν Αγίοις Ματθαίο από Βρεσθένης) από τους εχθρούς της Εκκλησίας μας. Η αγία του προσωπικότητα προξένησε φόβο, φθόνο και ταραχή σε διάφορους υπεναντίους. Χάλκευσαν και επινόησαν πολλές κατηγορίες και συκοφαντίες κατά του αγίου Ιεράρχου. Προς κέντρα λακτίζαν... (πρβλ. Πράξεις ΚΣΤ' 14) Η αγωνία και οι συνεχείς φροντίδες επιβάρυναν σταθερά την κλονισμένη του υγεία.

Κοιμήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2023, κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, και κηδεύτηκε στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου στο Ρουφ Αθηνών την επομένη, 17 Ιανουαρίου, μνήμη του Καθηγητή της Ερήμου, Αγίου Αντωνίου. Η ταφή του έγινε στα Κοιμητήρια της Ιεράς Μονής Οσίων Αγιορειτών Πατέρων Βιλλίων Οινόης Αττικής. Ετάφη στον τάφο του προκατόχου του Μητροπολίτη Θηβών κυρού Αβραμβίου.

Το ιερό αυτού λείψανο υπήρξε αδιάψευστος μάρτυς της προς τον Θεό παρρησίας, γεγονός αδιαμφισβήτητο σε ορθοδόξους πιστούς και υπεναντίους, οργής "σημείον αντιλεγόμενον" (πρβλ. Λουκά 2,34) σε αθέους και βλάσφημους. Ο Θεός και μόνον γνωρίζει τι θέλει να φανερώσει για τον δούλο του. Δεν μένουμε μόνο στην ευκαμψία του λειψάνου του, παρά στην αγιότητά του βίου του, την προσήλωση στην Ορθοδοξία, στην ανυπόκριτη ταπείνωσή του και στα δάκρυα της αγάπης του προς τον Θεό και το κάθε κατ΄εικόνα Εκείνου πλάσμα.

Ο ευλογών και αγιάζων ημας...

Δεν είναι τυχαίο, το γεγονός ότι νέοι άνθρωποι θρηνούσαν γοερά του Πνευματικού Πατρός την στέρηση, μοναχές και μοναχοί θρηνούσαν στην αγκαλιά του και στα πόδια του. Το λεγόμενο «χάσμα των γενεών» μόνο μέσα στην Εκκλησία δεν υφίσταται τόσο κραυγαλέα διότι στην αληθινή ζωή δεν υπάρχουν οι χρονικοί περιορισμοί του υλικού κόσμου. Εκεί είναι η αιώνια ζωή.

Η αγιότητα είναι μαγνήτης. Δεν πειθαναγκάζει αλλά αποδέχεται την αγάπη των πιστών και τους δίνει ευλογίες πνευματικές. Ο καθείς μας, ανάλογα με την καλλιεργούμενη αγάπη και την ορθόδοξη πίστη, προσφέρει ένα ανάλογο δοχείο για να γεμίσει με Θεία Χάρη από τον ανεξάντλητο ωκεανό της Θεότητας. Ο Μακαριστός Αρχιερέας Χρυσόστομος προσέφερε όλη τη ζωή, την υγεία, το νου του και την καρδιά του στην Μητέρα Εκκλησία. Προσέφερε τα μέγιστα και μας τα αφήνει πνευματική κληρονομία για τις επόμενες γενιές. Με την αγάπη εν Αληθεία και την αλληλοσυγχώρεση, το έργο της Εκκλησίας θα προοδεύσει. Τι μας αφήνει ο Άγιος Θηβών κυρός Χρυσόστομος; Ο Γέρων, ο μοναχος, ο Αγιογράφος, ο ασκητής, ο Πνευματικός, ο Αγιορείτης, ο Λειτουργός, ο Επίσκοπος και Πρωθιεράρχης... Την Ορθόδοξη Πίστη στον άγιο Τριαδικό ΘΕΟ και την ΑΛΗΘΕΙΑ της Ορθοδοξίας, της «απαξ παραδοθείσης πίστης» (πρβλ. Ιούδα 1,3). Ας λάβουμε αυτό το πνευματικό κεφάλαιο ώστε με αγάπη, ομόνοια και ενότητα, να το αυξήσουμε- με τις ευχές του αγίου Θηβών κυρού Χρυσοστόμου- για τις επόμενες γενιές και για τις μελλοντικές προκλήσεις για τη Γνήσια Ορθόδοξη Εκκλησία.

Χρυσοστόμου του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου 

της Αγιοτάτης Μητροπόλεως Θηβών και Λεβαδείας και Προεδρού Αθηνών, 

ημών δε Πατρός και Ποιμενάρχου, Αιωνία η Μνήμη!